"Wise men always focus on the outcomes. But our wiser men never forget about their incomes whatever the outcomes come."

  • `တာမီနယ်စိုး​​´

    မိုး​​​ေပါ်မှာ ပျံတဲ့​​ယာဉ်ကို လူ့​​ြပည်က ပထမဆံုး​​ပိုင်တာဟာ ဒဿဂီရိြကီး​​ြဖစ်မလား​​ မသိပါဘူး​​။ ပန်း​​ြမိုင်လယ်ယိုး​​ဒယား​​ထဲမှာ “ညာနန်း​​နတ်ကယ်သွင် ​​ေလယာဉ်ပျံ တိမ်ယံ​​ေတာင်စွယ် မိုး​​လယ်​​ေဝယံဖျား​​” လို့​​ ပါတယ်။ ဘုန်း​​များ​​များ​​မင်း​​ ပတ်ပျိုး​​ထဲမှာလည်း​​ “သိဃင်္ိုမျက်မှန် ရထား​​​ေလယာဉ်ပျံနှင့​်​ ြကံ​​ေဆာင်​​ေလခင်း​​” လို့​​ပါတယ်။

    တို့​​ြမန်မာ​​ေတွက ရိုက်ညီ​​ေနာင် မ​​ေမွး​​ခင်ကတည်း​​က ပါး​​စပ်နဲ့​​​ေတာ့​​ ​​ေလယာဉ်ပျံတီထွင်ခဲ့​​ြပီး​​သား​​ပါကွယ်။ ​​ေနာက် တို့​​များ​​ သူ​​ေဌး​​ြဖစ်​​ေတာ့​​မှ ဒဿဂီရိအဲယား​​လိုင်း​​ဆိုြပီး​​ ကုမ္ပဏီ​​ေထာင်ရမယ်။ ရှယ်ယာထည့​်​ြကဖို့​​သာ ြပင်ထား​​။ ​​ေြပာမယ့​်​သာ​​ေြပာ​​ေနတာ တကယ်တမ်း​​ကျ​​ေတာ့​​ ကိုယ်​​ေတာင် အသက်​​ေလး​​ဆယ်နား​​နီး​​မှ ​​ေလယာဉ်ပျံ စ စီး​​ဖူး​​တာ။ ငယ်ငယ်တုန်း​​ကဆို ြမင်​​ေတာင် မြမင်ဖူး​​လို့​​ ဦး​​​ေလး​​လုပ်သူက မဂင်္လာဒံု​​ေလဆိပ် လိုက်ြပရတယ်။ မိုး​​​ေပါ်မှာ ​​ေလယာဉ်ပျံသွား​​တာ​​ေတွ့​​ရင် ရဟန္တာ ဈာန်ပျံတာြက​​ေနတာပဲ။ ဟယ် ဟိုမှာ ြကည့​်​စမ်း​​ လိန်ပျံြကီး​​ လိန်ပျံြကီး​​နဲ့​​။ ​​ေနရင်း​​ထိုင်ရင်း​​ အ​​ေကာင်း​​ြကီး​​က​​ေန ဘယ်လိုြဖစ်ြပီး​​ စကား​​​ေတွ မိုး​​​ေပါ်ကမဆင်း​​သလဲဆို​​ေတာ့​​ စိတ်နာလွန်း​​လို့​​။ ဒင်း​​တို့​​ကို။ အခု ကာလကတ္တား​​​ေလဆိပ်ထဲမှာ ၂၄ နာရီနီး​​ပါး​​ ငုတ်တုတ်မိုး​​လင်း​​​ေနရလို့​​။ ဖလိုက်ကင်ဆာြဖစ်သတဲ့​​​ေလ။ ​​ေလယာဉ်​​ေပါ်တက်ထိုင်၊​ စက်နှိုး​​ြပီး​​မှ ြပန်ဆင်း​​ရတာ။ ​

    ​ေတာ်​​ေသး​​ရဲ့​​ မိုး​​​ေပါ်​​ေရာက်မှ ြပန်မဆင်း​​ခိုင်း​​တာ။ အြပင်လည်း​​ ြပန်​​ေပး​​မထွက်၊​ ​​ေချာ့​​​ေမာ့​​ြပီး​​ လာ​​ေကျွး​​တာ​​ေတွကလည်း​​ ဘာ​​ေတွမှန်း​​မသိ။ စုတ်ပဲ့​​ချက်​​ေအ။ ရန်​​ေတွ့​​တာက​​ေတာ့​​ ကိုယ်​​ေတာင်မလိုဘူး​​။ သိတဲ့​​အတိုင်း​​ သူတို့​​အမျိုး​​​ေတွ ကျား​​ကိုက်​​ေနြကတာ ြကွက်ြကွက်ကိုညံလို့​​။ ​​ေလျာ်​​ေြကး​​​ေတာင်း​​မယ်။ တရား​​စွဲမယ် တကဲကဲပဲ။ ကိုယ်က​​ေတာ့​​ ​​ေလသံ​​ေတာင် မဟရဲပါဘူး​​။ ​​ေတာ်ြကာ ရံုး​​ချိန်း​​​ေတွ ြပည့​်​​ေအာင် ဆက်​​ေနရမှ အခက်။ အင်တာနက်လည်း​​ သံုး​​လို့​​မရ။ တစ်ညလံုး​​ မအိပ်ရလို့​​ လူလည်း​​ကျိုး​​​ေန​​ေပါ့​​။ မနက် ၃နာရီခွဲထွက်ဖို့​​ ညသန်း​​​ေခါင်ကတည်း​​က ကွင်း​​ချိန်း​​​ေခါ်ထား​​တဲ့​​အခါ ကား​​ငှား​​မရမှာစိုး​​လို့​​ ကိုး​​နာရီကတည်း​​က ထွက်လာရတယ်​​ေရာ။ Terminal ထဲက Tom Hank ြကီး​​ကျ​​ေနတာပဲ။ ဘယ်​​ေလယာဉ်မယ် လိုက်​​ေြကာင်ရမလဲ ကျီး​​ကန်း​​​ေတာင်း​​​ေမှာက် ြဖစ်​​ေနတယ်။ အဲ​​ေလာက်မှ မပါး​​ရင် သူများ​​ကလည်း​​ ဘယ်ကုလား​​လုပ်ပါ့​​မလဲ။

    မိန်း​​က​​ေလး​​​ေတွ ဘယ်နား​​​ေပျာက်​​ေနမှန်း​​​ေတာင် မသိရဘူး​​။ ကိုယ်နဲ့​​ ​​ေလယာဉ်ပျံနဲ့​​က ဘယ်လိုဝဋ်​​ေြကွး​​များ​​ရှိတယ် မ​​ေြပာတတ်ဘူး​​။ အဆင်မ​​ေြပတာများ​​တယ်။ ​​ေလာက်ကိုင်ကအြပန် လား​​ရှိုး​​က အဲမန်း​​​ေလး​​ လက်မှတ်ဝယ်ထား​​တုန်း​​ကလည်း​​ ဝယ်သာမ​​ေကာင်း​​လို့​​ ကင်ဆာြဖစ်တယ်။ ဘူတန်က​​ေန ပထမတစ်​​ေခါက် ဘန်​​ေကာက်သွား​​လည်တုန်း​​ကလည်း​​ နာရီအဖတ်မှား​​လို့​​ ​​ေလယာဉ်လွတ်သွား​​တယ်။ ြမန်မာြပည်က​​ေန မိသား​​စုလိုက် ဘန်​​ေကာက်လည်တုန်း​​ကလည်း​​ စာရွက်မစံုလို့​​ဆို ြဖုတ်ချထား​​ခဲ့​​တယ်။ ​​ေလယာဉ်လက်မှတ်ဆံုး​​တာလည်း​​ သံုး​​​ေလး​​ခါမက ရှိ​​ေနြပီ။ ထံုး​​စံမရှိဘူး​​ချည့​်​ အ​​ေြပာခံရတယ်။ မ​​ေသလို့​​​ေတွ့​​​ေသး​​ရ ကံ​​ေကာင်း​​တယ်လို့​​မှတ်ဦး​​လို့​​ သ​​ေဘာထား​​ရမလို ြဖစ်​​ေနတယ်။ ဒီလိုနဲ့​​ ဒီတ​​ေခါက်​​ေတာ့​​ အား​​အား​​ယား​​ယား​​ ​​ေလယာဉ်ပျံသွား​​ ​​ေလလား​​ ​​ေရး​​လိုက်မယ်ဗျို့​​။ like လုပ်တဲ့​​သူကို စိတ်ဆိုး​​မှာပဲ။

    သူများ​​နိုင်ငံမှာ ​​ေလယာဉ်လက်မှတ်ဝယ်ရတာ​​ေလ ပိုက်ဆံလည်း​​ တနင့​်​တပိုး​​​ေပး​​ရ​​ေသး​​တယ်။ ဗီဇာပါမှ​​ေရာင်း​​မယ်။ အသွား​​အြပန်ဝယ်မှ ​​ေရာင်း​​မယ်။ ​​ေဈး​​​ေတွကလည်း​​ ဒီ​​ေန့​​မနက်ြဖန် မ​​ေြပာနဲ့​​ နှစ်​​ေယာက်သံုး​​​ေယာက်​​ေလာက် ထပ်​​ေရာင်း​​ြပီး​​ရင် အချိုး​​က တစ်မျိုး​​​ေြပာင်း​​သွား​​ြပီ။ ဘယ်လို နား​​လည်ရမှန်း​​​ေတာင် မသိ​​ေတာ့​​ဘူး​​။ ဘယ်သူမှလည်း​​ အလကား​​မစီး​​ပဲနဲ့​​ သိပ် စီး​​စီး​​ပိုး​​ပိုး​​နိုင်တာပဲ။ သူတို့​​ဘက်က အသာမရရင် ​​ေလ​​ေတာင် မခ၊​ွန်ြကတဲ့​​ဟာ​​ေတွ။

    ငါကပဲ အ သလား​​ နင်ကပဲ ချသလား​​ အိုဘယ် မနှင်း​​ဆီ​​ေရ ​​ေပါ့​​။ ဘူတန်ကို စသွား​​သွား​​ချင်း​​တုန်း​​ကလည်း​​ Bangkok Transit မနက်ငါး​​နာရီ သတင်း​​ပို့​​ဖို့​​ကို ြမန်မာ​​ေလယာဉ်က ည​​ေနသံုး​​နာရီကတည်း​​က ပို့​​လိုက်​​ေတာ့​​ သုဝဏ္ဏဘူမိထဲမှာ တစ်ဖွဲ့​​လံုး​​ ငုတ်တုတ်မိုး​​လင်း​​ြကရတယ်။ အဲဒါမျိုး​​က​​ေတာ့​​ လင်း​​စမ်း​​ပါ​​ေစ​​ေလ။ ​​ေမွှလိုက်​​ေနှာက်လိုက် ​​ေလျှာက်လိုက်ြကည့​်​လိုက်နဲ့​​ ဟန်ကိုကျလို့​​။ ခုဟာက သူတို့​​​ေလဆိပ်က ဘူတာရံုြကီး​​နဲ့​​တူပါတယ်ဆို​​ေနမှ။ ဘူတာရံု​​ေတာင်မှ ဘာ​​ေတွအြပည့​်​နဲ့​​ ဘူတာရံုလည်း​​ ြမင်​​ေယာင်ြကည့​်​လိုက်။ သနား​​စရာ ဘယ်​​ေလာက်​​ေကာင်း​​သလဲ။ ကိုယ်လိုကင်ဆာမိတဲ့​​သူ​​ေတွတင် ​​ေလး​​ငါး​​ဆယ်မက​​ေတာ့​​ အိမ်သာ​​ေလး​​တစ်လံုး​​တည်း​​နဲ့​​ ဒုက္ခကို ​​ေရာက်​​ေနြကတာ။

    ​​ေကာင်း​​တာ​​ေတွ​​ေကာ မရှိလို့​​လား​​ဆိုရင်​​ေတာ့​​ ဂ​​ေရဟမ်ဘဲြကီး​​လည်း​​ ​​ေကျး​​ဇူး​​မတင်ဘူး​​။ ရိုက်ညီ​​ေနာင်လည်း​​ ​​ေကျး​​ဇူး​​မတင်ဘူး​​။ ​​ေလယာဉ်မယ်ခန့​်​တဲ့​​အခါ လှတပတ​​ေလး​​​ေတွ ​​ေရွး​​ခန့​်​ရမယ်လို့​​ အြကံ​​ေပး​​သွား​​တဲ့​​သူကို ​​ေကျး​​ဇူး​​လည်း​​ အထူး​​တင်ပဲ။ ​​ေသရင်​​ေတာင် မျက်စိနဲ့​​ ရိက္ခာယူသွား​​လို့​​ရ​​ေအာင် ထင်ပါရဲ့​​။

    သံရံုး​​မှာခင်တဲ့​​ သူငယ်ချင်း​​​ေလယာဉ်မယ်​​ေတွဆို အကုန်လံုး​​ စမတ်ကိုဂွမ်လို့​​။ ​​ေယာကင်္ျား​​​ေလး​​​ေပါင်း​​ ​​ေပါင်း​​လို့​​ရတယ်။ သူတို့​​ဆီက ြပန်သင်ရတာ​​ေတွ​​ေတာင် အများ​​ြကီး​​။ ​​ေလယာဉ်ကပ္ပိတိန်​​ေတွကျ​​ေတာ့​​ မသိဘူး​​လား​​ဆိုရင် သူတို့​​မိတ်ဆက်​​ေပး​​လို့​​ ကာလကတ္တား​​က ြမန်မာကပ္ပိတိန်နှစ်​​ေယာက်​​ေတာင်သိ​​ေသး​​တယ်။ သူငယ်ချင်း​​မြကီး​​ရဲ့​​ နှုတ်၏​​ေစာင်မြခင်း​​နဲ့​​ သူတို့​​လည်း​​ တခါမှ မြမင်ဖူး​​ပဲနဲ့​​ ​​ေလဆိပ်လာြကို၊​ အြပန်လက်မှတ်စီစဉ်​​ေပး​​။ အိမ်​​ေတာင်လိုက်​​ေပး​​တည်း​​​ေသး​​တယ်။ ကာလကတ္တား​​ပါး​​ဝလာတာ သူတို့​​​ေကျး​​ဇူး​​ပဲ။ တိုး​​ရှဲ့​​ တိုး​​ရှဲ့​​။ အခုတစ်​​ေခါက်လာ​​ေတာ့​​ နှစ်​​ေယာက်စလံုး​​ ြပည်​​ေတာ်ြပန်သွား​​ြပီ။ မ​​ေတွ့​​လိုက်ရဘူး​​။ ​​ေလယာဉ်ပျံကို စိတ်နာတဲ့​​ထဲမှာ သူတို့​​လည်း​​ပါမလား​​မသိဘူး​​။ လခ​​ေတွ မှန်မှန်မ​​ေပး​​ဘူး​​ဆိုပဲ။ ဒီလိုအြဖစ်အပျက်မျိုး​​​ေတွက အိန္ဒိယမှာ မဆန်း​​ဘူး​​တဲ့​​။

    ဒီမှာ ​​ေလယာဉ်လက်မှတ်​​ေဈး​​​ေတွ တစ်မျိုး​​ြဖစ်​​ေနတာက​​ေတာ့​​ ငယ်ငယ်တုန်း​​က ပွဲ​​ေဈး​​တန်း​​မှာ ရဟတ်စီး​​ဖူး​​လို့​​ရှိရင် သ​​ေဘာ​​ေပါက်လာလိမ့​်​မယ်။ တခါတခါ ​​ေလး​​​ေယာက်ခံုမှာ သံုး​​​ေယာက်ပဲရှိတယ်။ ဒီအတိုင်း​​လွှတ်​​ေပး​​လိုက်ရင် ဝိတ်မြငိမ်​​ေတာ့​​ ရမ်း​​လိမ့​်​မယ်။ တစ်​​ေယာက်တည်း​​ဘက်ပဲ့​​တဲ့​​သူက ရှာမရဘူး​​။ အနား​​​ေတွ့​​တဲ့​​ အရွယ်​​ေတာ် က​​ေလး​​တစ်​​ေကာင်​​ေလာက် လှမ်း​​​ေခါ်ြပီး​​ တဝက်​​ေဈး​​ရရ။ အလကား​​စီး​​စီး​​ ​​ေပး​​စီး​​လိုက်တာ။ ​​ေနာက်တစ်​​ေခါက်ြမန်ြမန်လှည့​်​လို့​​ရမှ ပိုက်ဆံများ​​များ​​ကျန်မှာ​​ေလ။ ​​ေလယာဉ်လက်မှတ်လည်း​​ အဲဒီသ​​ေဘာ​​ေပါ့​​။ ​​ေတာ်​​ေသး​​ရဲ့​​ ကိုယ့​်​ြပည်တွင်း​​က ​​ေလယာဉ်​​ေတွ အဲလို မဟုတ်လို့​​။ ကိုယ်မဝယ်ချင်ပဲနဲ့​​ အသွား​​အြပန်လက်မှတ်အတင်း​​ဝယ်ခိုင်း​​ြပီး​​ အြပန်ကျ မစီး​​ြဖစ်ရင် ပိုက်ဆံြပန်မအမ်း​​တာက​​ေတာ့​​ သက်သက်အနိုင်ကျင့​်​သလိုပဲ။ ရန်ကုန် -စစ်​​ေတွကား​​ခကို လမ်း​​တစ်​​ေလျှာက် ပဲခူး​​ထိပဲစီး​​စီး​​၊​ အမ်း​​ကပဲ ြဖတ်စီး​​စီး​​ အတူတူပဲ ​​ေပး​​ရတာမျိုး​​ြဖစ်မှာပဲ။ အဲဒါြကီး​​က​​ေတာ့​​ ရင်ခံတယ်။ အစာမ​​ေြကဘူး​​။ ဒီ​​ေန့​​လို အြဖစ်မျိုး​​ဆို သူတို့​​ချင်း​​ ထသတ်​​ေတာ့​​မ​​ေလာက်ပဲ။ ချိတ်ချိတ်ချင်း​​​ေတွ ​​ေတွ့​​ကုန်တာ​​ေလ။

    ဟိုး​​ကမ္ဘာအ​​ေနာက်ြခမ်း​​ကိုသွား​​တဲ့​​ ​​ေနကုန်​​ေမာင်း​​ ​​ေလယာဉ်ြကီး​​​ေတွ​​ေတာ့​​ မစီး​​ဖူး​​ပါဘူး​​။ နီး​​နီး​​နား​​နား​​​ေလး​​​ေတွ​​ေတာ့​​ ဟိုလိုင်း​​ဒီလိုင်း​​စီး​​ဖူး​​တယ်။ ​​ေလယာဉ်မယ်​​ေလး​​​ေတွလှတယ်ဆိုတာ တကယ်​​ေတာ့​​ ပိုက်ဆံယူလို့​​​ေကာင်း​​​ေအာင် သကာ​​ေလာင်း​​ထား​​တာ​​ေနမှာ။ တချို့​​​ေတွက service ​​ေကာင်း​​ြပီး​​ တချို့​​က​​ေတာ့​​ သိပ်မစွံပါဘူး​​။ အိန္ဒိယက ​​ေလယာဉ်မယ်က​​ေလး​​​ေတွက​​ေတာ့​​ ဆာရီလှလှ​​ေလး​​​ေတွကို ​​ေခါက်ရိုး​​က​​ေလး​​ြပား​​​ေန​​ေအာင် ချပ်ချပ်ရပ်ရပ် ဝတ်ထား​​ြပီး​​ သူတို့​​အဓိကထား​​တဲ့​​​ေနရာက စူပံုပံု ဗိုက်​​ေခါက်က​​ေလး​​​ေတွ ြဖစ်ပံုရတယ်။ ပိန်ချင်သ​​ေလာက်ပိန် ဗိုက်​​ေခါက်က​​ေလး​​​ေတာ့​​​ေမွး​​ထား​​မှ လှတယ်လို့​​ ထင်​​ေနြကတာလား​​မသိ။

    ဗိုက်​​ေခါက် မ​​ေပါ်မှာစိုး​​လို့​​ ခါး​​ကဆာရီ​​ေတာင်မှ ချက်ြပုတ်မှ ​​ေတာ်​​ေတာ် ချက်ြပုတ် ဝတ်ြကတာ။ ရယ်စရာ​​ေကာင်း​​တာက​​ေတာ့​​ တြခား​​​ေလယာဉ်​​ေတွလို ဘာ​​ေကျွး​​မယ် ညာ​​ေကျွး​​မယ် ဘာစား​​မလဲ ဘာ​​ေသာက်မလဲ လိုက်မ​​ေမး​​ပဲ လှည်း​​တစ်စီး​​​ေပါ်ဆန့​်​သ​​ေလာက်တင်ြပီး​​ မီနူး​​တစ်အုပ်နဲ့​​ တစ်ခံုချင်း​​တွန်း​​ြပီး​​ လိုက်​​ေရာင်း​​ရရှာတယ်။ ဂိုက်ပဲ့​​လိုက်ပံုများ​​။ စား​​စရာ​​ေရာင်း​​ြပီး​​ရင် တိုလီမိုလီအခွန်လွတ်​​ေဈး​​လက်​​ေဆာင်​​ေတွနဲ့​​ ကံစမ်း​​မဲထီကို လိုက်ရှင်း​​ြပြပီး​​ တစ်ခါ​​ေရာင်း​​ရြပန်​​ေရာ။ သိတဲ့​​အတိုင်း​​ ​​ေလယာဉ်မယ်က​​ေလး​​လှြပီဆိုရင် ဟိုခံုက ဘဲတီး​​​ေခါ် ဒီခံုကဘဲတီး​​​ေခါ်နဲ့​​။ ဟိုဟာ​​ေတွဒီဟာ​​ေတွ ဝတ်ြပ၊​ ပတ်ြပ၊​ မှုတ်ြပတာ​​ေရာဆို သနား​​ဖို့​​​ေတာင် ​​ေကာင်း​​တယ်။ ဒီမှာလည်း​​ ထူး​​​ေထွသည့​်​အံ့​​ရာ​​ေသာ်ပါပဲ။ အ​​ေကာက်ခွန်ကင်း​​လွတ်လို့​​ အြပင်​​ေဈး​​ထက် သက်သာတယ်ဆိုတဲ့​​ကုန်ပစ္စည်း​​​ေတွဟာ အြပင်ထက် ဘာြဖစ်လို့​​ ​​ေတာ်​​ေတာ်​​ေဈး​​ြကီး​​သလဲ မသိ။ ​​ေလယာဉ်ခများ​​ ​​ေပး​​ရ​​ေလ​​ေရာ့​​သလား​​။

    ဒီလိုဆိုြပန်​​ေတာ့​​ တို့​​ြမန်မာပိုင် ြပည်တွင်း​​​ေလ​​ေြကာင်း​​ပို့​​​ေဆာင်​​ေရး​​ြကီး​​ကို ြကံဖန်​​ေကျး​​ဇူး​​တင်ရြပန်​​ေရာ။

    အြပင်ကုမ္ပဏီ​​ေတွထက်စာရင် ​​ေဈး​​သက်သာတယ်။ အမ်း​​က​​ေန စစ်​​ေတွကိုသွား​​ရင် အရင်ကဆို ၉၀၀၀ ပဲ ​​ေပး​​ရတာ။ ကား​​နဲ့​​သွား​​တာကမှ ၁၈၀၀၀ ကုန်ြပီး​​ လမ်း​​တစ်ညြကာဦး​​မယ်။ ​​ေလယာဉ်စီး​​ရတာ အချိန်ကုန်သက်သာတယ်ဆို​​ေပမယ့​်​ ကွင်း​​ချိန်း​​ြကိုသွား​​ရတာ။ ​​ေလယာဉ်​​ေနာက်ကျတာတို့​​နဲဆို တ​​ေနကုန်ချင် ကုန်ြပန်​​ေရာ။ အခုလိုခရီး​​စဉ်ပျက်တာတို့​​ဘာတို့​​ဆို စိတ်ကပိုညစ်ရတယ်။ စိတ်က​​ေရာက်နှင့​်​ြပီး​​​ေနြပီကိုး​​။ ​​ေလယာဉ်ပျက်ကျတယ်ဆိုတာက​​ေတာ့​​ ြဖစ်​​ေတာင့​်​ြဖစ်ခဲပါ။ ကိုယ့​်​တစ်သက်မှာ​​ေတာင် ြကား​​ဖူး​​တာ သံုး​​​ေလး​​ခါထက်မပိုဘူး​​။

    မှတ်မှတ်ရရက​​ေတာ့​​ စာ​​ေရး​​ဆရာမ မဝင်း​​ြမင့​်​ပါသွား​​တယ် ဆိုတဲ့​​​ေလယာဉ်။ ​​ေလယာဉ်မယ် မသန္တာ ပါသွား​​တယ်ဆိုတဲ့​​​ေလယာဉ်။ မိန်း​​က​​ေလး​​​ေပမယ့​်​ မ​​ေြကာက်မရွံ့​​ တာဝန်သိတယ်လို့​​ဆိုတယ်။ ဘူတန်မှာတုန်း​​က​​ေတာ့​​ ဗုဒ္ဒအဲယား​​ဆိုတဲ့​​ နီ​​ေပါ​​ေလယာဉ် ပျက်ြကတာ သတင်း​​ြကား​​လိုက်မိတယ်။ သူငယ်ချင်း​​​ေလယာဉ်မယ်​​ေလး​​​ေတွကို​​ေတာ့​​ အ​​ေသရရ အရှင်ရရဆိုရင် အ​​ေသကိုပဲ ယူမယ်လို့​​ ​​ေနာက်ဖူး​​တယ်။ အရှင်ဆို ​​ေကျွး​​ရဆင်ရဦး​​မှာ၊​ အ​​ေသက ​​ေလျှာ်​​ေြကး​​အများ​​ြကီး​​ရဆိုပဲ။ အတတ်ပညာပိုင်း​​ကျွမ်း​​ကျင်မှုအြပင် အသက်နဲ့​​ပါရင်း​​ရ​​ေသး​​တာကိုး​​။

    ​​ေြပာရင်း​​ဆိုရင်း​​ ​​ေရး​​ရင်း​​သား​​ရင်း​​က ပံုး​​​ေြပး​​ဆွဲရ​​ေသး​​တယ်။ ဒါပါနဲ့​​ဆို သံုး​​ြကိမ်ရှိသွား​​ြပီ။ ပိုက်ဆံမ​​ေပး​​ရပဲ စား​​​ေနတာ။ ပါး​​စပ်​​ေပါက်​​ေတွပိတ်သွား​​​ေအာင် ​​ေကျွး​​ရတဲ့​​အ​​ေြကာင်း​​က​​ေတာ့​​ ​​ေစာ​​ေစာက ​​ေန့​​လည် ၂ နာရီ ၁၅ ထွက်မယ်ဆိုတဲ့​​​ေလယာဉ်က ညဂနာရီ ြဖစ်သွား​​ြပန်လို့​​။ ဒါမျိုး​​​ေတာ့​​ ရရိုး​​လား​​ကွယ်။ ခုနကကတည်း​​က ကျား​​ကိုက်​​ေနြကတာ။ သတ်​​ေတာ့​​ြဖတ်​​ေတာ့​​မလို​​ေတာင် ြဖစ်ကုန်ြပီ။ အခုချက်ချင်း​​ အြကီး​​ဆံုး​​လူ​​ေခါ်​​ေပး​​ ဘာ​​ေပး​​နဲ့​​ ​​ေသာင်း​​ကျန်း​​ကုန်ြပီ။ ဒီတစ်ခါ​​ေတာ့​​ လိုက်ဖ်ရှိုး​​​ေရး​​​ေနရတာပါကလား​​။ ​​ေနာက်ထပ်ဘာ​​ေတွြဖစ်လာဦး​​မယ် မသိဘူး​​​ေနာ်။ ​​ေဟာ .. ခင်ဗျာ…။ ဗဟာဒူး​​လာြပီဆိုတာမျိုး​​ ြဖစ်​​ေနြပီ။ ပရိသတ်ြကီး​​ခင်ဗျာ။ အခုဆိုရင် ကာလကတ္တား​​​ေလဆိပ်က နား​​​ေနခန်း​​ထဲမှာ ပွဲက​​ေတာ့​​ အ​​ေတာ်​​ေကာင်း​​​ေနြပီ​​ေပါ့​​ခင်ဗျာ။ အနား​​သွား​​ စပ်စုလိုက်ဦး​​မယ်။ ကိုတင်ညု .. ကိုတင်ညု။

    ​​ေပျာ်ဖို့​​​ေကာင်း​​သလား​​ မ​​ေမး​​ပါနဲ့​​။ ​​ေဆွမျိုး​​​ေမ့​​​ေအာင် ​​ေပျာ်ဖို့​​​ေကာင်း​​ပဲ။ ခရီး​​သည်​​ေတွ မတရား​​စိတ်ဆိုး​​​ေတာ့​​ အဲယား​​အိန္ဒိယကုမ္ပဏီကလူ​​ေတွက ထွက်​​ေြပး​​သွား​​​ေရာ။ ဟုတ်တယ်​​ေလ။ အထက်ကစီစဉ်ရမှာ မစီစဉ်​​ေတာ့​​ ဝိုင်း​​ရိုက်ရင် သူတို့​​က အရင်အရိုက်ခံရမှာ။ ဘယ်သူက မရိုက်ချင်ပဲ ရှိမတုန်း​​။ ​​ေလယာဉ်စက်နှိုး​​ြပီး​​ ​​ေလယာဉ်မယ်​​ေလး​​​ေတွက ​​ေခါင်း​​မှာ ဝါညစ်ညစ် အသက်ကယ်ဝတ်စံုြကီး​​ မရွံမရှာစွပ်​​ေနြကတုန်း​​ ​​ေလယာဉ်မှူး​​ြကီး​​က သံုး​​မိနစ်ပဲ​​ေစာင့​်​ နဲ့​​ ​​ေခါက်ဆွဲြပုတ်လိုက်တာ၊​ မနက် ၃နာရီ ၂၅ ​​ေလယာဉ်က ​​ေလး​​နာရီ၊​ ​​ေြခာက်နာရီ၊​ ​​ေန့​​လည်နှစ်နာရီ​​ေရွှ့​​ရင်း​​​ေရွှ့​​ရင်း​​က အခု ညဂနာရီ​​ေတာင် မ​​ေသချာြပန်ဘူး​​တဲ့​​။

    မနက်ြဖန်မှလိုလို၊​ ဒီလို​​ေတာ့​​ သူတို့​​ချင်း​​လုပ်လို့​​ရရိုး​​လား​​။ တို့​​အ​​ေရး​​​ေတွြဖစ်ကုန်တာ​​ေပါ့​​။ အင်မီဂ​​ေရး​​ရှင်း​​မှာ သွား​​တစ်တယ်ဗျ။ အား​​လံုး​​က အထွက်တံုး​​ြကီး​​ထုြပီး​​သား​​။ ကိုယ်လို အြဖူ (ဟဲဟဲ သူတို့​​နဲ့​​စာရင် ြဖူတယ်​​ေလ။ ဒါမှမဟုတ်လည်း​​ အဝါဗျာ အဝါ) ​​ေတွကျ​​ေတာ့​​ ဗီဇာြပဿနာ​​ေပါ်​​ေရာ။ သူတို့​​ချင်း​​ြကမ်း​​​ေတာ့​​ ရဲမနိုင်ဘူး​​ဗျို့​​။ အခုမှ တကယ် ကျား​​ကိုက်တာ။ ကိုယ့​်​​ေအာက်ဖဲနဲ့​​ အြပင်ထွက် မလိုက်ရဲလို့​​ အထဲကျန်ခဲ့​​ြပီး​​ တို့​​ပတ်ရိုက်​​ေနတဲ့​​ ​​ေလယာဉ်မယ်​​ေလး​​ဆီ ရုပ်က​​ေလး​​ြပြပီး​​ သနား​​​ေအာင်လုပ်ရတယ်။ (ခိ ခိ.. သူ့​​ခမျာ အန်​​ေတာ့​​ မထွက်ရှာဘူး​​) သူတို့​​က အဲဒီလူ​​ေတွနဲ့​​လိုက်မသွား​​ပါနဲ့​​။ အား​​လံုး​​တာဝန်ယူပါသတဲ့​​။ (ဂယ်ြကီး​​လား​​) အစား​​ချိန်အစား​​။ ညကျအိပ်ချိန်ကျ​​ေတာ့​​လည်း​​ စီစဉ်​​ေပး​​မှာပါတဲ့​​။ (ဘာ​​ေတွ စီစဉ်မယ် မသိ။ အသည်း​​တုန် အူတုန်ရှိလိုက်​​ေလ) ပွဲ​​ေကာင်း​​လို့​​ ြပံုး​​ြပံုး​​ြကီး​​ ြကည့​်​​ေနသူက ကိုယ်တစ်​​ေယာက်တည်း​​ မဟုတ်ဘူး​​။

    တြခား​​ြပိုင်ဘက် ကုမ္ပဏီ​​ေတွလည်း​​ ပါတယ်။ “ဒီ​​ေလာက်ဧည့​်​သည်​​ေတွကို ဒီလိုအြကာြကီး​​ထား​​ဖို့​​ မ​​ေကာင်း​​ပါဘူး​​။ ​​ေဟာ်တယ် စီစဉ်​​ေပး​​ရမှာ​​ေပါ့​​။ တစ်​​ေယာက်​​ေယာက်​​ေလာက် အဲယား​​လိုင်း​​ မိသား​​စုက ပါရင် တရား​​စွဲလို့​​ ​​ေလျာ်လို့​​​ေတာင် မဆံုး​​ဘူး​​။ ဒါ အင်တာ​​ေနရှင်နယ်လိုင်း​​။ ဘာမှတ်သလဲ” တဲ့​​။ ဝင်​​ေညှာ်တယ်ဗျ။ အတတ်ြကီး​​ပဲ။ တို့​​က ဒါမျိုး​​ဆိုတာ ကိုယ်​​ေတွပဲ တတ်တယ်မှတ်​​ေနတာ။ စလံုး​​မှာ ​​ေနဖို့​​ရက်က​​ေတာ့​​ တစ်ရက်​​ေလျာ့​​သွား​​ြပီ။ ​​ေနာက်ထပ်ဘာြဖစ်ဦး​​မယ်မသိ။ အွန်လိုင်း​​ လိုက်ရှိုး​​စ​​ေတး​​တပ်​​ေတွများ​​ တင်လို့​​ရလို့​​က​​ေတာ့​​ ဘယ်​​ေလာက် အရသာရှိလိုက်မလဲ။ ခု​​ေတာ့​​ ကိုယ့​်​ဘာသာ Tom Hank ဘဝ ကို​​ေရာက်​​ေနြပီ။ အထဲဝင်လို့​​မရ။ တက်စရာ ​​ေလယာဉ်မရှိ။ အိမ်သာထဲ ပန်း​​ရံကိုင်ရမလား​​၊​ လက်တွန်း​​လှည်း​​က​​ေလး​​​ေတွ တွန်း​​ပို့​​ရမလား​​ မသိ။ ဘာအ​​ေြကွ​​ေစ့​​မှ ထွက်မလာတာက ခက်တာ။ ငါ့​​နှယ်​​ေနာ်။ စာအ​​ေရး​​​ေလာြကီး​​ရန်​​ေကာ။ အိန္ဒိယအြပင်ကို မ​​ေရာက်​​ေသး​​ပဲနဲ့​​ အံ့​​ဖွယ်သုတ အိန္ဒိယ​​ေကာက်​​ေရး​​မိတယ်။ အခုမှ Incredible India က စ တာ။ နင့​်​​ေမကလွှား​​ အိန္ဒိယား​​၊​ အိုး​​လာလား​​လား​​ အိန္ဒိယား​​ပါလား​​​ေနာ်။

    အံ့​​ဩကုန်နိုင်ဖွယ်က ကျန်ပါ​​ေသး​​​ေသာ်​​ေကာ။ နက်ြဖန်မနက်​​ေလး​​နာရီမှ ​​ေလယာဉ်ထွက်ပါမယ်တဲ့​​။ ​​ေလယာဉ်က အဆင်သင့​်​ပါ။ ဒီ​​ေန့​​ဂျူတီကျတဲ့​​ ပိုင်း​​​ေလာ့​​ မရှိလို့​​ပါတဲ့​​။ ြကား​​ြကား​​ဖူး​​​ေပါင်ကွယ်။ ြကည့​်​ရတာ ကုမ္ပဏီနဲ့​​ ပိုင်း​​​ေလာ့​​နဲ့​​ြကား​​က ြပဿနာထင်ပါရဲ့​​လို့​​ ဂျာနယ်လစ်လုပ်လိုက်​​ေတာ့​​ ဟုတ်လိမ့​်​မယ်တဲ့​​။ ​​ေရှ့​​ပိုင်း​​မှာ​​ေြပာခဲ့​​တဲ့​​ ြမန်မာ​​ေလယာဉ်မှူး​​​ေတွလိုပဲ လခမှန်မှန်မရလို့​​ ကုမ္ပဏီကို ပညာြပတာြဖစ်မတဲ့​​။ ဘုရား​​ ဘုရား​​။ လူ​​ေပါင်း​​​ေလး​​ငါး​​ဆယ် ​​ေသာင်မတင်​​ေရမကျြဖစ်​​ေအာင် သူ့​​ပညာြပပံုြကီး​​ကလည်း​​။ ကိုယ့​်​စိတ်ထဲရှိတဲ့​​အတိုင်း​​ မှတ်ချက်​​ေပး​​မိလို့​​က​​ေတာ့​​ အရင်ပုဒ်မြကီး​​နဲ့​​ ​​ေသဒဏ်စီရင်ခံရ​​ေတာ့​​မယ်။ “ဒင်း​​တို့​​ အဲဒါ​​ေြကာင့​်​ အဲဒါြဖစ်​​ေနတာလို့​​”​​ေလ။ အဲဒီအကျင့​်​​ေတွ မ​​ေကာင်း​​ပါဘူး​​ဆိုတာ သိြကြပီလား​​ဗျို့​​။ ဘာကျင့​်​ဘာြကံဆိုလား​​။ လက်စသတ်​​ေတာ့​​ ပညာ​​ေပး​​အစီအစဉ်ပါလား​​။ ပညာရှင်ြကီး​​များ​​ကို ​​ေလး​​စား​​ပါတယ်။ ​

    ​ေဟာ်တယ်လည်း​​ စီစဉ်မ​​ေပး​​ပါဘူး​​တဲ့​​။ ကုမ္ပဏီကလူ​​ေတွလည်း​​ အကုန်ြပန်ကုန်ပါြပီတဲ့​​။ ​​ေဒါသူပုန်ထြပီး​​ ကိုယ့​်​ထက် ပိုး​​စိုး​​ပက်စက်​​ေြပာ​​ေနသူ​​ေတွက​​ေတာ့​​ သူတို့​​အမျိုး​​သား​​ချင်း​​​ေတွပါပဲ။ ကိုယ်ကျမှ ပါး​​စပ်​​ေတာင် မဟရဲဘူး​​။ ထစ်ကနဲရှိ Racist, Racist နဲ့​​။ ဒင်း​​တို့​​အချင်း​​ချင်း​​ ​​ေြပာတဲ့​​စကား​​​ေတွ ြကား​​​ေစချင်စမ်း​​တယ်။ ဒီ့​​ထက်ပိုြပီး​​သူတို့​​စိတ်ဓါတ်ကို သရုပ်​​ေဖာ်နိုင်တဲ့​​ အြဖစ်အပျက်လည်း​​ ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး​​။ ​​ေနဦး​​​ေနဦး​​။ အ​​ေြပာမ​​ေစာ​​ေသး​​ဘူး​​။ ​​ေတာ်​​ေနြကာ လာြပန်ြပီ ​​ေနာက်တစ်မျိုး​​​ေတွ့​​​ေနဦး​​မယ်။ ​​ေဟာ ခိုင်လံုတဲ့​​ရပ်ကွက်က သတင်း​​ရြပန်ပါြပီဗျာ။ အဲဒါ Pilot Strike ပါတဲ့​​။ လခမ​​ေပး​​တာ နှစ်လရှိြပီမို့​​ပါတဲ့​​။ တို့​​ြမန်မာပိုင်း​​​ေလာ့​​​ေတွက​​ေတာ့​​ လခနှစ်လ မရတာချင်း​​အတူတူ အလုပ်ကပဲ ထွက်သွား​​တယ်။ ဒါမျိုး​​မလုပ်ဘူး​​ကွ။ လျှာ ြမက်​​ေပါက်ရ ​​ေပါက်ရ။ ဂုဏ်ယူတယ်​​ေဟ့​​။ ဂုဏ်ယူတယ်။ သယ်ရင်း​​မြကီး​​ကို ​​ေြပာြပရင် “အ​​ေမ ​​ေြကနပ်တယ်သား​​” လို့​​​ေြပာြပီး​​ တဟား​​ဟား​​ရယ်မှာပဲ။ ကဲ ​​ေလယာဉ်​​ေပါ်တက်ခဲ့​​တဲ့​​အချိန်က​​ေရရင် ၁၂ နာရီြပည့​်​ပါြပီခင်ဗျား​​။ ​​ေနာက် ၁၂ နာရီထပ်​​ေစာင့​်​ရင် ထွက်​​ေကာင်း​​ပါရဲ့​​။

    ကိုယ့​်​ဆီမှာလည်း​​ တခါတ​​ေလ လမ်း​​သွား​​ ခရီး​​သွား​​ အခန့​်​မသင့​်​လို့​​ လမ်း​​ပျက်တာ တံတား​​ကျိုး​​တာနဲ့​​ြကံုရင် ဒီလိုပဲ သည်း​​ခံ​​ေစာင့​်​ရတတ်ပါတယ်။ တခါ ​​ေြပာဖူး​​သား​​ပဲ။ ရန်ကုန်က​​ေန စစ်​​ေတွကို လာတာ ​​ေလး​​ညအိပ်ြကာြကပါတယ်လို့​​။ ဒီမှာပဲ ဒီလိုပဲ ရှိလိမ့​်​မ​​ေပါ့​​ကွယ်။ သူတို့​​ဆီမှာ ဒါမျိုး​​​ေတွ မဆန်း​​ပါဘူး​​ဆိုပဲ။ ဒါ​​ေတာင် နိုင်ငံ​​ေတာ်ပိုင်​​ေလ​​ေြကာင်း​​လိုင်း​​မို့​​လို့​​တဲ့​​။ ​​ေြပာြပတဲ့​​သူက သူကိုယ်တိုင် မှတ်ချက်ြပန်​​ေပး​​တယ်။ “This is India” တဲ့​​။ ​​ေလ​​ေြကာင်း​​လိုင်း​​​ေတွက အရှံုး​​​ေပါ်လို့​​ ​​ေဒဝါလီခံြကရသတဲ့​​။ ဘုရား​​ဘုရား​​။ ဒီ​​ေလာက် အသာစီး​​ယူထား​​တာ​​ေတာင်မှ သူတို့​​က ရှံုး​​ရ​​ေသး​​သတဲ့​​။ ​​ေနာင်ဒီထက်​​ေတာင် ရှံုး​​ဦး​​မယ်။ အခုဆို ကိုယ့​်​လက်ချက်နဲ့​​ ​​ေဖ့​​စ်ဘုတ်​​ေပါ်မှာ ပွသွား​​ြပီ။ ဘာမှဇာတ်ပို့​​​ေပး​​စရာ​​ေတာင် မလိုဘူး​​။ သူ့​​ဂိုး​​နဲ့​​သူ ဂွမ်း​​ြပီး​​သား​​။ ​​ေနာက်ကို အဲယား​​အင်ဒီး​​ယား​​ဆိုရင် မ​​ေြပာမရှိနဲ့​​​ေနာ် ြဖစ်​​ေတာ့​​မယ်။ တကယ်​​ေတာ့​​ ခရီး​​သည်ရချင်ရင် ပိုက်ဆံတစ်ခုတည်း​​ကို ယူချင်လို့​​ မရပါဘူး​​။ တာဝန်ယူမှုပါ ရှိရမှာ​​ေပါ့​​။ အခု​​ေတာ့​​ ဒီကိစ္စကို ဘယ်သူမှ တာဝန်မယူရဲလို့​​ ထွက်​​ေတာင်​​ေြပး​​ယူရတယ်။ နိုင်ငံသိက္ခာမှ အား​​မနာ။ ဟီး​​ဟီး​​ ခါတိုင်း​​လိုပဲ သူများ​​ကို ပိဿာ​​ေလး​​နဲ့​​​ေဘး​​ပစ်သလို​​ေတာ့​​ ​​ေရး​​ြပီး​​ြပီ။ ထံုး​​စံအတိုင်း​​ ကိုယ့​်​လူ​​ေတွ ​​ေကာင်း​​​ေစချင်လို့​​ နမူနာ​​ေပး​​တာ လို့​​ ြပန်ပိတ်တာ​​ေပါ့​​။ အဟုတ်​​ေြပာတာပါ။ နိုင်ငံ​​ေတာ်ကိုယ်စား​​ြပုတဲ့​​ အစိုး​​ရပိုင် ​​ေလယာဉ်ကုမ္ပဏီြကီး​​မှာ ဘယ်သူမှ တာဝန်မယူရဲလို့​​ ထွက်​​ေြပး​​ရတာ ြကား​​ဖူး​​​ေပါင်။ ဘယ်သူ့​​ကိုမှ ဘာမှ ​​ေမး​​လို့​​မရ​​ေတာ့​​ဘူး​​။

    ငရုတ်မှန်ရင် စပ်ရမယ်တဲ့​​။ ဒီလို​​ေရထဲမိုး​​ထဲကျ​​ေတာ့​​ နဂိုဗီဇက​​ေလး​​​ေတွကလည်း​​ ဖံုး​​မရဖိမရဗျ။ အြပင်ထွက်မရလို့​​ အထဲမှာပဲ ​​ေငွလဲြပီး​​ စား​​စရာ​​ေသာက်စရာ ဝယ်စား​​ြကတဲ့​​အခါ အစကတည်း​​က နှစ်ဆတင်ြပီး​​သား​​မှာ ​​ေငွလဲနှုန်း​​က ပံုမှန် ၅၀ ပတ်ဝန်း​​ကျင်​​ေလာက်မှာ ဝယ်​​ေဈး​​ ၄၀ ​​ေရာင်း​​​ေဈး​​ ၆၀ ြဖစ်သွား​​ပါ​​ေလ​​ေရာ။ ဓါး​​ြပဗျို့​​ ဓါး​​ြပ ဓါး​​ြပလို့​​ ​​ေအာ်ရမ​​ေလာက်။ မီး​​​ေလာင်ရင် အထုပ်သယ်မယ့​်​သူ​​ေတွ ​​ေရာက်လာတယ်ဆိုတာမျိုး​​​ေပါ့​​။ ချစ်စရာမ​​ေကာင်း​​ပါလား​​။ ကူသယ်​​ေပး​​တာ မထင်မ​​ေနနဲ့​​ဦး​​။ ဒီ​​ေလာက်ရိုး​​တဲ့​​ စရိုက်က​​ေလး​​​ေတွကို တို့​​ကာပင့​်​ကာ​​ေရး​​မိတာများ​​။ မဟုတ်တမ်း​​တရား​​ ​​ေကာလာဟလ​​ေတွ ြဖန့​်​​ေနတာကျလို့​​​ေနာ်။ အခုဘယ်သူမှ အ​​ေြကာင်း​​ြပန်မယ့​်​သူမရှိပဲ ဘယ်​​ေတာ့​​မှ လာမှန်း​​မသိတဲ့​​​ေလယာဉ်ကို အဝတ်တစ်ထည် ကိုယ်တစ်ခုနဲ့​​​ေစာင့​်​​ေနရတယ်။ မနက်ြဖန်​​ေကာ ဘယ်သူက ​​ေသချာတယ်​​ေြပာလို့​​လဲ။ ြကိုတင်ခန့​်​မှန်း​​၍မရ​​ေသာ အ​​ေြခအ​​ေနများ​​​ေြကာင့​်​ ​​ေလယာဉ်ခရီး​​စဉ်ပျက်သွား​​ပါက အနီး​​စပ်ဆံုး​​ ​​ေနာက်တစ်​​ေခါက်​​ေလယာဉ်ြဖင့​်​ ပို့​​​ေပး​​ပါမည်တဲ့​​။ အဲဒါ ဗုဒ္ဓဟူး​​​ေန့​​ကျမှ။ ခုမှ စ​​ေန ရှိ​​ေသး​​။ ​​ေန့​​လည်က တို့​​အ​​ေရး​​အဖွဲ့​​ကို အြပင်မှာ ဘယ်လိုြငိမ်​​ေအာင် ညှိလိုက်တယ်မသိ။ ြပန်ဝင်မလာြက​​ေတာ့​​ဘူး​​။ ဒါလည်း​​ အံ့​​တစ်ပါး​​ပဲ။

    အခုကျန်ခဲ့​​တဲ့​​သူဆိုလို့​​ အ​​ေယာက် ၃ဝ​​ေလာက်ရှိတဲ့​​ အင်ဒိုနီး​​ရှား​​က ဦး​​ထုပ်ြဖူတစ်စုရယ် အာ​​ေဘာင်အာရင်း​​သန်သန်နဲ့​​ တွန်း​​တွန်း​​ထိုး​​ထိုး​​မလုပ်နိုင်တဲ့​​သူတချို့​​ရယ်ပဲ ကျန်ခဲ့​​ြပီး​​ ဘာသတင်း​​အစအနမှ မြကား​​ရ​​ေတာ့​​တာ ည​​ေန ၆ နာရီ ​​ေရာက်လာ​​ေရာ။ တချို့​​ဂျီကျလွန်း​​တဲ့​​သူ​​ေတွကို တြခား​​​ေလ​​ေြကာင်း​​လိုင်း​​​ေတွနဲ့​​ တိုး​​တိုး​​တိတ်တိတ်ထည့​်​​ေပး​​​ေနသလို ြကား​​ရတဲ့​​အခါ မုတ်ဆိတ်ြဖူြကီး​​​ေတွ လှုပ်လှုပ်ရွရွြဖစ်လာပါတယ်။ သူတို့​​ထဲမှာ တချို့​​က မ​​ေလး​​၊​ ဘရူနိုင်း​​ဆက်သွား​​ဖို့​​ လက်မှတ်ြဖတ်ထား​​ြပီး​​သား​​​ေတွပါသတဲ့​​။ ပံုမှန်အား​​ြဖင့​်​ ​​ေလယာဉ်​​ေပါ်တက်ရင် သူတို့​​ကို အလိုလို​​ေနရင်း​​​ေြကာက်​​ေနရတာ တကယ်တမ်း​​ကျ​​ေတာ့​​ သူတို့​​တစ်ဖွဲ့​​လံုး​​က ဆူဆူပူပူ လုပ်ြကတုန်း​​ကလည်း​​ မပါဘူး​​။ သူ့​​ဘာသာ အချိန်မှန်မှန် ​​ေထာင့​်​တစ်​​ေထာင့​်​မှာစုြပီး​​ ကုန်း​​​ေန​​ေအာင် ဝတ်ြပုြကတယ်။ သုဝဏ္ဏဘူမိမှာလို ဝတ်ြပုခန်း​​သတ်သတ်မရှိ​​ေတာ့​​ သူတို့​​ခမျာလည်း​​ အဆင်မ​​ေြပပါဘူး​​။ ဘီး​​တပ်ကုလား​​ထိုင်နဲ့​​ မမာမကျန်း​​တဲ့​​သူကလည်း​​ပါတယ်။ ြမင်လိုက်မိတာ​​ေတာ့​​ ဆိုး​​ဆိုး​​ရွား​​ရွား​​ ​​ေဂါက်​​ေရာဂါ။ ဒါနဲ့​​​ေတာင် သူတို့​​က ဒီအချိန်ထိ​​ေအာင် သည်း​​သည်း​​ခံနိုင်တာ အံ့​​ဩစရာပါ။ ​​ေနာက်​​ေတာ့​​ မ​​ေနနိုင်​​ေတာ့​​ဘူး​​ထင်ပါရဲ့​​။

    သူတို့​​ထဲက အဂင်္လိပ်လို လည်လည်ပတ်ပတ်​​ေြပာတတ်တဲ့​​တစ်​​ေယာက်က အဝတ်အစား​​ ​​ေသ​​ေသသပ်သပ်ဝတ် ​​ေခါင်း​​​ေပါင်း​​ြကီး​​​ေသ​​ေသချာချာ​​ေပါင်း​​ြပီး​​မှ ​​ေလဆိပ်မန်​​ေနဂျာနဲ့​​ ​​ေတွ့​​ခွင့​်​​ေတာင်း​​ပါတယ်။ ပွဲ​​ေလး​​စည်သွား​​​ေအာင် ကိုယ်လည်း​​လိုက်အား​​ြဖည့​်​ရတာ​​ေပါ့​​။ စပ်စုမည့​်​ စပ်စုရင်​​ေတာ့​​ ကုန်​​ေအာင်စပ်စုတာပဲ ​​ေကာင်း​​တယ်။ ဒီတစ်ခါ​​ေတာ့​​ ကျွနုပ်တို့​​၏ သတင်း​​​ေထာက်ကိုယ်တိုင် စိတ်ရှိတိုင်း​​ ဝင်ကျဲပါ​​ေတာ့​​တယ်။ အနည်း​​ဆံုး​​​ေတာ့​​ စိတ်ထဲ​​ေပါ့​​သွား​​တာ​​ေပါ့​​။ သူများ​​အြပစ်တင်ရတာ တယ်အရသာရှိသကိုး​​ ပရိသတ်ရဲ့​​။ မြကာမီလာမည်​​ေမျှာ် စား​​စရာ နဲ့​​ မနက်​​ေလး​​နာရီကတိ​​ေတာ့​​ ရခဲ့​​ပါရဲ့​​။ အရင်ဟာ​​ေတွလို ယံုဖို့​​ခက်တာတစ်ခုပဲ။ အြဖစ်အပျက်ကို ​​ေသချာ​​ေမး​​ြကည့​်​​ေတာ့​​ အင်ဂျင်နီယာနဲ့​​ ပိုင်း​​​ေလာ့​​ တွက်ကပ်ြကတယ်။ ​​ေလယာဉ်ြပင်လို့​​ြပိး​​တဲ့​​အချိန်မှာ ပိုင်း​​​ေလာ့​​က သူ့​​အလုပ်ချိန်ကုန်ြပီ။ ၁၈ နာရီအနား​​ရမှ ြပန်​​ေမာင်း​​နိုင်မယ်ဆိုလို့​​ ၁၈ နာရီြပည့​်​​ေအာင် ​​ေစာင့​်​​ေနတာတဲ့​​။ တစ်​​ေယာက်နား​​ဖို့​​ ဘယ်နှစ်​​ေယာက်​​ေစာင့​်​ရပါလိမ့​်​ ဆရာသမား​​ရယ်။ ဆာဂျင်မြဖစ်တာကံ​​ေကာင်း​​။ နို့​​မို့​​ဆို ​​ေလး​​နာရီ ​​ေဒါင်ဆိုတာနဲ့​​ ခွဲလက်စဗိုက်ြကီး​​ ြပန်မပိတ်ပဲ ထွက်သွား​​မှြဖင့​်​။

    တစ်​​ေယာက်​​ေသာသူက​​ေတာ့​​ မှတ်တမ်း​​တင် ဓါတ်ပံု​​ေတွရိုက်၊​ အသံ​​ေတွသွင်း​​ယူ၊​ ြဖစ်စဉ်​​ေတွ ချ​​ေရး​​၊​ အ​​ေထာက်အထား​​​ေတွ​​ေတာင်း​​နဲ့​​ ဂျာနယ်လစ်လား​​ မှတ်​​ေနတာ။ ဟုတ်ဘူး​​။ တရား​​စွဲြပီး​​ ​​ေလျာ်​​ေြကး​​​ေတာင်း​​မလို့​​တဲ့​​။ အချိန်နဲ့​​တ​​ေြပး​​ညီ ​​ေြပး​​​ေြပး​​ြပီး​​ စာရိုက်​​ေနတာက ဤ​​ေဖစကိုဗျ။ ​​ေလ​​ေြကာင်း​​လိုင်း​​တာဝန်ခံက​​ေလး​​က​​ေတာ့​​ ​​ေဈး​​​ေပါတဲ့​​​ေလ​​ေြကာင်း​​လိုင်း​​မို့​​ ဒီလိုြဖစ်ရတာ နား​​လည်​​ေပး​​ပါတဲ့​​။ သူ့​​ကို ဘယ်သူက အဲဒီ​​ေဈး​​ယူရမယ် ဒါး​​နဲ့​​​ေတ့​​ထား​​လို့​​လဲ။ သူ့​​ဘာသာ အြပိုင်အဆိုင် ​​ေဈး​​လိုက်​​ေလျှာ့​​ြပီး​​ အလုပ်ကျ​​ေတာ့​​ တူတူတန်တန် မလုပ်ပဲနဲ့​​။ ဒီ​​ေလာက်ပိုက်ဆံက​​ေလး​​နဲ့​​ ဒီ့​​ထက်ပိုြပီး​​ ​​ေချး​​​ေြကာ့​​တဲ့​​ ဆပ်ြပာမရ​​ေတာ့​​ဘူး​​ သူမို့​​ ​​ေြပာထွက်ပ​​ေလတယ်။ ​

    ​ေအး​​ပါ ​​ေနာက်ဆို နင်တို့​​လို အ​​ေပါစား​​​ေလ​​ေြကာင်း​​လိုင်း​​​ေတွ ဘယ်​​ေတာ့​​မှ မစီး​​ပါဘူး​​လို့​​ ြပန်ပက်လိုက်တယ်။ ​​ေဈး​​က​​ေတာ့​​ သူတို့​​ အ​​ေပါဆံုး​​ြဖစ်​​ေနတာ ဟုတ်ပါတယ်။ အချိန်မ​​ေတာ်ြကီး​​မို့​​လို့​​လို့​​ ​​ေအာင့​်​​ေမ့​​​ေနတာ။ တစ်​​ေြကာင်း​​တည်း​​ကို အစိမ်း​​နှစ်ရာပဲကျတယ်။ ရန်ကုန်ကလာတာ​​ေတာင် ၂၅၀ ​​ေလာက်​​ေပး​​ရတာ​​ေလ။ အြပန်လက်မှတ်က ဆံုး​​ရ​​ေသး​​တာ။ ​​ေနာင်​​ေတာ့​​ သင်ခန်း​​စာ​​ေပါ့​​​ေလ။ ​​ေြပာလည်း​​​ေြပာစရာ အဖိုး​​နည်း​​​ေတာ့​​ အိုး​​ကွဲနဲ့​​​ေတွ့​​တာ​​ေပါ့​​။ လျှာရှည်ြပီး​​​ေတာ့​​ လည်ချင်တာကိုး​​။ ကိုယ့​်​ဘာသာ တန်း​​ြပန် ရလျက်သား​​နဲ့​​။ ခက်တာက ဘဝမှာ စလံုး​​​ေြမ​​ေလး​​​ေတာ့​​ မနင်း​​ဘူး​​​ေသး​​ရင် လူရာမဝင်သလို ြဖစ်​​ေနတာကိုး​​။ ဘူတန်နဲ့​​​ေလာက်ကိုင်ချည့​်​ပဲ လှည့​်​ပတ်​​ေရး​​​ေနရတာ ပျင်း​​လာြပီ​​ေလ။ အခု​​ေတာင် ဖလိုက်ကင်ဆာြဖစ်​​ေတာ့​​ တစ်ပုဒ်ရသွား​​ြပန်​​ေရာ မဟုတ်လား​​။

    စာ​​ေရး​​ဆရာဝင်း​​ဦး​​ကို ကျား​​ခင်စိန်ြကီး​​​ေြပာတဲ့​​ “မင်း​​က ငါ့​​ကို ြကိုက်က​​ေရာ ဆိုပါ​​ေတာ့​​။ ငါက ြပန်ြကိုက်လိုက်ရင် မင်း​​မှာ အချစ်ဇာတ်လမ်း​​တစ်ပုဒ်ရက​​ေရာ။ ငါကမြကိုက်လို့​​ ဘိနပ်ချွတ်ြပီး​​ ပါး​​ရိုက်လိုက်ရင် အသည်း​​ကွဲဇာတ်လမ်း​​တစ်ပုဒ် ရြပန်​​ေရာ။ ” ဆိုတာလို​​ေပါ့​​။ လူက ဘာလာလာ ြဖစ်​​ေနတယ်။ ြပည်​​ေထာင်စု​​ေကျာ်နိုင်ြကီး​​လို ​​ေဘး​​ကစာ​​ေရး​​ဖို့​​ ​​ေြမှာက်​​ေြမာက်​​ေပး​​​ေနတဲ့​​ ပတ်ဘလစ်ရှာြကီး​​ရဲ့​​ အိမ်ဦး​​နတ်ကလည်း​​ ရှိ​​ေနတယ်။ ဒီလို​​ေကာင်နဲ့​​ကျမှ ကင်ဆာလာြဖစ်ရတာ ကံဆိုး​​လှချည်လား​​ အဲယား​​အိန္ဒိယရယ်။ သနား​​လို့​​ သာသာ​​ေလး​​ပဲ တို့​​လွှတ်လိုက်တယ် သိလား​​။ ​​ေဟာ မုန့​်​တစ်ခါထပ်​​ေကျွး​​ြပန်ြပီ။ လာထား​​။

    စား​​ရင်း​​​ေသာက်ရင်း​​ စကား​​စပ်မိတဲ့​​ ဘိလပ်ြပန်ြကီး​​တစ်​​ေယာက်က​​ေတာ့​​ “ဘယ်​​ေလ​​ေြကာင်း​​လိုင်း​​လဲ“ လို့​​​ေမး​​ပါတယ်။ အ​​ေြဖရရချင်း​​မှာ သူ့​​မှတ်ချက်က “ဪ အံ့​​ဩစရာမှ မဟုတ်တာ။ သူတို့​​ ဒါမျိုး​​ ြဖစ်​​ေနကျ။ ငါဆို ဘယ်​​ေတာ့​​မှ မစီး​​ဘူး​​” တဲ့​​။ တိန်။ ထမင်း​​နစ်နပ် မုန့​်​သံုး​​နပ်ထိုင်စား​​ြပီး​​ တ​​ေနကုန်ထိုင်ြပီး​​ တ​​ေစ့​​​ေစ့​​ အတင်း​​တုပ်​​ေနသလို​​ေတာ့​​ ြဖစ်​​ေနြပီ။ ပါး​​စပ်ထဲ သူ​​ေကျွး​​တာ​​ေတွ ပလုပ်ပ​​ေလာင်း​​နဲ့​​ကို တုပ်ြကတာ။ ဘယ့​်​နှယ်ရှိစ။ လာြကည့​်​တဲ့​​ ​​ေလဆိပ်မန်​​ေနဂျာြကီး​​ကို အသက်ြကီး​​တဲ့​​သူ​​ေတွ ၊​ က​​ေလး​​​ေတွနဲ့​​၊​ ​​ေနမ​​ေကာင်း​​တဲ့​​သူ​​ေတွ လိုက်ြပြပီး​​ ထိုင်း​​ဒုက္ခသည်စခန်း​​ကို ဘီဘီစီသတင်း​​​ေထာက် လာတဲ့​​အခန်း​​ ရိုက်လိုက်​​ေသး​​တယ်။ နင်တို့​​က နင်တို့​​နည်း​​​ေတွ တတ်သလို ငါတို့​​ကလည်း​​ ငါတို့​​နည်း​​​ေတွ တတ်ပါတယ်ကွ။ မှတ်ပလား​​။

    ​​ေနာက်ဆံုး​​မှာ သ​​ေဘာ​​ေပါက်မိလာတာက​​ေတာ့​​ ကိုယ်ထင်တာထက် ကိုယ်ဟာ ပို အ ​​ေပါ့​​ ဆိုတာပါ။ တကယ်​​ေတာ့​​ မနက်တုန်း​​က ပိုင်း​​​ေလာ့​​ကပ်​​ေနကတည်း​​က ​​ေနာက်တ​​ေန့​​မှ အ​​ေစာဆံုး​​ ြပန်ထွက်နိုင်မယ်မှန်း​​ သူတို့​​သိြပီး​​သား​​ပါ။ အဲဒိလိုဆို ခရီး​​သည်အား​​လံုး​​ကို ​​ေဟာ်တယ်မှာထား​​​ေပး​​ရမှာဆို​​ေတာ့​​ မလိမ့​်​တပတ်နဲ့​​ မွန်ဘိုင်း​​က ​​ေလယာဉ်ပဲ မှာထား​​သလိုလို၊​ တစ်ခုခု စီစဉ်​​ေပး​​​ေနပါတယ် လို့​​ ​​ေမျှာ်လင့​်​ချက်​​ေပး​​ထား​​ြပန်​​ေရာ။ ြပီး​​မှ တစ်နာရီချင်း​​ဆုတ်ယူသွား​​တာ။ အ​​ေြကာသိလို့​​ ပူညံပူညံလုပ်လာတဲ့​​သူ​​ေတွကို​​ေတာ့​​ အြပင်​​ေခါ်ထုတ်ြပီး​​ ​​ေဟာ်တယ်စီစဉ်​​ေပး​​ပံုပါ။ ဘာမှ မ​​ေြပာလို့​​အထဲမှာ ကျန်တဲ့​​သူကျ​​ေတာ့​​ မ​​ေြပာရင်မ​​ေြပာသလို ပစ်ထား​​လိုက်တာ။ ကိုယ်တိုင်သွား​​​ေတွ့​​မှ အစား​​အ​​ေသာက် စီစဉ်​​ေနပါတယ် ြဖစ်သွား​​​ေရာ။

    အရင်ဆံုး​​က​​ေတာ့​​ လူစုကို အရင်ကွဲ​​ေအာင်လုပ်၊​ ​​ေနာက်​​ေတာ့​​ အသံထွက်တဲ့​​အ​​ေကာင်​​ေတွကို လက်သိပ်ထိုး​​ ​​ေချွး​​သိပ်၊​ ြပီး​​ရင် လူ ၅၀ စာ ​​ေဟာ်တယ်စား​​ရိတ်​​ေဘာက်ချာတက်သွား​​မှာ။ ကိုယ့​်​မှာသာ ဒီတခါပဲ ဒါမျိုး​​ြကံုဖူး​​တာ​​ေလ။ သူတို့​​က လုပ်​​ေနကျ ြဖစ်​​ေနြပီ။ (အဲဒီနည်း​​ြကီး​​ ြမင်ဖူး​​သလိုလိုပဲ​​ေနာ်။ အဟက်) အဝှာကျင့​်​ အဝှာြကံ​​ေခါ်မှာ​​ေပါ့​​။ မျက်လံုး​​ြကီး​​ ြပူး​​မြကည့​်​နဲ့​​ အဲဒါ အခု​​ေလး​​တင် စကင်္ာပူအဲယား​​လိုင်း​​နဲ့​​ ြပန်မယ့​်​ သူတို့​​လူမျိုး​​ကိုယ်တိုင်​​ေြပာတာ။ “This is the way of Indians.” တဲ့​​။ မိုး​​ြကိုး​​ပစ်ရ​​ေစ့​​။ ကိုင်း​​ ဘယ့​်​နှယ်ရှိစ အိန္ဒိယ။

    (​​ေနာက်ဆံုး​​တွင် နံနက် ​​ေလး​​နာရီခန့​်​၌ ​​ေလ​​ေြကာင်း​​လိုင်း​​မှ တာဝန်ရှိသူများ​​နှင့​်​ ​​ေလဆိပ်တာဝန်ကျများ​​က မိမိတို့​​ကျွမ်း​​ကျင်ရာ လိမ္မာ​​ေသာ ရစ်၊​ ​​ေထာက်၊​ ​​ေကျာင်း​​၊​ ​​ေမာင်း​​ အတတ်​​ေကာင်း​​တို့​​ကို စိတ်တိုင်း​​ကျသည်အထိ ရိုး​​ရာမပျက်​​ေတာင်ရွက်ြပီး​​​ေသာအခါ ကျွနင်္ုပ်တို့​​၏ သတင်း​​​ေထာက်က​​ေလး​​ ​​ေမာင်စံ​​ေကွး​​လည်း​​ ချန်ဂီ​​ေလဆိပ်ြကီး​​သို့​​ ​​ေဒသစံ​​ေတာ်ချိန် ၁၁း​​ ၃၀ ခန့​်​က ​​ေချာ​​ေမာစွာ​​ေရာက်ရှိ​​ေလ​​ေတာ့​​သတည်း​​။)

  • “လိ​​ေမ္မာ်​​ေရာင် စာမျက်နှာများ​​”

    အလုပ်ဝင်ကာစတုန်း​​က ခွဲစိတ်​​ေဆာင်မှာ ပထမလက်​​ေထာက်ဆရာဝန်လုပ်တဲ့​​ ဆရာြကည်က မှာထား​​တဲ့​​ စကား​​တစ်ခွန်း​​ရှိပါတယ်။ သား​​သံုး​​သား​​ကို သတိထား​​ဆက်ဆံပါတဲ့​​။ ​​ေကျာင်း​​သား​​၊​ စစ်သား​​ နဲ့​​ ဘုရား​​သား​​ကို​​ေြပာတာပါ။ ဟုတ်တာ​​ေပါ့​​။ အဲဒီသား​​သံုး​​သား​​ဆိုတာ တစ်ဦး​​ချင်း​​၊​ တစ်​​ေယာက်ချင်း​​၊​ တစ်ပါး​​ချင်း​​ ြဖစ်ဦး​​​ေတာ့​​ ​​ေနာက်မှာ သူတို့​​ကို ကိုယ်စား​​ြပုတဲ့​​ အဖွဲ့​​အစည်း​​ြကီး​​​ေတွနဲ့​​ အ​​ေထာက်အပံ့​​အင်အား​​​ေတွက နည်း​​တာမှ မဟုတ်ပဲနဲ့​​။ တစ်နွယ်ငင်လိုက်လို့​​ တစ်စင်ပါလာခဲ့​​ရင် မိုး​​မီး​​​ေလာင်တာ င​​ေရွှြကူ့​​ ​​ေခါက်ဆွဲဖိုက ဆိုတာမျိုး​​ ​​ေြပာစမှတ်ြဖစ်မယ်။ အရမ်း​​ကာ​​ေရာ သတိလက်လွတ် သိမ်း​​ကျံုး​​​ေြပာမိလို့​​က​​ေတာ့​​ ရှင်း​​လို့​​ ရလိမ့​်​မယ် မဟုတ်ဘူး​​ဗျ။

    ​​ေြပာမှား​​ ဆိုများ​​ ြပစ်မှား​​ရှိြပန်​​ေတာ့​​ ကိုယ်ကပဲ ငရဲြကီး​​ရ အကုသိုလ်တက်ရဦး​​မှာ။ ဒါ​​ေြကာင့​်​ ​​ေတာ်ရံုတန်ရံု ကိစ္စများ​​ဆို ဝင်မ​​ေညှာ်ပဲ လွတ်​​ေအာင်​​ေနဖို့​​ ြကိုး​​စား​​ပါတယ်။ ဆင့​်​ကဲ​​ေြပာင်း​​လဲမှုြဖစ်စဉ်ြကီး​​ထဲမှာ သား​​သံုး​​သား​​စလံုး​​ မလွှဲမ​​ေရှာင်သာ စီး​​​ေမျာပါဝင်လာရတဲ့​​အခါ ​​ေရှး​​​ေရှး​​ယခင်က အ​​ေတွး​​အ​​ေခါ်မျိုး​​​ေတွကို စွန့​်​မပစ်​​ေသာ်ြငား​​ အ​​ေတွး​​သစ် အြမင်သစ် အ​​ေမျှာ်အြမင်သစ်​​ေတွနဲ့​​မှ ​​ေခတ်နဲ့​​အညီ မလိုက်နိုင်ရင် မျိုး​​တုန်း​​​ေပျာက်ကွယ်သွား​​မယ့​်​ အန္တရာယ်ကလည်း​​ ရှိလာတာကိုး​​။

    အခုဆို ကျား​​ကျား​​ မမ၊​ မမတမ မကျား​​တကျား​​​ေတွပါမကျန် ​​ေဖ့​​စ်ဘုတ်​​ေပါ်​​ေရာက်ကုန်ြကတဲ့​​အခါ ကိုယ်​​ေတာ်၊​ ဦး​​ဇင်း​​၊​ အရှင်ဘုရား​​၊​ ဆရာ​​ေတာ်တို့​​လည်း​​ friend list ထဲကို ​​ေရာက်ကုန်ပါ​​ေလ​​ေရာ။ အဲဒီလို add တုန်း​​က add ထား​​ြပီး​​မှ စိတ်ကူး​​​ေပါက်ရာ​​ေတွ ​​ေလျှာက်​​ေရး​​တဲ့​​အခါ ဘုန်း​​ြကီး​​စာချ မိ​​ေကျာင်း​​မင်း​​​ေရခင်း​​ြပက ခဏခဏြဖစ်ရတာ​​ေပါ့​​။ အမယ် က​​ေန့​​နက်ြဖန်ပဲ
    ဘုန်း​​ြကီး​​ဝတ်​​ေတာ့​​မလို​​ေလသံနဲ့​​ ြကာနီကန် တရား​​သိမ်း​​ကလည်း​​ လုပ်ချင်​​ေသး​​​ေတာ့​​ ဘုန်း​​ဘုန်း​​တို့​​ခမျာ မ​​ေြပာလို့​​သာ ​​ေနရတယ်။ “လူ​​ေစာ်နံတယ် ြပန်လိုက်ဦး​​” လို့​​​ေတာ့​​ ​​ေတွး​​မိမှာပဲ။ ဘုန်း​​ြကီး​​ဝတ်တယ်ဆိုတာ လွယ်တယ်မှတ်လို့​​။ ဒုလ္လဘ​​ေတာင် ဒင်း​​က ဘယ်နှစ်ရက်ြကာ​​ေအာင် ​​ေနဖူး​​တာကျလို့​​ မသိရင်ခက်မယ်​​ေနာ်။ ဟုတ်ကဲ့​​။ မလွယ်ပါဘူး​​ခမျာ။ ဘယ်​​ေလာက်မလွယ်သလဲဆိုတာ အခု​​ေြပာြပမလို့​​ပါ။

    ဘုန်း​​ြကီး​​ဝတ်နဲ့​​​ေနဖို့​​ ခက်တဲ့​​အထဲမှာ ဒီက​​ေန့​​အခါက​​ေတာ့​​ ပိုလို့​​ခက်တာ​​ေပါ့​​။ လူငယ်လူရွယ်မှန်သမျှ အတတ်ပညာရ​​ေအာင်ရှာလို့​​ ​​ေရြခား​​​ေြမြခား​​ထွက် ဝမ်း​​​ေကျာင်း​​ြပီး​​ တက်လမ်း​​ရှာရတဲ့​​​ေခတ်မှာ ကိုယ်​​ေတာ်များ​​လည်း​​ အရင်ကလို ​​ေကျာင်း​​ထိုင်စာကျက်ြပီး​​ ဝိသာခါ အနာတပိဏ် ဆွမ်း​​အုပ်လာအပို့​​ ​​ေစာင့​်​လို့​​ မရ​​ေတာ့​​ဘူး​​။ သမုဒ္ဒရာ ဝမ်း​​တစ်ထွာလိုပဲ သပိတ်​​ေစာက်ကလည်း​​ နက်နက်လိုက်လာတယ်။ အထူး​​သြဖင့​်​​ေတာ့​​ ြမို့​​ြကီး​​ြပြကီး​​​ေတွမှာ​​ေပါ့​​။ ရမ်း​​တုတ်တိမိတ်တံ ခပ်ဝါး​​ဝါး​​လိုက်ရွတ်ဖို့​​ ပင့​်​ဆွမ်း​​များ​​ဟာလည်း​​ အရင်ကလို မမှန်​​ေတာ့​​ြပန်ဘူး​​။

    တကာရင်း​​ တကာမရင်း​​များ​​ ဆင်​​ေြခဖံုး​​​ေရွ့​​သွား​​ရတဲ့​​အခါ ပိုဆိုး​​တယ်​​ေလ။ ဒီအခါ ကိုယ်ရင်​​ေလး​​​ေတွလည်း​​ အရင်ကလို မဂင်္လသုတ်၊​ ​​ေမတ္တာသုတ်​​ေလာက်နဲ့​​ တင်း​​တိမ်လို့​​မရ​​ေတာ့​​ပဲ ပထမ​​ေကျာ်ြဖစ်ဖို့​​ ကိုယ်​​ေတာ်ကျိုး​​စား​​မည်တို့​​၊​ ဓမ္မကထိကြဖစ်ဖို့​​ ကိုရင်ကျိုး​​စား​​မည်တို့​​၊​ ရည်ရွယ်ချက်ြကီး​​ြကီး​​ထား​​ြပီး​​ ရုန်း​​ကန်ြကရပါတယ်။ လွယ်လွယ်နဲ့​​ရတယ် အ​​ေနအစား​​​ေချာင်တယ်လို့​​ ထင်မှာစိုး​​လို့​​ ရှင်း​​ြပတာ​​ေနာ်။ တို့​​ဘုန်း​​ြကီး​​များ​​ ဆွမ်း​​ကွမ်း​​ရှား​​သွား​​ြပီလို့​​ မဆိုလိုဘူး​​။ ဒီလိုနဲ့​​ပဲ သံဃာ့​​​ေလာကမှာလည်း​​ လူရို​​ေသရှင်ရို​​ေသြဖစ်​​ေအာင် အတန်း​​က​​ေလး​​​ေအာင်ထား​​မှ၊​ ​​ေဟာ​​ေရး​​​ေြပာ​​ေရး​​​ေလး​​ ​​ေပါက်မှဆိုတာ​​ေတွက​​ေနစလိုက်တာ အခုဆို နိုင်ငံြခား​​က ​​ေဒါက်တာဘွဲ့​​​ေတွအထိ ပါလာ​​ေလသတည်း​​။ ကမ္ဘာ​​ေအး​​က သံဃာ့​​တက္ကသိုလ်​​ေလာက်နဲ့​​​ေတာင် သိပ်မလံု​​ေလာက်ချင်​​ေတာ့​​ဘူး​​။

    ပကာသန​​ေတာ့​​ ပကာသန​​ေပါ့​​။ ဒါ​​ေပမယ့​်​ ပကာသနပါပဲ။ ရာဇြဂိုလ်ြပည်က နာလန္ဒာတက္ကသိုလ်တို့​​၊​ ဗုဒ္ဓဂယာက မာဂဓတက္ကသိုလ်၊​ ဗာရာဏသီက သသင်္ကရိုက်တက္ကသိုလ်၊​ ​​ေဒလီ၊​ မွန်ဘိုင်း​​၊​ ပူနား​​၊​ ပန်ဂျပ်၊​ ချနိုင်း​​တို့​​မှာ သံဃာ့​​တက္ကသိုလ်​​ေကျာင်း​​သား​​​ေတွ ြဖစ်ကုန်ြကတယ်။ အိန္ဒိယမှာ ြမန်မာသံဃာသံုး​​ရာ​​ေလာက်ရှိြပီး​​ သီရိလကင်္ာမှာလည်း​​ သံုး​​ရာ​​ေလာက် ရှိပါသတဲ့​​။

    သိတဲ့​​အတိုင်း​​​ေပါ့​​ကွယ်။ ြမန်မာနဲ့​​ကမ္ဘာ ​​ေတွ့​​လို့​​ ရိုက်ခတ်မှု​​ေတွရှိသလို ြမန်မာသံဃာ​​ေတွ ကမ္ဘာပတ်ရ​​ေတာ့​​လည်း​​ ဘုန်း​​ဘုန်း​​တို့​​ခမျာ ကမ္ဘာနာ ဖိစီး​​ရတာ​​ေပါ့​​။ “ကိုယ်​​ေတာ် ​​ေဖ့​​စ်ဘုတ်​​ေပါ်ကိုချည့​်​တက်မ​​ေနနဲ့​​။ စာလည်း​​ကျက်ဦး​​”တို့​​၊​ “ကမ္ဘာြကီး​​ကို ​​ေြပာင်း​​လဲ​​ေစ​​ေသာ ပန်း​​သီး​​သံုး​​လံုး​​” တို့​​ ဘာတို့​​နဲ့​​ လိ​​ေမ္မာ်​​ေရာင် စ​​ေတး​​တပ်စ်က​​ေလး​​​ေတွ မြကာခဏ​​ေတွ့​​ရြပန်​​ေရာ။ အား​​လံုး​​သိြကတဲ့​​အတိုင်း​​ ​​ေဖ့​​စ်ဘုတ်ဆိုတာ ​​ေလရူး​​လို​​ေတာင်မဟုတ် ​​ေလ​​ေပွလိုပဲ။ ​​ေတာ်​​ေနြကာ ဟို​​ေထာင့​်​က ဟိုဆရာ​​ေတာ်ကိစ္စ ဘယ့​်​နှယ်ဘယ်ချမ်း​​သာ၊​ ဒီ​​ေထာင့​်​က ​​ေရွှဝါ​​ေရာင်​​ေတာ်လှန်​​ေရး​​၊​ ဟိုလူ​​ေတွက ချတ်တင်ခန်း​​ထဲက ကျူကိုယ်​​ေတာ်ဆို ဖွလိုဖွ၊​ ဝင်​​ေြပာရအခက် မ​​ေြပာရြပန်လည်း​​အခက်။ ဆရာဝန်​​ေတွလို စွာစိစိန်လုပ်​​ေပး​​ ​​ေရှ့​​​ေနလိုက်​​ေပး​​မယ့​်​သူကလည်း​​ မရှိ။ ခက်လိုက်တာ​​ေနာ်။

    မ​​ေြပာချင်လို့​​ ြကည့​်​​ေနတာ ဆရာဝင်ဝင်လုပ်တဲ့​​ လိ​​ေမ္မာ်​​ေရာင်တီရှပ်နဲ့​​ အ​​ေကာင်ကလည်း​​တစ်မျိုး​​။ ဒီလိုနဲ့​​ပဲ ြမန်မာ့​​လူမှုအတိုင်း​​အဝိုင်း​​ကွန်ယက်ြကီး​​ရဲ့​​ သံုး​​ပံုတစ်ပံုဟာလည်း​​ သံဃာ့​​ကိစ္စများ​​၊​ သာသနာအ​​ေရး​​များ​​နဲ့​​ နှီး​​နွယ်ပတ်သက်မလာဘူး​​လား​​ဗျာ။ ဒါ​​ေြကာင့​်​ဒီတခါမှာ​​ေတာ့​​ ဘုန်း​​ဘုန်း​​တို့​​ကိုယ်စား​​ “ဒကာ​​ေလး​​ …. ကျုပ်ကိုငါး​​ဆယ်​​ေပး​​ပါ က​​ေလး​​ရယ်” ဆိုြပီး​​ သီချင်း​​ဝင်ဆို​​ေပး​​လိုက်တယ်ဗျား​​။ (သူတို့​​ကမှ ဆိုလို့​​မရပဲနဲ့​​)
    ြမို့​​ြပလူမှုဘဝမှာ​​ေတာင် ပစ္စည်း​​​ေလး​​ပါး​​ အရင်ပံုစံနဲ့​​ မမျှနိုင်​​ေတာ့​​တဲ့​​ဘဝမှာ သာသနာပအရပ်သွား​​လို့​​ သီတင်း​​သံုး​​ရတဲ့​​ ကိုယ်​​ေတာ်​​ေတွဆို စဉ်း​​စား​​သာြကည့​်​ပါ​​ေတာ့​​။ အာ​​ေသာကမင်း​​ြကီး​​လက်ထက်က အသျှင်​​ေသာနတို့​​ အသျှင်ဥတ္တရတို့​​ကို သာသနာြပုလွှတ်သလို ​​ေရာက်ရာအရပ်မှာ သလံုး​​ြမင်း​​​ေခါင်း​​ကို အ​​ေြခြပုလို့​​ရပ်တည်ဖို့​​ကလည်း​​ ကာလ တကာ၊​ တကာမရဲ့​​ သဒ္ဒါတရား​​က အရင်လို မဟုတ်​​ေတာ့​​ပါဘူး​​ ဆို​​ေနမှ။ ​​ေရှး​​က အရညဝါသီ ​​ေတာမှီရဟန်း​​ြကီး​​များ​​ဆိုတာ ​​ေတာစာ ​​ေတာအာဟာရဖူလံုတယ်။

    ချဉ်ဆား​​ကို အလိုရှိမှ ြမို့​​တက်ဖို့​​လိုတာ၊​ အခု​​ေတာ့​​ ​​ေတာစကား​​မ​​ေြပာပဲ ​​ေတာ​​ေတွ​​ေပျာက်ကုန်လို့​​ မက်ထရိုပိုလီတန် ြမို့​​ြကီး​​စံရဟန်း​​များ​​ဟာ ​​ေရ​​ေတာင် ဝယ်​​ေသာက်မှရတဲ့​​အရပ်မှာ ဝတ္ထု​​ေငွ​​ေြကး​​ မရှိပဲ အသက်ရှင်ရပ်တည်ဖို့​​ရာ ​​ေတွး​​ြကည့​်​ပါ​​ေလ။ မရှိဘူး​​လို့​​​ေတာ့​​ မထင်နဲ့​​​ေနာ်။ တခါတုန်း​​က ြပင်သစ်မှာ သီတင်း​​သံုး​​မယ့​်​ ​​ေတာင်ြကီး​​ က ဆရာ​​ေတာ်က​​ေလး​​တစ်ပါး​​ကို ြပင်သစ်စာ ြပင်သစ်စကား​​သင်​​ေပး​​ဖူး​​တယ်။ အဲဒီကိုယ်​​ေတာ်​​ေလး​​ဟာ ပိုက်ဆံလံုး​​ဝ ကိုင်မသံုး​​ဘူး​​။ ြပင်သစ်ကို ဝတ္ထု​​ေငွ တစ်ြပား​​မှ မပါပဲသွား​​တာ။ (အ​​ေတာ်ပါပဲ။ ဟိုကလူ​​ေတွကလည်း​​ အဲဒါမျိုး​​ လိုချင်တာ) အဲဒီမှာ သီတင်း​​သံုး​​တဲ့​​ ဗီယက်နမ်ကိုယ်​​ေတာ်က​​ေလး​​​ေတွဆို တိုဖူး​​ကျို၊​ ​​ေခါက်ဆွဲြပင်ြပီး​​ အိမ်​​ေတွလိုက်ပို့​​ြကရတာပါတဲ့​​။ ​​ေခတ်ကိုက ဘုန်း​​ြကီး​​က အိမ်ကို ဆွမ်း​​ပို့​​​ေနရတာ။ ဒီလို​​ေနရာမျိုး​​မှာ ငါး​​ပါး​​သီလကမှ တပါတ်ငါး​​ရက်လံု​​ေအာင် မ​​ေစာင့​်​နိုင်တဲ့​​သူ​​ေတွက ဝိနည်း​​​ေပတံြကီး​​တကား​​ကား​​ ထုတ်ထုတ်တိုင်း​​၊​ (တကယ်​​ေတာ့​​ ညီ​​ေအာင်ထိန်း​​ြကတာချည့​်​ပါ။ သံဃာရဲ့​​ အသက်ဟာ ဝိနည်း​​လို့​​ဆိုမှပဲ) ​​ေဂါပကအဖွဲ့​​ဆိုြပီး​​ ဘုန်း​​ြကီး​​အထက်က​​ေန စီမံခန့​်​ခွဲ ဩဇာ​​ေပး​​ရတာ ​​ေြကာက်စရာ မ​​ေကာင်း​​ပါလား​​ကွယ်ရို့​​။

    အိန္ဒိယမှာ​​ေတာ့​​ ြမန်မာဗုဒ္ဓဘာသာဘုန်း​​ြကီး​​​ေကျာင်း​​​ေတွ ဟိုဟိုဒီဒီ အနည်း​​အပါး​​ရှိတယ်။ ကာလကတ္တား​​မှာ နှစ်​​ေကျာင်း​​။ ဗုဒ္ဓဂယာပတ်ဝန်း​​ကျင်​​ေတွမှာ ရှစ်​​ေကျာင်း​​​ေလာက်ရှိသတဲ့​​။ ဒါ​​ေြကာင့​်​ အိန္ဒိယဝါဆို ကိုယ်​​ေတာ်များ​​ဟာ ဆွမ်း​​ကိစ္စ ကွမ်း​​ကိစ္စ အခက်ခဲလှြကီး​​ မဟုတ်ပါဘူး​​။ အရပ်ထဲလည် ဆွမ်း​​ခံစရာမလိုဘူး​​။ သို့​​​ေသာ်ြငား​​လည်း​​ ြမန်မာြပည်မှာလို တကာ၊​ တကာမ စီမံချက်ြပုတ် ဆက်ကပ်သမျှ “ဣိမံ ပိဏ္ဏပါတံ” နဲ့​​ သာဓု​​ေလး​​​ေခါ် ဘုဉ်း​​​ေပး​​လို့​​မရဘူး​​။ ဘုရား​​ဖူး​​လာတဲ့​​ ရန်ကုန်သူ​​ေတွ စား​​​ေရး​​​ေသာက်​​ေရး​​ အလျင်မီ​​ေအာင် ကပ္ပိယ၊​ ​​ေကျာင်း​​သား​​များ​​ ကွပ်ကဲလို့​​ သူကြပန်မကပ်ရံုတမယ် စီစဉ်ရတယ်။

    ဝယ်​​ေရး​​ြခမ်း​​​ေရး​​ ချက်​​ေရး​​ြပုတ်​​ေရး​​အတွက် ဂယာ​​ေရွှ​​ေြကး​​စည်​​ေတွက ဘုရား​​ဖူး​​တစ်​​ေယာက် ဘယ်​​ေလာက်နှုန်း​​ထား​​ ဆိုတာ​​ေတွနဲ့​​ လှူြကတန်း​​ြကတယ်။ တကယ်​​ေတာ့​​ ဘုန်း​​ြကီး​​က ထမင်း​​ဆိုင် တည်း​​​ေကျာင်း​​ဖွင့​်​စား​​တဲ့​​သ​​ေဘာ မပါပါဘူး​​။ တရပ်တ​​ေကျး​​က ဘုရား​​ဖူး​​ဧည့​်​သည်​​ေတွ စား​​​ေရး​​​ေသာက်​​ေရး​​ ​​ေန​​ေရး​​ထိုင်​​ေရး​​ အဆင်​​ေြပ​​ေအာင် ဧည့​်​ခံ​​ေပး​​ရင်း​​က​​ေန စီး​​ပွား​​​ေရး​​သမား​​​ေတွ​​ေြကာင့​်​ ​​ေဈး​​ကွက်ဆန်သွား​​တာ။ ြမန်မာဘုန်း​​ြကီး​​​ေကျာင်း​​ပဲ။ လာလာသမျှ ရှိတာချ​​ေကျွး​​တာ ထံုး​​စံ။ ဧည့​်​သည်က တစ်ရာနှစ်ရာကျလာ​​ေတာ့​​ ြကိုြကိုတင်တင် စီစဉ်မထား​​နိုင်ရင် ဒုက္ခ​​ေရာက်ကုန်မှာကိုး​​။ ဒီလိုနဲ့​​ပဲ ဘုန်း​​ဘုန်း​​ခမျာ အာစိန္နကံ​​ေတွ မမှန်နိုင်​​ေတာ့​​ဘူး​​။ ဘုရား​​ရှိခိုး​​ရင်း​​ ​​ေလယာဉ်ဆိ်ုက်​​ေတာ့​​မလား​​ ​​ေတွး​​မိမယ်။ တရား​​မထိုင်နိုင်ပဲ ​​ေလာက်ငှ​​ေအာင် စီမံရတယ်။ ဟုတ်​​ေသး​​ရဲ့​​လား​​ တရား​​နာပရိသတ်ရယ်။ အဲ​​ေလ ဘုရား​​ဖူး​​ပရိသတ်ရယ်။ သတ်သတ်စီြဖစ်​​ေအာင် စီစဉ်​​ေပး​​နိုင်ရင် ပို​​ေကာင်း​​မလား​​လို့​​ ​​ေတွး​​ြကည့​်​မိတာပါ။

    ဘုရား​​ဖူး​​လာပါတယ်ဆိုမှ​​ေတာ့​​ ဦး​​ချဝတ်ြပုစရာ ဆရာ​​ေတာ်ဘုရား​​ရှိမှ ဒါနမျိုး​​​ေစ့​​​ေတွကလည်း​​ အ​​ေညှာင့​်​အပင်ထွက်မှာ​​ေပါ့​​။ အနုတ္တရံ ပုညခတ္တံ ​​ေလာကသာ ​​ေကာင်း​​မှုကုသိုလ်တို့​​ စိုက်ပျိုး​​ရာ လယ်ယာ​​ေြမ​​ေကာင်း​​သဖွယ်ြဖစ်​​ေသာ ဆိုတဲ့​​ သံဃာ့​​ဂုဏ်​​ေတာ်​​ေလ။ (ဘုန်း​​ဘုန်း​​တို့​​ ​​ေယာင်ြပီး​​ သာဓုမ​​ေခါ်နဲ့​​​ေနာ်) အဲဒါနဲ့​​ ဟို​​ေရွှ​​ေြကး​​စည်စီမံခန့​်​ခွဲ​​ေရး​​​ေတွ ခွဲလိုက်ြကပါကွယ်။

    ​​ေနာက်တစ်ခုဖုတာက​​ေတာ့​​ ကျုပ်တို့​​ဗုဒ္ဓဘာသာ ြမန်မာလူမျိုး​​များ​​ရဲ့​​ အလှူ​​ေရစက် လက်နဲ့​​မကွာ ထက်သန်လှတဲ့​​ သဒ္ဒါတရား​​များ​​ပါပဲ။ အြမဲသာဓု​​ေခါ်လျှက်ပါ။ ကိုယ်မလှူနိုင်လည်း​​ လှူနိုင်တဲ့​​သူ လှူသ​​ေလာက်ကို ဒိုင်ဗင်ပစ်ြပီး​​ကို ဝင်သာဓု​​ေခါ်တယ်။ သို့​​​ေသာ်ြငား​​လည်း​​ စဉ်း​​စား​​​ေမျှာ်ြမင်ဉာဏ်နဲ့​​ယှဉ်တဲ့​​ အလှူဒါန​​ေလး​​များ​​ဆို ပိုြပီး​​ အကျိုး​​​ေပး​​သန်မလား​​လို့​​။ အ​​ေဟာသိကံ မြဖစ်​​ေတာ့​​ဘူး​​ မဟုတ်လား​​။ “လာလာ သား​​သား​​။ ဘုန်း​​ဘုန်း​​ဦး​​​ေတာ်လုပ်၊​ ဒါ​​ေလး​​ကပ်လိုက်” ဆိုြပီး​​ လှူသခိုက်က​​ေလး​​မှာ ြပီး​​မသွား​​ပဲ အလှူရဲ့​​ အကျိုး​​ဆက်​​ေတွ ပွင့​်​​ေဝသန်ထွား​​လာဖို့​​ ​​ေတွး​​​ေတွး​​ဆဆ​​ေလး​​လှူရင် ပိုမ​​ေကာင်း​​ဘူး​​လား​​။ ဘိုး​​​ေတာ်မင်း​​ြကီး​​၊​ မင်း​​တုန်း​​မင်း​​ြကီး​​တို့​​ကတည်း​​က နိဗ္ဗာန်​​ေရွှြပည် ဆုပန်သည်ဆိုြပီး​​ သံ​​ေဝဇနိယ​​ေလး​​ဌာနမှာ အြကီး​​အြကပ် ဝန်များ​​​ေစလွှတ်လို့​​ ဝတ္တက​​ေြမများ​​ အလုပ်အ​​ေကျွး​​များ​​လှူခဲ့​​တန်း​​ခဲ့​​တာ အခု အဲဒါ​​ေတွအား​​လံုး​​ ဘယ်သူ့​​ဆီ​​ေရာက်ကုန်သလဲ လို့​​ မဖွပါရ​​ေစနဲ့​​။ ကုသိုလ်မရ ငရဲရ။ ပုဂံ​​ေခတ်က ​​ေကျာက်စာ​​ေတွထဲမှာလို “အရိ​​ေမတ္တး​​ယ ဘုရား​​ရှင်အား​​ အဖူး​​ရ​​ေစ” လို့​​ ကျိန်စာတိုက်ရ​​ေအာင်လည်း​​ “စိတ်ချ စိတ်ချ ဘယ်သူမှ ဖူး​​ပါဘူး​​” ဆိုတဲ့​​သူ​​ေတွ။

    သူများ​​ရပ်ရွာမှာ ကာလ ပ​​ေဝသဏီြကာလာတဲ့​​အခါ ဧည့​်​သည်ြပစား​​လို့​​ရတဲ့​​ဟာ​​ေတွသာ မ​​ေပျာက်မပျက် ထိန်း​​သိမ်း​​ထား​​ြကမှာ။ ​​ေရွှဥအုမ​​ေပး​​တဲ့​​ ငန်း​​မှန်သမျှ ဟင်း​​အိုး​​ထဲချည့​်​ ​​ေရာက်​​ေတာ့​​တယ်။

    ရဟန်း​​သံဃာဆိုတာမျိုး​​က အိမ်ယာထူ​​ေထာင် လူတို့​​​ေဘာင်လို ငါမရှိြငား​​ ငါ့​​အား​​ဆက်ခံဆိုြပီး​​ စီမံလို့​​ မရဘူး​​။ နိုင်ငံရပ်ြခား​​ စကား​​မ​​ေပါက်တဲ့​​ အရပ်ဆိုရင် လက်ရှိတစ်ပါး​​ပါး​​​ေတာင် ြပန်မ​​ေြပး​​​ေအာင် မနည်း​​ထိန်း​​ထား​​ရတာ။ ဆရာ​​ေတာ်ြကီး​​​ေတွ လွန်ရင် ရဟန်း​​ဆက်က ြပတ်ြပတ်သွား​​တယ်။ ဒီလိုအခါဆိုရင် ​​ေကျာင်း​​​ေဝယျာဝစ္စလုပ်ရင်း​​ အနီး​​​ေန အတူ​​ေန ရွာခံလူများ​​က ဘုန်း​​ြကီး​​ရဲ့​​ အ​​ေမွစား​​အ​​ေမွခံပါဆိုြပိး​​ ​​ေနာက်လာမယ့​်​ကိုယ်​​ေတာ်နဲ့​​ တရား​​တ​​ေဘာင်များ​​ခင်း​​လို့​​ ​​ေကျာင်း​​ကို အိမ်ဇာတ်ြပန်သွင်း​​ြကတယ်။

    ဘယ်သူနိုင်မလဲ စဉ်း​​စား​​ြကည့​်​​ေပါ့​​။ ဒီလိုနဲ့​​ လုမ္ဗိနီလမ်း​​က ​​ေနာင်ခါး​​မှာတစ်​​ေကျာင်း​​၊​ ဘာလန်ပူမှာတစ်​​ေကျာင်း​​ ဆံုး​​ရသတဲ့​​။ သာဝတ္တိက ​​ေဒါ်​​ေဒွး​​ဇရပ်ဆိုတဲ့​​ သီလရှင်​​ေကျာင်း​​ဟာလည်း​​ ြမန်မာနံမည်ြကီး​​တပ်လျက်နဲ့​​ကို သီရိလကင်္ာ​​ေကျာင်း​​ြဖစ်သွား​​ရှာသ​​ေလ။ သ​​ေဗ္ဗ သခင်္ါရာ အနိစ္စာ ဆိုပါ​​ေတာ့​​။ ​​ေရာ် .. ငါ့​​နှယ်။ လှူတဲ့​​သူ​​ေတွက နတ်ြပည်မှာ ကုသိုလ်​​ေတွနဲ့​​ ​​ေနတုန်း​​ အလကား​​​ေနရင်း​​ အကုသိုလ်စိတ်​​ေတွပွား​​မိတယ်။ ြမန်မာ​​ေတွ ​​ေတွး​​​ေတွး​​ဆဆ လှူြကစမ်း​​​ေစချင်တယ်။ နတ်အိုး​​​ေရွှချ ြပန်မရ မြဖစ်​​ေစချင်ဘူး​​။ ဘာသာ သာသနာအတွက် လိုအပ်တာ​​ေတွက အများ​​ြကီး​​ မဟုတ်လား​​။ (လှူတာပါဆိုမှ ြပန်ရစရာလား​​ ​​ေနာ့​​)
    တကယ်​​ေတာ့​​ ဘုန်း​​ဘုန်း​​တို့​​မှာလည်း​​ တစ်သက်တာအချိန်​​ေတွ အကုန်လံုး​​ မ​​ေလာက်နိုင်​​ေအာင်ကိုပဲ ရဟန်း​​ကိစ္စ၊​ ရဟန်း​​တာဝန်၊​ ​​ေဝယျာဝစ္စ​​ေတွရှိပါတယ်။ လူ​​ေတွလို အသက်​​ေမွး​​ဝမ်း​​​ေကျာင်း​​ မြပုတာပဲ ရှိတယ်။ ရပ်တည်ရှင်သန်​​ေရး​​အတွက် ဘာမှမလုပ်ပဲ ငုတ်တုတ်ထိုင် ြဖတ်သန်း​​​ေနတာ​​ေတာ့​​ မဟုတ်ဘူး​​။

    ပစ်တိုင်း​​​ေထာင်ရုပ် ြကိုး​​မရှုပ်ချင်လို့​​ ​​ေြခ​​ေရာလက်​​ေရာ မထည့​်​ထား​​ပါဘူး​​ဆိုမှ ြကံုပ​​ေလ ဘံု​​ေပွနဲ့​​ တကာ၊​ တကာမ ဧည့​်​ခံ​​ေကျွး​​​ေမွး​​ရ၊​ ရပ်ကျိုး​​ရွာကျိုး​​သည်ပိုး​​ရက​​ေန တိုင်း​​ကျိုး​​ြပည်ကျိုး​​အထိ စိတ်​​ေရာကိုယ်ပါ ဝင်ပါ​​ေနရတာ သိပ်ကို အား​​နာဖို့​​​ေကာင်း​​​ေနြပီ ထင်ပါတယ်။ ဘုန်း​​ြကီး​​နိုင်ငံ​​ေရး​​လုပ်တယ်ဆိုတာ ​​ေရွး​​​ေကာက်ပွဲဝင်ဖို့​​မှ မဟုတ်တာ။ “အ​​ေရှ့​​အရပ်၌ရှိ​​ေသာ..” ကလည်း​​ မင်း​​တရား​​ြကီး​​ နန်း​​ချဖို့​​ မရည်ရွယ်ပါဘူး​​။ ဒါ​​ေပမယ့​်​ ဆရာ​​ေတာ်ဦး​​ဝိစာရ အသက်စွန့​်​သွား​​တာ လွတ်လပ်​​ေရး​​ကို ​​ေတာင်း​​ဆိုတာလား​​၊​ ဘာသာ သာသနာကို မ​​ေလး​​မစား​​လုပ်တဲ့​​ အဂင်္လိပ်ကို ဆန့​်​ကျင်တာလား​​ ြပန်စဉ်း​​စား​​ြကည့​်​ပါဦး​​​ေလ။ စည်း​​တစ်ခုက နဂိုကတည်း​​က ရှိြပီး​​သား​​ပါ။ ဇ​​ေဝဇဝါ နဲ့​​ ဗူး​​လံုး​​နား​​မထွင်း​​ြဖစ်​​ေနလို့​​ သတိမထား​​မိြကတာ။ ​​ေတာင်ငူကလည်း​​​ေတာင်ငူ ​​ေမာင်း​​​ေထာင်ကလည်း​​​ေမာင်း​​​ေထာင်ဆိုတဲ့​​ အြဖစ်အပျက်က​​ေလး​​ကို ြပန်သတိရမိရင် နှစ်ဘက်စလံုး​​က ဆင်ြခင်နိုင်ပါလိမ့​်​မယ်။

    ကိုယ်တိုင်လည်း​​ ငရဲမြကီး​​ချင်ဘူး​​။ ဘယ်သူ့​​ကိုမှလည်း​​ ငရဲမရ​​ေစချင်ဘူး​​။ ​​ေြမွရင်လည်း​​​ေသမှ ၊​ တုတ်ရင်လည်း​​ကျိုး​​မှဆိုတဲ့​​ အ​​ေြခအ​​ေနမျိုး​​မှ မဟုတ်တာ။ ကိုယ်ချင်း​​ကိုယ်ချင်း​​​ေတွပဲ နည်း​​နည်း​​​ေလာက်စီ​​ေလျှာ့​​လိုက်ြကရင် မ​​ေကာင်း​​ဘူး​​လား​​။ သံသရာကို လည်​​ေစတတ်​​ေသာ ပပဥ္စတရား​​ဆိုတာ​​ေတွကို​​ေတာ့​​ တပည့​်​​ေတာ်ထက် အရှင်ဘုရား​​တို့​​က ပိုသိပါလိမ့​်​မယ် ဘုရား​​။ ​

    ​ေအး​​​ေစလိုလို့​​ တရား​​နာ ပူဇာမပါ​​ေြကး​​ဘုရာ့​​။ ​​ေနာက်နှစ်ခါ တန်​​ေဆာင်မုန်း​​ကျ ဆွမ်း​​ဆံစိမ်း​​​ေလာင်း​​​ေတာ့​​ သပိတ်ပိုက်လိုက်ရမလား​​၊​ ​​ေတာင်း​​ရွက်လိုက်ရမလား​​ ​​ေြပာ။ အို တကာ​​ေတာ် ​​ေရ​​ေြမ့​​ရှင်တို့​​ .. သည်း​​ခံ​​ေတာ်မူြကပါဦး​​။ ဆရာတကာဆိုတာ ​​ေစတနာနဲ့​​ ဆံုး​​မသွန်သင်တဲ့​​အခါလည်း​​ ရှိမှာ​​ေပါ့​​။ အရင်ကဆို ရိုက်နှက်​​ေတာင် ဆံုး​​မတတ်​​ေသး​​။ မယံု မင်း​​တုန်း​​မင်း​​ြကီး​​ ​​ေမး​​ြကည့​်​ပါလား​​။ အိမ်​​ေတာ်ရာဘုရား​​​ေဈး​​ သီချင်း​​ထဲမှာ​​ေတာင် ပါတယ်​​ေလ။ “ဘုန်း​​ဘုန်း​​ကို ​​ေလျှာက်လိုက်ရင် အ​​ေြခာက်တိုက်ပင် အရိုက်ခံမှာြမင်သည်..” တဲ့​​။

    (ဤစာကို ရွာသာြကီး​​​ေရာက်သွား​​​ေသာ ဆရာဝန်တစ်ဦး​​မှ ​​ေရး​​သည်ဆိုပါက လွန်စွာမှပင် ယုတ္တိတန်​​ေပစွ)

  • “အံ့​​ဖွယ်သုတ အိန္ဒိယ”

    ြမန်မာစာကို ြမန်မာလို အဓိပ္ပါယ်​​ေပါက်​​ေအာင်​​ေရး​​ရတာ တခါတခါ ​​ေတာ်​​ေတာ် လက်​​ေပါက်အကပ်သား​​ပါ​​ေလ။ ကိုယ်​​ေြပာချင်တာက တြခား​​ သူများ​​​ေတွ နား​​လည်ကုန်တာကတြခား​​၊​ “လွဲကုန်ပဟ လွဲကုန်ပဟ” နဲ့​​ ကျွန်​​ေတာ်မျိုး​​ြကီး​​ ​​ေသသင့​်​ပါတယ် ြဖစ်ရတာ အခါခါ။ ​​ေရး​​ရင်း​​​ေရး​​ရင်း​​ တချို့​​ဟာ​​ေတွက ဒဲ့​​​ေြပာလို့​​မရ​​ေတာ့​​ ​​ေပါက်​​ေလာက်ရံုက​​ေလး​​ တို့​​ကာပင့​်​ကာ ဆိတ်ရတာလည်း​​ပဲ “အဲဒါ ဘာ​​ေြပာတာကုန်း​​ ဟင်” ဆို ​​ေသြပန်​​ေရာ။ တချို့​​​ေထာင့​်​က​​ေလး​​​ေတွကျ​​ေတာ့​​ ကိုယ့​်​ဘာသာ ဆက်​​ေတွး​​​ေချ​​ေတာ့​​လို့​​ လွှတ်ထား​​​ေပး​​တဲ့​​အခါ ဆက်မသွား​​ပဲ ရပ်​​ေနြကြပန်​​ေတာ့​​ ဆယ်တန်း​​တုန်း​​က ဆရာဦး​​ထွန်း​​နွယ် စာ​​ေမး​​သလို “ဘာဂလိပ်တို့​​က ဘာမာြပည်ကို ဘယ်နှစ်​​ေထာင်ရှစ်ရာရှစ်ဆယ့​်​ငါး​​ခုက ဘာတိယအဂင်္လိပ်ြမန်မာစစ်ပွဲနဲ့​​ သိမ်း​​ခဲ့​​ပါသလဲကွယ်” လို့​​သာ ​​ေမး​​လိုက်ချင်​​ေတာ့​​တယ်။

    “ဟို​​ေပါ့​​​ေနာ် ဘယ်လို​​ေြပာရမလဲ​​ေပါ့​​​ေနာ်။ အင်း​​ ဟုတ်တယ်။ အဲဒီအတိုင်း​​ပဲ“ လို့​​ ရှင်း​​ြပရ​​ေတာ့​​မလို။ တချို့​​စကား​​လံုး​​​ေတွကျ​​ေတာ့​​ ကိုယ်ကိုယ်က လျှာရှည်ြပီး​​ အချင်း​​အချင်း​​ သိ​​ေနကျဒိုင်က​​ေလး​​​ေတွနဲ့​​ လွှတ်​​ေပး​​လိုက်လို့​​ အြပင်လူ​​ေတွ မဓါတ်တာက​​ေတာ့​​ သူတို့​​ထူတာမဟုတ်ပါဘူး​​။ ကိုယ်က ပိန်း​​သွား​​တာ။ “မှုတ်လိုက်ြကစို့​​ သူငယ်ချင်း​​”တုန်း​​က “ဆရာြကီး​​ဝန်ြကီး​​ရယ်.. သား​​သား​​လည်း​​ အဲလိုညိုး​​ ​​ေကျာတတ်ချင်လိုက်တာ။ တစ်နှစ်တန်သည် နှစ်နှစ်တန်သည်​​ေလာက် အဂင်္လန်ကို ပို့​​​ေပး​​ပါလား​​ ဟင်..” လို့​​​ေရး​​ြပီး​​မှ ​​ေတာ်​​ေတာ်ြကာ အက်ထား​​မိတဲ့​​ မာမီ​​ေဘာ်​​ေဘာ်တို့​​က “သား​​​ေရ လာခဲ့​​ မာမီ အဂင်္လန်ပို့​​​ေပး​​မယ်” ဆိုတဲ့​​အသံြကီး​​ ြကား​​​ေယာင်ြပီး​​ ြကက်သီး​​​ေတွထလာတာနဲ့​​ “မာမီတို့​​ ပို့​​မယ့​်​ အဂင်္လန်​​ေတာ့​​ ဒီတစ်သက်မသွား​​ဘူး​​။

    စိတ်သာချ” လို့​​ ကိုယ်ချင်း​​ကိုယ်ချင်း​​ သိတဲ့​​အလံုး​​နဲ့​​ ြပန်ကာရတယ်။ သိတဲ့​​သူ​​ေတွက ခိခိ ခိခိနဲ့​​ ရယ်ြက​​ေပမယ့​်​ မသိတဲ့​​သူ​​ေတွက ကွက်ရှင်မတ်အြကီး​​ြကီး​​ထွက်လာြပီး​​ ​​ေတွး​​မိသလို ကွန်မန့​်​​ေတွ​​ေပး​​ြက​​ေတာ့​​ ကိုယ့​်​ဘာသာ ရယ်လိုက်ရတာ အူကိုနာ​​ေရာ။ ဘာတုန်း​​ ဟင် လို့​​ မ​​ေမး​​နဲ့​​ မ​​ေြပာြပဘူး​​။ သတ်ရင်သတ်။ ကိုယ့​်​ဘာသာ ​​ေမး​​ြကည့​်​ြက။ ​​ေဖ့​​စ်ဘုတ်​​ေပး​​စာ​​ေရး​​ရတာ အဲဒါအရသာရှိတယ်။ စာအုပ်ထုပ်သလို တစ်လမ်း​​သွား​​မဟုတ်ဘူး​​။ အြကာြကီး​​လည်း​​ မ​​ေစာင့​်​ရဘူး​​။ အခု​​ေကာက်တင်လိုက် အခုမှတ်ချက်ြပန်လာတယ်။ တစ်ခုပဲ နှစ်ရက်​​ေလာက်​​ေနရင် ဘယ်သူမှ မဖတ်ြက​​ေတာ့​​ဘူး​​။ ​​ေန့​​တိုင်း​​ ကိုယ့​်​ကိုယ်ကိုယ် အသစ်က​​ေလး​​လုပ်​​ေနနိုင်မှ ​​ေတာ်ကာကျတယ်။ နို့​​မို့​​ ရိုး​​သွား​​မှာ​​ေပါ့​​ ဟုတ်ဘူး​​လား​​။

    အဲသ​​ေလာက်များ​​ အား​​ယား​​​ေနလို့​​က​​ေတာ့​​​ေလ ကာတီး​​ယား​​စိန်တိုက်က စိန်​​ေတွခိုး​​ြပီး​​ လက်​​ေတာ့​​ပ်ြကီး​​ကို စိန်စီပလိုက်မယ်။ “သူ့​​အရွယ်ြကီး​​နဲ့​​ ​​ေပါရဲလိုက်တာ​​ေအ” လို့​​ မမှတ်နဲ့​​ ငယ်ငယ်ကတည်း​​က ြပာ​​ေလာင်နဲ့​​ ​​ေပါသွပ်ဖတ်ြပီး​​ ြကီး​​လာခဲ့​​တာ ဂ​​ေလာက်​​ေတာ့​​ချိမ​​ေပါ့​​။ အခုဟာက ​​ေရး​​ရင်း​​ ​​ေရး​​ရင်း​​ တချို့​​စာဖတ်သူ​​ေတွ အြမင်မှာ ဘင်လာဒင်ြကီး​​လို အစွန်း​​​ေရာက်မျိုး​​ချစ်ြကီး​​ ကိုယ့​်​အမျိုး​​မဟုတ်ရင် သူများ​​တကာကို နှစ်ြပား​​မတန်​​ေအာင် ချိုး​​ချိုး​​ဖဲ့​​ဖဲ့​​ ​​ေရး​​တတ်သူြကီး​​ြဖစ်လာလို့​​ “အို ဘုရား​​သခင်၊​ ထိုသ​​ေဘာမျိုး​​ မရှိရိုး​​အမှန်ပါ။ အာမင်” လို့​​ အာပတ်​​ေြဖရမလား​​။ “ပိဿနိုး​​နတ်မင်း​​ြကီး​​ ကယ်ပါ” တိုင်တည်ရမလား​​ မသိ။ ​​ေတာ်​​ေတာ်ြကာ မျက်​​ေစာင်း​​တစ်သိန်း​​စာမိြပီး​​ အလ္လာအရှင်ြမတ် အမိန့​်​​ေတာ်ခံယူသွား​​မှြဖင့​်​ အခက်။ ဘယ်သူ့​​ကိုမှ အမုန်း​​မပွား​​ပါဘူး​​ဗျာ။ အား​​လံုး​​ကို နှစ်သက်သ​​ေဘာကျပါတယ်။ မီး​​စတစ်ဘက် ​​ေရမှုတ်တစ်ဘက် လုပ်ြကရ​​ေအာင်​​ေလ။ ဒီတစ်ခါ​​ေတာ့​​ အိန္ဒိယကို အလည်သွား​​ြကည့​်​ြကရ​​ေအာင်လား​​။

    အီန္ဒိယအ​​ေြကာင်း​​ကို ​​ေရး​​မယ်လို့​​ စဉ်း​​စား​​လိုက်တဲ့​​အခါ နံမည်က ထူး​​ထူး​​​ေထွ​​ေထွကို စဉ်း​​စား​​စရာမလိုဘူး​​။ အဲဒါ ​​ေလယာဉ်ပျံ​​ေပါ်တက်ကတည်း​​က လူဝင်မှုြကီး​​ြကပ်​​ေရး​​ပံုစံက နိုင်ငံ​​ေတာ် တံဆိပ်​​ေအာက်မှာ ​​ေရး​​ထား​​တာ။ “The Incredible India” တဲ့​​။ အံဖွယ်သုတ အိန္ဒိယလို့​​ မြပန်ရင် ​​ေသာက်ကျိုး​​နည်း​​ အိန္ဒိယ၊​ ဟိုက်ရှား​​ဘား​​ အိန္ဒိယ လို့​​ ဘာသာြပန်ရမလား​​ ​​ေြပာ။ တကယ်လည်း​​ အိန္ဒိယမှာ ထူး​​​ေထွသည့​်​အံ့​​ရာ​​ေသာ်​​ေတွ အများ​​ြကီး​​ ရှိပါတယ်။ ကမ္ဘာအရပ်ရပ်ကကို တအံတဩ လာြကည့​်​ရတဲ့​​ လျှို့​​ဝှက်နက်နဲမှု​​ေတွလည်း​​ရှိတယ်။ ဒါ​​ေြကာင့​်​ အရင်တုန်း​​က ​​ေပး​​ထား​​တဲ့​​ “Colourful India” ​​ေဆး​​​ေရာင်စံု အိန္ဒိယ ဆိုတာထက်စာရင် အခုနံမည်က​​ေလး​​ကို ပို သ​​ေဘာကျပါတယ်။ ​​ေတာ်ပါ​​ေသး​​ရဲ့​​ “Smelly India” ဂန္ဓာရံု အိန္ဒိယတို့​​၊​ “Crowdy India” ြကက်ပျံမကျ အိန္ဒိယတို့​​​ေတာ့​​ ဘယ်သူမှ ​​ေပး​​မသွား​​လို့​​။ မျက်စိထဲကွင်း​​ကနဲြမင်​​ေအာင် ​​ေရး​​ြပတာပါ။ တကယ်​​ေတာ့​​ အိန္ဒိယရဲ့​​ ချစ်စရာ​​ေကာင်း​​ပံု​​ေလး​​​ေတွထဲမှာ အဲဒီ အ​​ေရာင်၊​ အဆင်း​​၊​ အနံ့​​၊​ အရသာ အား​​လံုး​​ပါတယ်။ ဘယ်မှာမှ ထပ်တူမရှိတဲ့​​၊​ ပ​​ေဝသဏီကတည်း​​က မ​​ေြပာင်း​​မလဲရှိတဲ့​​ “Unique and eternal property” ဂုဏ်ရည်ထူး​​ြခား​​ မှတ်သား​​​ေလာက်စရာ​​ေတွ​​ေပါ့​​။

    ဒီတစ်​​ေခါက် အား​​ြကီး​​ ဘိုလို မှုတ်​​ေနပါလား​​လို့​​ မ​​ေအာင့​်​​ေမ့​​နဲ့​​ ။ လျှာတစ်​​ေချာင်း​​တည်း​​နဲ့​​ စကား​​​ေြပာရင် ​​ေချာ်​​ေတာ​​ေငါ့​​သွား​​မှာစိုး​​လို့​​ လျှာနှစ်​​ေချာင်း​​နဲ့​​ ​​ေမွှ​​ေနတာ။ ဒီတစ်ခါထပ်လွဲရင် ရှင်း​​လို့​​ရမှာ မဟုတ်​​ေတာ့​​ဘူး​​။

    ရာဇဝင်သမိုင်း​​​ေြကာင်း​​နဲ့​​ချီလိုက်ရင် အာရှတိုက်မှာ​​ေရာ၊​ တစ်ကမ္ဘာလံုး​​မှာပါ သူတို့​​​ေလာက် ​​ေရှး​​ကျတဲ့​​ ယဉ်​​ေကျး​​မှု မရှိခဲ့​​ဖူး​​ဘူး​​။ ဂရိတို့​​၊​ ​​ေရာမတို့​​ဆိုတာ အုတ်ပံုပဲ ကျန်တာ၊​ လူ​​ေတွဆီမှာ ယဉ်​​ေကျး​​မှု အ​​ေမွအနှစ်မကျန်ဘူး​​။ အိန္ဒိယသား​​​ေတွဆိုတာ ဘုရား​​ရှင် မပွင့​်​မီတုန်း​​က မဇ္ဖိမတိုင်း​​သား​​​ေတွ ဆင်ြမန်း​​ခဲ့​​တဲ့​​ ဒိုတီ၊​ ဆာရီ၊​ ​​ေဘာင်း​​ နား​​​ေဋာင်း​​မျိုး​​​ေတွကို ဒီက​​ေန့​​အထိ ဆက်ဝတ်​​ေနြကတုန်း​​။ ပန်ချာပီမှန်ရင် ထိပ်က​​ေခါင်း​​​ေပါင်း​​ြကီး​​ ဘယ်​​ေတာ့​​မှ မကျွတ်သလို​​ေပါ့​​။ စူဇကာ ပုဏ္ဏား​​ြကီး​​ကို အာ​​ေသာကမင်း​​ြကီး​​ ​​ေကျာက်သား​​​ေပါ်ထွင်း​​ခဲ့​​တဲ့​​ အရုပ်​​ေပါ်မှာ ြကည့​်​ြကည့​်​၊​ ဒီက​​ေန့​​ လမ်း​​မ​​ေပါ်မှာ ​​ေဗဒင်​​ေဟာ​​ေနတဲ့​​ ပုဏ္ဏား​​​ေလး​​​ေတွမှာပဲ ြကည့​်​ြကည့​်​ အတူတူပဲ။ မူြကိုမှာ က​​ေလး​​​ေတွကတဲ့​​ “ပုဏ္ဏား​​တို့​​ဘာသာ ဟာ ဟာ ဟာ။ ​​ေြမညီညီ ဖက်ကိုခင်း​​ ကုလား​​ပဲဟင်း​​နဲ့​​ ပွဲ​​ေတာ်တည်၊​ ကျာနား​​ပါး​​နာ ကျနား​​ပါး​​နာ ​​ေဂျ ​​ေဂျ ​​ေဂျ” ဆိုတာ အခုထက်ထိလည်း​​ ဒီအတိုင်း​​ပဲ။ ​​ေဗဒင် ​​ေဝဒ နက္ခတ္တအတတ်​​ေတွဆိုတာလည်း​​ အီန္ဒိယကလာတာ ဟုတ်ဘူး​​လား​​။

    ဘုရား​​ရှင်မပွင့​်​ခင်ကတည်း​​က ဆာဒူး​​ြကီး​​​ေတွ၊​ ​​ေယာဂီြကီး​​​ေတွဆိုတာလည်း​​ ခုထက်ထိလည်း​​ ရှိတုန်း​​ပဲ။ မြပိုမပျက်လို့​​ ကျန်တာ​​ေလး​​​ေတွ ဧည့​်​သည်ြပစား​​လို့​​ရ​​ေအာင် ထိန်း​​သိမ်း​​ထား​​တာမဟုတ်ဘူး​​။ သူတို့​​ကိုယ်တိုင်ကကို ​​ေလး​​​ေလး​​စား​​စား​​ ထိန်း​​သိမ်း​​ခဲ့​​ြကတာ။ ​​ေခတ်​​ေနာက်မှာလည်း​​ ဘယ်တုန်း​​ကမှ မကျန်ခဲ့​​ဘူး​​။ ရိုး​​ရာ​​ေတွလည်း​​ ဘယ်ဟာမှ ​​ေပျာက်ပျက်မသွား​​ဘူး​​။ ​​ေလး​​စား​​ပါတယ် ဘာဘူြကီး​​​ေတွရယ်။ အံပါရဲ့​​ အံပါရဲ့​​။

    ပထဝီအ​​ေနအထား​​နဲ့​​ ြကည့​်​မယ်ဆိုရင် ဘယ်လိုပဲ အယူဝါဒ​​ေတွကွဲလို့​​ နိုင်ငံ​​ေလး​​​ေတွ ပဲ့​​ထွက်သွား​​​ေပမယ့​်​ အာရှတိုက်ြကီး​​ကို ဝါ​​ေဖျာ့​​​ေဖျာ့​​ လူ​​ေတွနဲ့​​အတူတူ တစ်ြခမ်း​​စီပိုင်ခဲ့​​ြကတာ။ ​​ေြမာက်ဘက်အရပ်က လူြဖူြကီး​​​ေတွက​​ေတာ့​​ တသီး​​တသန့​်​ဆန်လွန်း​​လို့​​ သူတို့​​အ​​ေြကာင်း​​သိပ်မသိပါဘူး​​။ အဲ့​​ဒီမှာ ပညာသင်​​ေနတဲ့​​လူ​​ေတွ အများ​​ြကီး​​ရှိတာပဲဟာ။ ​​ေရး​​ြကမျှြကပါဦး​​။ သိရြကား​​ရတာ​​ေပါ့​​။ တိုင်း​​ရင်း​​သား​​​ေတွကို ညီအကိုလို သ​​ေဘာထား​​တယ်ဆိုရင် သူတို့​​ကိုလည်း​​ အာရှသား​​အချင်း​​ချင်း​​လို့​​ ြမင်လို့​​ရမှာ​​ေပါ့​​။ အတူတကွ ​​ေနထိုင်လာခဲ့​​ြကတာ ကာလမှ မနည်း​​တာ။ (တယ်လည်း​​ တတ်နိုင်တဲ့​​ငါ။ ကိုယ့​်​ဘာသာ​​ေတာင် အညင်ကပ်တယ်) တကယ်​​ေတာ့​​ နယ်နိမိတ်​​ေြမပံုဆိုတာ စာရွက်​​ေပါ်မှာသာ ြမင်ရတာ မဟုတ်လား​​။ ​​ေရကိုြခား​​ြခား​​ ​​ေလကိုြခား​​ြခား​​ အြကား​​မထင်တဲ့​​ကိစ္စ ​​ေြမကိုြခား​​ထား​​တာ​​ေလး​​​ေတွ တခါတခါ​​ေတာ့​​ ​​ေမ့​​ပစ်လိုက်ြကည့​်​ရ​​ေအာင်။ အြမဲသာမ​​ေမ့​​လိုက်နဲ့​​ ဖွတ်ဖွတ်ညက်ညက်​​ေကျသွား​​မယ်။ ဘာမှတ်လဲ။

    ြကီး​​ြကီး​​ကျယ်ကျယ် ဆီး​​သီး​​တစ်စလယ်စကား​​​ေတွနဲ့​​ အိန္ဒိယအ​​ေြကာင်း​​ ​​ေြမပံုြကီး​​နဲ့​​ ရာဇဝင်ချီ​​ေနရ​​ေအာင် သူက ဘယ်ထိ​​ေရာက်ဖူး​​လို့​​တုန်း​​ဆို ခက်ြပီ။ ဘယ်မှ ​​ေရာက်ဖူး​​ပါဘူး​​ဗျာ။ မျကိစိထဲြမင်သမျှ​​ေလး​​ ​​ေြပာမှာပါ။ ကာလကတ္တား​​က လူ​​ေနအသိပ်သည်း​​ဆံုး​​ထဲမှာ ပါတယ်ဆို​​ေတာ့​​ ကိုယ့​်​ဆီက ဘုရား​​ပွဲ​​ေတာ်နဲ့​​မြခား​​ လမ်း​​မ​​ေပါ်လူ​​ေတွ ကား​​​ေတွ ရုတ်ရုတ်သည်း​​သည်း​​ ြမင်ရတာ​​ေပမယ့​်​ ​​ေတာရွာက​​ေလး​​​ေတွဘက်မှာ​​ေတာ့​​ ြမန်မာြပည်ကနဲ့​​ သိပ်မြခား​​လှပါဘူး​​။ လည်ပင်း​​ရှည် ဒန်​​ေရတ​​ေကာင်း​​ြကီး​​​ေတွ ကိုယ်စီရွက်လို့​​ ကုလား​​မ​​ေလး​​​ေတွ ​​ေရခပ်ြကတာ စစ်​​ေတွဘက်နား​​က ကုလား​​ရွာ​​ေလး​​​ေတွနဲ့​​ တစ်ြဖတ်တည်း​​ပဲ။ က​​ေလး​​​ေတွ​​ေပါတာြခင်း​​လည်း​​ တူတယ်။

    ဘူတန်မှာတုန်း​​က ကာလကတ္တား​​က ြပန်ရင် အာသံြပည်နယ်ရဲ့​​ ြမို့​​​ေတာ် ဂွာတီအထိ ​​ေလယာဉ်စီး​​ြပီး​​ အဲဒီကမှ ကား​​နဲ့​​ နယ်စပ်ကို ကူး​​တယ်​​ေလ။ ခရီး​​စား​​ရိတ် ထက်ဝက်​​ေလာက် သက်သာတဲ့​​အြပင် လမ်း​​မှာြကာချိန်ကလည်း​​ ထက်ဝက်သက်သာတယ်။ လံုြခံု​​ေရး​​​ေတာ့​​ သိပ်စိတ်မချရဘူး​​။ နယ်စပ်​​ေတာရွာဆို​​ေတာ့​​ အဂင်္လိပ်လို ​​ေြပာတတ်တဲ့​​သူလည်း​​ မရှိသ​​ေလာက်၊​ သူပုန်သူကန်၊​ ြပန်​​ေပး​​ ဓါး​​ြပများ​​လည်း​​ ရှိသတဲ့​​။ သူတို့​​ဘူတန်ကား​​​ေတွ​​ေတာင်မှ လံုြခံု​​ေရး​​ယာဉ်တန်း​​နဲ့​​ အတူတူပဲ သွား​​ြကလာြကတယ်။

    သူငယ်ချင်း​​ ြမန်မာဆရာဝန်မိသား​​စု နယ်စပ်လမ်း​​က ကား​​နဲ့​​အြပန် ညြကီး​​အချိန်မ​​ေတာ် ကား​​ပျက်လို့​​ ရွာကလူ​​ေတွ ဝိုင်း​​ဆွဲြကတာ ​​ေဆး​​ရံုကား​​ြကီး​​ ဖုန်း​​ဆက်​​ေခါ်ြပီး​​ မနည်း​​ရှင်း​​ယူရတယ်။ တခါတခါ ( တခါတခါ​​ေတာင် မဟုတ်ဘူး​​ မြကာခဏ) အာသံနယ်မှာ ဆန္ဒြပပွဲ​​ေတွရှိရင် ဘူတန်နယ်စပ်က ဂွာတီကို သွား​​တဲ့​​လမ်း​​​ေတွ ပိတ်ကုန်​​ေရာ။ အငှား​​ကား​​​ေတာင် မလိုက်ရဲဘူး​​။ ခဲနဲ့​​အ​​ေပါက်ခံရတတ်လို့​​။ ​​ေကာင်း​​တဲ့​​သူ​​ေတွ ကူညီမယ့​်​သူ​​ေတွ မရှိဘူး​​လား​​ဆိုရင် ရှိတာ​​ေပါ့​​။ ကိုယ်သွား​​တုန်း​​က သပိတ်​​ေမှာက်လို့​​ လမ်း​​ကပိတ်​​ေန။ ​​ေလယာဉ်လက်မှတ်က ဝယ်ထား​​ြပီး​​သား​​။

    ဟိုကိုလည်း​​ အချိန်မီ ​​ေရာက်မှ ြဖစ်မှာ။ မတတ်သာတဲ့​​အဆံုး​​ ရွာထဲလမ်း​​​ေလျှာက်ြပီး​​ ဆိုင်ကယ်ြမင်တဲ့​​အိမ်​​ေရှ့​​ လိုက်ပို့​​​ေပး​​မလား​​ ​​ေမး​​​ေမး​​ြကည့​်​တယ်။ အဂင်္လိပ်လို နည်း​​နည်း​​ပါး​​ပါး​​ ​​ေြပာတတ်တဲ့​​ ရဲသား​​ြကီး​​တစ်​​ေယာက်က လမ်း​​ပိတ်တဲ့​​ ရွာကို လွန်​​ေအာင် လိုက်ပို့​​​ေပး​​တယ်။ ဟိုဘက်အ​​ေရာက် တက္ကစီ​​ေပါ်​​ေတာင် တင်​​ေပး​​လိုက်​​ေသး​​။ ဓါတ်ဆီပဲ ထည့​်​​ေပး​​ခိုင်း​​တယ်။ ပိုက်ဆံမယူဘူး​​။ အဲဒါ​​ေြကာင့​်​ ​​ေြပာတာ​​ေပါ့​​ လူဆိုတာ အဆိုး​​ချည့​်​ပဲလည်း​​ မရှိဘူး​​။ အ​​ေကာင်း​​ချည့​်​လည်း​​ပဲ မရှိပါဘူး​​ လို့​​။ လူ​​ေကာင်း​​သူ​​ေကာင်း​​နဲ့​​ ​​ေတွ့​​ရတဲ့​​အခါ စိတ်မချမ်း​​သာရပါလား​​။ အဲသလိုပဲ ကိုယ်နဲ့​​​ေတွ့​​တဲ့​​သူ​​ေတွကိုလည်း​​ အဆင်​​ေြပ စိတ်ချမ်း​​သာ​​ေအာင် ကူညီတာ မ​​ေကာင်း​​ဘူး​​လား​​။ “အဆင်မ​​ေြပ​​ေအာင်လုပ်ထား​​မှ လူ​​ေတွက ငါ့​​ကို ပသမှာ​​ေပါ့​​” ဆိုတဲ့​​စိတ်​​ေတွ မမနှဲမှာ​​ေတာင် မရှိဘူး​​။ ချစ်လို့​​ ဖင်ဆိတ်ချင်သာ ဆိတ်မယ်တဲ့​​။

    နဂိုကမှ စပ်စပ်စုစုနိုင်တဲ့​​သူဆို​​ေတာ့​​ ဆိုင်ကယ်က​​ေလး​​​ေနာက်ကထိုင်ြပီး​​ ရွာစဉ်လည်ရတာ စိတ်ဝင်စား​​စရာ​​ေတာ့​​ အ​​ေကာင်း​​သား​​။ အဲဒီခရီး​​ကို နှစ်​​ေခါက်သံုး​​​ေခါက် သွား​​ြဖစ် ြပန်ြဖစ်​​ေတာ့​​ အစက​​ေလာက် မစိမ်း​​​ေတာ့​​ဘူး​​။ ကိုယ့​်​ြမန်မာြပည်က ရွာငယ်က​​ေလး​​​ေတွနဲ့​​ ဘာမှ မထူး​​ဘူး​​။ ကုလား​​​ေတွ ​​ေန​​ေနြကတာပဲ ကွာတယ်။ (သူမို့​​​ေြပာတတ်ပ​​ေလတယ်) ​​ေြပာချင်တာက သူတို့​​နဲ့​​ကိုယ်နဲ့​​ အတူတူပဲလို့​​ ဆိုချင်တာ​​ေလ။ “ဟ​​ေရး​​ အာကို။ ကုလား​​မှာလည်း​​ အသည်း​​နဲ့​​ပါ” လို့​​ အ​​ေြပာခံရ​​ေတာ့​​မယ်။

    အဘိုး​​တို့​​အဘွား​​တို့​​​ေခတ်ကုန်း​​က အဂင်္လိပ်အစိုး​​ရက ြမန်မာြပည်ကို ကျဘန်း​​လုပ်ကိုင်စား​​​ေသာက်ရ​​ေအာင် ​​ေခါ်လာတဲ့​​ အိန္ဒိယတိုင်း​​ရင်း​​သား​​​ေတွဟာ အဲဒီ ကာလကတ္တား​​ကပါတဲ့​​။ ဂျာဒူး​​ဝါလား​​၊​ လန်ြခား​​ဝါလား​​ကစလို့​​ ပါနီဝါလား​​ ပိုက်ဆပ်ဝါလား​​များ​​အထိ ကိုလိုနီ​​ေခတ် ရန်ကုန်ြမို့​​ြကီး​​မှာ သူတို့​​​ေချွး​​​ေတွ အများ​​ြကီး​​ ပါခဲ့​​တယ်။ “ရန်နမာပူ ကပ်ကူယံ​​ေြခာက် ​​ေဘ​​ေလဆပ် ​​ေဘ​​ေလဆပ်” ဆိုတာလည်း​​ သူတို့​​စကား​​ပဲ။ ဘယာ​​ေကျာ်၊​ ဂျာနဂျို၊​ ဖာလူဒါ၊​ ပါပလာ ဆိုတာလည်း​​ သူတို့​​အစား​​အစာပဲ။ အရင်က ကျန်း​​မာ​​ေရး​​ဝန်ြကီး​​ဌာန ရံုး​​ြကီး​​နား​​မှာ​​ေတာင် ဘဂင်္ါလီစု လို့​​​ေခါ်တဲ့​​ သူတို့​​ရပ်ကွက်ရှိတယ်။ အဲဒီရံုး​​ြကီး​​​ေတာင် အစက သူတို့​​ သင်း​​ချိုင်း​​ အ​​ေဟာင်း​​ြကီး​​ပါတဲ့​​။ အဲ​​ေလာက် ကာလြကာရှည် အတူ​​ေနလာတာ​​ေတာင်မှပဲ ကိုယ်​​ေတွက သူတို့​​ကို ဘယ်တုန်း​​ကမှ အတူတူလို သ​​ေဘာမထား​​ခဲ့​​ြကပဲ​​ေလ။

    သပ်သပ်စီြကီး​​ပဲ ​​ေနြဖစ်သလား​​လို့​​။ (ခွဲြခား​​တယ်လို့​​ ဆိုလိုတာမဟုတ်ဘူး​​​ေနာ်) ခု​​ေတာ့​​ သူတို့​​ရွာက​​ေလး​​​ေတွကလည်း​​ တို့​​နဲ့​​ဘာမှ မြခား​​ပါလား​​လို့​​ ​​ေတွ့​​လိုက်မိတဲ့​​အခါ သူတို့​​လည်း​​ တို့​​နဲ့​​ ဘာြခား​​လို့​​လဲလို့​​ ​​ေတွး​​လိုက်မိလို့​​ပါ။

    အာသံနယ်က လက်ဘက် အြကီး​​အကျယ် ထွက်တဲ့​​နယ်မို့​​ လက်ဘက်ခင်း​​စိမ်း​​စိမ်း​​ပုပု​​ေလး​​​ေတွ လက်ညှိုး​​ထိုး​​မလွဲ​​ေအာင် ​​ေတွ့​​ခဲ့​​ပါတယ်။ ကိုယ့​်​ဆီမှာလို ပါး​​အို့​​နီနဲ့​​ ပ​​ေလာင်မ​​ေလး​​​ေတွ၊​ ရှမ်း​​မ​​ေလး​​​ေတွ လက်ဘက်မခူး​​ပဲ ကုလား​​မြကီး​​​ေတွ လက်ဘက်ညွန့​်​ဆိတ်​​ေနတာ​​ေတွ့​​ရ​​ေတာ့​​ တညိုး​​ြကီး​​ပါလား​​​ေနာ် လို့​​ ​​ေအာင့​်​​ေမ့​​မိ​​ေသး​​။ က​​ေဖး​​အရိုး​​မား​​မှာ ​​ေကာ်ဖီအမယ်​​ေတွ အြပား​​ြပား​​ကွဲသလိုပဲ၊​ အာသံမှာလည်း​​ လက်ဘက်​​ေြခာက် ဘယ်နှစ်မျိုး​​ရှိသနည်း​​ သင်သိသမျှ​​ေြဖဆိုပါဆိုရင် အမှတ်နှစ်ဆယ်တန် ​​ေမး​​ခွန်း​​ရှည်ြဖစ်မယ်။ အများ​​ြကီး​​ပဲ။ ဘာ​​ေတွြခား​​လို့​​ အဲ​​ေလာက်​​ေတာင် များ​​​ေနမှန်း​​​ေတာင်မသိ။ ကိုယ်သိခဲ့​​တာ​​ေတာ့​​ ဂျင်း​​နဲ့​​၊​ သစ်ဂျပိုး​​နဲ့​​၊​ ​​ေထာပတ်နဲ့​​၊​ ဆိုတဲ့​​ လက်ဘက်ရည်​​ေတွ ​​ေသာက်ခဲ့​​ဖူး​​တယ်။ ​​ေနာက်ဆို ငရုတ်သီး​​စိမ်း​​နဲ့​​များ​​ ​​ေဖျာ်ြကဦး​​မလား​​ပဲ။ နွား​​နို့​​က​​ေတာ့​​ ပင်တိုင်ပါတယ်။

    စက်ရံု​​ေတွမှာ အလုပ်ဆင်း​​အလုပ်တက် ဥဩဆွဲသလိုပဲ သူတို့​​လက်ဘက်ခင်း​​​ေတွမှာလည်း​​ ဥဩဆွဲလို့​​ အလုပ်သိမ်း​​ရင် အခင်း​​ြကား​​ထဲက ထွက်ထွက်လာတဲ့​​လူ​​ေတွ ဘယ်နည်း​​လိမ့​်​မလဲ။ ြမန်မာ​​ေတွထက်စာရင် လက်​​ေြကာ​​ေရာ ​​ေြခသလံုး​​​ေြကာပါ ပိုတင်း​​ြကတယ်။ သူသူကိုယ်ကိုယ် စက်ဘီး​​ပဲ စီး​​ြကတယ်။ ဆိုင်ကယ်​​ေတာင် သိပ်မရှိ။ အခုတည်း​​တဲ့​​ ​​ေဟာ်တယ်က မန်​​ေနဂျာက​​ေလး​​​ေတာင် ညဘက်အလုပ်ကြပန်ရင် တစ်နာရီခွဲ​​ေလာက်နင်း​​ရတဲ့​​အရပ်ကို စက်ဘီး​​နဲ့​​ ြပန်သတဲ့​​။ ချမ်း​​ချမ်း​​စီး​​စီး​​။ ဘတ်စကား​​ခက ဘယ်​​ေလာက်မှ ​​ေပး​​ရတာလည်း​​ မဟုတ်ပဲနဲ့​​။ စက်ရံုအြကီး​​စား​​ြကီး​​​ေတွ ယာဉ်ယန္တယား​​အြကီး​​ြကီး​​​ေတွလည်း​​ ​​ေတာ်​​ေတာ်များ​​များ​​ ​​ေတွ့​​ခဲ့​​တယ်။ ဘာ​​ေတွမှန်း​​သာ မသိတာ။ ကိုယ့​်​ဆီကရွာ​​ေတွနဲ့​​ အဓိကကွာတာ အဲဒီ​​ေနရာပဲ။ ​​ေရရှည်ဖွံ့​​ြဖိုး​​မှုအတွက် plan တစ်ခုမဟုတ် တစ်ခု​​ေတာ့​​ သူတို့​​မှာ ရှိတယ်။

    ကာလကတ္တား​​က​​ေတာ့​​ အ​​ေနာက်ဘဂင်္ါလီြပည်နယ်ရဲ့​​ ြမို့​​​ေတာ်တဲ့​​။ ​​ေြမပံု​​ေပါ်မှာြကည့​်​ရင် စစ်​​ေတွနဲ့​​ ဘာမှ မ​​ေဝး​​လှဘူး​​။ အချင်း​​မိုင်အနီး​​ဆံုး​​မှာရှိတဲ့​​ အြကီး​​ဆံုး​​ြမို့​​ဆိုရင် သူပဲ ရှိမလား​​ပဲ။ အဲဒါ​​ေြကာင့​်​ ​​ေရှး​​​ေရှး​​က ရခိုင်​​ေြကး​​​ေရတတ် သား​​သမီး​​​ေတွက ကာလကတ္တား​​မှာ ​​ေကျာင်း​​သွား​​တက်ြကတာ​​ေနမှာ။ သ​​ေဘင်္ာ ပံုမှန်ရှိခဲ့​​တယ် ဆိုပဲ။ ကာလကတ္တား​​ြမို့​​လယ်က ြမန်မာဘုန်း​​​ေတာ်ြကီး​​​ေကျာင်း​​ဆို အဲဒီကတည်း​​က လှူထား​​ြကတာတဲ့​​။ ဦး​​သိန်း​​​ေဖြမင့​်​ တရား​​​ေဟာ​​ေလ့​​ကျင့​်​ခဲ့​​တဲ့​​ ကိုယ်လံုး​​​ေပါ်မှန်ြကီး​​ဆိုတာ ဆရာ​​ေတာ့​်​အခန်း​​ထဲမှာ အခုထိ ရှိ​​ေသး​​တယ်။ ြမို့​​လံုး​​ပတ်လည် လမ်း​​အသစ်ြကီး​​​ေတွ​​ေဖာက်​​ေနတာ။

    မိုး​​ပျံတံတား​​ြကီး​​​ေတွ ​​ေဆာက်​​ေနတာ၊​ ​​ေြမ​​ေအာက်ရထား​​လမ်း​​အသစ် တူး​​​ေနတာ မွစာကိုကျဲလို့​​။ ​​ေရွး​​​ေကာက်ပွဲနီး​​ြပီလား​​လို့​​ ​​ေမး​​ြကည့​်​​ေတာ့​​ အ​​ေဝး​​ြကီး​​လို​​ေသး​​တယ်တဲ့​​။ ​​ေလး​​စား​​ပါတယ်။ ဘာဘူြကီး​​​ေတွရယ်။ အံ့​​ပါရဲ့​​ အံ့​​ပါရဲ့​​။

    လူဦး​​​ေရအများ​​ဆံုး​​ရှိတဲ့​​ ကာလကတ္တား​​မှာ အား​​လံုး​​ကို ကိုယ့​်​အထွာနဲ့​​ကိုယ် ဝမ်း​​ဝ​​ေအာင် ​​ေကျွး​​နိုင်တာကလည်း​​ အံဖွယ်သုတပါပဲ။ မနက်လင်း​​ရင် လမ်း​​ထိပ်တိုင်း​​မှာ အိုး​​ပုတ်က​​ေလး​​​ေတွနဲ့​​ ​​ေရာင်း​​တဲ့​​ လက်ဘက်ရည်ရှိတယ်။ ​​ေသာက်ြပီး​​ ခွက်လွှင့​်​မပစ်ချင် အိမ်ယူသွား​​။ တစ်ခွက်မှ ြမန်မာ​​ေငွ တစ်ရာ​​ေလာက်ပဲကျတယ်။ စိတ်တိုင်း​​ကျ ​​ေလာက်​​ေတာ့​​ ဆိုင်တိုင်း​​​ေဖျာ်တတ်ပ။ အဲဒီမှာ ဖက်ရွက်​​ေြခာက်က​​ေလး​​​ေတွကို သွား​​ြကား​​ထိုး​​တံနဲ့​​ ခွက်လုပ်ြပီး​​ ပူပူပွပွ ပူရီနဲ့​​စား​​စား​​၊​ ချာပါတီ၊​ တိုရှည်၊​ နံြပား​​နဲ့​​စား​​စား​​ အာလူး​​ဟင်း​​က​​ေလး​​က ​​ေမွှး​​လို့​​၊​ သူလည်း​​တစ်ရာ၊​ နှစ်ရာဆို ဝ​​ေရာ။ အဲဒါမျိုး​​ပဲ ​​ေဈး​​ြကီး​​တဲ့​​ဆိုင်မှာ စား​​လည်း​​ ရတယ်။ ​​ေဟာ့​​ဂျ်မား​​ကက်​​ေဘး​​ လမ်း​​က​​ေလး​​ထဲက တိုရှည်ဆိုင်မှာ တစ်​​ေထာင်​​ေလာက်ကျလိမ့​်​မယ်။ ​​ေထာပတ်မဆလာတိုရှည်တဲ့​​။ တစ်ခါသံုး​​ ​​ေဖာ့​​ခွက်က​​ေလး​​နဲ့​​ ဇွန်း​​နဲ့​​စား​​ရတာ။ ရန်ကုန်ကဟာ​​ေတွနဲ့​​ မတူဘူး​​။ ​​ေကာင်း​​မှ​​ေကာင်း​​။ ဂျင်း​​လက်ဘက်ရည်လည်း​​ပါတယ်။

    အာလူး​​နဲ့​​ ဒန့​်​ဒလွန်သီး​​ကုလား​​ဟင်း​​ရည်လည်း​​ပါတယ်။ ြဖူြဖူအရည်မှာ မည်း​​မည်း​​အ​​ေစ့​​​ေလး​​​ေတွပါတဲ့​​ ဘာမှန်း​​မသိ စား​​လို့​​​ေတာ့​​​ေကာင်း​​သား​​ဆိုတဲ့​​ဟာလည်း​​ပါတယ်။ အမယ် တိုရှည်​​ေတာင် ဆယ့​်​နှစ်မျိုး​​​ေလာက်ရှိတာဗျား​​။ သူတို့​​​ေခါ်တာက​​ေတာ့​​ ဒိုဆာတဲ့​​။ ဒန်​​ေပါက်ဆိုလည်း​​ ၃၅ ရူပီး​​က​​ေန တစ်ရာတန်၊​ နှစ်ရာတန်၊​ သံုး​​ရာတန်အထိရှိတယ်။ (ဒါ​​ေတွ​​ေတာ့​​ ၂၀ နဲ့​​ ​​ေြမှာက်ြကည့​်​​ေတာ့​​) ထမင်း​​ဝါဝါ​​ေပါ် ြကက်သား​​တစ်တံုး​​ အာလူး​​တစ်လံုး​​ ပံုထား​​တာချင်း​​က​​ေတာ့​​ အတူတူပဲ။ အရသာလည်း​​ သိပ်မကွာဘူး​​။ ဘာကွာသွား​​သလဲဆိုရင် သန့​်​ရှင်း​​မှု။ ဆိုင်အြပင်အဆင်နဲ့​​ စား​​ပွဲထိုး​​က​​ေလး​​​ေတွ သပ်သပ်ရပ်ရပ် တည်ခင်း​​တာချင်း​​ပဲ ကွာတယ်။

    ဟုတ်တယ်​​ေလ။ အရသာချင်း​​အတူတူ​​ေပမယ့​်​ ​​ေချွး​​သံတရွှဲရွှဲ အ​​ေမွှး​​အမှင်ထူထူ အသား​​မည်း​​မည်း​​ ကုလား​​ြကီး​​က လက်မ​​ေဆး​​ပဲ ​​ေကာက်နှိုက်ြပီး​​ ထမင်း​​​ေပါ်ပံု​​ေပး​​လိုက်တာကို ြမင်ရင် ၊​ စား​​ပွဲထိုး​​ ​​ေပတလူး​​​ေလး​​က ဖန်ခွက်အလွတ်ြကိး​​ကို ​​ေရဘံုဘိုင်​​ေအာက် ထိုး​​ခံြပီး​​ ​​ေသာက်​​ေရလာချ​​ေပး​​တာြမင်ရင် ြပန်အန်ထွက်ချင်လာဦး​​မယ်။ မျက်စိမှိတ်သာ စား​​လိုက်ပါ​​ေလ။ မ​​ေကာင်း​​မရှိပါဘူး​​။ ​​ေနာက်ြပီး​​ ကာလကတ္တား​​မှာ တစ်ခါမှ ဝမ်း​​မ​​ေလျှာခဲ့​​ဖူး​​ဘူး​​။

    အြမင်သာ ညစ်ပတ်တာ ပိုး​​​ေသြပီး​​သား​​လို့​​ ယူဆရမလို ြဖစ်​​ေနြပီ။ အဲဒါ​​ေြကာင့​်​ ကာလကတ္တား​​မှာ နံမည်ြကီး​​ြပီး​​ ​​ေဈး​​ြကီး​​တဲ့​​ဆိုင် ​​ေလျှာက်မရှာနဲ့​​။ သူတို့​​လူမျိုး​​​ေတွ တရုန်း​​ရုန်း​​ မတ်တတ်က​​ေလး​​ စား​​​ေနြကတဲ့​​ဆိုင်​​ေလး​​​ေတွမှာ သူများ​​စား​​​ေနတာ လက်ညှိုး​​ထိုး​​ြပီး​​ “အဲဒါမျိုး​​​ေပး​​” လို့​​သာ မှာစား​​။ ​​ေကာင်း​​လည်း​​​ေကာင်း​​ တန်လည်း​​တန်တယ်။

    ဘိုစာ​​ေတွြကိုက်ရင်​​ေတာ့​​ ပီဇာဆိုင်​​ေတွ ​​ေတာ်​​ေတာ် ​​ေကာင်း​​တယ်ဗျား​​။ KFC ြကက်​​ေြကာ်ဆိုင်လည်း​​ရှိတယ်။ အခု စာ​​ေတွလာလာတင်တဲ့​​ Raj's Spanish Café ဆိုရင် WIFI နှစ်နာရီ​​ေလာက်သံုး​​ြပီး​​ ကပူချီနို​​ေသာက် ပတ်စတာစား​​တာ​​ေတာင် ြမန်မာ​​ေငွ သံုး​​​ေလး​​​ေထာင်​​ေလာက်ပဲ ကျတယ်။ ​​ေရာင်း​​တဲ့​​သူ​​ေတွကလွဲရင် ဆိုင်မှာ အြဖူ​​ေတွချည့​်​ပဲ။ ​​ေကာင်တာက က​​ေလး​​​ေတွဆို စပိန်လို ထမင်း​​စား​​​ေရ​​ေသာက် ​​ေြပာနိုင်တယ်။ တို့​​​ေလဆိပ်က ဆိုင်​​ေတွကို ြပြပီး​​ “ငါမင်း​​ကို သတ်ချင်တယ် သတ်ချင်တယ်” လုပ်မိ​​ေတာ့​​မယ်။ ဒါ​​ေပမယ့​်​​ေလ အိန္ဒိယ​​ေရာက်မှ​​ေတာ့​​ အိန္ဒိယအစား​​အစာ​​ေလာက် စား​​ဖို့​​​ေကာင်း​​တာ ရှိပါ့​​မလား​​။

    အခုဆို ​​ေရာက်တာ နှစ်ပတ်ြပည့​်​​ေတာ့​​မယ်။ ​​ေန့​​တိုင်း​​ြကက်သား​​ကလွဲလို့​​ ဘာမှ မစား​​ြဖစ်ဖူး​​။ အိန္ဒိယမှာ ြကက်ြဖစ်ရတဲ့​​ဘဝဟာ တရုတ်ြပည်မှာ ဝက်ြဖစ်ရတဲ့​​ဘဝလိုပဲ။ သူကလွဲလို့​​ ဘာမှ မစား​​ဘူး​​။ သူ့​​​ေလာက်ဘာမှ စား​​လို့​​မ​​ေကာင်း​​ဘူး​​ ြဖစ်လိမ့​်​မယ်။ ရန်ကုန်မှာလို ြကက်ရင့​်​ရင့​်​ြကီး​​​ေတွ တစ်တံုး​​မှ မကိုက်မိဖူး​​ဘူး​​။ ​​ေလာက်ကိုင်မှာလို စီပီြကက်ဆူဆူ ​​ေပါ့​​ရွှတ်ရွှတ်ြကီး​​​ေတွ တစ်ဖတ်မှ မြမင်ရဘူး​​။ ခဘတ်ဆိုြပီး​​မှာစား​​ရင်​​ေတာင် ဆိုင်က ခဘတ်မီနူး​​သပ်သပ် ြပဦး​​မှာ။ အမယ်​​ေတွကိုစံုလို့​​။ အကုန် စား​​လို့​​​ေကာင်း​​တယ်။ (ဟီဟိ၊​ ရသစာ​​ေပဆု​​ေတွ လာ​​ေပး​​​ေနဦး​​မယ်။ သွား​​ရည်​​ေတွ သိမ်း​​လိုက်ြကစို့​​) အဝတ်အထည်ဆိုင်​​ေတွကလည်း​​ ​​ေပါလွန်လွန်း​​လို့​​။

    ဘယ်လိုဝယ်ရမှန်း​​​ေတာင် မသိဘူး​​။ ဘန်​​ေကာက် စကင်္ာပူမှာလို ​​ေဈး​​အြကီး​​ဆံုး​​နံမည်​​ေတွကိုပဲ လူတိုင်း​​ဝတ်​​ေနြကတာမဟုတ်ဘူး​​။ အဲဒါ​​ေတွကို ဒီမှာ မရှာနဲ့​​။ ဒီမှာ သူ့​​နံမည်နဲ့​​သူ ​​ေဈး​​ြကီး​​တာ​​ေတွရှိတယ်။ ​​ေဈး​​ြကီး​​တာပဲြဖစ်ြဖစ် ​​ေဈး​​​ေပါတာပဲြဖစ်ြဖစ် ကိုယ်က ဘယ်​​ေလာက်တန်​​ေလာက် ဝယ်မယ်မှန်း​​သလဲပဲ စဉ်း​​စား​​၊​ လှတာချင်း​​အတူတူချည့​်​ပဲ။ လက်ရာချင်း​​ ​​ေသသပ်ပံုချင်း​​ မသိမသာကွာတယ်။ ဝတ်ရင်း​​ဝတ်ရင်း​​ သိသိသာသာ ကွာလာမယ်။

    တကယ်​​ေတာ့​​ MK ကဝယ်တဲ့​​ အဝတ်​​ေတွလည်း​​ပဲ ​​ေဟာင်း​​လာ​​ေတာ့​​ စုတ်တာချင်း​​ အတူတူပါပဲဗျာ။ တံဆိပ်ြကီး​​ကို ​​ေဈး​​ြကီး​​​ေပး​​ဝယ်​​ေနရတာပါ။ ဘန်​​ေကာက်မှာလို စကင်္ာပူမှာလို နိုင်ငံြခား​​ကဝင်တဲ့​​ အ​​ေကာင်း​​စား​​ နံမည်​​ေကျာ်အထည်​​ေတွမဟုတ်ပဲ ြပည်တွင်း​​ြဖစ် နိုင်ငံြခား​​စံချိန်မီ ​​ေဈး​​အစား​​စား​​နဲ့​​ အဝတ်အထည်​​ေတွကို အလွှာစံု လူစံု​​ေအာင် ဆင်နိုင်တာလည်း​​ပဲ ဘာဘူြကီး​​များ​​ကို ​​ေလး​​စား​​ပါတယ်ဗျာ။ အံ့​​ပါရဲ့​​ အံ့​​ပါရဲ့​​။
    ​​ေနထိုင်မ​​ေကာင်း​​ ကျန်း​​မာ​​ေြကာင်း​​အတွက်​​ေရာ ဘယ်လိုများ​​စီစဉ်ြကပါလိမ့​်​လို့​​ မသိချင်ဘူး​​လား​​။ ကျုပ်လည်း​​သိချင်တာ​​ေပါ့​​။ ဒါ​​ေပမယ့​်​ သိခဲ့​​ပါဘူး​​။ ြမင်ခဲ့​​မိသ​​ေလာက် ​​ေဆး​​ရံု​​ေတွ ​​ေဆး​​ရံု​​ေတွ ဆိုင်း​​ဘုတ်လိုက်လိုက် ဖတ်မိတာက​​ေတာ့​​ ကာလကတ္တား​​မှာ ​​ေဆး​​ရံု​​ေပါင်း​​ ရာချီြပီး​​ ရှိမလား​​ပဲ။ ချတ်တရန်ဂျန်​​ေဆး​​ရံုဆိုတဲ့​​လိပ်စာ လမ်း​​နံပါတ် အိမ်နံပါတ် အတိအကျနဲ့​​ကိုပဲ ကား​​သမား​​ကို လိုက်ပို့​​ခိုင်း​​တာ ရွာလည်သွား​​တယ်။ ဘယ်ရပ်ကွက်က ချတ်တရန်ဂျန်ကို ​​ေြပာတာလဲ။ အဲဒီအနား​​မှာ ထင်ရှား​​တာ ဘာရှိသလဲ သိမှ ​​ေရာက်တယ်။

    နံမည်တူ​​ေဆး​​ရံု​​ေတွ မှိုလို​​ေပါက်​​ေနတာ။ ကင်ဆာကုတဲ့​​ ချတ်တရန်ဂျန်လား​​။ မိခင်နဲ့​​က​​ေလး​​​ေဆး​​ရံုလား​​။ ​​ေဆး​​တက္ကသိုလ်လား​​။ သု​​ေတသနဌာနလား​​။ အဲဒါ​​ေတွ ပတ်ရှာရင်း​​ လမ်း​​​ေတွ့​​သမျှ ​​ေဆး​​ရံုနံမည်​​ေတွ လိုက်ဖတ်တာ အကျိုး​​နည်း​​။ တယ်များ​​သကိုး​​ကွယ်။ ကာလကတ္တား​​မှာ လမ်း​​​ေပျာက်ရင် သိပ်ရယ်ရတာပဲ။ လမ်း​​မှာ​​ေတွ့​​တဲ့​​ ယူနီ​​ေဖာင်း​​နဲ့​​ သား​​သား​​နား​​နား​​ တစ်​​ေယာက်ကို ​​ေကာက်​​ေမး​​လိုက်၊​ ဖတ်တတ်တတ် မတတ်တတ်၊​ စာရွက်ြကီး​​ကို ဟန်ပါပါနဲ့​​ လှမ်း​​ယူ၊​ မျက်မှန်ြကီး​​ ​​ေကာက်တတ်ြပီး​​ အြမီး​​ြပန်​​ေခါင်း​​ြပန်ဖတ်လိမ့​်​မယ်။ ြပီး​​မှ အနား​​က တစ်​​ေယာက်​​ေယာက်ကို ကုလား​​လို ​​ေအာ်​​ေမး​​​ေရာ။ ​​ေနာက်လူက ခုနလို အစကြပန်ဖတ်၊​ လူကုန်​​ေအာင်ဖတ်ြပီး​​မှ အား​​လံုး​​က အ​​ေြဖတစ်ခုထုတ်​​ေပး​​မှာ “မသိဘူး​​” လို့​​။

    မသိပဲနဲ့​​များ​​​ေအ ဆို ဆက်​​ေလျှာက် ​​ေနာက်တစ်​​ေနရာ​​ေရာက်၊​ တစ်ကြပန်စ၊​ ​​ေပျာ်စရာြကီး​​။ ထူး​​ြခား​​တာက ​​ေဆး​​ရံုတိုင်း​​လိုလိုမှာ သု​​ေတသနဌာနသပ်သပ်ရှိြပီး​​ ဘယ်အချိန်ကျမှ ဘာ​​ေတွကို ရှာ​​ေဖွ​​ေလ​​ေတွ့​​ရှိ​​ေလလုပ်ြပီး​​ ဘွား​​ကနဲ​​ေပါ်လာမလဲမသိဘူး​​။ ဒါလည်း​​ အနာဂတ်အတွက် ရင်း​​နှီး​​ြမှုတ်နှံတာ​​ေနမှာ။ တ​​ေလာက​​ေတာ့​​ သူတို့​​ဆီ​​ေဆး​​ရံုတက်ရင် ​​ေကျာက်ကပ်တစ်ဘက် ​​ေပျာက်တတ်တယ်တို့​​ ဘာတို့​​ ​​ေကာလာဟလ ြကား​​ဖူး​​တာပဲ။ တို့​​ဆီက အလှူအိမ်​​ေတွမှာ ဘိနပ်​​ေပျာက်တာကျလို့​​။ ငါ့​​နှယ် အံ့​​ပါရဲ့​​ အံ့​​ပါရဲ့​​။

    ဆရာဝန်တစ်​​ေယာက်အ​​ေနနဲ့​​ မင်တက်မိခဲ့​​တဲ့​​ ြမို့​​လယ်​​ေကာင် လမ်း​​မ​​ေပါ်က အြဖစ်အပျက်လည်း​​ ​​ေြပာရဦး​​မယ်။ လမ်း​​​ေဘး​​မှာ ​​ေချး​​အထပ်ထပ်နဲ့​​ စုတ်ြပတ်​​ေနတဲ့​​လူနှစ်​​ေယာက်ဟာ ​​ေတာ်​​ေတာ်ြကိး​​ ​​ေဟာင်း​​​ေနတဲ့​​ ပလပ်စတစ်​​ေဆး​​ထိုး​​အပ်က​​ေလး​​နဲ့​​ ပန်း​​ကန်လံုး​​ထဲက ပန်း​​​ေရာင်အရည်​​ေတွကို စုပ်ြပီး​​ တစ်​​ေယာက်နဲ့​​တစ်​​ေယာက် ထိုး​​​ေပး​​​ေနြကတယ်။ ဘိန်း​​စား​​နိုင်​​ေလာက်တဲ့​​ အဆင့​်​မျိုး​​လည်း​​ မဟုတ်၊​ ​​ေနမ​​ေကာင်း​​လို့​​ပဲ ​​ေဆး​​ကု​​ေလသလား​​။ အဲဒါလည်း​​ ​​ေြကာက်စရာြကီး​​။ ပံုစံက ​​ေန့​​ခင်း​​​ေြကာင်​​ေတာင် လမ်း​​လယ်​​ေခါင်မှာ ​​ေဆး​​မင်ရည်စုပ်ထိုး​​သ​​ေလာက်ရှိတယ်။ တအံတဩ ရပ်ြကည့​်​မိလို့​​ ဝူး​​ဝူး​​ဝါး​​ဝါး​​ လှမ်း​​​ေအာ်တာနဲ့​​ လစ်​​ေြပး​​ရတယ်။ မ​​ေတာ် ကိုယ့​်​လိုက်ထိုး​​​ေနမှ ဒုက္ခ၊​ ကျန်း​​မာ​​ေရး​​ အသိပညာ ရှိပံုမ​​ေပါ်ဘူး​​။ စကား​​​ေရာ​​ေဖာ​​ေရာလာလုပ်ြပိး​​ သူ့​​မိန်း​​မအတွက် အြကံဉာဏ်​​ေတာင်း​​တဲ့​​ ကား​​ဆရာ​​ေလး​​ကို သား​​ဆက်ြခား​​တဲ့​​အ​​ေြကာင်း​​ ​​ေမး​​ြကည့​်​မိ​​ေတာ့​​ သူတို့​​သိပံုမရ။ က​​ေလး​​ဆိုတာ ဘာလို့​​တား​​ရမှာလဲလို့​​ ​​ေတွး​​ြကတယ်ထင်ရဲ့​​။

    သူတို့​​ဆီမှာ ​​ေမွး​​ရံုပဲ​​ေမွး​​လိုက်၊​ လမ်း​​​ေလျှာက်နိုင်​​ေတာ့​​ သူ့​​ဘာသာ ​​ေတာင်း​​ရမ်း​​စား​​လိမ့​်​မယ်ဆိုတာ​​ေတွလည်း​​ ရှိ​​ေတာ့​​ အဲဒီလမ်း​​​ေပါ်က လူတန်း​​စား​​​ေတွကို ဘယ်သူကမှ ဂရုတစိုက် သား​​ဆက်ြခား​​ဖို့​​၊​ ကာကွယ်​​ေဆး​​ထိုး​​ဖို့​​၊​ နား​​လည်​​ေအာင် လာ​​ေြပာ​​ေပး​​မှာလဲ။ ဟင်လံုအိမ်သာ​​ေန​​ေနသာသာ ပိုက်ဆံ​​ေပး​​ရလို့​​ ​​ေဈး​​အိမ်သာ​​ေတာင် တက်တာမဟုတ်ဘူး​​။ လမ်း​​မ​​ေပါ် အခင်း​​ြကီး​​ြကီး​​ငယ်ငယ် ဒိလိုပဲ ကိစ္စြပီး​​ပလိုက်ြကတာ။ အဲဒီလူ​​ေတွြကား​​ထဲ ဝမ်း​​​ေရာဂါမြဖစ်​​ေအာင် ဘယ်လိုကာကွယ်ထား​​သလဲ သိချင်လှတယ်။ အဲ​​ေလာက်လူဦး​​​ေရနဲ့​​ ထင်တိုင်း​​စား​​ ြကံုရာသွား​​ အပံုလိုက်ြမို့​​ြကိး​​မှာ ဘယ်​​ေနရာမှ ယင်တ​​ေလာင်း​​​ေလာင်း​​ မ​​ေတွ့​​ခဲ့​​တာလည်း​​ အံ့​​ဩမိတယ်။ ြမို့​​လည်​​ေခါင် အိမ်ရှုပ်ရှုပ် လမ်း​​ြကား​​​ေလး​​ထဲက ​​ေဟာ်တယ်မှာလည်း​​ ြခင်လံုဆန်ကာ၊​ ြခင်​​ေထာင် အရိပ်အ​​ေယာင်​​ေတာင် မြမင်ရပဲ ြခင်တစ်​​ေကာင်မှ အကိုက်မခံရတာကိုလည်း​​ အံ့​​ဩမိတာပဲ။ ဒီလူ​​ေတွ ကုန်​​ေအာင်မကိုက်နိုင်တာနဲ့​​ ြခင်​​ေတွများ​​ မျိုး​​တုန်း​​သွား​​သလား​​မသိ။

    အဲဒီလမ်း​​​ေပါ်ကလူ​​ေတွကို ဂရုစိုက်တဲ့​​သူနှစ်​​ေယာက်​​ေတာ့​​ ​​ေတွ့​​ဖူး​​ခဲ့​​ပါတယ်။ တစ်​​ေယာက်က ကာလကတ္တား​​ြမို့​​နယ်ရဲ့​​ကိုယ်စား​​လှယ်၊​ မီး​​ရထား​​ဌာနရဲ့​​ဝန်ြကီး​​ အမျိုး​​သမီး​​၊​ သူတို့​​ဂျာနယ်​​ေတွက နံမယ်​​ေြပာင်​​ေပး​​ထား​​တာ ​​ေလဒီဒါဒါတဲ့​​။ လမ်း​​​ေထာင့​်​တိုင်း​​မှာ သူ့​​ပံု​​ေတွ ​​ေတွ့​​ရမယ်။ ဆာရီအြဖူနွမ်း​​နွမ်း​​​ေလး​​နဲ့​​၊​ ရာဘာဘိနပ်က​​ေလး​​စီး​​လို့​​၊​ လမ်း​​​ေပါ်မှာ ​​ေတွ့​​ရတဲ့​​ အိန္ဒိယအမျိုး​​သမီး​​​ေတွနဲ့​​ တသား​​တည်း​​ပဲ။ သန့​်​ရှင်း​​သပ်ရပ်တာက​​ေလး​​ပဲ ကွာတယ်။ သစ်လွင်​​ေတာက်​​ေြပာင်မ​​ေနဘူး​​။ လက်ပတ်နာရီတစ်လံုး​​ကလွဲလို့​​ ဘာအပို အဆင်တန်ဆာမှလည်း​​ မရှိဘူး​​။ ပညာတတ်ရုပ်​​ေတာ့​​ ထွက်တယ်။ တို့​​ဆီက စံရှား​​တင်ြကီး​​​ေတွနဲ့​​​ေတာ့​​ ဆီနဲ့​​​ေရပဲ။ (ကိုယ်​​ေတွက ခန့​်​သန့​်​ဝင့​်​ထယ်​​ေနတယ်လို့​​ ​​ေြပာတာပါ​​ေနာ်။ တမျိုး​​မထင်ပါနဲ့​​) ဂရုမစိုက်လို့​​ မရဘူး​​​ေလ။

    ဒီလမ်း​​မ​​ေပါ်ကလူ​​ေတွရဲ့​​ ဆန္ဒမဲအင်အား​​က နည်း​​နည်း​​​ေနာ​​ေနာ မှ မဟုတ်ပဲ။ ​​ေနာက်ြပီး​​ သူတို့​​ဆီက ရိုး​​​ေမာ်ဒယ်​​ေတွက မဟတ္တမဂန္ဒီတို့​​၊​ မာသာထရီဆာတို့​​ဆို​​ေတာ့​​၊​ အင်ဒီယာဂန္ဒီြကီး​​​ေတာင် ​​ေတာ်​​ေတာ် ထယ်လှြပီ။ ​​ေနာက်တစ်​​ေယာက်က​​ေတာ့​​ ဘယ်သူဘယ်ဝါမှန်း​​​ေတာင် မသိပါဘူး​​။ အသက်နှစ်ဆယ်​​ေလာက်ပဲ ရှိဦး​​မယ့​်​ ဘိုမက​​ေလး​​။ တနဂင်္​​ေနွ​​ေန့​​တိုင်း​​ အာဟာရထမင်း​​​ေကျွး​​တဲ့​​ ဝက်စလီယန်ဘုရား​​ရှိခိုး​​​ေကျာင်း​​​ေရှ့​​ လမ်း​​​ေဘး​​က ​​ေပစုပ်စုပ်က​​ေလး​​​ေတွကို ကိုယ်တိုင်ကျကျနန အတူတူထိုင်၊​ ​​ေရမိုး​​ချိုး​​၊​ လက်သည်း​​​ေြခသည်း​​​ေတွ ညှပ်​​ေပး​​​ေနတာ ​​ေတွ့​​ခဲ့​​တယ်။ ဘယ်သူမှလည်း​​ ြကည့​်​မ​​ေနဘူး​​။ က​​ေလး​​​ေတွနဲ့​​လည်း​​ သိပ်စိမ်း​​ပံုမရဘူး​​။ အိန္ဒိယက အ​​ေရွး​​ခံမှာ မဟုတ်တာက​​ေတာ့​​ ​​ေသချာတယ်​​ေလ။ သီလရှင်ဝတ်ရံုြကီး​​နဲ့​​လည်း​​ မဟုတ်ြပန်ဘူး​​။ စိတ်ဝင်စား​​မိ​​ေပမယ့​်​ ကိုယ်ြကည့​်​​ေနရင် အလုပ်ပျက်သွား​​မှာစိုး​​လို့​​ စိတ်ထဲကပဲ သာဓု​​ေခါ်လိုက်မိပါတယ်။

    တကယ်​​ေတာ့​​ ဘာသာလူမျိုး​​ မခွဲြခား​​ပဲ အတူတူဆက်ဆံတယ်ဆိုတာ အဲဒီလို စိတ်ဓါတ်မျိုး​​ထား​​နိုင်မှ ြဖစ်မှာပါ။ မထား​​သင့​်​တဲ့​​​ေနရာ​​ေတွမှာ သွား​​ထား​​မိရင်​​ေတာ့​​ လူ့​​​ေအာက်မကျို့​​ရပဲ လူနင်း​​ခံရလို့​​​ေသမှာ။ လူမျိုး​​ြခား​​မုန်း​​တီး​​​ေရး​​စိတ်ဓါတ်နဲ့​​ ကိုယ့​်​အမျိုး​​ကိုယ် ကာကွယ်​​ေစာင့​်​​ေရှာက်တဲ့​​စိတ်ဓါတ်ဟာ တူမ​​ေယာင်နဲ့​​ တစ်ြခား​​စိပါလို့​​ ​​ေရး​​ခဲ့​​ဖူး​​ပါတယ်။ စိတ်ထဲမပါပဲ အာဖျံကွီး​​လုပ်တယ်ထင်လို့​​လား​​ စကား​​လံုး​​​ေတွ လျှံြပီး​​ ​​ေကျာ်ဖတ်မိြကသလား​​​ေတာ့​​ မ​​ေြပာတတ်။ အခုထပ်​​ေြပာြပပါဦး​​မယ်။ ​​ေစာ​​ေစာက​​ေြပာတဲ့​​ အဂင်္လိပ်​​ေခတ်ကတည်း​​က ြမန်မာအလှူရှင် ​​ေကျာင်း​​ဒကာြကီး​​များ​​ရဲ့​​ ​​ေကာင်း​​မှု “ြမန်မာဗုဒ္ဓဘာသာ ဘုရား​​​ေကျာင်း​​” ဆိုတဲ့​​​ေကျာင်း​​​ေတာ်ြကီး​​ဟာ ဘာသာြခား​​များ​​ရဲ့​​ အလယ်မှာ သီတင်း​​သံုး​​ရတာမို့​​ ဆွမ်း​​​ေရး​​ကွမ်း​​​ေရး​​ အဆင်​​ေြပ​​ေအာင် ​​ေစတနာထား​​တဲ့​​သူများ​​လက်ထက်က ​​ေကျာင်း​​​ေအာက်ပတ်လည် သံုး​​ထပ်သား​​​ေလး​​ကာြပီး​​ အခန်း​​က​​ေလး​​ ငှား​​​ေပး​​လိုက်ပါတယ်။ “ဒါဆို ဆရာ​​ေတာ်လည်း​​ မ​​ေြကာင့​်​ကျရ​​ေတာ့​​ဘူး​​။

    ​​ေကျာင်း​​​ေလှကား​​ရင်း​​မှာလည်း​​ ကုလား​​လက်ဘက်ရည်ဆိုင်က​​ေလး​​တစ်ဆိုင် ပစ္စည်း​​​ေတွထား​​ရင်း​​ ​​ေပး​​​ေရာင်း​​ထား​​လိုက်ပါ​​ေလ။ ​​ေကျာင်း​​အတွက် အ​​ေစာင့​်​ရတာ​​ေပါ့​​။”ဆိုတဲ့​​ အ​​ေမျှာ်အြမင်ဟာ ဒီက​​ေန့​​ ဘုန်း​​ြကီး​​​ေကျာင်း​​​ေပါ် ငါး​​ဖယ်တိုး​​တိုး​​ြပီး​​တက်ရတဲ့​​အြဖစ်ကို ​​ေရာက်လာပါတယ်။ ဝိတိုရိယလုရင်မြကီး​​လက်ထက်က အိမ်လခ​​ေြခာက်ပဲကို ခုထက်ထိ တိုး​​မ​​ေပး​​ပဲ “ဘုန်း​​ြကီး​​မယူချင် တရား​​ရံုး​​ကသွား​​ထုတ်၊​ တို့​​က​​ေတာ့​​ လတိုင်း​​တစ်ခါမှ မြပတ်​​ေပး​​ထား​​တာ ​​ေြခာက်ြပား​​” ဟာ မျိုး​​ဆက်​​ေတာင် သံုး​​ဆက်​​ေလာက်​​ေြပာင်း​​သွား​​ပါြပီ။ ဗုဒ္ဓဂါယာက ြမန်မာအလှူရှင်ြကီး​​များ​​ရဲ့​​ ဝတ္တက​​ေြမကိစ္စ​​ေရာ ြကား​​ဖူး​​ြကရဲ့​​လား​​။ နယ်စဉ်း​​မြခား​​ တစ်သား​​တည်း​​ ညီအကိုဆိုတာ ကုလား​​အုပ်နဲ့​​​ေတာ့​​ ​​ေတာ်ဖို့​​မ​​ေကာင်း​​ဘူး​​ မဟုတ်လား​​။ ခင်တာခင်တာတြခား​​၊​ ချစ်တာချစ်တာတြခား​​၊​ အာဘွား​​သာ ​​ေပး​​ချင်​​ေပး​​လိုက်မယ်၊​ တို့​​ဘိုး​​ဘွား​​အ​​ေမွစစ်မို့​​ ချစ်ြမတ်နိုး​​​ေပဆိုတာ​​ေတွ​​ေတာ့​​ အုတ်အ​​ေရာ​​ေရာ ​​ေကျာက်အ​​ေရာ​​ေရာ ​​ေနှာလို့​​ြဖစ်ပါ့​​မလား​​ဗျာ။ ​​ေြပာြပန်ရင်လည်း​​ ​​ေအာင်မင်း​​လွန်ရာကျမယ်​​ေနာ်။ အဟုတ်​​ေြပာတာပါ။

    တရုတ်ြကီး​​​ေတွကိုလည်း​​ချစ်တယ်။ ကုလား​​ြကီး​​​ေတွကိုလည်း​​ချစ်တယ်။ အာဘွား​​ အာဘွား​​။ ဒါဆို လံု​​ေလာက်ြပီ။ လည်လိုက်စမ်း​​ပါ။ ​​ေလ့​​လာစမ်း​​ပါ၊​ ြမည်း​​စမ်း​​ြကည့​်​ခဲ့​​ပါ။ သူ့​​ဓ​​ေလ့​​ သူ့​​ရိုး​​ရာ။ အကုန်သူ့​​ဟာနဲ့​​သူ ချစ်စရာ​​ေကာင်း​​ပါတယ်။ ကိုယ့​်​ဟာ​​ေတွသာ ​​ေဖျာက်မပစ်နဲ့​​။ တယ်ခက်တာပဲကွယ်။ Racist အ​​ေြပာခံရဦး​​​ေတာ့​​မယ်။ ငယ်ငယ်တုန်း​​က ​​ေမွး​​သဖခင်အဆဲခံရတဲ့​​အခါ “ငါ့​​အိမ်က မ​​ေအ​​ေပး​​ကို သင်ရတာ သူများ​​အိမ်က မ​​ေအ​​ေပး​​​ေတွချည့​်​ပဲ တတ်ကုန်တယ်။ ဒီအ​​ေကာင်က​​ေတာ့​​ ဒံုရင်း​​” ဆိုသလိုပဲ။

    ကိုယ့​်​အိမ်က မ​​ေအ​​ေပး​​​ေတွ တတ်မလား​​လို့​​ သင်ြကည့​်​တာ သူများ​​အိမ်က မ​​ေအ​​ေပး​​​ေတွက ​​ေသာက်ညင်ကပ်လွန်း​​လို့​​ လာသတ်လိမ့​်​မယ်။ ​​ေတာ်ြပီ။ ​​ေတာ်ြပီ။

  • “​​ေနရာဟာမတည်ြငိမ်ြခင်း​​ အချိန်ဆိုတာမတည်ြမဲြခင်း​​လို့​​ ယူဆြကရင်..”

    ထမင်း​​အသက် ခုနစ်ရက် ​​ေရအသက်တစ်မနက်လို့​​ ဆိုသလို ​​ေဖ့​​စ်ဘုတ်ြကီး​​ရဲ့​​ အသက်ဟာလည်း​​ တစ်ရက်စာ​​ေလာက်​​ေတာ့​​ ခံမယ်ထင်ပါတယ်။ ​​ေနာက်တ​​ေန့​​မနက်​​ေရာက်လို့​​ ရာသီ​​ေလက​​ေလး​​ တစ်မျိုး​​​ေြပာင်း​​သွား​​ရင် အာရံုက​​ေလး​​​ေတွက လိုက်လိုက်​​ေြပာင်း​​သွား​​ြကတာကိုး​​။

    ဘူတန်မှာကတည်း​​က တ​​ေန့​​တ​​ေန့​​ အဲဒီအ​​ေပါ်မှာချည့​်​ပဲ အချိန်ကုန်ခဲ့​​တာ နှစ်​​ေြပာင်း​​လရှည် ြကာခဲ့​​ြပီ ​​ေမာင်​​ေရ ဆို​​ေတာ့​​ ခဏတြဖုတ်ဝင် ြကည့​်​လိုက်ရင်ကိုပဲ ဒီက​​ေန့​​ဘာဂဏန်း​​ထွက်မလဲ မှန်း​​လို့​​ရ​​ေန​​ေပါ့​​။ ကိုယ့​်​ဘဝရဲ့​​ အ​​ေြပာင်း​​အလဲထဲမှာ​​ေတာ့​​ ဒီ​​ေဖ့​​စ်ဘုတ်ြကီး​​လည်း​​ ပါခဲ့​​တာ​​ေပါ့​​​ေလ။ သူ့​​​ေပါ်မှာမှ စာ​​ေတွ စ​​ေရး​​ြဖစ်လာတာ မဟုတ်လား​​။ စာ​​ေရး​​ဆရာြဖစ်ရချည်​​ေသး​​ရဲ့​​လို့​​လည်း​​ မ​​ေမျှာ်ခဲ့​​ပါဘူး​​။ (ခုလည်း​​ ြဖစ်မှ မြဖစ်​​ေသး​​တာ)။ ​​ေပါ်ြပူလာြဖစ်ရချည်​​ေသး​​ရဲ့​​လို့​​လည်း​​ မ​​ေအာင့​်​​ေမ့​​ပါဘူး​​။ အခုလုပ်​​ေနမိတဲ့​​အလုပ်အ​​ေပါ်မှာ ​​ေကျနပ်မိတာ တစ်ခုပဲ ရှိတယ်။ ​​ေတွး​​မိလာတာ​​ေပါ့​​။ အရင်ကဆို မစဉ်း​​မစား​​ မ​​ေတွး​​မ​​ေတာ ထင်ရာလုပ်၊​

    ထင်ရာ​​ေြပာ ​​ေမာင့​်​သ​​ေဘာဗျ။ အစက​​ေရး​​ခဲ့​​တဲ့​​စာ​​ေတွနဲ့​​ အခု​​ေနာက်ပိုင်း​​​ေရး​​ြဖစ်တဲ့​​စာ​​ေတွ ကွာလာတာလည်း​​ ကိုယ့​်​ဘာသာ သတိထား​​မိလာတယ်။ ြမင်း​​ရိုင်း​​များ​​ တစတစယဉ်လာသလို​​ေပါ့​​။ တစ်သက်လံုး​​ အကျက်အမှတ်နဲ့​​ လူြဖစ်လာခဲ့​​တာ ခုခါမှ ဦး​​​ေဏှာက်ြကီး​​က အ​​ေတွး​​အ​​ေတာဘက်ကို ​​ေရာက်လာသလိုပဲ။ အသက်အရွယ်နဲ့​​များ​​ ဆိုင်မလား​​မသိ။

    ​​ေနာက်တစ်ခုသတိထား​​မိြပန်တာက အြပင်​​ေလာကြကီး​​ဟာလည်း​​ အရင်ကနဲ့​​မတူ ​​ေြပာင်း​​လဲလာပံု​​ေတွကို​​ေပါ့​​။ သခင်္ါရ​​ေလာကြကီး​​ လို့​​ ​​ေြပာြကတာ ဒါ့​​​ေြကာင့​်​ထင်ပါရဲ့​​။ ကိုယ်က​​ေရာ အရင်အတိုင်း​​​ေနလို့​​လား​​။ ရက်စွဲနဲ့​​ ဓါတ်ပံုအ​​ေဟာင်း​​​ေတွ ြပန်ြကည့​်​လိုက်ရင် သံ​​ေဝဂရစရာြကီး​​။ ကိုယ့​်​ထက်ပိုြပီး​​ သံ​​ေဝဂရတဲ့​​သူ​​ေတွကငတာ့​​ မဂင်္လာ​​ေဆာင်ဓါတ်ပံု​​ေတွ တင်လိုက်ြက၊​ ဟိုစ​​ေတး​​တပ်က​​ေလး​​ြပင်လိုက်ြကနဲ့​​ ​​ေမာင်အရင်လို မဟုတ်​​ေတာ့​​ဘူး​​လို့​​ လူသိရှင်ြကား​​ ဝင့​်​ဝါြကတယ်။ ဒါဆိုရင် နိုင်ငံ​​ေတာ်ြကီး​​က​​ေရာ မ​​ေြပာင်း​​လဲပဲ အရင်အတိုင်း​​ရှိ​​ေနမယ်လို့​​ ​​ေလှနံဓါး​​ထစ် မှတ်ထား​​တာ ဟုတ်ချင်မှ ဟုတ်မှာ​​ေပါ့​​​ေနာ်။ တစ်သက်လံုး​​ခွတိုက်ြပီး​​ အပုပ်ချလာခဲ့​​တာ အခု​​ေကာင်း​​လာြပီ။

    နင် မသိချင်​​ေယာင်​​ေဆာင်ြပီး​​ ပါး​​စပ်ြကီး​​ပိတ်​​ေနတာလား​​ လို့​​ ဆို​​ေနပါဦး​​မယ်။ အရင်ကလည်း​​ အပုပ်ချချင်လို့​​ မ​​ေကာင်း​​​ေြကာင်း​​ရှာ​​ေရး​​​ေနခဲ့​​တာမဟုတ်၊​ သူများ​​​ေြမှာက်​​ေပး​​လို့​​ ​​ေရး​​ခဲ့​​တာမဟုတ်၊​ (တကယ်​​ေတာ့​​ အတန်တန် တား​​ြကပါတယ်) ကိုယ့​်​စိတ်ထဲမှာ ခံစား​​လာရတဲ့​​အတိုင်း​​၊​ ​​ေတွး​​မိတဲ့​​အတိုင်း​​ မျှ​​ေဝ​​ေရး​​လိုက်တာပဲ။ အခုလည်း​​ ရင်ထဲမှာ ခံစား​​လာရရင် ​​ေရး​​မှာ​​ေပါ့​​။ သုမန​​ေကျာမှာ ဒဏ်ရာ​​ေတွမှ မကျက်​​ေသး​​ပဲနဲ့​​။ ​​ေချာင်ပိတ်ရိုက်လို့​​ဝမှ ထန်း​​လျက်ခဲက​​ေလး​​ြပြပီး​​ အို့​​ အို့​​ လို့​​​ေခါ်ရင် ​​ေအာင်နက်​​ေတာင် ချက်ချင်း​​ ထွက်မလာရဲဘူး​​​ေလ။ စိုး​​ြမတ်သူဇာြကီး​​ အ​​ေမြကီး​​ကား​​က ပထမတစ်​​ေခါက်ြပန်လာလို့​​ အယ်စတံုဂွမ်ြကီး​​ ြဖစ်လာတဲ့​​အခါ စ​​ေတွ့​​​ေတွ့​​ချင်း​​ ​​ေဒွး​​က​​ေြပာတဲ့​​ စကား​​က​​ေလး​​တစ်ခွန်း​​ကို ​​ေြပာြပချင်ပါတယ်။ “ဪ .. သူများ​​​ေတွ ​​ေြပာ​​ေနသ​​ေလာက်ြကီး​​လဲ မဆိုး​​​ေသး​​ပါဘူး​​​ေနာ့​​..”တဲ့​​။ ဝတာက​​ေတာ့​​ တကယ်ဝ​​ေနတာ ြမင်ဖူး​​တယ် မဟုတ်လား​​။ သို့​​​ေသာ်လည်း​​ အချင်း​​ချင်း​​ဆို​​ေတာ့​​ အား​​​ေပး​​ရတာ​​ေပါ့​​​ေအ။ ​​ေနာက်​​ေတာ့​​လည်း​​ ပိန်သွား​​တာပဲ ဟုတ်တယ်ဟုတ်။ အခုလည်း​​ပဲ ကျုပ်တို့​​အစိုး​​ရြကီး​​ကို နဖူး​​​ေတွ့​​ ဒူး​​​ေတွ့​​ ​​ေတွ့​​မိရင် နှုတ်ဆက်ချင်တာက​​ေတာ့​​ ”ဪ .. သူများ​​​ေတွ ​​ေြပာ​​ေနသ​​ေလာက်ြကီး​​လည်း​​ မဆိုး​​​ေသး​​ပါဘူး​​ ​​ေနာ့​​…” လို့​​။


    ဘာပဲ​​ေြပာ​​ေြပာ ​​ေြပာင်း​​လဲမှုြဖစ်စဉ်ြကီး​​ထဲမှာ သူတို့​​လည်း​​ ဘာသား​​နဲ့​​ထုထား​​တာမို့​​လို့​​ ထာဝစဉ်တည်ြမဲ​​ေနမလဲ။ လိုက်​​ေလျာညီ​​ေထွြဖစ်​​ေအာင် ​​ေြပာင်း​​လဲနိုင်မှ ရှင်သန်ကျန်ရစ်တယ်ဆိုတာ ကမ္ဘာဦး​​အစကတည်း​​က နိယာမပဲဟာ။ လူ​​ေတွက​​ေတာ့​​ ဒီလူ​​ေတွပဲ။ ဒါ​​ေပမယ့​်​ အရင်ကနဲ့​​မတူ​​ေတာ့​​ဘူး​​ မဟုတ်လား​​။ တကယ်​​ေြပာင်း​​လဲတာ ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာ သူတို့​​အ​​ေပါ်မှာ မတည်ပါဘူး​​။ ြပည်သူ​​ေတွ အား​​လံုး​​အ​​ေပါ်မှာပဲ တည်ပါတယ်။ ြပည်သူ​​ေတွကိုယ်တိုင်က တကယ်​​ေြပာင်း​​လဲမှ သူတို့​​လည်း​​ပဲ သူတို့​​ရှင်သန်​​ေနထိုင်​​ေရး​​အတွက် လိုက်ြပီး​​ ​​ေြပာင်း​​လဲယူြကမှာ​​ေပါ့​​။ အခုမှ ခက်​​ေတာ့​​တာပါပဲဗျာ။ ြပည်သူ​​ေတွက မ​​ေြပာင်း​​လဲ​​ေသး​​ဘူး​​ဗျ။ အရင်​​ေသာက်ကျင့​်​​ေတွ အတိုင်း​​ပဲရှိ​​ေသး​​တယ်။

    က​​ေလး​​ဘဝတုန်း​​က သြကင်္န်သံချပ်​​ေတွထဲမှာ ​​ေမာင်​​ေြကး​​မံုတို့​​ ​​ေအာ်ခဲ့​​တဲ့​​ ြခင်း​​ြကီး​​ထဲက ြကက်​​ေတွလိုပဲဆိုတာ အခု အနှစ်​​ေလး​​ဆယ်ြပည့​်​​ေတာ့​​မယ်။ ဒီအတိုင်း​​ပဲရှိ​​ေသး​​တာ။ ​​ေဟာရင်း​​မတ်တပ်က ပျံ​​ေတာ်မူခဲ့​​တဲ့​​ ဘုန်း​​ြကီး​​​ေတွလည်း​​ မနည်း​​​ေတာ့​​ဘူး​​။ “လိမ္မာရစ်ြကပါ” ဆိုတာ ဦး​​ဝိစာရကတည်း​​က မှာသွား​​ခဲ့​​တာမဟုတ်လား​​။ လူလိမ္မာလုပ်ြကပါလို့​​ အနက်ြပန်ထား​​ြကသလား​​မသိ။ တို့​​က​​ေတာ့​​ တို့​​က​​ေတာ့​​ နဲ့​​ သိုး​​မည်း​​​ေဟာင်း​​ြကီး​​​ေတွ ဘဝက မကျွတ်​​ေသး​​ဘူး​​။

    ဘာလို့​​ မ​​ေြပာင်း​​လဲရမတုန်း​​ ​​ေမာင်ရာ၊​ အရင်ကလို ထီး​​ဖုန်း​​​ေအာက်က​​ေန “ရင်ထဲကို ​​ေအး​​ြမသွား​​မယ် ​​ေရခဲ​​ေရ။ ​​ေသာက်မလား​​ကို့​​” ဆိုတဲ့​​အသံနဲ့​​အြပိုင် ကျူတဲ့​​အစား​​မျိုး​​မဟုတ်​​ေတာ့​​ဘူး​​။ ဘတ်စကား​​​ေပါ် ဟန်း​​ဖုန်း​​​ေြပာရင် ဟိုလူြကည့​်​ဒီလူြကည့​်​ အြကည့​်​မခံရ​​ေတာ့​​ဘူး​​။ ဝတ်ထား​​စား​​ထား​​တာကအစ လန်ထွက်​​ေနတယ် မဟုတ်လား​​။ ဆံပင်​​ေတွ​​ေတာင် ​​ေဆး​​ဆိုး​​ြပီး​​ နား​​​ေပါက်​​ေတွ​​ေဖာက်ထား​​တာ မြမင်ဘူး​​လား​​။ အရင်အတိုင်း​​ပဲလို့​​ လာမ​​ေြပာပါနဲ့​​ သနား​​တယ်လို့​​ ဆိုချင်ဆိုမယ်။ ဟုတ်ပါတယ်။ လူတစ်ကိုယ်လံုး​​​ေြပာင်း​​လဲသွား​​တာက​​ေတာ့​​ တ​​ေသွး​​တ​​ေမွး​​ကိုြဖစ်လို့​​။

    မှတ်မိချင်မှ​​ေတာင် မှတ်မိမယ်။ မ​​ေြပာင်း​​လဲတာက စိတ်ဓါတ်နဲ့​​ အကျင့​်​​ေတွ။ သွား​​​ေလသူြကီး​​​ေတွဟာ လူထုဆက်ဆံ​​ေရး​​နဲ့​​ စိတ်ဓါတ်စစ်ဆင်​​ေရး​​ဆိုတာကို သိပ်အ​​ေလး​​ထား​​ြကပါတယ်။ သူတို့​​ ​​ေမ့​​​ေနြကတာက လူမှုကျင့​်​ဝတ်နဲ့​​ စိတ်ဓါတ်ြမှင့​်​တင်​​ေရး​​ဆိုတာ ဘာမှန်း​​သိ​​ေအာင် ​​ေလ့​​ကျင့​်​မ​​ေပး​​ခဲ့​​ဘူး​​။ ခုချိန်အထိ ြမန်မာြပည်မှာ လူတစ်​​ေယာက်ကို အဆင့​်​အတန်း​​ခွဲြခား​​မယ်ဆိုရင် သူစီး​​တဲ့​​ကား​​၊​ သူ​​ေနတဲ့​​အိမ်၊​ သူ့​​မိဘဘာလုပ်သလဲ ဆိုတာနဲ့​​ပဲ တန်ဖိုး​​ြဖတ်ြကတယ်။ သူ့​​အ​​ေနအထိုင်၊​ အကျင့​်​စာရိတ္တ၊​ စိတ်​​ေနသ​​ေဘာထား​​ ဆိုတာ​​ေတွက တစ်ြပား​​မှ တန်​​ေြကး​​မရှိဘူး​​။ လူရိုး​​ဆိုတာ သင်း​​ချိုင်း​​မှာ​​ေတာင် မရှိ​​ေတာ့​​ဘူး​​။ ြကံ​​ေတာ​​ေနရာက ပွဲစား​​တန်း​​မှာ သွား​​ြကည့​်​။ အကို​​ေရ ဘာကား​​ရိုက်ချင်သလဲ ​​ေြပာ။ ​​ေအာက်ကား​​လား​​ အထက်ကား​​လား​​။ ဘယ်​​ေလာက်သံုး​​မှာလဲ နဲ့​​ သွက်သွက်လည်သွား​​မယ်။

    နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံက လူ​​ေတွရဲ့​​ အဆင့​်​အတန်း​​ကို အကဲြဖတ်တဲ့​​အခါမှာ ​​ေစာ​​ေစာက​​ေြပာတဲ့​​ ပဲလည်း​​​ေလှာ်မရ သဲလည်း​​​ေကာ်မရတဲ့​​ နတ်အိုး​​ကွဲလို တ​​ေနကုန်ထိုင်ြပီး​​ တစိမ့​်​စိမ့​်​ြကည့​်​လို့​​မှ နှစ်ြပား​​ထွက်မလာတဲ့​​ စိတ်​​ေနစိတ်ထား​​၊​ စာရိတ္တ၊​ ဓ​​ေလ့​​စရိုက်ဆိုတာ​​ေတွက စကား​​​ေြပာလာပါတယ်။ ဥပမာတစ်ခု ​​ေြပာြပပါ့​​မယ်။ လူမျိုး​​​ေရး​​​ေတွ ပါလာတယ်ထင်ရင် ခွင့​်​လွှတ်ြကပါ။ ရည်ရွယ်ချက်က အဲဒီမှာ မရှိပါဘူး​​။ ကာလကတ္တား​​ဟာ ကမ္ဘာမှာ လူဦး​​​ေရ အသိပ်သည်း​​ဆံုး​​ ြမို့​​ြကီး​​​ေတွထဲမှာ အဂင်္လိပ်​​ေခတ်ကတည်း​​က ဗိုလ်စွဲထား​​ပါတယ်။

    အိန္ဒိယဟာလည်း​​ ကမ္ဘာ​​ေပါ်မှာ ​​ေရှး​​အကျဆံုး​​ ြမို့​​ြပနိုင်ငံ​​ေတွထဲမှာ မဇ္ဖိမတိုင်း​​ရယ်လို့​​ အစဉ်အလာြကီး​​မား​​ခဲ့​​တာပါ။ အခုလည်း​​ အာရှတိုက်မှာ အြကီး​​မား​​ဆံုး​​ ဒီမိုက​​ေရစီနိုင်ငံပါတဲ့​​။ ကာလကတ္တား​​က ဘဂင်္ါလီသား​​များ​​ရဲ့​​သဘာဝက​​ေတာ့​​ ​​ေရာက်ဖူး​​သူ​​ေတွကို ​​ေမး​​ြကည့​်​ြကပါ။ ကျွန်​​ေတာ်​​ေြပာတဲ့​​အတိုင်း​​ ဟုတ်မဟုတ်။ ကာလကတ္တား​​မှာ အဂင်္လိပ်လို​​ေြပာြပီး​​ အငှား​​ကား​​စီး​​လို့​​မရပါဘူး​​။ ဒရိုင်ဘာ​​ေတွ အဂင်္လိပ်လို မတတ်လို့​​ မဟုတ်။ အဂ်လိပ်လို​​ေြပာတတ်တဲ့​​ ဒရိုင်ဘာ​​ေတွဆို ပို ​​ေြကာက်ရလို့​​ပါ။ သွား​​ရမယ့​်​လိပ်စာကို ကဒ်ြပား​​ြကီး​​နဲ့​​​ေပး​​လိုက်ြပီး​​ ပိုက်ဆံအရွက်လိုက်​​ေထာင်ြပ ဒီ​​ေဈး​​နဲ့​​​ေနာ်လို့​​ ဘယ်လိုပဲ ​​ေြပာထား​​​ေြပာထား​​။ ဟို​​ေတွ ဒီ​​ေတွ ထင်သလို ​​ေလျှာက်​​ေမာင်း​​ လမ်း​​မှား​​တယ် လမ်း​​ပိတ်တယ် ထင်သလို​​ေြပာြပီး​​ သံုး​​​ေလး​​ဆထပ်​​ေတာင်း​​တာ ထံုး​​စံပါ။ တစ်ခါလည်း​​မဟုတ်။ နှစ်ခါလည်း​​မဟုတ်၊​ ကိုယ်တစ်​​ေယာက်တည်း​​ ြကံုရတာလည်း​​မဟုတ်။ ​​ေနာက်ပိတ်ဆံုး​​ ​​ေလဆိပ်က​​ေန ​​ေဘာက်ချာနဲ့​​ြဖတ်​​ေပး​​တဲ့​​ ြကိုတင်​​ေပး​​အငှား​​ကား​​​ေတွ စီး​​တာ​​ေတာင်မှ ​​ေဘာက်ဆူး​​မ​​ေပး​​ရင် အထုပ်မ​​ေပး​​ဘူး​​ ဆိုတဲ့​​သူ​​ေတွနဲ့​​ချည့​်​ ​​ေတွ့​​ရပါတယ်။ ဟိုတယ်က ကုလား​​စကား​​​ေြပာတတ်တဲ့​​လူနဲ့​​ ကား​​ငှား​​စီး​​လည်း​​ လွတ်မယ်မထင်နဲ့​​။ ငါး​​ဆယ်​​ေပး​​ရတယ်ဆိုတဲ့​​ကား​​ဟာ လမ်း​​​ေရာက်ရင် နှစ်ရာြဖစ်သွား​​​ေရာ။ မက်ထရိုစီး​​တတ်သွား​​​ေတာ့​​ အဲဒါ ​​ေလး​​ကျပ်ပဲ တန်တဲ့​​ခရိး​​။

    ပို​​ေတာင်ြမန်​​ေသး​​တာ။ ​​ေလဆိပ်က​​ေငွလဲတဲ့​​ဆိုင်နဲ့​​ ြမို့​​ထဲကဆိုင်​​ေတွကလည်း​​ ရူပီး​​သံုး​​ရာ​​ေလာက် ​​ေဈး​​ကွာပါတယ်။ ြမို့​​ထဲမှာလည်း​​ လဲ​​ေနြကဆိုင်မဟုတ်ရင် ​​ေသ​​ေသချာချာ ​​ေဈး​​​ေမး​​ြပီး​​လဲ​​ေလမှ။ မဟုတ်ရင် ​​ေနာက်​​ေကျာက ဝှိုက်ဘုတ်​​ေပါ်မှာ ​​ေရး​​ထား​​တဲ့​​​ေဈး​​နဲ့​​ သံုး​​ရာ​​ေလာက် ကွာြပန်တာပဲ။ အဲဒါ ​​ေရာင်း​​​ေဈး​​ ဝယ်​​ေဈး​​မဟုတ်ဘူး​​ လို့​​ ​​ေြပာင်ြငင်း​​ပါတယ်။ တကယ်​​ေတာ့​​ ဇယား​​ကွက်မှာ ​​ေန့​​စွဲ​​ေရာ ဝယ်​​ေဈး​​​ေရာ၊​ ​​ေရာင်း​​​ေဈး​​ပါ အ​​ေြကွ​​ေဈး​​ပါမကန် ​​ေရး​​ထား​​ြပီး​​သား​​။ ဒါမျိုး​​လာ​​ေကျာလို့​​ ဘာရမလဲဆိုတဲ့​​စိတ်ဓါတ်နဲ့​​​ေတာ့​​ မလာ​​ေလနဲ့​​။ တ​​ေနကုန် ​​ေတွ့​​သမျှလူနဲ့​​ ရန်ြဖစ်​​ေနရလို့​​ ထမင်း​​​ေတာင် စား​​ရလိမ့​်​မယ် မဟုတ်။

    ရန်ကုန်က ကား​​စပါယ်ယာ​​ေတွ အ​​ေြကွြပန်မအမ်း​​တာ​​ေလာက်က​​ေတာ့​​ သူတို့​​ဆီက တို့​​များ​​ရိုး​​ရာ တို့​​ရိုး​​ရာပဲ။ ​​ေန့​​တိုင်း​​စား​​​ေနကျ ထမင်း​​ဆိုင်​​ေတာင် ​​ေဘာက်ချာထဲကအတိုင်း​​​ေပး​​ြပီး​​ ​​ေဘာက်ဆူး​​မ​​ေပး​​ရင် ​​ေရခွက် ၊​ ခက်ရင်း​​လာချမ​​ေပး​​ဘူး​​။ ​​ေခါ်ရင် မြကား​​ချင်​​ေယာင်​​ေဆာင်မယ်။ လူတဘက်သား​​​ေြပာရမယ်ဆိုရင် ရစရာမရှိဘူး​​။ အတံုး​​လိုက်အတစ်လိုက် လို့​​ မထင်ပါနဲ့​​။ ​​ေြပာချင်တာက အဲဒီစိတ်ဓါတ်အဆင့​်​အတန်း​​မျိုး​​ ြမန်မာ​​ေတွမှာ ရှိလာရင် ဘယ်​​ေလာက်ရှက်စရာ​​ေကာင်း​​သလဲဆိုတာ သတိြပုမိ​​ေစချင်လို့​​ပါ။ နီး​​​ေတာ့​​ နီး​​စပ်လာြပိလား​​ မသိပါဘူး​​။ အဲဒါ အြမီး​​ကျက် အြမီး​​စား​​ ​​ေခါင်း​​ကျက်​​ေခါင်း​​စား​​ စိတ်ဓါတ်လို့​​​ေခါ်ပါတယ်။ ​​ေနာက်တခါ အ​​ေြကာင်း​​ြကံုြကိုက်လို့​​ သူများ​​က ကိုယ့​်​ကို အဲသလို မှတ်ချက်​​ေပး​​လာရင် ဆဲတာထက် နာလိုက်ြကပါ​​ေနာ်။ ( ငါကချည့​်​ပဲ ဦး​​​ေအာင် မှတ်ချက်​​ေပး​​ပလိုက်မယ် လို့​​လည်း​​ မှတ်မ​​ေနနဲ့​​။ အဲဒါ အတူတူပဲ) နို့​​ အခု အဲဒီစိတ်က ကျုပ်တို့​​ဆီမှာ ရှိ​​ေနလို့​​လား​​ လို့​​ ​​ေမး​​ရင်​​ေတာ့​​ ​​ေဒွး​​​ေြပာသလို “ဪ .. သူများ​​​ေတွ ​​ေြပာသ​​ေလာက်ြကီး​​လည်း​​ မဆိုး​​​ေသး​​ပါဘူး​​ ​​ေနာ့​​ …” ​​ေပါ့​​။

    တကယ်​​ေတာ့​​ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ကလည်း​​ အဆင့​်​ြမင့​်​ြမင့​်​ ြကယ်ငါး​​ပွင့​်​​ေဟာ်တယ်ြကီး​​​ေတွမှာ တည်း​​ြပီး​​ လီမူစင်း​​ကား​​ြကီး​​​ေတွ ငှား​​မစီး​​နိုင်တဲ့​​ အစား​​မို့​​လို့​​ပါ။ ကာလကတ္တား​​မှာလည်း​​ မွန်မွန်ရည်ရည် အထက်တန်း​​ကျကျ လူယဉ်​​ေကျး​​ ပညာတတ်​​ေတွ ​​ေပါလွန်လွန်း​​လို့​​။ ကိုယ်က ​​ေနာက်​​ေဖး​​လမ်း​​ြကား​​ လမ်း​​သလား​​​ေတာ့​​ ​​ေခွး​​​ေချး​​နင်း​​မိတာ ဘာဆန်း​​သလဲ။ သူတို့​​ဆီမှာ​​ေတာ့​​ ရဲရဲသာနင်း​​ပစ်လိုက် လူ​​ေချး​​မှ လူ​​ေချး​​ လို့​​ တစ်ခါ ​​ေြပာခဲ့​​ဖူး​​ြပီ​​ေရာ။ အခု​​ေြပာတာက ြမန်မာ​​ေတွ​​ေခွး​​​ေချး​​မြဖစ်ဖို့​​ အဲဒါြကီး​​​ေတွက ရွံစရာြကီး​​​ေတွ ​​ေအာ့​​​ေအာ့​​ကျိကျိ လို့​​ ဥပမာ​​ေပး​​တာပါ။ သူများ​​ကို ​​ေစာ်ကား​​သလိုြဖစ်ရင် ကန်​​ေတာ့​​ပါ​​ေသး​​ရဲ့​​။ အဲ ခုမှ ပိုဆိုး​​သွား​​ြပီ။ ကန်​​ေတာ့​​ ကန်​​ေတာ့​​။ ဒီမှာ အဲဒါမျိုး​​ရှိမရှိ ​​ေလဆိပ်က​​ေန၊​ ​​ေအာင်မဂင်္လာက​​ေန ကား​​ငှား​​စီး​​ဖူး​​ရင် သိြကလိမ့​်​မယ်။ အဲဒါြကွား​​စရာမဟုတ်ဘူး​​။ (ကိုယ့​်​ဂိုး​​​ေတာ့​​ ကိုယ် အ​​ေသကာရတာပ)
    ​​ေပါက်ကရရှစ်ဆယ်စာ​​ေတွ ​​ေလျှာက်​​ေရး​​တဲ့​​အခါ တချို့​​သူ​​ေတွက လူမျိုး​​​ေရး​​ခွဲြခား​​လွန်း​​တယ်။ ကျဉ်း​​​ေြမာင်း​​တဲ့​​ အြမင်ရှိတယ် လို့​​ မှတ်ချက်​​ေပး​​ပါတယ်။ ​​ေတာ်​​ေတာ် စိတ်မ​​ေကာင်း​​မိပါဘူး​​။ ကိုယ်အ​​ေြပာခံရလို့​​ မဟုတ်ပါ။

    ကိုယ်​​ေရး​​တဲ့​​စာ​​ေြကာင့​်​ တဘက်သား​​မှာ အမျိုး​​နဲ့​​ချီ နာသွား​​ရလို့​​ စိတ်မ​​ေကာင်း​​တာပါ။ အခါခါ​​ေြပာခဲ့​​သလိုပဲ ပုဂ္ဂိုလ်​​ေရး​​မရည်ရွယ်တဲ့​​စာမို့​​ တရား​​ကိုယ်သ​​ေဘာကို ြမင်​​ေအာင် ြကည့​်​​ေစချင်ပါတယ်။ ကာလကတ္တား​​သား​​​ေတွအ​​ေပါ်ြမင်တဲ့​​ အြမင်ဟာ ကျွန်​​ေတာ်တစ်​​ေယာက်တည်း​​ အဲဒီလို ြမင်တာ မဟုတ်ပါဘူး​​။ A Passage to India ဆိုတဲ့​​ ကမ္ဘာ​​ေကျာ်ဝတ္ထုြကီး​​ကို ြပန်ရိုက်ထား​​တဲ့​​ ရုပ်ရှင်ြကည့​်​ဖူး​​ပါတယ်။ (နည်း​​နည်း​​​ေလာက် လျှာရှည်လိုက်ဦး​​မယ်​​ေနာ်။ မြကည့​်​ဖူး​​​ေသး​​တဲ့​​သူ​​ေတွ နား​​မလည်မှာစိုး​​လို့​​) ​​ေစ့​​စပ်ထား​​တဲ့​​ အဂင်္လိပ်စစ်ဗိုလ်က​​ေလး​​ရှိရာ အိန္ဒိယကို ​​ေယာက္ခမ​​ေလာင်း​​နဲ့​​အတူ အလည်လိုက်သွား​​တဲ့​​ မိန်း​​မပျိုက​​ေလး​​ဟာ ​​ေရှး​​ကျလှတဲ့​​ အိန္ဒိယရိုး​​ရာ အံဖွယ်အဆန်း​​တကျယ်​​ေတွကို စိတ်ဝင်စား​​မိလို့​​ လမ်း​​ြပစကား​​ြပန်လုပ်​​ေပး​​တဲ့​​ ဘဂင်္ါလီဆရာဝန်က​​ေလး​​နဲ့​​ ​​ေြမာက်ပိုင်း​​​ေဒသက ​​ေကျာက်ဂူြကီး​​​ေတွကို လိုက်​​ေလ့​​လာပါသတဲ့​​။ အဘွား​​ြကီး​​က ဦး​​​ေဆာင်တာကို အ​​ေဖာ်လိုက်ရတာြဖစ်​​ေပမယ့​်​ တစ်​​ေန့​​​ေတာ့​​ ​​ေနမ​​ေကာင်း​​လို့​​ မလိုက်နိုင်တဲ့​​ အဘွား​​ြကီး​​မပါပဲ ရင်း​​နှီး​​စြပု​​ေနတဲ့​​ အဲဒီသူငယ်နဲ့​​ ​​ေတာင်​​ေပါ်ကဂူ​​ေတွထဲ အလည်လိုက်သွား​​မိပါ​​ေရာ။

    အပူရှိန်ြပင်း​​လွန်း​​လို့​​ မူး​​ရိပ်ရိပ်ြဖစ်လာလို့​​ ဂူထဲမှာ မျက်စိ​​ေတွ ြပာလာခိုက်မှာ ဘသား​​​ေချာက အမုန်း​​ဆွဲပလိုက်တာ ခမျာမှာ ​​ေဆး​​ရံု​​ေရာက်သွား​​ပါ​​ေလ​​ေရာ။ လူသိရှင်ြကား​​နဲ့​​ မီး​​ခိုး​​ြကွက်​​ေလျှာက်သွား​​တဲ့​​အခါ တိုင်း​​သိြပည်သိ အဓိကရုဏ်း​​​ေတွပါ စလာပါ​​ေတာ့​​တယ်။ အြဖူ​​ေတွတစ်နိုင်ငံလံုး​​ သိမ်း​​ထား​​ချိန်မှာ ရာရာစစ အမည်း​​ကများ​​ မတန်မရာဆိုြပီး​​ ​​ေဒါသး​​ပုန်ထလို့​​ နှိမ်လိုက်နှိမ်လိုက်တာများ​​​ေလ။ ြကည့​်​တဲ့​​သူ​​ေတာင် မခံချင်ဘူး​​။ အဲဒီသူငယ်က မိန်း​​မနဲ့​​ က​​ေလး​​​ေတွနဲ့​​ ​​ေကျာင်း​​ကလည်း​​ မြပီး​​​ေသး​​တာလား​​မသိ။ တမိသား​​စုလံုး​​ ဒုက္ခ​​ေရာက်ကုန်​​ေတာ့​​မှာမို့​​ သူမဟုတ်​​ေတာ့​​သလို ရှိခိုး​​ဦး​​တင် ​​ေတာင်း​​ပန်ပါတယ်။ ​​ေသချာြပန်စဉ်း​​စား​​ြကည့​်​ပါဦး​​​ေလ။ သူမှ ဟုတ်ရဲ့​​လား​​။ လူတူတာများ​​လား​​။ တို့​​လူမျိုး​​​ေတွက အ​​ေမွှး​​တထူထူ သူလိုလို ကိုယ်လိုလို ခပ်ဆင်ဆင်​​ေတွ မဟုတ်ဘူး​​လား​​တဲ့​​။ တရား​​ရံုး​​​ေရာက်​​ေတာ့​​ အမည်း​​​ေရှ့​​​ေန​​ေတွက အဲဒီသံသယကို အတင်း​​နင်း​​ြပီး​​ ​​ေသချာလို့​​လား​​ဆိုတာကိုချည့​်​ပဲ ဟိုလိုလှည့​်​​ေမး​​လိုက် ဒီလိုလှည့​်​​ေမး​​လိုက် ​​ေမး​​ပါတယ်။ မူး​​​ေနတယ်ဆို။ ြပာ​​ေဝ​​ေနတယ်ဆို။ ဟုတ်ကဲ့​​လား​​ က​​ေလး​​မရယ်။ စိတ်ထင်လို့​​ြဖစ်မှာပါ နဲ့​​။ ဟိုကြဖင့​်​ ​​ေဆး​​ရံု​​ေတာင် ​​ေရာက်ရှာတယ်။ သူတို့​​က တကယ်လား​​ အိမ်မက်လား​​ လုပ်​​ေကာင်း​​တုန်း​​။ စီရင်ချက်ချခါနီး​​က​​ေလး​​မှာ ဘိုမက​​ေလး​​က ဂရုဏာသက်သွား​​လို့​​လား​​ အား​​နာသွား​​တာလား​​မသိ။ သိပ်​​ေတာ့​​ မ​​ေသချာပါဘူး​​​ေလ ဆိုလိုက်​​ေတာ့​​ အမှုက ​​ေဇာက်ထိုး​​ဆင်း​​သွား​​ပါ​​ေတာ့​​တယ်။ ဒင်း​​တို့​​ အြဖူမ​​ေတွဟာ အိ​​ေြန္ဒကို မရဘူး​​။ သူတို့​​ဟာသူတို့​​ မူလကျီသွန်နီလာလုပ်ြပီး​​​ေတာ့​​ တို့​​အမျိုး​​သား​​​ေတွကို မှိုချိုး​​မျှစ်ချိုး​​ စွပ်စွဲတယ်။

    အခုြကည့​်​စမ်း​​ ငါတို့​​လူမျိုး​​ ပညာတတ်က​​ေလး​​ သူ​​ေတာ်​​ေကာင်း​​က​​ေလး​​။ ကံြကီး​​​ေပလို့​​​ေပါ့​​။ နို့​​မို့​​ သွား​​ြပီ သူ့​​ဘဝ ဆိုြပီး​​ တွန်း​​တင်လိုက်ြကတာ ​​ေန့​​ချင်း​​ညချင်း​​ နိုင်ငံ​​ေရး​​သူရဲ​​ေကာင်း​​ြကီး​​၊​ အမျိုး​​သား​​လူစွမ်း​​​ေကာင်း​​ြကီး​​ ြဖစ်သွား​​ပါ​​ေလ​​ေရာ။ က​​ေလး​​မ​​ေလး​​ခမျာမ​​ေတာ့​​ ဘို​​ေတွ​​ေလာကမှာ ငါတို့​​အရှက်ခွဲတဲ့​​ မိန်း​​မ၊​ ဒီ​​ေလာက် ချည်ြပီး​​တုပ်ြပီး​​ တွန်း​​လှဲရံုက​​ေလး​​ စီမံထား​​တာကို ​​ေသတ္တာ​​ေဖာက်တဲ့​​ဟာမဆိုြပီး​​ ဝိုင်း​​ကျဉ်ြကလို့​​ အိမ်မြပန်နိုင်​​ေတာ့​​ဘူး​​။ ​​ေတာရွာတစ်ရွာက ​​ေရကန်က​​ေလး​​နံ​​ေဘး​​မှာ အရိုး​​ထုတ်သွား​​ရတယ်။ ဘယ်သူမှ ​​ေဆး​​​ေဖာ်​​ေကျာဘက်လုပ်မယ့​်​သူ မရှိဘူး​​။ တ​​ေန့​​​ေသာအခါမှာ​​ေတာ့​​ နိုင်ငံ​​ေရး​​သူရဲ​​ေကာင်း​​ြကီး​​မှာ အကုသိုလ်တ​​ေစ္ဆ​​ေြခာက်ရှာတယ်။ အမှန်တရား​​ဆိုတာကို ဘယ်သူသိသိ မသိသိ သူတို့​​နှစ်​​ေယာက်​​ေတာ့​​ သိထား​​ြပီး​​သား​​။ သူလွန်ကျူး​​တဲ့​​ ပစ်မှု၊​ သူလိမ်ညာလိုက်တဲ့​​ အကုသိုလ်​​ေြကာင့​်​ ဟိုခမျာဘယ်​​ေလာက် ဘဝပျက်သွား​​ရသလဲဆိုတာလည်း​​ သူ့​​မျက်စိ​​ေရှ့​​တင်​​ေလ။ ​​ေနာက်ဆံုး​​​ေတာ့​​ လိုက်သွား​​ြပီး​​ ​​ေတာင်း​​ပန်ရတယ်။

    ဒီအခါမှာ အသက်အရွယ် ​​ေတာ်​​ေတာ်ရ​​ေနြပီြဖစ်တဲ့​​ အဲဒီအမျိုး​​သမီး​​က ရန်လည်း​​မ​​ေတွ့​​ဘူး​​။ စိတ်လည်း​​မဆိုး​​ဘူး​​။ ​​ေအး​​​ေအး​​သက်သာပဲ ြပန်​​ေြပာပါတယ်။ အြဖစ်အပျက်ရဲ့​​ ​​ေနာက်ပိုင်း​​မှာ ဘဝပျက်သွား​​တာက သူမဟုတ်ပါဘူး​​တဲ့​​။ သူက သူ့​​ဘဝအစစ်အမှန်အတိုင်း​​ပဲ ရှိ​​ေနပါတယ်တဲ့​​။ လိမ်ညာလိုက်ရတဲ့​​သူမျာသာ တကယ်အစစ်အမှန်မဟုတ်တဲ့​​ ဘဝတုြကီး​​နဲ့​​ တစ်သက်လံုး​​ဆက်​​ေနသွား​​ရတာပါတဲ့​​။ ြကည့​်​ထား​​မိတာ ဆယ်နှစ်​​ေလာက်ြကာြပီမို့​​ လံုး​​​ေစ့​​ပတ်​​ေစ့​​​ေတာ့​​ မမှတ်မိ​​ေတာ့​​ပါဘူး​​။ ရင်ထဲကို​​ေတာ့​​ ​​ေတာ်​​ေတာ်က​​ေလး​​ထိသွား​​တဲ့​​ ကား​​တစ်ကား​​ပါ။

    ​​ေလာကြကီး​​ဟာ မာယာ​​ေတွက အများ​​သား​​ပါ​​ေလ။ မျက်စိနဲ့​​ တပ်အပ်​​ေတွ့​​လို့​​လည်း​​ ယံုရတာမဟုတ်၊​ နား​​နဲ့​​ဆတ်ဆတ်ြကား​​လို့​​လည်း​​ စိတ်ချရတာမဟုတ်လို့​​ မှန်တယ် မမှန်တယ်ဆိုတာ ပါး​​စပ်က​​ေြပာ​​ေနတဲ့​​ လက်က လုပ်ြပ​​ေနတဲ့​​အတိုင်း​​ ယူဆလို့​​ ရတာမှ မဟုတ်ပဲ။ သူများ​​ကို လိမ်ညာလှည့​်​ြဖား​​ြပီး​​ ဟန်​​ေဆာင်ထား​​တဲ့​​သူဟာ မဖံုး​​နိုင်လို့​​ ကုန်း​​ကုန်း​​ြကီး​​ ြဖစ်တဲ့​​အခါ ​​ေပါ်ချင်​​ေပါ်၊​ မ​​ေပါ်လည်း​​ပဲ သူတစ်သက်လံုး​​ ဘဝအတုြကီး​​နဲ့​​ ဟန်လုပ်​​ေနရ​​ေတာ့​​မှာ​​ေပါ့​​။ ကိုယ့​်​ကိုယ်ကိုယ်သာ အသိဆံုး​​မဟုတ်လား​​။ ကိုယ့​်​ကိုယ်ကိုယ်မသိရင်​​ေရာ ဘာြဖစ်မလဲ။ အဲဒါ ​​ေမာဟလို့​​​ေခါ်တယ်​​ေလ။ ဘာကိုမှ မြမင်နိုင်​​ေတာ့​​ဘူး​​။ အမိုက်တိုက်ြကီး​​ ဖံုး​​သလိုပဲတဲ့​​။

    သံသရာမှာ လမ်း​​​ေပျာက်ြပီး​​ မျက်ကန်း​​ခရီး​​သည်ြဖစ်ရတာ အဲဒိ​​ေမာဟ​​ေြကာင့​်​​ေပါ့​​ကွယ်။ ​​ေလာဘဆိုတာက ြမင်လွယ်တယ်။ ကိုယ့​်​ဘာသာ​​ေရာ ​​ေဘး​​လူက​​ေရာသိနိုင်တယ်။ ​​ေဒါသလည်း​​ ထိုနည်း​​လည်း​​​ေကာင်း​​ပဲ။ ​​ေမာဟက​​ေတာ့​​ ပညာမျက်စိနဲ့​​မှ ြမင်နိုင်သတဲ့​​။ အဲဒါ ဘုရား​​​ေဟာ​​ေတွ​​ေလ။ အုန်း​​ကျွန်း​​တစ်လံုး​​မှ မပါဘူး​​။ ငါ​​ေတာ့​​ ​​ေဟာရင်း​​​ေဟာရင်း​​ ဘုန်း​​ြကီး​​​ေကျာင်း​​နဲ့​​​ေတာ့​​ ​​ေတာ်​​ေတာ်နီး​​လာြပီ။ ဘုရား​​ ဘုရား​​။ မဟနြကီး​​နဲ့​​​ေတွ့​​ရင် ​​ေြကာက်စရာ။

    ဪ … သူများ​​​ေတွ ​​ေြပာ​​ေနြကသ​​ေလာက်​​ေတာ့​​ ဆိုး​​မယ်မထင်ပါဘူး​​​ေနာ့​​။

    ကဲ .. လာြပီဗျာ။ တရား​​သိမ်း​​ြကရ​​ေအာင် လိုက်ဆိုလိုက်စမ်း​​ပ..။ (မီး​​ြခစ်က​​ေလး​​​ေတွ ထွန်း​​ြပီး​​ ယိမ်း​​ြကမယ်ဗျို့​​… )

    “ဟန်​​ေဆာင်ြကင်နာမှုများ​​အလယ် ​​ေပျာ်ရွှင်မိုက်မဲ အိမ်မက်​​ေနဆဲ….”

  • `​​ေအဘီစီဒီ မတပ်ပဲနဲ့​​ အရပ်ထဲကိုဝင်´

    `ကိုဘီ​​ေအ အုပ်​​ေပါင်း​​​ေပါင်း​​လို့​​ တုတ်တစ်​​ေချာင်း​​နဲ့​​ လမ်း​​ကို​​ေလျှာက်တယ်။´ဆိုတဲ့​​ မြကည်​​ေအာင်တို့​​​ေခတ်ကလို မဟုတ်​​ေတာ့​​ပဲ ​​ေအဘီစီဒီ တစ်ခုခု တပ်တပ်ြပီး​​မှ အရပ်ထဲကို ဝင်ဝင်လာတဲ့​​သူ​​ေတွ ​​ေတွ့​​ရတဲ့​​အခါ `တမျိုး​​ြကီး​​ပါလား​​ အရပ်ကတို့​​ရဲ့​​´လို့​​ ​​ေတွး​​မိတာ ြကာပါြပီ။ အရပ်ဘက်ကလူ​​ေတွက​​ေတာ့​​ ကျွန်​​ေတာ် စာလံုး​​​ေပါင်း​​သတ်ပံုမမှား​​မှန်း​​ သိြကပါလိမ့​်​မယ်။

    `ဪ .. မင်း​​က ဒီလိုလား​​။ သွား​​ သွား​​ သွား​​။ တို့​​အနား​​မလာနဲ့​​ ​​ေတာ်ရာသွား​​​ေန´ လို့​​ ​​ေြပာချင်တဲ့​​သ​​ေဘာလား​​။ ​​ေြခ​​ေတွလက်​​ေတွထိခိုက်သွား​​တဲ့​​ `ဒီ´ ဆရာ​​ေတွလို ​​ေစာင်မြကည့​်​ရှုတဲ့​​သ​​ေဘာလား​​ ​​ေတာ့​​ ​​ေြပာရခက်ပါတယ်။ တချို့​​ဆို ​​ေစာ​​ေစာစီး​​စီး​​ စိုင်​​ေကာ်သလို ြခံု​​ေပါ်​​ေရာက်သွား​​ြကလို့​​ အ​​ေနြကပ်​​ေနတဲ့​​သူ​​ေတွက `တို့​​လည်း​​ပဲ အား​​ကျပါရဲ့​​ မင်း​​လိုပံုနှယ်´ ဆို အတု​​ေကာက်တပ်ရ​​ေတာ့​​မလိုလည်း​​ ြဖစ်ြကသတဲ့​​။ ဒါ​​ေတွက သတ္တဝါတစ်ခု ကံတစ်ခုနဲ့​​ပဲ ဆိုင်တာ​​ေလ။ သို့​​​ေသာ်ြငား​​လည်း​​ မဆိုင်တဲ့​​အ​​ေပါက် ဂလိုင်နဲ့​​​ေခါက်ဆိုသလို အသိမှား​​ အြမင်မှား​​​ေလး​​​ေတွက အယူမှား​​အစွဲမှား​​ြကီး​​​ေတွ ြဖစ်လာမှာစိုး​​လို့​​ ဒါး​​ခုတ်ရာ လက်ဝင်လျှိုလိုက်ြကပါစို့​​။ ကျန်း​​မာ​​ေရး​​နဲ့​​ ပတ်သက်တဲ့​​ ကိစ္စကိုပဲ ​​ေြပာတာ​​ေနာ်။ ကျန်တာ​​ေတွ သား​​သား​​ နား​​မလည်။

    ကျုပ်တို့​​ကိုက မ​​ေယာင်ရာဆီလူး​​ြပီး​​ တလွဲဆံပင်​​ေကာင်း​​ ​​ေနာက်​​ေစ့​​​ေခါင်း​​​ေပါင်း​​ ​​ေပါင်း​​တတ်တဲ့​​​ေနရာမှာ အိတ်စပတ် မဟုတ်လား​​။

    ခပ်ငယ်ငယ်က​​ေလး​​ဘဝတုန်း​​က လက်မှာဝဲ​​ေတွ ​​ေပါက်ခဲ့​​ဖူး​​ပါတယ်။ သူငယ်ချင်း​​တစ်​​ေယာက်ရဲ့​​အ​​ေမက ​​ေတွ့​​သွား​​​ေတာ့​​ `ဟယ်.. အဲဒါ ဝဲ​​ေတွ´ လို့​​ အလန့​်​တြကား​​​ေအာ်ြပီး​​ ကိုယ့​်​​ေရှ့​​မှာတင် သူ့​​သား​​ကို အရက်ပျံ​​ေတွနဲ့​​ ​​ေရပတ်တိုက်​​ေပး​​ပါတယ်။´ ယား​​ကျိကျိက​​ေန စပ်ဖျဉ်း​​ဖျဉ်း​​ြဖစ်သွား​​တာက​​ေတာ့​​ အရက်ပျံမသလပ်တဲ့​​ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်ပါပဲ။ ကိုယ့​်​ထက်စာရင် ကျန်း​​မာ​​ေရး​​ အသိပညာရှိြပီး​​ ကူး​​စက်​​ေရာဂါ​​ေတွကို ကာကွယ်ရ​​ေကာင်း​​မှန်း​​သိလို့​​ ပညာတတ်၊​ အဆင့​်​ြမင့​်​လူတန်း​​စား​​လို့​​ ဆိုနိုင်​​ေပမယ့​်​ သူ့​​အိမ်မှာ ပိုလီယို​​ေရာဂါသည်က​​ေလး​​ရှိ​​ေနြပီး​​ `အဲဒါ ဟိုဆရာဝန် ​​ေဆး​​ထိုး​​မှား​​လို့​​ ြဖစ်သွား​​ရတာ​​ေလ´ လို့​​ ရင်ထုမနာ တဖွဖွ​​ေြပာတတ်တာကို က​​ေလး​​ဘဝတုန်း​​က​​ေတာ့​​ `ဟုတ်မှာ​​ေပါ့​​´ လို့​​ ထင်ခဲ့​​မိသား​​။ အခုြပန်​​ေတွး​​မိတဲ့​​အခါ သူ့​​ခမျာ`ြခင်နဲ့​​ဆင်ကို ယရစ်နဲ့​​ ဝလံုး​​က​​ေလး​​ပဲ ကွာတာပါ´ လို့​​ မှတ်​​ေနပံုပါပဲ။`သူများ​​အတင်း​​​ေတွ ငယ်ကျိုး​​ငယ်နာ​​ေဖာ်ြပီး​​ တုပ်လိုက်ြပန်ပဟ´ လို့​​​ေတာ့​​ မ​​ေတွး​​​ေစချင်ပါဘူး​​။

    အဲဒီအမူအကျင့​်​​ေတွက အခုအခါ သူသူကိုယ်ကိုယ် ဆရာဝန်ဆရာမ ​​ေဆး​​​ေလာကသား​​​ေတွထဲမှာပါ ​​ေတွ့​​လာရတဲ့​​အခါ အြပင်လူ​​ေတွက သည့​်​ထက်ဆိုး​​မှာစိုး​​လို့​​ အ​​ေတွး​​စက​​ေလး​​​ေတွ​​ေဖာ်​​ေပး​​လိုက်မယ်။ ဆက်​​ေဆွး​​​ေနွး​​​ေတွး​​​ေတာြကည့​်​ရင် မ​​ေကာင်း​​ဘူး​​လား​​။

    ကူး​​စက်​​ေရာဂါဆိုတာ သီး​​ြခား​​ဆက်ဆံ ကုသမှု​​ေပး​​ရတာ မှန်​​ေပမယ့​်​ ခွဲြခား​​ဆက်ဆံ တိမ်း​​​ေရှာင်တာက​​ေတာ့​​ ဆရာဝန်​​ေတွအတွက်ဆို တာဝန်ဝတ္တရား​​ပျက်ကွက်မှုတစ်ခုပါပဲ။ ​​ေဝဒနာသည်ဆီက​​ေန ကိုယ့​်​ကို မကူး​​စက်​​ေအာင်၊​ တြခား​​သူ​​ေတွကို မကူး​​စက်​​ေအာင် သတိြပု​​ေဆာင်ရွက်ရတာက​​ေတာ့​​ မ​​ေမ့​​မ​​ေလျာ့​​ မ​​ေပါ့​​မဆ သတိထား​​ရမှာ​​ေပါ့​​။ သို့​​​ေသာ်လည်း​​ ​​ေဝဒနာရှင်အ​​ေရှ့​​မှာ တည်ြကား​​ြကမ်း​​ြကုတ် စက်ဆုပ်အံဩ​​ေတွ သိသာ​​ေစြပီး​​ `သူ့​​ကိုဟိုး​​ဘက်​​ေထာင့​်​က အိမ်သာနား​​ကို​​ေရွှ့​​လိုက်´ လို့​​ စီမံပံုက​​ေတာ့​​ ဟုတ်​​ေသး​​ပါဘူး​​ ​​ေနာ့​​။ ခက်တာက အဲသလိုမှ မထား​​ြပန်ရင်လည်း​​ အ​​ေဆာင်ထဲမှာ ထား​​စရာ​​ေနရာကမရှိ။ ဆိုး​​တာက ဆရာဝန်​​ေလး​​​ေတွ​​ေရာ၊​ ​​ေဟာက်ဆာဂျင်​​ေလး​​​ေတွ​​ေရာ၊​ သူနာြပုက​​ေလး​​​ေတွပါ အဲဒီအနား​​ကို​​ေရာက်သွား​​မိရင် အလကား​​​ေနရင်း​​ လူနာကို ညိုညိုညင်ညင်နဲ့​​ မထိချင်သလို မကိုင်ချင်သလို ​​ေထာင်ထဲကထမင်း​​ချက် ပဲဟင်း​​ပံု​​ေပး​​တဲ့​​အမူအရာနဲ့​​ ြပုစု​​ေပး​​ြကတာပါ။ (ကျုပ်က​​ေတာ့​​ ရုပ်ရှင်ထဲမှာပဲ ​​ေတွ့​​ဖူး​​တယ်။ အြပင်မှာ အဲလိုဟုတ်သည် မဟုတ်သည် ပူပူ​​ေနွး​​​ေနွး​​ အိမ်ြပန်လမ်း​​ကလူ​​ေတွ ​​ေမး​​ြကည့​်​ြက​​ေပါ့​​။)

    ​​ေဝဒနာသည်တိုင်း​​ဟာ မိုက်​​ေြကွး​​မိုက်ြပစ်​​ေြကာင့​်​ မဟုတ်ပါဘူး​​။ သို့​​​ေသာ်လည်း​​ တစ်​​ေယာက်​​ေယာက် ​​ေအကိုက်ြပီဆိုရင် ဟုတ်ဟုတ် မဟုတ်ဟုတ် `အ​​ေြခာက်ြကီး​​လား​​။ ဘိန်း​​စား​​လား​​၊​ မ​​ေကာင်း​​တာလုပ်စား​​သလား​​´ ဆိုတဲ့​​ သံသယဟာ ဂီလာနရဟန်း​​များ​​ကို​​ေတာင် ချမ်း​​သာမ​​ေပး​​ပါဘူး​​။ `အရှင်ဘုရား​​ ငယ်ြဖူလား​​´ လို့​​​ေတာ့​​ တိုတိုတုတ်တုတ် ​​ေမး​​ြကတာချည့​်​ပါ။ အြပင်လူ​​ေတွ ​​ေြပာပါနဲ့​​​ေလ။ လင်မယား​​ချင်း​​​ေတာင် ဒီ​​ေရာဂါရှိလာရင် `အဲဒါ ဘယ်သူနဲ့​​ ရခဲ့​​တာလဲ ​​ေြပာ´ ဆို ထသတ်တတ်ြကလို့​​ နှစ်​​ေယာက်စလံုး​​မှာ ရှိ​​ေနမှ အိမ်​​ေထာင်ြမဲတတ်တဲ့​​သ​​ေဘာရှိပါတယ်။ မရှိအတူ ရှိအတူ​​ေပါ့​​ ဟုတ်ဘူး​​လား​​။ ​​ေရာဂါ​​ေြကာင့​်​ လူနာမှာ ခုခံအား​​​ေတွ ကျဆင်း​​ရတာမှန်​​ေပမယ့​်​ ဂုဏ်သိက္ခာ​​ေတွပါ ကျဆင်း​​ရတာက​​ေတာ့​​ အဲဒီဗိုင်း​​ရပ်စ်နဲ့​​ ဘာမှ မဆိုင်ပါဘူး​​။ ​​ေနမ​​ေကာင်း​​​ေနတဲ့​​သူလည်း​​ြဖစ်တယ်။

    ​​ေသ​​ေလာက်တဲ့​​ ​​ေရာဂါမှန်း​​လည်း​​သိတယ်။ ​​ေသမင်း​​ကိုရှာ​​ေဖွရသမျှ အကူအညီ အ​​ေထာက်အပံ့​​ရသမျှ ဆက်​​ေြကး​​​ေပး​​နိုင်မှ သက်ဆိုး​​ရှည်မယ့​်​သ​​ေဘာလည်း​​ ရှိတယ်။ ဒီလိုလူ​​ေတွကို နှိမ့​်​ချခွဲြခား​​ဆက်ဆံတာဟာ ကိုယ့​်​အတွက် အန္တရာယ်ပိုမြကီး​​ဘူး​​လား​​။ ကိုယ်​​ေတာင်ဝဲ​​ေကျာ်ဘဝတုန်း​​က ´ငါ… တယ်…. သူ့​​တို့​​မျက်နှာကို ​​ေဟာဒီလက်ြကီး​​နဲ့​​ ပွတ်ထည့​်​လိုက်ရ မ​​ေကာင်း​​ရှိ​​ေတာ့​​မယ်´ လို့​​ ​​ေတွး​​ခဲ့​​မိ​​ေသး​​တာ။ အဲဒီလူ​​ေတွဆီမှာ `ဘယ်သူ့​​အတွက်ကို ဆင်ြခင်​​ေနစရာလို​​ေသး​​လို့​​လဲ။´ လို့​​ အ​​ေတွး​​ဝင်သွား​​ရင် မခက်ပါလား​​။

    `သတိမထား​​လို့​​​ေတာ့​​ ဘယ်ြဖစ်မှာလဲ ဆရာရယ်။ ဒီလခက​​ေလး​​နဲ့​​ ​​ေရာဂါရသွား​​ရင် ကိုယ့​်​ဘာသာကိုယ်​​ေတာင် ​​ေဆး​​မကုနိုင်ဘူး​​။´ လို့​​ ြပန်အ​​ေြပာခံရတာ အခါခါ ြကား​​ဖူး​​ပါတယ်။ အဲသလိုပဲ ​​ေတွး​​ချင်လည်း​​ ​​ေတွး​​လိုက်​​ေပါ့​​။ ဒါ​​ေပမယ့​်​ ​​ေရာဂါမရ​​ေအာင် သတိထား​​ကာကွယ်​​ေနတဲ့​​ နည်း​​လမ်း​​က​​ေတာ့​​ မှား​​​ေန​​ေသး​​တာပဲ။ ​​ေရာဂါရှိမှန်း​​သိြပီး​​သား​​လူ​​ေတွကို ကျင်း​​ရှိ​​ေကွ့​​​ေရှာင် တုန်း​​ြမင့​်​ခုန်​​ေရှာင် လုပ်နိုင်​​ေပမယ့​်​ အလတ်ြကီး​​​ေတွကျ​​ေတာ့​​ ဖလန်း​​ဖလန်း​​ကိုထလို့​​။ အဲဒီထင်ရက်စရာ မရှိဘူး​​​ေတွ​​ေြကာင့​်​ ဒုက္ခ​​ေရာက်ကုန်ြကတာပါ။ တကယ့​်​တကယ်က လူတိုင်း​​ကို ​​ေရာဂါရှိနိုင်တဲ့​​သူအြဖစ် သတိထား​​ ဆက်ဆံြကရမှာ ြဖစ်ပါတယ်။ အထူး​​သြဖင့​်​​ေတာ့​​ ကိုယ်လိုသူများ​​အသား​​ကို ​​ေသွး​​စိမ်း​​ရှင်ရှင်ထွက်​​ေအာင် လှီး​​ရြဖတ်ရတဲ့​​ ခွဲစိတ်ခန်း​​က ဆရာဝန်ဆရာမများ​​ပါပဲ။ ခွဲခန်း​​ထဲမှာ အဲဒီလူနာ​​ေတွကို ခွဲစိတ်ဖို့​​ ပစ္စည်း​​ကိရိယာ​​ေတွကို သီး​​သန့​်​ခွဲထုတ်လိုက်တဲ့​​အခါ အ​​ေဆာင်ထဲက​​ေန ခွဲလူနာ​​ေတွကို ​​ေအဘီစီဒီ မတပ်ပဲနဲ့​​ ခွဲခန်း​​ထဲကို မသွင်း​​ဖို့​​ စီမံလိုက်ပါသတဲ့​​။

    `အြပင်​​ေဆး​​ခန်း​​ြကီး​​​ေတွ အား​​လံုး​​မှာ၊​ နိုင်ငံြခား​​မှာလည်း​​ အဲသလိုပဲ လုပ်​​ေနြကတာ မဟုတ်ဘူး​​လား​​။ ခွဲခန်း​​ထဲက က​​ေလး​​​ေတွက မိုး​​လင်း​​မိုး​​ချုပ် ​​ေသွး​​​ေတွသံ​​ေတွ ကိုင်တွယ်ြပီး​​ အလုပ်လုပ်​​ေနရတာ။ ဘာမှန်း​​မသိ ညာမှန်း​​မသိနဲ့​​ ကူး​​ကုန်မှြဖင့​်​..´ လို့​​ဆို​​ေတာ့​​ ဟုတ်သလိုလိုပါပဲ။ ြပဿနာက အဲဒါ​​ေတွစစ်တာ အလကား​​မှ မရပဲနဲ့​​။ ​​ေဆး​​ဖိုး​​​ေတာင် အနိုင်နိုင်လူနာ​​ေတွဆို ဘယ့​်​နှယ်လုပ်မတုန်း​​။ `ဒါဆိုလည်း​​ မစစ်ပဲနဲ့​​ ဟိုအထုပ်ထဲက ပစ္စည်း​​​ေတွနဲ့​​ပဲ သံုး​​လိုက်´ ဆိုရင်​​ေကာ တရား​​ပါ့​​မလား​​။ ဒီ့​​ထက်ပိုဆိုး​​တာက​​ေတာ့​​ ပိုး​​ရှိတဲ့​​သူ​​ေတွ ခွဲခန်း​​ဝင်ရင် `ထင်ချင်သလိုထင် တို့​​​ေတာ့​​ မဝင်နိုင်ဘူး​​။´ လို့​​ ​​ေြပာင်​​ေြပာင်တင်း​​တင်း​​ ​​ေရှာင်တဲ့​​သူ​​ေတွနဲ့​​၊​ `ဒီ​​ေဆး​​ခန်း​​မှာ ဒီ​​ေဝဒနာရှင်​​ေတွ လာခွဲ​​ေနရင် အြပင်လူ​​ေတွက ​​ေြကာက်လို့​​ ဘယ်လာပါ့​​မလဲ´ ဆိုြပီး​​ `​​ေလး​​လံုး​​​ေတွ့​​က ​​ေဆး​​ရံုြကွ´ဆိုတဲ့​​ အြပင်​​ေဆး​​ခန်း​​ြကီး​​များ​​ရဲ့​​ မူဝါဒ​​ေတွကို မရှိဘူး​​လို့​​များ​​ ထင်ပါသလား​​။ (ပိုက်ဆံ​​ေတွ နင့​်​​ေန​​ေအာင် ​​ေပး​​နိုင်ရင်​​ေတာ့​​ သူတို့​​ပဲ တိုး​​တိုး​​သား​​လုပ်ြပီး​​ လက်ခံြကတယ်။)

    ပိုး​​​ေတွ့​​လူနာ​​ေတွကို ခွဲခန်း​​ကို ြကိုတင်အ​​ေြကာင်း​​ြကား​​ြပီး​​ သီး​​သန့​်​ြပင်ဆင်မှု​​ေတွလုပ်ရတာ မှန်​​ေပမယ့​်​ အဲဒီလို ြပင်ဆင်နိုင်ဖို့​​ရာ လူတိုင်း​​ကို မြဖစ်မ​​ေန ​​ေသွး​​စစ်ြပီး​​မှ ခွဲခန်း​​ဝင်ခိုင်း​​တာက​​ေတာ့​​ မှား​​ပါတယ်။ ပိုက်ဆံ​​ေြကာင့​်​ချည်း​​ သက်သက် မဟုတ်ပါဘူး​​။ ​​ေဝဒနာရှင်ရဲ့​​ဆန္ဒဆိုတာလည်း​​ ထည့​်​စဉ်း​​စား​​ရဦး​​မှာ​​ေပါ့​​။ ​​ေသွး​​မစစ်မီ ​​ေသွး​​စစ်ြပီး​​ အြကံ​​ေပး​​​ေဆွး​​​ေနွး​​ြခင်း​​ရှိရတယ် ဆိုတာကျ​​ေတာ့​​ အလုပ်ရှုပ်မခံနိုင်ပဲနဲ့​​။ `ရပ်ကွက်ထဲမှာ သည်လိုပဲ ရှိတယ်` ဆိုတဲ့​​ နိုင်ငံြခား​​ြပန် ဩဝါဒများ​​ကို​​ေတာ့​​ ဉာဏ်မမီပါဘူး​​။ ကိုယ်ခန္ဒာမှာ တစ်​​ေရွး​​သား​​မှ ​​ေလျှာ့​​သွား​​တာ ပိုလာတာ မရှိ​​ေပမယ့​်​ မသိြခင်း​​နဲ့​​ သိြခင်း​​အြကား​​က စိတ်ဖိစီး​​မှုက တနင့​်​တပိုး​​ရှိပါတယ်။ ပတ်ဝန်း​​ကျင်ရိုက်ခတ်မှုလည်း​​ ရှိတာမို့​​ ဒီစစ်​​ေဆး​​မှု​​ေတွကို ကာယကံရှင်ဆန္ဒ မပါပဲ မြပုသင့​်​ပါဘူး​​။ သို့​​​ေသာ်လည်း​​ ခွဲ​​ေနတုန်း​​ ကိုယ့​်​လက်ကို အပ်စူး​​ြကည့​်​ပါလား​​။ `အခုချက်ချင်း​​ ​​ေသွး​​​ေဖာက်ပို့​​လိုက်´ လို့​​ ​​ေြပာမယ့​်​သူချည့​်​ပဲ။ လူနာ​​ေတာင် သိလိုက်ရမှာ မဟုတ်ဘူး​​။ ဒါလည်း​​ `ကျုပ်ြဖစ်သွား​​ရင် ညီး​​လာကု​​ေပး​​မှာလား​​´ တစ်ခွန်း​​တည်း​​နဲ့​​တင် ခွင့​်​လွှတ်​​ေနရတာပါပဲ။

    `စကင်္ာပူ မ​​ေလး​​ရှား​​မှာ အလုပ်သွား​​လုပ်ချင် အဲဒါ​​ေတွစင်ဖို့​​လိုတယ်´ ဆိုတာကလည်း​​ တမျိုး​​ြကီး​​ထဲမှာ ပါပါတယ်။ သူတို့​​ဆီ​​ေရာက်မှ ပိုး​​​ေတွ့​​လာတာ​​ေတွကျ​​ေတာ့​​ ြပန်မလွှတ်ပဲ ထား​​လို့​​လား​​။ အလုပ်လိုချင်လို့​​ မြဖစ်မ​​ေန သ​​ေဘာတူ စစ်​​ေဆး​​လိုက်ရတာကို မလှုပ်စိတ်တူ ြကည်ြဖူတယ်လို့​​ ယူဆြကမှာလား​​။ အလုပ်လုပ်​​ေနရင်း​​ ပိုး​​​ေတွ့​​ရင် အနား​​​ေပး​​တယ်ဆိုတာက​​ေတာ့​​ သူတို့​​ဆီမှာ​​ေတာင် တရား​​စွဲလို့​​ ​​ေကာင်း​​တုန်း​​ရှိပါ​​ေသး​​တယ်။ လူကုန်ကူး​​တယ်ဆိုတဲ့​​ ကိစ္စ​​ေတွမှာက​​ေတာ့​​ ဘာ​​ေြပာ​​ေကာင်း​​မလဲ။ သူတို့​​ပဲ ​​ေရာဂါမရမချင်း​​ ခိုင်း​​စား​​ြပီး​​ ​​ေရာဂါလည်း​​ရ​​ေရာ `နင့​်​အိမ်နင်ြပန်ကု​​ေချ´ လို့​​ ရိုက်​​ေမာင်း​​ပုတ်​​ေမာင်း​​ မလုပ်ရံုတမယ် ြပန်လွှတ်ြကသတဲ့​​။ စုစု​​ေဆာင်း​​​ေဆာင်း​​ကလည်း​​ မရှိ၊​ မ​​ေသခင် ​​ေန​​ေရး​​စား​​​ေရး​​ ကုသ​​ေရး​​​ေတွအတွက် ​​ေငွကလည်း​​ ​​ေသာက်​​ေသာက်လဲကုန်ဦး​​မှာဆို​​ေတာ့​​ သူတို့​​လည်း​​ တတ်သည့​်​ပညာ မ​​ေနသာနဲ့​​ပဲ ဆက်အသက်​​ေမွး​​ြကရတာ​​ေပါ့​​။ ဒီဘက်က​​ေမာင်ြကီး​​တို့​​ကလည်း​​ နိုင်ငံြခား​​ြပန် အစင်က​​ေလး​​ အလန်း​​က​​ေလး​​ဆို လွှတ်​​ေြကွတတ်ပါဘိသနဲ့​​။

    အဲဒီမှာကျ​​ေတာ့​​ သူများ​​ကိုယံုလွန်း​​လို့​​ ဘာအကာအကွယ်မှ မယူပဲနဲ့​​ အလုပ်ထဲကျမှ ပဲများ​​​ေနတာ​​ေတာ့​​ ဘယ်​​ေကာင်း​​ပါ့​​မလဲ ဦး​​​ေလး​​ရယ်။
    ​​ေလာက်ကိုင်မှာတုန်း​​က​​ေတာ့​​ ပြခုပ်သည်​​ေတွအား​​လံုး​​ကို ကိုး​​ကန့​်​ဘက်က ​​ေြခာက်လတစ်ခါ အလကား​​ ​​ေဆး​​စစ်​​ေပး​​တယ်။ ဒါ​​ေတာင်မှ က​​ေလး​​မ​​ေလး​​​ေတွက သူတို့​​စစ်မှ​​ေတွ့​​ရင် အထုပ်ြပင်ရမှာစိုး​​လို့​​ ​​ေဆး​​စစ်ချိန် စ​​ေတး​​​ေရှာင်လို့​​ရ​​ေအာင် ြကိုြကိုတင်ငတ် ​​ေဆး​​ခန်း​​မှာ အရင်လာစစ်ြကတယ်။ ရာဇာဓိရာဇ်ြကီး​​​ေတာင် ဇာတာ​​ေတာ် မသန့​်​တဲ့​​အခါ ယာယီတဲနန်း​​ ​​ေြပာင်း​​စံရ​​ေသး​​တာပဲ။ မီး​​အိမ်ြပန်တာ ဘာြကာတာလိုက်လို့​​။ ​​ေဖာက်သည်ပျက်လှ ခဏ​​ေပါ့​​။

    ထား​​ပါ​​ေလ။ သူတို့​​အလုပ်က ​​ေရာဂါကူး​​တတ်တဲ့​​သ​​ေဘာရှိလို့​​ စစ်ရတာ။ စီး​​တီး​​အက်ဖ်အမ်မှာ ရန်ကုန်ပူရံ မ​​ေနာရမ္မံရွတ်ဖို့​​ အဲဒါ​​ေတွ စစ်ခိုင်း​​မယ်ဆိုရင်​​ေကာ ဘယ်လိုသ​​ေဘာရသလဲ။ ဥပမာ​​ေြပာတာပါ။ အဲဒီပိုး​​​ေတွက `​​ေလလှိုင်း​​ြကား​​က ခွန်း​​ဆင့​်​ပါရဲ့​​ အ​​ေဆွ´ လုပ်တတ်လို့​​လား​​။ အခုဟာက အဲဒီပိုး​​​ေတွရှိရင်ပဲ ဗီဇာ​​ေတာင် မ​​ေပး​​​ေတာ့​​ဘူး​​လိုလို။ ဇီဇာ​​ေြကာင်တတ်ပံုများ​​ ​​ေြပာပါတယ်။ ​​ေနာက်ကျ​​ေတာ့​​ သူတို့​​ဆီမှာ ​​ေရာဂါသည်​​ေတွ အဖတ်တင်​​ေနမှာစိုး​​လို့​​ သူ့​​နိုင်ငံသား​​​ေတွအတွက် သူ့​​ဘာသာကာကွယ်တာ ထင်ပါရဲ့​​။ ငါ .. တယ် .. မျက်နှာ လက်ြကီး​​ နဲ့​​ ပွတ်ထည့​်​လိုက်ရ မ​​ေကာင်း​​ရှိ​​ေတာ့​​မယ်။

    ​​ေနာက်ထပ်​​ေြပာချင်တာတစ်ခုက​​ေတာ့​​ ပိုး​​​ေတွ့​​တယ်ဆိုတာရယ် ​​ေရာဂါရှိတယ်ဆိုတာရယ်က အတူတူ ြဖစ်ချင်မှ ြဖစ်တာပါ။ တချို့​​​ေရာဂါ​​ေတွဆို ပိုး​​​ေတွ့​​တိုင်း​​ ကူး​​စက်နိုင်တာ​​ေတာင် မဟုတ်ဘူး​​။ သူ့​​ကိုယ်ထဲကို အဲဒီပိုး​​က​​ေလး​​ ​​ေရာက်ဖူး​​တယ်ဆိုတာကိုပဲ ​​ေြပာနိုင်တယ်။ ဘယ်​​ေတာ့​​မှ ရှိလာမယ်မှန်း​​ မသိတဲ့​​ ​​ေရာဂါအတွက် အခုကတည်း​​က အလုပ်မခန့​်​ဘူး​​ဆိုတာက​​ေတာ့​​ `ကိုကိုရယ် စဉ်း​​စား​​စမ်း​​ပါရှင်´ လို့​​ ​​ေြပာရမှာ​​ေပါ့​​။ ကျန်း​​မာ​​ေရး​​အသိပညာ​​ေပး​​တာ​​ေတာင် ကာကွယ်လိုတဲ့​​​ေစတနာထက် ​​ေြခာက်လှန့​်​ြပီး​​ ​​ေဆး​​​ေြကာ်ြငာတဲ့​​ ​​ေစတနာကဲသွား​​ရင် မ​​ေကာင်း​​​ေတာ့​​ဘူး​​။ ဘီပိုး​​​ေတွ့​​တာနဲ့​​ `ကျွန်​​ေတာ် အသည်း​​ကင်ဆာြဖစ်​​ေတာ့​​မှာ​​ေပါ့​​​ေနာ်။ ဘယ်​​ေလာက်ခံနိုင်ဦး​​မလဲ ဆရာ´ လို့​​ မုန်း​​ပါတယ်​​ေမာင့​်​ကို ထဲက ဝင်း​​ဦး​​လို လာ​​ေမး​​တဲ့​​လူနာ​​ေတွ ​​ေတာ်​​ေတာ်များ​​ပါတယ်။ ခု​​ေတာ့​​ ကို​​ေသာ်တာဆီ မှန်​​ေခါင်း​​မှာစရာမလို​​ေတာ့​​ဘူး​​။ ​​ေဒါက်တာဦး​​​ေကျာ်သူ ဖုန်း​​နံပါတ်က​​ေလး​​ မှတ်ထား​​လိုက်ရင် ရြပီ။ တို့​​က​​ေတာ့​​ ပဲြပုတ်သည် ​​ေဒါ်စန်း​​ြကီး​​လို ထီး​​မရှိလည်း​​ ခ​​ေမာက်က​​ေလး​​​ေဆာင်း​​ြပီး​​ လိုက်ဖွမှာ။ ​​ေဖ့​​စ်ဘုတ်​​ေပါ်မှာ။

    ကဲ.. လာြပန်ြပီ။ ​​ေနာက်တမျိုး​​။ `လျှို့​​ဝှက်အပ်သည်များ​​ကို..´ ဆိုတဲ့​​ ကျင့​်​ဝတ်။ ​​ေဝဒနာရှင်က `ဘယ်သူ့​​မှ မ​​ေြပာပါနဲ့​​​ေနာ်´ လို့​​ စကား​​ပိတ်ထား​​ရင် သူ့​​ဘာသူ ရွာ​​ေဆာ်​​ေမာင်း​​ထုလုပ်ကာမှ လုပ်​​ေရာ ဆရာဝန်ဆီက​​ေတာ့​​ ​​ေသ​​ေတာင်မ​​ေြပာြပဘူး​​။ သတ်ရင်သတ် ြဖစ်​​ေနရမှာပါတဲ့​​။ တရား​​ရံုး​​က မျက်ကွယ်ထွက်ဆိုဖို့​​ မဆင့​်​မချင်း​​။ ခု​​ေတာ့​​ ဘယ်သူမှ ရိုက်စစ်စရာမလိုပါဘူး​​။ အ​​ေြဖထွက်လာရင် ချတ်​​ေပါ်မှာ မင်နီြကီး​​နဲ့​​ ြပူး​​​ေန​​ေအာင် ​​ေရး​​ထား​​တာ မြမင်ချင်မှ အဆံုး​​။ တစ်​​ေဆာင်လံုး​​ `အဲဒီလူနာ ဘာ​​ေရာဂါဆိုတာ မသိတဲ့​​သူရှိပါ​​ေသး​​လား​​ ခင်ဗျာ´ လို့​​ လိုက်​​ေမး​​ြကည့​်​။ ရှိမှာကို မဟုတ်ဘူး​​။ ဒါ​​ေြကာင့​်​မို့​​ အရပ်သံုး​​စကား​​ ​​ေအကိုက်တယ်တို့​​ ​​ေလး​​လံုး​​ြငိတယ်တို့​​​ေတာင် မသံုး​​ပါဘူး​​။ အချင်း​​ချင်း​​ နား​​လည်​​ေအာင် R+ လို့​​ ​​ေြပာချင်​​ေြပာ၊​ Retro လို့​​ ​​ေြပာချင်​​ေြပာတယ်။ တို့​​က​​ေတာ့​​ ြမန်မာဆန်ဆန် ရီရီချိုလို့​​ပဲ​​ေခါ်တယ်။ နံမယ်တူရှိရင် ချိုး​​ချိုး​​နီ ​​ေသွး​​ပုချိ။

    `ဒါြဖင့​်​ရင် အဲဒီလူနာကို ​​ေနာင်ကျ​​ေတာ့​​ ​​ေဆး​​ကုမယ့​်​ဆရာဝန်​​ေတွက​​ေရာ သိခွင့​်​မရှိဘူး​​လား​​။´ ဆိုတာလာြပန်​​ေရာ။ အြပင်လူကိုသာ မသိ​​ေစရတာ ဆရာဝန်ဆရာမ အချင်း​​ချင်း​​ကို​​ေတာ့​​ အသိ​​ေပး​​ထား​​ရမတဲ့​​။ ခက်ပဲ ခက်ရချည်​​ေသး​​။ လျှို့​​ဝှက်ချက်လည်း​​ဆို​​ေသး​​။ အဲဒါက​​ေတာ့​​ လူနာကိုယ်တိုင်ကို ​​ေနာက်​​ေနာင် ​​ေဆး​​ကုသမှုခံယူတဲ့​​အခါ အခုလိုပဲ `ဘယ်သူ့​​မှ မ​​ေြပာပါနဲ့​​​ေနာ်´ ဆိုြပီး​​ ကိုယ်တိုင်ဖွင့​်​​ေြပာဖို့​​ မှာထား​​ရပါတယ်။ ​​ေဆး​​မှတ်တမ်း​​စာအုပ်မှာ ဆရာဝန်အချင်း​​ချင်း​​ သိတဲ့​​ စကား​​လံုး​​နဲ့​​ မှတ်သား​​​ေပး​​ထား​​ရပါတယ်။ ြပဿနာတစ်ခုက ​​ေသွး​​လှူရှင်​​ေတွကို ​​ေသွး​​စစ်ရင်း​​ ပိုး​​​ေတွ့​​တဲ့​​အခါ နှစ်သိမ့​်​​ေဆွး​​​ေနွး​​ဖို့​​လိုအပ်တာ၊​ လျှို့​​ဝှက်ထား​​ဖို့​​လိုအပ်တာမို့​​ ​​ေရာဂါ​​ေဗဒဆရာဝန်မရှိတဲ့​​​ေဆး​​ရံု​​ေတွမှာ ဓါတ်ခွဲကျွမ်း​​ကျင်သူက ကာယကံရှင်ကို​​ေတာင် အသိမ​​ေပး​​​ေတာ့​​ပဲ ​​ေသွး​​ချင်း​​ဓါတ်မတဲ့​​လို့​​လို့​​ ဝါး​​တား​​တား​​​ေြပာြပီး​​ ြငင်း​​လွှတ်လိုက်ြကပါတယ်။

    ကိုယ့​်​ကိုယ်ကို ပိုး​​ရှိမှန်း​​မသိတဲ့​​ ​​ေစတနာရှင်ြကီး​​ဟာ ​​ေဆး​​ရံုက ​​ေသွး​​လိုတယ်ဆိုတိုင်း​​ လက်​​ေမာင်း​​ြကီး​​ လာလာထိုး​​​ေပး​​လို့​​ ဒိုနာရီဂျက်​​ေတွများ​​ရင် လူနာရှင်ဘက်က တစ်မျိုး​​ြမင်ြပန်တာ မဆန်း​​ပါဘူး​​။ ပါး​​စပ်က ထုတ်မ​​ေြပာရင်ြပီး​​​ေရာ။ သူ့​​ဘာသာ တစ်နည်း​​နည်း​​နဲ့​​ သိ​​ေအာင်လုပ်​​ေပး​​လိုက် ဆိုတာကျ​​ေနတာပဲ။ ​​ေစာ​​ေစာက​​ေြပာတဲ့​​ `လျှို့​​ဝှက်အပ်သည့​်​ အတွင်း​​​ေရး​​ကိစ္စအဝဝတို့​​ကို..` ဆိုတဲ့​​​ေနာက်မှာ `ဖွင့​်​ဆိုအပ်သည်တို့​​မှ လွဲ၍´ ဆိုတဲ့​​ စကား​​​ေလး​​ ကယ်​​ေပလို့​​။ တတ်လည်း​​တတ်နိုင်ြကပါ​​ေပတယ်​​ေနာ်။

    ဒါထက် စကား​​မစပ် ဆရာ​​ေလး​​တို့​​ ဆရာမ​​ေလး​​တို့​​​ေရ။ ချစ်ကိုြကီး​​​ေြပာ​​ေနတဲ့​​ စကား​​လံုး​​က​​ေလး​​​ေတွကို မြကား​​ဖူး​​​ေသး​​သလို အသစ်အဆန်း​​ြကီး​​​ေတာ့​​ မှတ်မ​​ေနြကနဲ့​​ဦး​​ဗျား​​။ ဘွဲ့​​ယူတုန်း​​က ​​ေခါင်း​​​ေပါ်​​ေဆာင်း​​ထား​​တဲ့​​ တွဲ​​ေလာင်း​​မည်း​​မည်း​​ြကီး​​ကို ဟိုဘက်ဒီဘက် မ​​ေြပာင်း​​ခင် ဘလား​​ဘလား​​ ဘလား​​ဘလား​​လုပ်ခဲ့​​ြကတဲ့​​ ကျမ်း​​သစ္စာထဲမှာ ပါတာ​​ေတွ​​ေပါ့​​ကွယ်။ ဟစ်ပိုပို​​ေတး​​မပ်စ်အုပ်သ် လို့​​​ေြပာဦး​​မလား​​။ ဆရာဝန်​​ေတွဆိုရတဲ့​​ ဟစ်​​ေဟာ့​​ပ်လို့​​ မှတ်ထား​​မလား​​မသိ။ အဲဒါြကီး​​ရဲ့​​အဆံုး​​မှာ ပါတာက​​ေတာ့​​ `ကျွန်ုပ်တို့​​သည် ဤကတိသစ္စာကို လိုက်နာ​​ေစာင့​်​ထိန်း​​ပါက ​​ေကာင်း​​ကျိုး​​ချမ်း​​သာအြဖာြဖာနှင့​်​ ြပည့​်​စံုပါ​​ေစသား​​။´ လို့​​ပါတယ်။ အဲဒါနဲ့​​ ဆက်စပ်ြပီး​​​ေြပာချင်တာက​​ေတာ့​​ ဟိုတခါ ဖန်ရည်ကျိုဆရာဝန် ​​ေရး​​ခဲ့​​တုန်း​​က ကူး​​စက်​​ေဆး​​ရံုက ဆရာ​​ေလး​​က သူ့​​​ေဆး​​ရံုမှာ ​​ေဝဒနာသည်​​ေတွကို မရွံမရှာ မညည်း​​မညူ ကိုင်တွယ်ကုသ​​ေပး​​​ေနြကတဲ့​​ ဆရာဝန် ဆရာမ ကျန်း​​မာ​​ေရး​​လုပ်သား​​က​​ေလး​​​ေတွခမျာ ဘာအကျိုး​​အြမတ်မှလည်း​​ မရပဲနဲ့​​ အနစ်နာခံြပီး​​ ကျား​​ရဲရာ ြကမ္မာမယိုး​​သာ ကုသြပုစု​​ေပး​​​ေနတဲ့​​အ​​ေြကာင်း​​ မှတ်ချက်​​ေပး​​ရင်း​​ အ​​ေတွး​​စက​​ေလး​​ ဆွဲထုတ်သွား​​တယ်။ ​​ေြပာအား​​ရှိလိုက်တာ​​ေလ။ ဂုဏ်ယူစရာြကီး​​။

    ဟစ်ပိုက​​ေရး​​တီး​​စ်ြကီး​​ရဲ့​​ကျမ်း​​သစ္စာကို​​ေစာင့​်​ထိန်း​​ြကတဲ့​​အခါ ​​ေကာင်း​​ကျိုး​​ချမ်း​​သာအြဖာြဖာနဲ့​​ ြပည့​်​ဝလာတယ်ဆိုတာ တကယ်ပါလား​​။ အဲဒါ မ​​ေတာင်း​​ပဲနဲ့​​ ြပည့​်​တဲ့​​ဆု​​ေခါ်တယ်။ နိုင်ငံ​​ေတာ်က အသိအမှတ်ြပုြပီး​​ မုန့​်​ဖိုး​​ပဲဖိုး​​ လစာတိုး​​​ေပး​​မှ မဟုတ်ဘူး​​။ လူနာ​​ေတွက ခိုင်း​​​ေကာင်း​​​ေစ​​ေကာင်း​​ သဒ္ဒါ​​ေြကး​​က​​ေလး​​​ေပး​​သွား​​မှ မဟုတ်ဘူး​​။ နံမည်​​ေရှ့​​မှာ သီရိသုဓမ္မ မဏိ​​ေဇာတဓရ​​ေတွ တပ်​​ေပး​​လိုက်စရာလည်း​​ မလိုဘူး​​။ ကျွန်​​ေတာ့​​မျက်စိထဲ အ​​ေတွး​​ထဲမ​​ေတာ့​​ အဲဒီလူ​​ေတွဟာ အ​​ေရာင်တဝင်း​​ဝင်း​​ထွက်​​ေနတဲ့​​ နတ်သား​​နတ်သမီး​​​ေလး​​များ​​လို ကျက်သ​​ေရရှိလှပါတယ်။ (ထမင်း​​ငတ်​​ေသာ နတ်မိမယ်​​ေလး​​များ​​​ေပါ့​​) ဒါ​​ေတာင် ြမင်ရတာ မဟုတ်ဘူး​​။ ြကား​​ရံုပဲ ြကား​​ရတာ။ အား​​ကျမိပါရဲ့​​။

    တကယ်လို့​​များ​​ အဲဒီ​​ေဆး​​ရံုမှာ ရီရီချိုလူနာ​​ေတွကို ခွဲစိတ်ကုသဖို့​​လိုတဲ့​​အခါ တြခား​​ဘယ်ဆာဂျင်မှ မသွား​​ချင်ရင်လည်း​​ ကျွန်​​ေတာ်သွား​​ပါ့​​မယ်ဗျာ။ (မလိမ့​်​တပါတ်နဲ့​​ ရန်ကုန်ြပန်​​ေတာင်း​​​ေနတာ မဟုတ်​​ေပါင်) လူဆိုတာ ​​ေသတစ်​​ေန့​​ ​​ေမွး​​တစ်​​ေန့​​မဟုတ်လား​​။ အဲဒီ​​ေရာဂါနဲ့​​ ​​ေသဖို့​​ပါလာရင် လကမ္ဘာ​​ေပါ်ထွက်​​ေြပး​​လို့​​လည်း​​ မလွတ်ဘူး​​။ ဘာပဲ​​ေြပာ​​ေြပာ ကိုယ်က ဆရာဝန်ဆို​​ေတာ့​​ ြဖစ်လာရင် ရမယ်ရှာစရာ ယိုး​​မယ်ဖွဲ့​​စရာ ရတာ​​ေပါ့​​။ ဟီး​​ဟီး​​။ လူနာနဲ့​​ဆရာဝန်လည်း​​ပဲ မရှိအတူ ရှိအတူဆို​​ေတာ့​​ မ​​ေကာင်း​​ဘူး​​လား​​။ ကဲ .. ရိုး​​ရာမပျက် သီချင်း​​​ေလး​​နဲ့​​ နှုတ်ဆက်ြကရ​​ေအာင်။

    `မင်း​​နဲ့​​တို့​​ နှစ်​​ေယာက် အ​​ေြကာင်း​​များ​​ ရှင်း​​​ေနြပီ။ ​​ေအာင်သွယ်​​ေတွ မလို​​ေဒါဘီ။ ြကား​​စကား​​များ​​ မယံုနဲ့​​ ​​ေဘး​​ဖယ်ထား​​..။ ခပ်မိုက်မိုက် ချစ်ြကစို့​​..။´

  • “တချစ်တည်း​​ချစ် / ဝင်း​​ဦး​​၊​ တင်တင်ြမ”

    ဒီသီချင်း​​က​​ေလး​​က ဆရာြမို့​​မြငိမ်း​​​ေရး​​ခဲ့​​ြပိး​​ ​​ေလပါတီမြမရင် ဆိုခဲ့​​တဲ့​​ သီချင်း​​က​​ေလး​​ပါ။ အင်မတန်လိုက်ဖက်တဲ့​​ ​​ေတး​​​ေရး​​ နဲ့​​ ​​ေတး​​ဆို မို့​​ အနှစ်တစ်ရာတိုင်​​ေအာင် မပစ်ပယ်နိုင်တဲ့​​ သီချင်း​​က​​ေလး​​​ေတွအများ​​ြကီး​​ထဲက တစ်ပုဒ်​​ေပါ့​​။ လူငယ်​​ေတွထဲက ဘယ်သူမှ​​ေတာ့​​ ြကား​​ဖူး​​လိမ့​်​မယ် မထင်ပါဘူး​​။ သို့​​​ေသာ်လည်း​​ ကိုယ်လို ​​ေခတ်​​ေဆွး​​ဂီတ ဝါသနာရှင်များ​​က​​ေတာ့​​ နှစ်သက်ြက​​ေပလိမ့​်​မယ်။ `အချို့​​အဆင်း​​လှ အချို့​​အဆင်း​​မလှ´ နံမည်နဲ့​​ ဝတ္ထုရှိခဲ့​​သလို ဆရာြကီး​​ဦး​​သံစစ်​​ေရး​​တဲ့​​ ​​ေဆာင်း​​ပါး​​တစ်ပုဒ်ကို `​​ေကျး​​ဇူး​​တင်စရာ ​​ေကာင်း​​သည်၊​ အြပစ်တင်စရာ ​​ေကာင်း​​သည်´ လို့​​ ​​ေခါင်း​​စဉ်တပ်ခဲ့​​ပံု​​ေထာက်ရင် သူလည်း​​ပဲ ဒီသီချင်း​​ကို ြကိုက်ခဲ့​​ပံု​​ေပါ်ပါတယ်။ တစ်ခါ​​ေလာက် နား​​​ေထာင်ြပီး​​ `နား​​လည်း​​မစွဲပဲနဲ့​​ ဘယ်မှာ​​ေကာင်း​​လို့​​လဲ´ လို့​​ အ​​ေြပာမ​​ေစာပါနဲ့​​​ေလ။

    ဆယ်ခါ​​ေလာက် နား​​​ေထာင်ြပီး​​ရင် ​​ေနာက်အဲဒီသံစဉ်က​​ေလး​​​ေတွ နား​​ထဲက​​ေဖျာက်မရ​​ေတာ့​​ သိလိမ့​်​မယ်။ ကိုဝင်း​​ဦး​​ြကီး​​ ရှာရှာ​​ေဖွ​​ေဖွ ြပန်လည်​​ေဖာ်ထုတ်ထား​​တယ်ဆိုကတည်း​​က ​​ေတာ်ရိ​​ေလျာ်ရိသီချင်း​​တစ်ပုဒ်​​ေတာ့​​ မဟုတ်​​ေလာက်ဘူး​​ လို့​​ သိသာပါတယ်။ ဟိုး​​အရင်က ​​ေရး​​ခဲ့​​တဲ့​​ `တြကိုက်တည်း​​ြကိုက်´ ဆိုတဲ့​​ ြမို့​​မ​​ေတး​​က​​ေလး​​ဟာလည်း​​ ဒီတချစ်တည်း​​ချစ်ဆိုတာ​​ေနာက်ကို လိုက်ထား​​တယ်ထင်ပါတယ်။ အ​​ေြကာင်း​​အရာက​​ေတာ့​​ အချစ်သီချင်း​​ ရိုး​​ရိုး​​​ေလး​​တစ်ပုဒ်​​ေပါ့​​။ ဒါ​​ေပမယ့​်​ `တြကိုက်တည်း​​ြကိုက်´ ထဲကအတိုင်း​​ ​​ေြပာရရင် `ရိုး​​​ေပမယ့​်​ က​​ေလး​​ြကိုက်၊​ မင်း​​ြကိုက်စိုး​​ြကိုက်၊​ ဘုန်း​​ြကီး​​လည်း​​ြကိုက်၊​ လူမျိုး​​တစ်ရာ့​​တစ်ပါး​​ ကုလား​​တရုတ် ပန်ချာပီလည်း​​ြကိုက်၊​ မာရဝါရီလည်း​​ြကိုက်´ လို့​​ ဆိုရ​​ေလာက်​​ေအာင် အြကိုက်ချင်း​​ညီပါလိမ့​်​မယ်။

    ဦး​​လှထွတ်​​ေရး​​ခဲ့​​ဖူး​​တဲ့​​ `အချစ်ဘယ်ကစ´ ဆိုတဲ့​​ သီချင်း​​က​​ေလး​​နဲ့​​လည်း​​ အ​​ေြကာင်း​​အရာတူတူပါပဲ။ သူက​​ေတာ့​​ ဘိုဆန်ဆန်အသံက​​ေလး​​နဲ့​​ `​​ေကာင်း​​ကင်ြပာကို ဘယ်သူများ​​ ​​ေဆး​​​ေရာင်ြခယ်´ လို့​​ စတယ်။ ​​ေနာက်ကျ​​ေတာ့​​မှ `ြမန်မာလို အယူအဆက​​ေတာ့​​ြဖင့​်​ကွယ် ြဗဟ္မာ​​ေတွ ကမ္ဘာဦး​​ကတည်း​​ကရယ် ဒါ​​ေပမယ့​်​ နား​​မရှင်း​​ပါကွယ်´ လို့​​ ပွင့​်​ပွင့​်​လင်း​​လင်း​​ ဝန်ခံသွား​​တယ်။ ဒီ​​ေနရာမှာ သမ္ဘာချင်း​​က စကား​​​ေြပာလာြပီကိုး​​။ ဟိုက အိုး​​ဆား​​ဗစ် အိုး​​ဆား​​ဗစ် စစ်စစ်ြကီး​​။ တစ်ဦး​​တည်း​​​ေသာချစ်ဇနီး​​နဲ့​​ က​​ေလး​​ချည့​်​ပဲ ရှစ်​​ေယာက်​​ေမွး​​​ေအာင် တချစ်တည်း​​ချစ်လာခဲ့​​တာကိုး​​။ ဒါ​​ေတာင် အ​​ေြကွ​​ေစာသွား​​လို့​​။ သူက​​ေတာ့​​ အချစ်ဘယ်ကစသလဲဆိုတာ တစ်ခွန်း​​တည်း​​နဲ့​​ လိုရင်း​​​ေရာက်​​ေအာင် ​​ေြဖသွား​​ပါတယ်။ ြဗဟ္မာြကီး​​​ေတွဟာ ကြမင်း​​ြပိး​​​ေတာ့​​ စတာတဲ့​​ခင်ဗျ။ မှတ်က​​ေရာ။

    ခု​​ေနများ​​ ရှိများ​​ရှိရင် အကယ်ဒမီ​​ေပး​​ပွဲက မင်း​​သမီး​​က​​ေလး​​​ေတွ အာဗွား​​ရှလူး​​သလို ဂုဏ်ြပုအနမ်း​​​ေတွ တရစပ် ​​ေပး​​လိုက်ချင်ပါရဲ့​​။ မဟုတ်ဘူး​​လား​​ဗျာ။ ဘယ်ဘာသာစကား​​ထဲမှာမှ ဒီ့​​ထက်ပို ကွက်တိအဓိပ္ပါယ်​​ေပါက်တဲ့​​ စကား​​လံုး​​မျိုး​​ ယိုး​​စွဲရှိမှာပါလိမ့​်​။ ြဗဟ္မာြကီး​​​ေတွကလည်း​​ တကတည်း​​မှပဲ​​ေနာ်။

    ​​ေပါက်​​ေသး​​ဘူး​​လား​​။ ကဲ သီချင်း​​အဓ်ပ္ပါယ်က​​ေလး​​ ြမန်မာလိုြပန်​​ေပး​​မယ်။ ကျုပ်တို့​​ ဗုဒ္ဓဘာသာြမန်မာလူငယ်များ​​ဟာ​​ေလ `ထာဝရဘုရား​​သခင်က ကမ္ဘာြကီး​​ကို ခုနစ်ရက်နဲ့​​ ဖန်ဆင်း​​လိုက်တယ်´ ဆိုတာလည်း​​ သိတာပဲ။ ​​ေြမမှုန့​်​ကဖန်ဆင်း​​ထား​​တဲ့​​ အာဒံက​​ေလး​​ကို သနား​​လို့​​ သူ့​​နံရိုး​​တစ်​​ေချာင်း​​ယူြပီး​​ မဧဝ ကို ဖန်ဆင်း​​လိုက်တာလည်း​​ သိတာပဲ။ မာရ်နတ်ရဲ့​​ ​​ေသွး​​​ေဆာင်မှု​​ေြကာင့​်​ တား​​ြမစ်ထား​​တဲ့​​ ပန်း​​သီး​​ကိုစား​​မိြပီး​​ ဧဒင်ဥယျာဉ်ထဲက နှင်ထုတ်ခံလိုက်ရတယ်ဆိုတာလည်း​​ ခ​​ေရ​​ေစ့​​တွင်း​​ကျ ြပန်​​ေြပာတတ်ပါလိမ့​်​မယ်။ ဓမ္မ​​ေဟာင်း​​ကျမ်း​​ကို ကိုး​​ကား​​ရမလား​​။ ဓမ္မသစ်ကျမ်း​​က ြကား​​နာချင်သလား​​။ ဆရာ​​ေတာ်​​ေလး​​တို့​​ ​​ေဟာရင် ​​ေမာ​​ေနဦး​​မယ်။ သား​​သား​​ မီး​​မီး​​တို့​​က အကုန်လံုး​​ ​​ေနာ​​ေကျြပီး​​သား​​။ မင်း​​တို့​​ ဗုဒ္ဓဘာသာမှာ​​ေရာ အချစ်ဘယ်က စသလဲ ဆိုရင် ​​ေစာ​​ေစာက ဦး​​လှထွတ်ြကီး​​​ေတာင် `ဒါ​​ေပမယ့​်​ နား​​မရှင်း​​ပါကွယ်´ လို့​​ ​​ေလျှာချသွား​​ရတာ။

    ကမ္ဘာအသစ်ြကီး​​တည်လို့​​ လူသား​​မျိုး​​နွယ်ရယ်လို့​​ မစခင်မှာ ြဗဟ္မာ့​​ဘံုက ြဗဟ္မာြကီး​​​ေတွဟာ ဈာန်အဟုန်နဲ့​​ ဆင်း​​လာြပီး​​ ဟိုဒီ​​ေလျှာက်သွား​​ လမ်း​​သလား​​ြကပါသတဲ့​​။ အဲဒီအခါမှာ ​​ေပါ်ဦး​​သစ်စ ကမ္ဘာ​​ေြမြကီး​​ရဲ့​​ ​​ေြမဆီ​​ေြမသား​​က​​ေလး​​​ေတွက နူး​​ညံ့​​အိစက်လို့​​​ေနတာ​​ေြကာင့​်​ လက်နဲ့​​ကိုင်ြကည့​်​ ​​ေြခနဲ့​​နင်း​​ြကည့​်​ရံုနဲ့​​ အား​​မရ​​ေတာ့​​ပဲ ပါး​​စပ်ထဲကိုထည့​်​လို့​​ မျိုြကည့​်​ပါသတဲ့​​။ ကမ္ဘာ​​ေြမရဲ့​​ ပထဝီဓါတ်ရုပ်ဟာ ြဗဟ္မာ​​ေတွအတွက်ဆိုရင် ြကမ်း​​တမ်း​​လှတာမို့​​ သူတို့​​ရဲ့​​ ခန္ဓာကိုယ်​​ေတွကလည်း​​ ရုန့​်​ရင်း​​ြကမ်း​​တမ်း​​လာြပီး​​ ဝင်သွား​​တဲ့​​ပမာဏကိုလိုက်လို့​​ အချို့​​ကအဆင်း​​လှ အချို့​​က အဆင်း​​မလှ ြဖစ်ကုန်သတဲ့​​။

    ဒီအခါ အဆင်း​​လှတဲ့​​သူ​​ေတွက မလှတဲ့​​သူ​​ေတွကို ပျက်ရယ်ြပုြပီး​​ မာနစိတ်​​ေတွ​​ေပါ်လာတာမို့​​ နဂိုက ဈာန်အဟုန်နဲ့​​ ​​ေနြကတဲ့​​ ကိုယ်​​ေရာင်ကိုယ်ဝါ​​ေတွ ​​ေပျာက်ကွယ်ကုန်ြပီး​​ ပထဝီ​​ေြမဆီရသများ​​လည်း​​ ကွယ်​​ေပျာက်သွား​​သတဲ့​​။ ဈာန်​​ေလျှာသွား​​ြပီမို့​​ ြဗဟ္မာ့​​ဘံုကိုလည်း​​ ြပန်လို့​​မရ​​ေတာ့​​ပဲ အိုဗာစ​​ေတး​​ြဖစ်ကုန်တာ​​ေပါ့​​။

    ဒီလိုနဲ့​​ ရြဖူဂျီလုပ်​​ေနခိုက်မှာ အဖုး​​အခိုင်အခက်အလက်​​ေတွနဲ့​​ ​​ေတာင်ပို့​​သဏ္ဍာန် ​​ေြမစိုင်ခဲ​​ေတွကို ဆက်အား​​​ေပး​​ြကြပန်တယ်။ ဒီမှာလည်း​​ အချင်း​​ချင်း​​ စား​​ခွက်လုြပီး​​ ရန်လိုစိတ်​​ေတွ ​​ေပါ်လာလို့​​ ကွယ်ြပန်တာပဲ။ ပဋာလတာလို့​​​ေခါ်တဲ့​​ နွယ်ချိုပင်​​ေပါက်​​ေတွကို ​​ေြပာင်း​​စား​​ြကတာ​​ေပါ့​​။ ဘာခက်တာလိုက်လို့​​။ တ​​ေြဖး​​​ေြဖး​​နဲ့​​ တက်​​ေဈး​​ရ​​ေအာင် ဝယ်​​ေလှာင်ချင်တဲ့​​ စိတ်​​ေတွ ​​ေပါက်လာလို့​​ သူလည်း​​ကွယ်ြပန်​​ေရာ။ ​​ေနာက်ဆံုး​​​ေတာ့​​ အခွံအ​​ေမှး​​ဖွဲ မကပ်တဲ့​​ သ​​ေလး​​ဆန်ကို ကျိုချက်စား​​ရတဲ့​​ဘဝ​​ေရာက်လာတယ်။ အဲဒီလို ပါး​​စပ်ြကိး​​ထဲ ဟိုတာ​​ေတွ ​​ေလျှာက်ထည့​်​၊​ ဒီဟာ​​ေတွ ​​ေလျှာက်ထည့​်​နဲ့​​ဆို​​ေတာ့​​ ထုတ်ကုန်​​ေလး​​လည်း​​ ရှိမှြဖစ်ရမှာ​​ေပါ့​​ဆိုြပီး​​ ကျင်ြကီး​​စွန့​်​ရာ ကျင်ငယ်စွန့​်​ရာ အဂင်္ါဇာတ်​​ေတွ ဖွံ့​​ြဖိုး​​လာလို့​​ ​​ေယာကင်္ျား​​ နဲ့​​ မိန်း​​မ ဆိုတာလည်း​​ ​​ေပါ်လာရြပန်သတဲ့​​ကွယ်။

    အခု​​ေတာ့​​ ဗုဒ္ဓဟူး​​ဇာတ်၊​ ြကာသပ​​ေတး​​ဇာတ်​​ေတွ ဆက်ဖွံြဖိုး​​လာလို့​​ မိန်း​​မရှာ ​​ေယာကင်္ျား​​ရှာ​​ေတွ ဆက်​​ေပါ်လာသလား​​ မဆိုနိုင်ဘူး​​။ နဂိုကတည်း​​က ကြမင်း​​တတ်တဲ့​​ ြဗဟ္မာြကီး​​​ေတွက ဆင်း​​သက်လာတာဆို​​ေတာ့​​ ဒီ​​ေယာကင်္ျား​​နဲ့​​ မိန်း​​မ​​ေတွကလည်း​​ ဘာသား​​နဲ့​​ ထုထား​​တာလိုက်လို့​​ကွယ်။ ဆက်ဆက်ြပီး​​ ကြမင်း​​လာလိုက်ြကတာမို့​​ ဒီက​​ေန့​​ထိ ရင်နဲ့​​​ေမာင်နဲ့​​လည်း​​ တချစ်တည်း​​ချစ် ​​ေနြကတာ မဟုတ်ဘူး​​လား​​ တဲ့​​။ ကိုယ့​်​ဘာသာ ​​ေကျး​​ဇူး​​တင်ချင်လည်း​​တင် အြပစ်တင်ချင်လည်း​​တင်။ သ​​ေဘာ တဲ့​​။ ကဲ ဒါမှ မ​​ေပါက်​​ေသး​​ရင်​​ေတာ့​​ တစ်ဦး​​ချင်း​​စီ သီး​​သန့​်​ကျူရှင်​​ေပး​​ရံုပဲ ကျန်​​ေတာ့​​တယ်။

    ပဂိုး​​ဒါး​​ ပဂိုး​​ဒါး​​။ ဒီအချစ်သီချင်း​​ြကီး​​ကလည်း​​ မြကား​​ဝံ့​​မနာသာ ရှိလိုက်​​ေလ လို့​​​ေတာ့​​ မဆိုနိုင်​​ေပါင်။ အချစ်ဆိုတဲ့​​ သ​​ေဘာဟာ သူ့​​ဘာသာ ရုန့​်​ရင်း​​ြကမ်း​​တမ်း​​ရိုး​​ မရှိဘူး​​ဗျ။ လူပံုအလယ်မှာ ထုတ်​​ေဖာ်​​ေြပာဆိုြပုမူတဲ့​​အခါမှာသာ ယဉ်တယ် ရိုင်း​​တယ်။ ကလက်တယ်။ အြမင်မ​​ေတာ်ဘူး​​။ ရှက်စရာ​​ေကာင်း​​တယ် လို့​​ အများ​​က သတ်မှတ်ြကတာ။ သိသာသိ​​ေစ မြမင်​​ေစနဲ့​​ ဆိုတဲ့​​သ​​ေဘာရှိတယ်။ ခု​​ေတာ့​​ ​​ေနပ​​ေစ လူ​​ေတွသိ​​ေလ ပို​​ေကာင်း​​​ေလဆိုတဲ့​​ အ​​ေခွ​​ေတွပလူပျံလာလို့​​ `အချစ်မှာ ​​ေရှာ့​​ခ်ရှိတယ်´ လို့​​ သတိ​​ေပး​​ချင်ပါတယ်။

    `ဘာ​​ေရှာ့​​ခ်လဲ´ ဆိုရင် `cultural shock´ ​​ေပါ့​​။ ကမ္ဘာနဲ့​​ြမန်မာ တိုက်ရိုက်အ​​ေတွ့​​မှာ သူတို့​​ယဉ်​​ေကျး​​မှု​​ေတွက လှိုင်း​​လံုး​​ြကီး​​များ​​လို တလိမ့​်​လိမ့​်​တက်လာတဲ့​​အခါ ကိုယ့​်​ဘက်က သဲ​​ေသာင်ြပင်က​​ေလး​​လို အလွယ်တကူ လက်ခံနိုင်ရင်​​ေတာ့​​ ဘာမှ တုန်လှုပ်စရာမရှိဘူး​​​ေပါ့​​။ ဗယ်လင်တိုင်း​​​ေဒး​​​ေရာက်ရင် ချစ်သူကို ​​ေချာကလက်ဝယ်​​ေပး​​ရမယ်။ အရုပ်ဝယ်​​ေပး​​ရမယ် ဆိုတာ နထို့​​ပလို့​​က တချို့​​တချို့​​ ​​ေတွလည်း​​ ဓါတ်ြပီး​​သား​​။ တို့​​ရွာသား​​​ေတွ အား​​လံုး​​ ဓူဝံအင်ဗာတာသာ မသံုး​​ရင်​​ေနမယ်။ စကင်္ာပူ မ​​ေလး​​ရှား​​မှာ​​ေတာ့​​ ပံုလို့​​။ ဂ​​ေလာက်​​ေတာ့​​ ​​ေခတ်မီပါတယ်။ သို့​​​ေသာ်လည်း​​ ဘိုး​​စဉ်​​ေဘာင်ဆက်က အံုနဲ့​​ကျင်း​​နဲ့​​ ​​ေဆာက်တည်လာခဲ့​​တဲ့​​ ​​ေကျာက်သား​​​ေကျာက်​​ေဆာင်လို အမာခံ အစွဲ​​ေတွနဲ့​​ကျ​​ေတာ့​​ ရိုက်ခတ်မှုက ြပင်း​​ထန်တယ်။

    ဥပမာ ​​ေရနှူး​​ရရင်​​ေတာ့​​ ဟိုး​​တခါြဖစ်ခဲ့​​တဲ့​​ နိုင်ငံ​​ေကျာ်မင်း​​သမီး​​က​​ေလး​​နဲ့​​ သတင်း​​​ေထာက်မက​​ေလး​​အမှုကို အစြပန်​​ေဖာ်ြကတာ​​ေပါ့​​။ ဘယ်လိုပဲ ယဉ်ယဉ်​​ေကျး​​​ေကျး​​​ေမး​​​ေမး​​ သူ​​ေမး​​တဲ့​​​ေမး​​ခွန်း​​က ြမန်မာအမျိုး​​သမီး​​တစ်​​ေယာက်အ​​ေနနဲ့​​ လူပံုအလယ်မှာ မ​​ေမး​​အပ်တဲ့​​​ေမး​​ခွန်း​​၊​ လင်​​ေြကာင်း​​သား​​​ေြကာင်း​​ဆိုတာ မိန်း​​မချင်း​​​ေြပာရင်​​ေတာင် သူများ​​​ေတွြကား​​မှာစိုး​​လို့​​ နှစ်ကိုယ်ြကား​​​ေြပာရတာ။ (နန္ဒာလှိုင်နဲ့​​ ​​ေအး​​​ေအး​​ခိုင်လို​​ေပါ့​​။ ​​ေြပာလို့​​ဝမှ လိုင်း​​​ေပါ်တင်လိုက်တာ) သူ့​​ဟာက လူလယ်​​ေခါင်မှာလည်း​​​ေမး​​တယ်။ ပိတ်သတ်ြကီး​​က ​​ေြပာကုန်ြပီ ဆိုတာလည်း​​ပါတယ်။ ြပီး​​ အဲဒါြကီး​​ကို သူကဒီလို​​ေြပာသ​​ေတာ့​​ ဆို ဂျာနယ်ထဲထည့​်​ဦး​​မှာ။ `ငါသာ သူ့​​​ေနရာမှာဆိုရင် လူလယ်​​ေခါင် အဲသလို အ​​ေမး​​ခံရရင် ဘယ်လိုခံစား​​ရမှာပါလိမ့​်​´ ဆိုတဲ့​​ ​​ေမး​​ခွန်း​​ကို သူ့​​ဘာသူ အရင်​​ေြဖြကည့​်​သင့​်​တာ။

    ဟိုဘက်ကိုြကည့​်​ြပန်​​ေတာ့​​ သူ့​​​ေခတ်သူ့​​အခါမှာ သူ့​​ကိုမီတဲ့​​ စန်း​​မျိုး​​မရှိခဲ့​​ဘူး​​။ ဘာလုပ်ြပလုပ်ြပ အကုန်လံုး​​က ချစ်တယ်။ ​​ေငွ​​ေြကး​​အား​​ြဖင့​်​​ေရာ ​​ေအာင်ြမင်မှုအား​​ြဖင့​်​​ေရာ ဘယ်သူ့​​ကိုမှ ဂရုစိုက်စရာမလိုဘူး​​။ အဲသလိုလူမျိုး​​​ေတာင်မှ မွှန်ထူြပီး​​ လူလည်​​ေခါင် ထမီခါး​​​ေထာင်း​​ကျိုက်မိ​​ေအာင် သူ့​​အား​​နည်း​​ချက်အတွက် အရှက်ရ​​ေနတာ သိသာတယ်။ မင်း​​သမီး​​ပဲ လင်ဘယ်နှစ်​​ေယာက်ယူယူ၊​ ဘယ်သူ့​​အပူမှမပါဘူး​​။ သူ့​​မတိုင်ခင်ကလည်း​​ ဒီလိုပဲ ယူခဲ့​​ြကတဲ့​​သူ​​ေတွ ရှိတာပဲ။ ခက်တာက ဖံုး​​ဖံုး​​ဖိဖိ၊​ လူမသိသင့​်​တာကို ခနခန ​​ေြကာ်ြငာထိုး​​ထား​​မိ​​ေတာ့​​ လူလယ်​​ေခါင် ဖ​​ေနာင့​်​နင်း​​ခံရ​​ေရာ။ အယ်လစ်ဇဘက်​​ေတလာ​​ေလာက်လည်း​​ အ​​ေရမထူပဲနဲ့​​။

    စိုင်း​​ထီး​​ဆိုင်ဆိုသလို `အချစ်ဆိုတာ လျှို့​​ဝှက်ချက်တစ်ခုပါ´ လို့​​ မဆိုနိုင်​​ေပမယ့​်​ တချို့​​ကိစ္စ​​ေတွကို လူသိရှင်ြကား​​ မြဖစ်​​ေစအပ်ဘူး​​။ အခု​​ေတာ့​​ အဲဒီလူြကား​​မ​​ေကာင်း​​ သူြကား​​မ​​ေကာင်း​​ အချစ်အလွမ်း​​ စွန့​်​စား​​ခန်း​​​ေတွက အရုပ်ဖိုင်အသံဖိုင်​​ေတွနဲ့​​ အင်တာနက်​​ေပါ်​​ေရာက်။ ဘလူး​​တုသ်နဲ့​​ပို့​​ ပလူကိုပျံ​​ေရာ။ ရင်နဲ့​​​ေမာင်နဲ့​​ တချစ်တည်း​​ချစ်တာ ရင်တို့​​နှစ်ဦး​​ြကား​​မှာပဲ ထား​​ရမှာ​​ေပါ့​​။ ​​ေပတရာဆီ​​ေလျှာက်ပါလို့​​ ြမင်သ​​ေလာက် ြပလိုက်ချင်ပါသည်လို့​​​ေတာ့​​ မသင့​်​​ေတာ်ဘူး​​ မဟုတ်လား​​။

    `​​ေအာင်မယ်။ အခုမှ လာ အသံ​​ေကာင်း​​ဟစ်​​ေနြပန်ပါြပီ။ အီး​​​ေမး​​က ​​ေဖာ်ဝဒ်လုပ်လိုက်တုန်း​​က သူ​​ေရာ မြကည့​်​ပဲ ​​ေနလို့​​လား​​။´ ဆိုရင် `ဟုတ်ကဲ့​​။ ြကည့​်​ပါတယ်။´ ဒါမျိုး​​ဆိုတာ ြကိုတ်တတ်ရင် တစ်​​ေယာက်တည်း​​ ြကည့​်​ရတာပါ။ (နှစ်​​ေယာက်ြကည့​်​တဲ့​​အထဲ​​ေတာ့​​ မပါ​​ေသး​​ဘူး​​) ဘယ်သူက လမ်း​​ထိပ်က လက်ဘက်ရည်ဆိုင်မှာ ပရိုဂျက်တာနဲ့​​ထိုး​​ြကည့​်​လို့​​လဲ။ လူြမင်ရင် ရှက်စရာ​​ေကာင်း​​တယ် မဟုတ်ဘူး​​လား​​ဗျ။ ခု​​ေခတ်လူငယ်​​ေြခတက်များ​​က​​ေတာ့​​ လက်လန်ပါတယ်။ ြမို့​​လယ်​​ေခါင် မီး​​ထိန်ထိန်နဲ့​​ အင်တာနက်ဆိုင်ထဲမှာ ခံုချင်း​​ကပ်လျက် လူ​​ေတွရှိ​​ေနပါလား​​ လို့​​ လံုး​​ဝဂရုမစိုက်ပဲ ြပုချင်တိုင်း​​အမှုတို့​​ကို ထင်တိုင်း​​ကျဲလို့​​ ထထ​​ေြပး​​ရပါတယ်။

    ြမန်မာမျက်စိ ြမန်မာနား​​နဲ့​​ အြမင်မ​​ေတာ် အြကား​​မ​​ေတာ်ဘူး​​လို့​​ ရှိခဲ့​​တဲ့​​ အ​​ေနအထိုင်၊​ အ​​ေြပာအဆို၊​ အြပုအမူ​​ေတွဟာ ဒီဘက်​​ေခတ်မှာ​​ေတာ့​​ ​​ေတာ်​​ေတာ်​​ေလး​​ မျက်စိယဉ် နား​​ယဉ်လို့​​ လာပါြပီ။ တစတစနဲ့​​ တိုက်စား​​ယိုင်ရွဲ့​​ ချိနဲ့​​သွား​​တာက​​ေတာ့​​ `အို​​ေအာင်မင်း​​​ေအာင်​​ေပါင်း​​ရ​​ေစသား​​´ ဆိုတဲ့​​ အိမ်​​ေထာင်​​ေရး​​​ေရစက်ြကီး​​ပါပဲ။ အတူတူ ​​ေပါင်း​​ဖက်ြကဖို့​​အတွက် အိမ်​​ေထာင်ြပုစရာ မလို​​ေတာ့​​တဲ့​​​ေခတ်၊​ ပိုက်ဆံရှိ၊​ ဂုဏ်ရှိရင် လင်သက်​​ေစ့​​ မယား​​သက်​​ေစ့​​ယူလို့​​ တင့​်​တယ်တဲ့​​​ေခတ်၊​ အိမ်​​ေထာင်တည်ြမဲ​​ေရး​​အတွက် စိတ်ဆင်း​​ရဲ့​​ခံြပီး​​ ဘာကိုမှ ငံ့​​ညှာစရာမလို​​ေတာ့​​တဲ့​​​ေခတ် ကို ​​ေရာက်​​ေနပါြပီ။ ဒီအတိုင်း​​ ​​ေရှ့​​ဆက်သွား​​ရင် ဘာ​​ေတွ ြဖစ်လာမလဲ ​​ေတွး​​ြကည့​်​ဖူး​​သလား​​။ ​​ေတွး​​ြကည့​်​ရ​​ေအာင်​​ေလ။ အလွယ်တကူ အိမ်​​ေထာင်ြပုလို့​​ရ၊​ ​​ေကာက်ကာငင်ကာ အိမ်​​ေထာင်ကွဲလို့​​လွယ်၊​

    အဆင်​​ေြပသလို အိမ်​​ေထာင်ထပ်ြပုလို့​​ လူမကဲ့​​ရဲ့​​ဘူး​​ဆိုရင် အိမ်​​ေထာင်ြပုတယ်ဆိုတာ ခရီး​​တူသ​​ေလာက် လမ်း​​ြကံုလိုက်တဲ့​​သ​​ေဘာပဲ ြဖစ်မှာ​​ေပါ့​​။ တသား​​တည်း​​ ​​ေပါင်း​​စည်း​​ဖို့​​ဆိုတာ ဘယ်လွယ်ပါ့​​မလဲ။ လင်ရယ် မယား​​ရယ်ဆိုတာ ြဖုတ်လို့​​တပ်လို့​​ရတဲ့​​ ကပ်ခွာသ​​ေဘာမျိုး​​လား​​။ ရုပ်ရှိလို့​​ ​​ေရလျှံလို့​​ စန်း​​​ေကာင်း​​လို့​​ (တချို့​​က​​ေတာ့​​ ဘာမှမရှိလည်း​​ ဝါသနာအရ ​​ေနကိုမ​​ေနနိုင်လို့​​) မယား​​​ေတွ အများ​​ြကီး​​ယူထား​​တဲ့​​သူ​​ေတွ ​​ေတွ့​​ဖူး​​​ေပါင်း​​ များ​​လှပါြပီ။ မယား​​​ေြခာက်​​ေယာက်ယူလို့​​ ​​ေယာက္ခမသာ တစ်ဒါဇင်ြပည့​်​မယ်။ ဘယ်အိမ်မှာမှ တည်း​​မရ ​​ေနမရပဲ တည်း​​ခိုခန်း​​ဝင်အိပ်ရတယ်။ (ဝါသနာပါလို့​​ ရမယ်ရှာသလား​​​ေတာ့​​မသိ) ​​ေသရင် ဘယ်အိမ်က သပိတ်သွပ်ရမှန်း​​မသိ။ စဉ်း​​စား​​ြကည့​်​စမ်း​​ပါ။ မင်း​​တုန်း​​မင်း​​ြကီး​​ကို ဘယ်သား​​သမီး​​က အ​​ေဖရယ်လို့​​ ချစ်သလဲ။ အ​​ေသ​​ေတာင်သတ်ဖို့​​ ြကိုး​​စား​​လို့​​ မ​​ေအက ဝင်ြဖန်​​ေြဖတဲ့​​အခါ `လင်ချစ်မြကီ။ ကာဆီး​​ကာဆီး​​ တက်မလာနဲ့​​။ ခများ​​ြကီး​​ပါ ​​ေသချင်လို့​​လား​​´ လို့​​ ြကိမ်း​​သတဲ့​​။ ရာ​​ေကျာ်​​ေအာင်​​ေမွး​​ထား​​တဲ့​​ သား​​​ေတွမှာ ​​ေလး​​ဆယ်​​ေကျာ်က အချင်း​​ချင်း​​သတ်လို့​​ ​​ေသရတယ်။ ကိုယ့​်​ဘာသာ သတ်လိုက်ရတာ​​ေတွလည်း​​ရှိတယ်။ ကိုယ့​်​သတ်ချင်တဲ့​​သူ​​ေတွက ဘယ်နှစ်​​ေယာက် ရှိမှန်း​​မသိ။

    ဒီလိုအိမ်​​ေထာင်မျိုး​​​ေတွမှာ သား​​သမီး​​ကို မျိုး​​​ေစ့​​ကလွဲလို့​​ ဘာ​​ေတွ လက်ဆင့​်​ကမ်း​​နိုင်မှာပါလိမ့​်​။ Liza Minelli ရဲ့​​ ကမ္ဘာ​​ေကျာ် Cabaret ဆိုတဲ့​​ ရုပ်ရှင် ြကည့​်​ဖူး​​တယ်။ အဲဒီထဲမှာ သူ့​​ချစ်သူနဲ့​​ မြဖစ်နိုင်မှန်း​​သိလို့​​ ကိုယ်ဝန်ဖျက်ချြပိး​​တဲ့​​အခါ နှစ်​​ေယာက်သား​​ စကား​​များ​​ြက​​ေတာ့​​ မင်း​​သမီး​​က `ဘာ​​ေတွများ​​ ဒီ​​ေလာက် နှ​​ေြမာ​​ေနသလဲ။ ရာသီ​​ေပါ်တုန်း​​က ​​ေြကွသွား​​တဲ့​​ မျိုး​​ဥက​​ေလး​​တစ်ဥ မဟုတ်ဘူး​​လား​​´ တဲ့​​။ အဲဒါ တစ်လင်တစ်မယား​​စံနစ်ကို တန်ဖိုး​​မထား​​ရင် ​​ေရာက်သွား​​မယ့​်​ဘူတာ​​ေပါ့​​။ ဒါ​​ေပမယ့​်​ ​​ေြပာခဲ့​​ြပီး​​သလို လင်များ​​တဲ့​​ မိန်း​​မ၊​ ဇယား​​ရှုပ်တဲ့​​ ​​ေယာကင်္ျား​​​ေတွဟာ ဘာ​​ေတွနဲ့​​ ဘယ်လိုဖံုး​​ကွယ်ဖံုး​​ကွယ်။ သူတို့​​ကိုယ်တိုင်ကိုက မသိစိတ်မှာ အရှက်ရြပီး​​သား​​။ မျက်နှာငယ်ြပီး​​သား​​အြပင်မှာ သူတို့​​​ေြကာင့​်​ ​​ေမွး​​လာတဲ့​​ သား​​သမီး​​​ေတွမှာလည်း​​ မျက်နှာမလှ သိက္ခာကျတဲ့​​ အ​​ေမွကို ဆက်ခံရပါတယ်။ ြမန်မာ​​ေတွ အြမင်မှာ​​ေတာ့​​ ဒါကို အား​​နည်း​​ချက်လို့​​ပဲ ြမင်တယ်။ ပက်ပုန်း​​တို့​​၊​ ​​ေခါက်စံတို့​​မှာ အလုပ်သွား​​​ေလျှာက်ရင်​​ေတာ့​​ အား​​သာချက်ဆို ဦး​​စား​​​ေပး​​ချင် ​​ေပး​​မှာ​​ေပါ့​​။

    တချစ်တည်း​​ချစ်တယ်ဆိုတာ အိမ်​​ေထာင်သည်​​ေတွမှ မဟုတ်ပါဘူး​​။ အပျိုလူပျို​​ေတွမှာလည်း​​ `လူမှန်ရင် အချစ်နဲ့​​ မကင်း​​​ေပ´ဆို​​ေတာ့​​ ဒီဂယက်မှာ သူတို့​​လည်း​​ တဝဲလည်လည် ​​ေြမာြကပါတယ်။ ကိုယ်​​ေမွး​​ထား​​တဲ့​​ သမီး​​​ေတာင် သိပ်မြကာခင် အဲဒီအရွယ်​​ေရာက်​​ေတာ့​​မှာဆို​​ေတာ့​​ သူတို့​​ကို ရည်ရွယ်ြပီး​​​ေတာ့​​လည်း​​ သတိ​​ေပး​​စရာ​​ေတွ ရှိပါတယ်။ အရွယ်​​ေရာက်လာ တို့​​​ေကျာင်း​​မှာ ပညာသင်ြကား​​ြက ဆိုတာ ပညာသာ မတတ်ရင် ရှိရမယ်။ ရည်း​​စား​​သနာ ထား​​စရာဆိုတာက​​ေတာ့​​ ဘယ်သူမှ သင်စရာမလို၊​ အလိုလို တတ်သ​​ေလ။ ြဗဟ္မာြကီး​​​ေတွက ဆင်း​​သက်လာပါတယ်လို့​​ ဆို​​ေနမှ။ သို့​​​ေသာ်လည်း​​ ​​ေခတ်ကာလ သမီး​​ရည်း​​စား​​များ​​က ​​ေရှး​​​ေရှး​​က လင်စံုမယား​​ဘက်​​ေတွကို သနား​​ဦး​​မှာ။ အပျိုစင်​​ေလး​​​ေတွဆိုတာ တရုတ်ြပည်မှာပဲ ​​ေဈး​​ကွက်ရှိ​​ေတာ့​​သတဲ့​​။ အ​​ေနာက်တိုင်း​​က လူ​​ေတွအတွက် ဟာသစစ်စစ်ြကီး​​။ အဲဒါရှက်စရာ​​ေကာင်း​​တဲ့​​ ချွတ်ယွင်း​​ချက်ြကီး​​တစ်ခုလို့​​​ေတာင် သူတို့​​စိတ်ထဲမှတ်ြကတယ်။

    ဒီက သမီး​​တစ်​​ေကာင် နွား​​တစ်​​ေထာင်ဆိုတဲ့​​ မိဘ​​ေတွဆို လူငယ်အခွင့​်​အ​​ေရး​​ချိုး​​​ေဖာက်မှု။ တား​​ဆီး​​ပိတ်ပင်မှု​​ေတွနဲ့​​ တရား​​များ​​စွဲြကမလား​​ မဆိုနိုင်။ ၁ဂနှစ်​​ေကျာ်ရင် အိမ်​​ေပါ်ကဆင်း​​၊​ ချစ်ချင်ရာနဲ့​​ ချစ်လို့​​ရြပီတဲ့​​။ ငယ်ရွယ်တဲ့​​ မိန်း​​မပျိုက​​ေလး​​အ​​ေနနဲ့​​ မယဉ်ပါး​​သင့​်​တာ​​ေတွကို အ​​ေစာြကီး​​ ယဉ်ပါး​​သွား​​ခဲ့​​ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ သူတို့​​လည်း​​ ပုဇွန်ဆိတ်က​​ေလး​​ ဘယ်လိုငယ် ပင်လယ်ကူး​​တတ်တယ် ဆိုြပီး​​ အင်တာနက်​​ေပါ် အ​​ေစာြကီး​​ ​​ေရာက်ကုန်ပါ​​ေလ​​ေရာ။ ဘယ်လို​​ေနထိုင်သွား​​လာရင်ြဖင့​်​ မတင့​်​တယ်ဘူး​​လို့​​ စိုး​​ရွံ့​​မှု လံုး​​ဝမရှိ​​ေတာ့​​တဲ့​​​ေခတ်မှာ သမီး​​မိန်း​​က​​ေလး​​ အိမ်ြပန်မအိပ်တာ၊​ သူငယ်ချင်း​​​ေတွနဲ့​​ ခရီး​​ယာယီ ခနခနသွား​​တာ စိတ်ပူစရာ မဟုတ်​​ေတာ့​​ဘူး​​တဲ့​​။ သမီး​​က သူ့​​ကိုယ်သူ ထိန်း​​တတ်ရံုတင်မဟုတ်ဘူး​​။ သူ့​​​ေကာင်​​ေလး​​​ေတွကိုလည်း​​ ထိန်း​​ထား​​နိုင်မှ​​ေတာ့​​ ပူစရာရှိ ဟိုသူငယ်​​ေလး​​​ေတွက ပူရမှာ မဟုတ်ပါလား​​။ ဒီ​​ေခတ်ြကီး​​မှာ သမီး​​ရည်း​​စား​​နဲ့​​ လင်မယား​​ြကား​​မှာ စည်း​​တစ်ခုချန်ထား​​သင့​်​တယ် ဆိုတာ ရယ်စရာအ​​ေကာင်း​​ဆံုး​​ ြပက်လံုး​​တစ်ခုလို့​​ ဘယ်သူ့​​​ေမး​​​ေမး​​ အဲဒီအတိုင်း​​​ေြပာြကလိမ့​်​မယ်။

    ​​ေတာ်ပါ​​ေသး​​ရဲ့​​။ ငါ့​​မှာ သား​​​ေယာကင်္ျား​​​ေလး​​​ေတွချည့​်​ပဲ လို့​​လည်း​​ စိတ်​​ေအး​​မ​​ေနနဲ့​​ဦး​​။ ခု​​ေခတ်မှာ သား​​​ေယာကင်္ျား​​​ေလး​​​ေတွဟာလည်း​​ ဆွဲစား​​ခံရတတ်တဲ့​​အထဲ ပါသွား​​ြပီ။ ချစ်တတ်တဲ့​​ အသည်း​​နှလံုး​​နဲ့​​ မမ​​ေတွ ပံုလို့​​။ စပွန်ဆာဆိုတာ မင်း​​သမီး​​​ေတွမှာပဲ ရှိတယ် မှတ်လို့​​လား​​။ ဂိုး​​သွင်း​​နိုင်တိုင်း​​ အရှံုး​​မရှိဘူး​​လို့​​မှတ်ရင် ​​ေတာ်​​ေတာ် ​​ေခတ်​​ေနာက်ကျကျန်ခဲ့​​ြပီဗျ။ အဲဒီစရိုက်တစ်ခု ပျက်သွား​​ရင် တစ်သက်လံုး​​ အဖတ်ဆည်ဖို့​​ လွယ်တာမှတ်လို့​​။ အဲဒါ​​ေြကာင့​်​ စဉ်း​​စား​​ဆင်ြခင်နိုင်စွမ်း​​အား​​နည်း​​တဲ့​​ မရင့​်​ကျက်​​ေသး​​ခင်မှာ မယဉ်ပါး​​သင့​်​တာ​​ေတွကို ယဉ်ပါး​​​ေအာင် မ​​ေနတာက ​​ေကာင်း​​သလား​​၊​ ဒါမှမဟုတ် ​​ေနာင်ကျမှ အရိုင်း​​သက်သက်ြဖစ်​​ေနရင် ထိန်း​​မနိ်ုင်သိမ်း​​မရြဖစ်မှာစိုး​​လို့​​ ဒါ​​ေတွဟာ မထူး​​ဆန်း​​ဘူး​​လို့​​ ရင်း​​နှီး​​သွား​​​ေအာင် ​​ေလ့​​ကျင့​်​​ေပး​​မလား​​ဆိုတာ ကိုယ့​်​ဘာသာပဲ စဉ်း​​စား​​ြကည့​်​ပါ။

    အ​​ေကာင်း​​ဆံုး​​က​​ေတာ့​​ သူတို့​​ဘာသာ စဉ်း​​စား​​တတ်တဲ့​​ ဦး​​​ေနှာက်ကို အရင် ထည့​်​​ေပး​​တာပါပဲ။ ဘယ်​​ေလာက်ပဲ အ​​ေနာက်တိုင်း​​ဆန်တယ်​​ေြပာ​​ေြပာ ​​ေခတ်ဆန်တယ်​​ေြပာ​​ေြပာ၊​ မိဘအိမ် ရည်း​​စား​​​ေခါ်အိပ်တာ မသိချင်​​ေယာင်​​ေဆာင်​​ေပး​​ဖို့​​က​​ေတာ့​​ ​​ေတာ်​​ေတာ် ခက်လိမ့​်​မယ် ထင်ပါရဲ့​​။ ​​ေဒး​​ဗစ်ဘက်ခမ်း​​လည်း​​ သူ့​​ဂိုး​​​ေတာ့​​ သူ အ​​ေသကာတာပဲဥစ္စာ။ တကယ်​​ေတာ့​​ အပျိုစင်က​​ေလး​​၊​ လူပျိုစင်က​​ေလး​​ဆိုတာ သူများ​​နဲ့​​ အိပ်ဖူး​​တာ မအိပ်ဖူး​​တာထက် သူ့​​ခန္ဓာကိုယ်၊​ သူ့​​အချစ်အ​​ေပါ်မှာ သူကိုယ်တိုင် ဘယ်​​ေလာက် တန်ဖိုး​​ထား​​ ​​ေစာင့​်​ထိန်း​​နိုင်သလဲဆိုတဲ့​​အ​​ေပါ်မှာပဲ တည်ပါတယ်။ `ြကည်ြဖူပါ ြကည်ြဖူပါ ​​ေမရယ်။ ဒီညလည်း​​ ကိုယ်​​ေလ အိပ်မ​​ေပျာ်နိုင်´ ဆိုရံုနဲ့​​ `ဒါ​​ေလး​​များ​​ ဒါ​​ေလး​​များ​​။ လာြပီး​​ ​​ေြပာ​​ေနရတယ် အချစ်ရယ်´ ဆိုတဲ့​​ အပျိုလူပျို သမီး​​ရည်း​​စား​​များ​​ကို အလွန်ပဲ ​​ေလး​​စား​​မိပါရဲ့​​။

    လူငယ်​​ေတွက ထိန်း​​သိမ်း​​​ေစာင့​်​စည်း​​ြပီး​​​ေနလာလို့​​ အပျိုြကီး​​ လူပျိုြကီး​​ဘဝ ​​ေရာက်လာြပန်​​ေတာ့​​လည်း​​ လူြကီး​​​ေတွက ြငိမ်ြငိမ်မ​​ေနနိုင်ြပန်ဘူး​​။ မတင့​်​တယ်ဘူး​​တဲ့​​။ လာြပန်​​ေချ​​ေသး​​။ ပူ ပူနိုင်လွန်း​​တယ်။ `မ​​ေတာ်တ​​ေရာ်​​ေတွနဲ့​​များ​​​ေတွ့​​ရင် တရား​​လက်လွတ် ငှက်​​ေတာင်ကျွတ်ြဖစ်ြပိး​​ အရူး​​အမဲသား​​​ေကျွး​​မိသလို ​​ေနလိမ့​်​မယ်´ လို့​​ ဆင်ဝန်က​​ေတာ် ​​ေြကာင့​်​ြကြကီး​​ြကတယ်။ သူများ​​​ေတွ အြမင်မှာလည်း​​ `ဘာြဖစ်လို့​​ပါလိမ့​်​´ ဆိုတာြကီး​​က ​​ေဖျာက်မရဘူး​​။ ရုပ်ရည်၊​ ပညာ၊​ ဥစ္စာ ြပည့​်​စံု​​ေနလို့​​က​​ေတာ့​​ ပို​​ေတာင်ဆိုး​​​ေသး​​။ `တစံုတရာ​​ေတာ့​​ မုချချွတ်ယွင်း​​​ေနတာ အမှန်´ လို့​​ တစ်ထစ်ချ ကိုယ့​်​ဘာသာ ​​ေကာက်ချက်ဆွဲသွား​​ြကတယ်။ ခဲမှန်ဖူး​​တဲ့​​ စာသူငယ်​​ေနမှာ​​ေပါ့​​လို့​​ အ​​ေတွး​​ခံရရင်ပဲ ​​ေတာ်လှြပီ။

    သူများ​​​ေတွ ဘယ်လိုထင်ထင် ဂရုစိုက်စရာမလိုတာ မှန်​​ေပမယ့​်​၊​ ကာယကံရှင်ကိုယ်တိုင်မှာ တစ်သက်လံုး​​ အမှား​​ကင်း​​​ေအာင် ထိန်း​​နိုင်ဖို့​​ဆိုတာ သိပ်​​ေတာ့​​ မလွယ်ပါဘူး​​။ နဂိုကမှ ြဗဟ္မာြကီး​​​ေတွရဲ့​​ ဗီဇက ပါ​​ေနရတဲ့​​အထဲ။ တချိန်ချိန်မှာ​​ေတာ့​​ တချိန်ချိန်မှာ​​ေပါ့​​။ ခုဟာက မလိုချင်လို့​​ကို မယူ​​ေသး​​တာ​​ေလ။ ဟုတ်ဘူး​​လား​​။ (အဲသလိုပဲ ​​ေြပာြကလိမ့​်​မယ်။ မယံု ​​ေမး​​ြကည့​်​) သို့​​​ေသာ်လည်း​​ ဘဝြကိး​​မှာ တစ်​​ေယာက်တည်း​​ ​​ေနတာ အ​​ေတာ်အတန် ​​ေနသား​​ကျလာ​​ေတာ့​​ သူတို့​​ဆီမှာ ​​ေနာက်တစ်​​ေယာက် လက်ခံစရာ ​​ေနရာမကျန်တာလည်း​​ ြဖစ်တတ်​​ေသး​​တယ်။ နှစ်​​ေယာက်တစ်ဘဝ ထူ​​ေထာင်ရင် တစ်ဝက်စီပဲရမှာကို မလိုချင်​​ေတာ့​​ဘူး​​။ `ဘာအတွက်နဲ့​​ အိမ်​​ေထာင်ြပုစရာလိုသလဲ။

    ​​ေြပာ..´ ဆို မာ​​ေရ​​ေကျာ​​ေရ ြဖစ်လာ​​ေတာ့​​ သည်း​​ညည်း​​ခံနိုင်စွမ်း​​က ​​ေလျာ့​​လာ​​ေရာ။ အမှတ်မထင် မသိလိုက်မသိဘာသာနဲ့​​ အဲဒီဘဝ​​ေရာက်သွား​​ရင်​​ေတာ့​​ ဘယ်တတ်နိုင်ပါ့​​မလဲ။ ဒါ​​ေပသိ ကိုယ့​်​သား​​သမီး​​ကို​​ေတာ့​​ အပျိုြကီး​​ လူပျိုြကီး​​ မလုပ်ခိုင်း​​ရက်ပါဘူး​​။ မျိုး​​ဆက်​​ေြကာင့​်​၊​ ဘာ​​ေြကာင့​်​ ညာ​​ေြကာင့​်​ မဟုတ်ပါဘူး​​။ သူတို့​​ ​​ေနမှုထိုင်မှုအတွက်ပါ။ ကိုယ်လည်း​​ သား​​သမီး​​ယူတုန်း​​က ငါအသက်ြကီး​​တဲ့​​အခါ လုပ်​​ေကျွး​​မယ့​်​သူ မရှိမှာစိုး​​လို့​​ လို့​​မှ မ​​ေတွး​​ခဲ့​​တာ။ ကိုယ်က​​ေပး​​ဆပ်ရတဲ့​​ အ​​ေဖာ်ဆိုတာ သူ့​​မှာလည်း​​ ရှိ​​ေစချင်လို့​​​ေပါ့​​။ အဲဒီထက်ပိုြပီး​​ မတင့​်​တယ်တာက​​ေတာ့​​ အိမ်​​ေထာင်မကျဖူး​​​ေသး​​တာ တစ်ခုတည်း​​နဲ့​​ ကိုယ့​်​ကိုယ်ကို လူပျိုြကီး​​။ အပျိုြကီး​​အြဖစ်က တစ်ြပား​​သား​​မှ အ​​ေလျှာ့​​မခံလိုသူများ​​အတွက်ပါ။ ဒီအချိန်​​ေရာက်လာလို့​​ ကျွန်​​ေတာ့​်​စိတ်​​ေတွ ​​ေဖာက်​​ေဖာက်လာတယ် ဆိုရင် ကုရာနတ္ထိ ​​ေဆး​​ကလည်း​​ မရှိ။

    သူတို့​​စိတ်ထဲမှာလည်း​​ ဒါအတွက်များ​​ အိမ်​​ေထာင်ြပုစရာမှ မလိုတာ လို့​​ ထင်ပါလိမ့​်​မယ်။ မှန်ပါတယ်။ တကယ်​​ေတာ့​​ အိမ်​​ေထာင်ြပုတယ်ဆိုတာ တချစ်တည်း​​ချစ်​​ေနြကဖို့​​ သက်သက်လည်း​​ မဟုတ်ဘူး​​။ လူမှုစီး​​ပွား​​ အဆင့​်​အတန်း​​​ေတွ ညီမျှြခင်း​​ထိုး​​ြပီး​​ အတက်အဆင်း​​ညှိဖို့​​လည်း​​ မဟုတ်ဘူး​​။ နန်း​​ရိုး​​နန်း​​ဆက် မပျက်​​ေအာင် ​​ေစာင့​်​​ေရှာက်ဖို့​​လည်း​​ မဟုတ်ဘူး​​။ ပိုက်ဆံရှာ​​ေပး​​ဖို့​​​ေယာကင်္ျား​​ နဲ့​​ အိမ်​​ေထာင်ထိန်း​​သိမ်း​​ဖို့​​ မိန်း​​မ လိုအပ်လို့​​လည်း​​ မဟုတ်ဘူး​​။ ဆက်လက် ြဖတ်သန်း​​ရမယ့​်​ လူ့​​ဘဝမှာ အိမ်​​ေထာင်စုက​​ေလး​​တစ်ခု မိသား​​စုက​​ေလး​​တစ်ခု ြပုလုပ်ြပီး​​ ​​ေရှ့​​ဆက်သွား​​မလို့​​ သ​​ေဘာတူတဲ့​​ ဘဝနှစ်ခုကို ​​ေပါင်း​​စည်း​​လိုက်တာသာ ြဖစ်လိမ့​်​မယ် ထင်ပါတယ်။

    အက်ထား​​မိတဲ့​​ အပျိုြကီး​​ လူပျိုြကိး​​​ေဘာ်ဒါများ​​အတွက်​​ေတာ့​​ ဒီစာဖတ်ြပီး​​ အစိမ်း​​လိုက် ဝါး​​စား​​ချင်စိတ်​​ေတွ ​​ေပါက်​​ေနြက​​ေရာ့​​မယ်။ ​​ေစာင်း​​လည်း​​ မ​​ေြပာပါဘူး​​။ တည့​်​တည့​်​လည်း​​ မ​​ေြပာပါဘူး​​။ ဒီလိုအစား​​မျိုး​​ မဟုတ်မှန်း​​ သိြပိး​​သား​​ပါဗျ။ လူငယ်လူရွယ် ဆယ်​​ေကျာ်သက်ကတည်း​​က ထိန်း​​သိမ်း​​လာသမျှ အခါလွန်မိုး​​မို့​​ အညှိုး​​နဲ့​​ ရွာမယ်ြကံရင် သတိထား​​နိုင်​​ေအာင်​​ေပါ့​​။ မ​​ေြကာ်လည်း​​ မ​​ေြကာ်၊​ မ​​ေလှာ်လည်း​​ မ​​ေလှာ်ရင် ​​ေညှာ်လည်း​​ ဘယ်​​ေညှာ်ပါ့​​မလဲဗျာ။ ​​ေဆာ်ပဲ​​ေဆာ်နိုင်လွန်း​​တယ် မထင်ပါနဲ့​​။

    ဘာြဖစ်လို့​​ မတင့​်​တယ်ဘူး​​လို့​​ ြမင်ရသလဲဆိုတာကို ရှင်း​​ြပတာပါ။ ကဲ.. အခု​​ေလာက်ဆိုရင်ြဖင့​်​ တချစ်တည်း​​ချစ်တာ ဘာပ​​ေြကာင့​်​ဆိုသည် ဆိုတာ သ​​ေဘာ​​ေပါက်​​ေလာက်ြပီ ​​ေနာ့​​။ ဆရာြငိမ်း​​သံုး​​သွား​​တဲ့​​ စကား​​လံုး​​က​​ေလး​​ကို​​ေရာ ကန့​်​ကွက်မယ့​်​သူ ရှိပါ​​ေသး​​သလား​​ဗျာ။ ြဗဟ္မာြကီး​​​ေတွတင်မကဘူး​​။ ​​ေဟာဒီ​​ေကာင်က​​ေလး​​ကလည်း​​ ကြမင်း​​ြပီး​​​ေတာ့​​ ပဒူအံုကို တုတ်နဲ့​​ထိုး​​မိြပန်ပါ​​ေရာ။ ​​ေကျး​​ဖူး​​တင်စရာလည်း​​ မ​​ေကာင်း​​၊​ အြပစ်တင်စရာလည်း​​ မ​​ေကာင်း​​၊​ က​​ေလာ်တုတ်ဖို့​​သာ ​​ေကာင်း​​​ေတာ့​​တယ် မဟုတ်လား​​။ ကျား​​ကျား​​ မမ သပ္ပုရိသ အ​​ေပါင်း​​တို့​​လည်း​​ တချစ်တည်း​​ချစ်နိုင်ြက​​ေစကုန်သတည်း​​။

    တချစ်တည်း​​ချစ်တာ ဘာ့​​​ေြကာင့​်​ဆိုသည် ဟိုယခင် ြဗဟ္မာကအတည် ကမ္ဘာစသည် ​​ေြမဆီ​​ေြမလွှာ ဆင်း​​ရနံ့​​ အရသာ..
    ြဗဟ္မာြကီး​​​ေတွဟာ ကြမင်း​​ြပီး​​​ေတာ့​​ ခံတွင်း​​သွင်း​​လို့​​ စား​​မျိုရှာသည်။ ကိုယ်ရုန့​်​ရင်း​​လို့​​ အချို့​​အဆင်း​​လှ အချို့​​အဆင်း​​မလှနဲ့​​။ လှတဲ့​​သူက မဲ့​​မထီ၊​ အတိမာန​​ေြကာင့​်​ ကိုယ်​​ေရာင်ညှိုး​​​ေပျာက် ရသပထဝီကွယ်သည်။

    တချစ်တည်း​​ချစ်တာ ထွင်တဲ့​​ြဗဟ္မာ​​ေတွ ​​ေကျး​​ဇူး​​တင်စရာ​​ေကာင်း​​သည်။ အြပစ်တင်စရာ​​ေကာင်း​​သည်။ ဆံုး​​ြဖတ်ဖို့​​တတ်တဲ့​​လူသည်..
    သူတို့​​​ေြကာင့​်​ပဲ ရှင်နဲ့​​ ြမနဲ့​​ မပစ်ပဲ နှစ်လသံသရာရှည်။ တချစ်တည်း​​ ချစ်ရြပန်ပါသည်။

    ဖူး​​​ေရွှ​​ေြမငံု ဘူမိပဗ္ဗတ ​​ေတာင်ပို့​​သဏ္ဍာန်လို​​ေပါ်သည်။ စား​​ြကြပန်​​ေတာ့​​ ယခင်နည်း​​တူ မာန်မူြခင်း​​​ေြကာင့​်​​ေပျာက်သည်။
    ပဋာလတာ​​ေခါ် နွယ်ချိုပင်​​ေပါက် စား​​​ေသာက်ြပန်လို့​​ ​​ေပျာက်ကွယ်ြပန်သည်။ အခွံမအုပ်မှီ ဖွဲလည်း​​မကပ်ပဲ သ​​ေလး​​ဆန်ကိုတဲ့​​ အိုး​​နဲ့​​ ကျိုသည်။ ဒါ​​ေတွ စား​​ြကလို့​​ ကျား​​မလို့​​ ြဖစ်​​ေပါ်လာြပန်သည်။

    တချစ်တည်း​​ချစ်တာ ထွင်တဲ့​​ြဗဟ္မာ​​ေတွ ​​ေကျး​​ဇူး​​တင်စရာ​​ေကာင်း​​သည်။ အြပစ်တင်စရာ​​ေကာင်း​​သည်။ ဆံုး​​ြဖတ်ဖို့​​တတ်တဲ့​​လူသည်..
    သူတို့​​​ေြကာင့​်​ပဲ ရှင်နဲ့​​ ြမနဲ့​​ မပစ်ပဲ နှစ်လသံသရာရှည်။ တချစ်တည်း​​ ချစ်ရြပန်ပါသည်။


  • Copyright @ 2013 Dr.Soe Min.