“ရပ်ြကီး​သူ”

| မှာေရးသားခဲ့သည်။ 0

“ရပ်ြကီး​သူတို့​ ဟန်မူပိုမို ​ေနညိုညချမ်း​ ဆင်ြမန်း​ဆာပါ အို​ေလ ကွမ်တံုြပိန်း​ငယ်နဲ့​ နွယ်စိမ်း​ပုဝါ လှည်း​ယာဉ်​ေလ​ေလ့​ လှုပ်တယ်​ေမရဲ့​ သုတ်သုတ်က​ေလး​ နှင်လို့​လာ။” တဲ့​။

​ေရှး​ေရှး​တုန်း​က​ေတာ့​ ရပ်ြကီး​ရွာြကီး​ ြမို့​ြကီး​သူ​ေတွဆိုတာ အင်မတန် ဟန်အမူအယာပိုသ​ေယာင်ရှိြပီး​ ပိုး​ဆါပါ ပုဝါတလွှား​လွှား​၊​ လှည်း​ယာဉ်​ေြကာ့​က​ေလး​တြကွား​ြကွား​ နဲ့​ ြမင်သူ​ေငး​ြကည့်​ေနရ​ေလာက်​ေအာင် ခန့်​ထည်ဝင့်​ြကွား​ြကပါ​ေပတယ် လို့​ဆိုတာ​ေပါ့​ေလ။ ဝတ်ပံုစား​ပံုတင် ထည်တာ မဟုတ်ဘူး​။ သွား​ဟန်လာဟန်က​ေလး​များ​ပါ ယဉ်လို့​ နုလို့​။ အဖိုး​ထိုက်အဖိုး​တန် လက်ဝတ်တန်ဆာက​ေလး​ေတွကလည်း​ စိန်လည် စိန်လည်ကပ်ကယ်​ေနာ်ကွယ် ချိန်ြဖတ်ဖွယ် ဆယ်ရတီဆိုပဲ။

ဆံ​ေကသာထက်မှာလည်း​ ​ေသာ်တာသိုက်ဆန်း​ တိုက်ပန်း​ကိုယ်စီနဲ့​ပါတဲ့​။ ဘယ်​ေလာက် ​ေြကာ့​ေြကာ့​ေမာ့​ေမာ့​ ​ေသာ့​ေသာ့​ေနာ့​ေနာ့​ ရှိလိုက်ပါသလဲ။ အခု​ေခတ် အြမင်မှာဆိုရင်​ေတာ့​ ရယ်စရာြကီး​များ​ ြဖစ်​ေနမလား​မသိပါဘူး​။ ရာစုနှစ်တစ်ခုလံုး​လံုး​ ြခား​ခဲ့​ြပီကိုး​။ ​ေထာင်စုနှစ်အသစ်တစ်ခုကို​ေတာင် ​ေရာက်လာြပီဆို​ေတာ့​ သည်က​ေန့​ေခတ်ရဲ့​ ရပ်ြကီး​သူက​ေလး​များ​ဟာလည်း​ မ​ေန့​ကနဲ့​ေတာင်မတူ တ​ေန့​ထက်တ​ေန့​ ​ေြပာင်း​လဲဆန်း​သစ်လာလိုက်တာ အဲသည်​ေလာက်​ေရှး​ကျတဲ့​ ပံုရိပ်​ေတွဟာ ပုဂံဘုရား​ပုထိုး​ေတွထဲက နံရံ​ေဆး​ေရး​ပံုရိပ်​ေတွလို ​ေမှး​မှိန်ကုန်​ေလာက်ြပီ။

သီချင်း​ထဲမှာ ြမို့​ြကီး​သူက​ေလး​ရဲ့​အလှကိုဖွဲ့​သလိုပဲ သူက​ေလး​ရဲ့​ စီး​ေတာ်ယာဉ်က​ေလး​ကိုလည်း​ မျက်စိထဲြမင်​ေအာင် ​ေရး​ထား​ပါ​ေသး​တယ်။ လှည်း​ဝင်ရိုး​ကို အမျိုး​စံုဆင်ထား​လိုက်တာ လှည်း​တံပိုး​ကတင် အသြပာတစ်သိန်း​တန်​ေလာက် တန်ပါသတဲ့​။ နှင်တံက​ေလး​ေြမှာက်​ေနရင်း​ကမှ ယဉ်သူက​ေလး​ ​ေနပူခမစိုး​လို့​ ဖဲပုဝါက​ေလး​အသာဆွဲလို့​ ကာ​ေပး​ြပန်ပါသတဲ့​။ တံပိုး​တင်ထား​တဲ့​ နွား​နှစ်​ေကာင်မှာ​ေတာင် ကျင်ခပ်ပုဝါစံု တန်ဆာဆင်လို့​ ​ေြကာ့​ေြကာ့​က​ေလး​ပဲ ​ေမာင်း​ပါသတဲ့​။

လှည်း​ပံု​ေတာင်း​ေပါ်မှာ ​ေကာင်း​နိုး​ရာရာ ပန်း​ေရာင်စံုက​ေလး​ေတွ ချည်ထား​ြပန်ပါသတဲ့​။ ​ေနဝင်စအချိန် လှည်း​က​ေလး​ေမာင်း​သွား​တဲ့​လိုက်ရင် နတ်ရထား​ယာဉ်ပျံလို့​ေတာင် ​ေအာင့်​ေမ့​ရပါသတဲ့​။ လှည်း​ေပါ်က ​ေရွှမှုန်က​ေလး​ေတွ ကျဲချခဲ့​သလို လမ်း​တ​ေလျှာက် အ​ေရာင်တလက်လက်ကျန်ခဲ့​ပါသတဲ့​။ လှည်း​ရှင်က​ေလး​က​ေတာင် သူ့​ကိုယ်သူ ဝိသြကံုနတ်သား​ ​ေဝဇယန္တာနတ်ရထား​ကို ြကိုး​စံုကိုင်လို့​ ​ေမာင်း​ေနသ​ေယာင် ထင်မိပါ​ေသး​သတဲ့​။ ဘယ့်​နှယ်ရှိစ။ ြမန်မာမ​ေချာ​ေချာက​ေလး​တစ်​ေယာက်ကို လှည်း​ယာဉ်က​ေလး​နဲ့​ တင်​ေမာင်း​ရတာကိုပဲ နတ်ရထား​ယာဉ်ပျံကို နှင်တံကိုင်လို့​ေမာင်း​ေနသ​ေယာင် ဝါလိုက်တာကွယ်။ ဘိုး​ေတာ်ြကီး​လည်း​ ဘိုး​ေတာ်ြကီး​တို့​ေခတ်တုန်း​က ရပ်ြကီး​သူ​ေလး​ နဲ့​ လှည်း​ယာဉ်​ေြကာ့​က​ေလး​ကို အသက်သွင်း​ထား​တာ ပီြပင်လွန်း​လို့​ သည်ကငချွတ်က​ေလး​လည်း​ ကိုယ်ြမင်ဖူး​တဲ့​ ရပ်ြကီး​သူ​ေတွနဲ့​ နတ်ပန်း​ရထား​ြကီး​ေတွအ​ေြကာင်း​ စား​ြမံုြပန်​ေြပာြပလိုက်ပါဦး​မယ်​ေလ။

အရင်ဘဝက စတုမဟာရာဇ်၊​ တာဝတိသာ၊​ ရာမာ၊​ တုသိတာ၊​ နိမ္မာနရတိ၊​ ပရနိမ္မိတ ဝဿဝတီ တစ်ခုခု​ေသာ နတ်ြပည်က စု​ေတလာခဲ့​တာ ြဖစ်​ေကာင်း​ြဖစ်နိုင်​ေပမယ့်​ ​ေမ့​ပင်ြကီး​ေအာက်မှာ ​ေမ့​ထား​ခဲ့​ေတာ့​ ဘာမှ မမှတ်မိ​ေတာ့​ဘူး​ဗျ။ ခုဘဝမှာ​ေတာ့​ လူရယ်လို့​ ြဖစ်လာကတည်း​က နတ်တို့​ဖန်ဆင်း​ထား​သလား​ ထင်ရ​ေလာက်​ေအာင် အဆင်​ေြပ လွယ်ကူ ​ေချာ​ေမွ့​ အဆင့်​အတန်း​ြမင့်​ြမင့်​ ယာဉ်ရထား​ေတွနဲ့​ သွား​ဖူး​လာဖူး​တာ ြမန်မာြပည်မှာ​ေတာ့​ မဟုတ်တာ အမှန်ဗျ။ (မှန်ချင်သ​ေလာက်မှန် ဆင်ဆာမလွတ်တဲ့​အမှန်။ သည်လိုအြဖစ်အပျက်မျိုး​ တကယ်ြဖစ်ဖို့​ေန​ေနသာသာ စကား​ထဲထည့်​ေြပာ စာထဲထည့်​ေရး​မိရင်​ေတာင် အြဖတ်အ​ေတာက်ခံရမယ့်​ဘဝ။

ဤမှန်​ေသာသစ္စာစကား​ေတွဘာ​ေတွ လာမ​ေြပာနဲ့​)။ က​ေလး​ဘဝကတည်း​က ြမန်မာြပည်မှာရှိတဲ့​ အရာအား​လံုး​ စီး​ဖူး​ပါသဗျာ။ ဖိနပ်ကစလို့​ ဆိုက်ကား​၊​ စက်ဘီး​၊​ ဆိုင်ကယ်၊​ ​ေထာ်လာဂျီ၊​ ဘတ်စကား​မျိုး​စံု၊​ အြမန်ယာဉ်၊​ သီး​သန့်​၊​ နှစ်စီး​တွဲ၊​ အဲကွန်း​ဘတ်စ်၊​ ​ေလအိပ်ကား​၊​ အိတ်ခစပရက်စ်ြကီး​ေတွပါ မကျန်ပါဘူး​။ အား​လံုး​ေကာင်း​ပါသည်။ အား​လံုး​အဆင်​ေြပပါသည်။ ​ေလယာဉ်၊​ ရထား​၊​ သ​ေဘင်္ာ၊​ ​ေမာ်​ေတာ်၊​ သမ္ဗာန်၊​ စက်​ေလှတင်မကဘူး​။ ​ေဖာင်လည်း​စီး​ဖူး​တယ်။ (မြပင်တတ်တာတစ်ခုပဲ)။ နှစ်​ေပါင်း​ေလး​ဆယ်​ေကျာ်ြပီး​ စွန်း​လာတဲ့​အထိ လူလူသူသူ ကူး​သန်း​သွား​လာခဲ့​ဖူး​တာ နည်း​တယ်မထင်ပါဘူး​။ လူဆိုတာ ဂ​ေလာက်​ေတာ့​ ရှိရမှာ​ေပါ့​ ဟုတ်ဘူး​လား​။ သည်ငမိုက်သား​မှ ကံကွက်ကျား​ြပီး​ ဟိုနား​သည်နား​ အြပင်ဘက်က​ေလး​ မ​ေတာက်တ​ေခါက် ​ေရာက်သွား​မိတဲ့​အခါ ဟိုက်ရှား​ဘား​။ ငါတို့​စီး​ေနတာက လူစီး​ယာဉ်​ေတွဆိုရင် သူတို့​ဆီကဟာ နတ်ရထား​ေတွများ​လား​ လို့​ စိတ်ဝယ်ဝိုး​ဝါး​ ထင်မိမှား​သွား​ပါ​ေလတယ်။

“ငါ​ေလ ြမင်နိုင်ရင် မင်း​ကို ြပချင်တယ်” ဆိုတာလိုပဲ အဲသည်အရပ်ကအ​ေကာင်​ေတွကို ကျုပ်တို့​ဆီ အလည်​ေခါ်သွား​ြပီး​ တို့​သွား​သလို သွား​ခိုင်း​လိုက်ရရင် ဗိုင်း​ကနဲ လဲ​ေသသွား​ြကမယ်ထင်တယ်။ ဒင်း​တို့​ေတွက ဘတ်စကား​မလာလို့​ မှတ်တိုင်မှာ လည်ပင်း​ရှည်ရတာလည်း​ ြကား​ဖူး​မှာ မဟုတ်ဘူး​။ ​ေကျာက်ချရပ်ထား​လို့​ နာရီဝက် တစ်နာရီအချိန်ကုန်တာလည်း​ သိမှာ မဟုတ်ဘူး​။ ကား​လာရင်လည်း​ အလုအယက် အတိုး​အ​ေဝှ့​ တက်တတ်မှာ မဟုတ်။ စပယ်ယာက​ေလး​က ချိုချိုသာသာ တင်မမလုပ်ြပီး​ အ​ေရာက်ပို့​ေပး​ရင်လည်း​ ရဲစခန်း​မှတ်တိုင်ပါတယ်ချည့်​ပဲ ြဖစ်​ေနမှာ။ ကား​ေပါ်မှာ ငပိသိပ် ငချဉ်သိပ် အပျိုရည်ပျက်မတတ် အတွန်း​အညှပ်ခံရရင်လည်း​ အသက်ထွက်သွား​ဦး​မှာ။ အဲယား​ကွန်း​မဖွင့်​တဲ့​ မှန်လံုကား​ပူပူြကီး​ထဲမှာ လည်တိုင်က​ေလး​ေမာ့​လို့​ အသက်လုရှူတတ်မှာလည်း​ မဟုတ်။

ငဖယ်တိုး​က​ေလး​ တိုး​ဆင်း​လိုက်လို့​ ​ေကျမွသွား​တဲ့​ အဝတ်အစား​၊​ ပွ​ေယာင်း​သွား​တဲ့​ ဆံပင်အ​ေမာက်​ေတွကိုလည်း​ ဘယ်လို သပ်သပ်ရပ်ရပ်ြဖစ်​ေအာင် ြပုြပင်ရသလဲ သိမှာမဟုတ်။ ကား​ေပါ်မှာ လိုအပ်ရင် တွယ်ချိတ်​ေဆာင်ရတယ် ဆိုတာလည်း​ နား​လည်မယ် မထင်ပါဘူး​။ ည​ေန​ေမှာင်ရီပျိုး​တဲ့​အခါ ကား​ချင်း​ဖိုက်ြကတာကို ဆန်​ေကာထဲက ဆီး​ြဖူသီး​လို စီး​ရတဲ့​အရသာ၊​ ​ေနာက်တန်း​လက်ကိုင်က​ေန ဝိဓူရအမတ်ြကီး​လို တွဲ​ေလာင်း​ခိုရတဲ့​အရသာ​ေတွ ဘယ်သိပါ့​မလဲ။ ​ေတာ်​ေတာ် လူစွမ်း​လူစ နည်း​ြကတာပဲ​ေနာ်။ တို့​လိုလူ ဇမ္ဗူမှာမှ ရှိ​ေသး​ပါစ။

အဲသည်ရပ်ြကီး​သူ​ေလး​တို့​ ဟန်မူပိုမိုတဲ့​အရပ်မှာ​ေတာ့​ မာတလိ၊​ ဝိသြကံု ြကိုး​စံုကိုင်စရာမလိုတဲ့​ နတ်စီး​ယာဉ်​ေတွရှိပါတယ်။ ပထမဆံုး​ေရာက်တဲ့​အ​ေခါက်မှာကတည်း​က လမ်း​ြပြကယ်သူငယ်ချင်း​က​ေလး​က ​ေလဆိပ်အဝ ကား​လမ်း​ေပါ်​ေရာက်တာနဲ့​ ြကိုပို့​ေခါက်ြပန်ယာဉ်​ေပါ် ​ေစွ့​ကနဲ​ေခါ်​ေဆာင်သွား​ပါတယ်။ ​ေစာင့်​လည်း​ေစာင့်​စရာမလို၊​ ပိုက်ဆံလည်း​ ​ေပး​စရာမလို၊​ ​ေချာင်ချိ လင်း​ထိန် ​ေအး​စက်​ေနတာပဲ။ ဘတ်စကား​ဂိတ်ကို​ေရာက်တဲ့​အခါမှာ သူ့​နံပါတ်နဲ့​သူ အသင့်​ရပ်ထား​ြပီး​ နှစ်စီး​ထပ်​ေအာင် တန်း​စီ​ေစာင့်​ေနတာလည်း​ မဟုတ်တဲ့​ ဘတ်စကား​သစ်သစ်ြကီး​ေတွဟာ ကိုယ့်​အတက်​ေစာင့်​ြပီး​တာနဲ့​ ညင်ညင်သာသာ​ေလး​ တန်း​ထွက်​ေတာ့​ ယံု​ေတာင် မယံုနိုင်ဘူး​။ သည်လိုအြဖစ်အပျက်မျိုး​ကလည်း​ ရှိ​ေသး​သကိုး​ေနာ်။ ကား​ဂိတ်မှာကတည်း​က ထင်ထင်ရှား​ရှား​ လမ်း​ညွှန်ြပထား​တဲ့​ ဘတ်စကား​ေတွဟာ ဘယ်နံပါတ် ဘယ်အ​ေရာင်ကိုစီး​ရင်ြဖင့်​ ဘယ်လမ်း​ေြကာင်း​ ဘယ်မှတ်တိုင်​ေတွက​ေန ​ေမာင်း​နှင်မည်ြဖစ်​ေြကာင်း​ အလွယ်တကူသိ​ေစတာလည်း​ပဲ ထူး​ဆန်း​ပါ​ေပ့​ ကတွတ်ပီ​ေရ။ ကျုပ်တို့​ဆီမှာလို “အ​ေမာင်ပုဏ္ဏား​ ​ေတာင်ဒဂံုသွား​လို​ေသာ် အဘယ်ကား​ကို စီး​ရအံ့​နည်း​။” လို့​ ပါး​စပ်ပါရွာ​ေရာက် ​ေလျှာက်​ေမး​စရာလည်း​ မလိုဘူး​။ ဆင်း​မယ့်​တက်မယ့်​သူမရှိရင် ဘယ်မှတ်တိုင်မှာမှ အား​အား​ယား​ယား​ ရပ်မ​ေစာင့်​ဘူး​။

သည်ပံုမျိုး​နဲ့​ တို့​ဆီလာ​ေမာင်း​လို့​က​ေတာ့​ တစ်မနက်နဲ့​ အလုပ်ြပုတ်မယ်။ ကား​ေပါ်မှာ အ​ေြကွစုဗူး​ြကီး​ ​ေဂျာက်​ေဂျာက်ဂျက်ဂျက် ကိုင်ထား​တဲ့​ စပယ်ယာမြကီး​က တို့​ဆီက ခင်မို့​မို့​ေအး​တို့​ စိုး​မိုး​ြကည်တို့​ သူ​ေဌး​ခန်း​ရိုက်သ​ေလာက်​ေတာ့​ ရုပ်ထွက်တယ်။ ဆင်း​မယ့်​မှတ်တိုင်​ေြပာထား​ရင် “ဗိုက်က​ေလး​ပါတယ်” ​ေအာ်စရာမလိုဘူး​။ သူက လာ​ေြပာလိမ့်​မယ်။ အ​ေြကွြပန်အမ်း​လွန်း​လို့​ ​ေဘာင်း​ဘီအိပ်ြကီး​ေလး​ေနတာ​ေြကာင့်​ သူ့​ြမင်ရင် အ​ေြကွ​ေပး​ြဖစ်​ေအာင် သတိထား​ေနရတယ်။ စလံုး​မှာ​ေတာ့​ ကဒ်ြပား​က​ေလး​နဲ့​ တီကနဲဆိုြပီး​ြပီ။ သူတို့​ဘတ်စကား​ေတွြမင်ရတာ ကိုယ့်​ဆီကစကား​နဲ့​ဆို ခါလီ​ေတွချည့်​ပဲ ​ေတွ့​မိတယ်။ လမ်း​မ​ေပါ်​ေမာင်း​ရ​ေတာ့​ လမ်း​ပိတ်တဲ့​အချိန်​ေတွဆို ဘယ်သူမှ စီး​မယ့်​သူ မရှိဘူး​။ ြဖစ်မှြဖစ်ရ​ေလ​ေနာ်။ ဘယ်လိုလူ​ေတွက ဘယ်လိုြပုြပင်စီမံထား​လို့​ အဲသလိုြကီး​ြဖစ်​ေနတာလဲ မသိ။ သူ့​အံ့​ဩရမှာလား​ ကိုယ့်​ကိုယ်ကိုယ် အံ့​ဩရမှာလား​ေတာင် ဇ​ေဝဇဝါြဖစ်လာတယ်။

“ဟုတ်ပါ့​မလား​ ​ေမာင်ကာဠုရဲ့​” လို့​ေတာ့​ လာမ​ေမး​နဲ့​ေနာ်။ ဘယ်ကမလဲ ဘိုး​ဘိုး​ရဲ့​ ဒါ့​ထက်​ေတာင် ပို​ေသး​တယ်။ ​ေနာက်တ​ေန့​ကျ​ေတာ့​ ​ေလဆိပ်အဝက ယူလာတဲ့​ ဘန်​ေကာက်​ေြမပံု​ေသး​ေသး​ေလး​နဲ့​ မိုး​ပျံရထား​စီး​ရြပန်တယ်။ ​ေြမပံု​ေပါ်မှာြကည့်​။ ဘယ်သွား​ချင်လဲ​ေရွး​၊​ ​ေပး​ရမယ့်​ပိုက်ဆံ အ​ေြကွ​ေစ့​ထည့်​လိုက်ရင် ကဒ်ြပား​က​ေလး​ထွက်လာတယ်။ တီကနဲ အ​ေပါက်က​ေလး​က​ေန ြပြပီး​ဝင်လိုက်။ လမ်း​ေပါ်ြပန်ထွက်တဲ့​အခါ ​ေနာက်တတီဆိုြပီး​ြပီ။ ငှက်​ေပျာသီး​အခွံနွှာစား​ရတာကမှ အခွံပစ်ဖို့​ အမှိုက်ပံုး​ရှာ​ေနရဦး​မယ်။ လ​ေပး​စီး​မလား​။ ြကို​ေပး​စီး​မလား​။ ​ေကျာင်း​သား​ဆိုအလကား​။ ကံစမ်း​မဲ​ေတာင် ပါ​ေသး​တယ်။ ဂယ်ဘဲ ဂယ်ဘဲ။ လမ်း​ပိတ်ရိုး​ထံုး​စံမရှိလို့​ တို့​ရွာသား​ေတွအား​လံုး​ ဓူဝံအင်ဗာတာပဲ သံုး​ြကတယ်။

လူ​ေတွလူ​ေတွ ​ေဝါကနဲဆင်း​လာလိုက်။ တက်သွား​လိုက်။ သူ့​လမ်း​နဲ့​သူ။ ခလုတ်​ေတာင် မတိုက်မိဘူး​။ လှည်း​ေပါ်မှာ လှည်း​ေပါ်မှာ ​ေသာ်တာသိုက်ဆန်း​ တိုက်ပန်း​ကိုယ်စီ​ေတာ့​ မထင်နဲ့​။ မျက်လံုး​ချင်း​ေတာင် ဆိုင်မိမှာမဟုတ်။ အိုင်ဖုန်း​ေလး​ေတွ၊​ ​ေကျာက်သင်ပုန်း​က​ေလး​ေတွနဲ့​။ ကိုယ့်​နား​ြကပ်နဲ့​ကိုယ် ​ေခါ်မြကား​ ​ေအာ်မြကား​။ လူ​ေတွနဲ့​ေတာင် မတူဘူး​။ အမ်​ေကဖက်ရှင်​ေရှာ့​က အဝတ်ဝတ်​ေပး​ထား​တဲ့​ အရုပ်ထီး​အရုပ်မ​ေလး​ေတွ ကျ​ေနတာပဲ။ ​ေချွး​ထွက်တဲ့​လက္ခဏာ၊​ အဆီြပန်တဲ့​ မျက်နှာ မ​ေတွ့​ခဲ့​မိဘူး​။ လက်တစ်ကမ်း​အကွာမှာ ကိုယ့်​ကမ္ဘာနဲ့​ကိုယ် ရယ်​ေမာစကား​ေြပာ​ေနြကတယ်။ “ဟမ်”​ေတွဘာ​ေတွ သွား​မလုပ်နဲ့​။ ကိုယ့်​ေြပာ​ေနတာ မဟုတ်ဘူး​။ ​ေတာသား​မှန်း​ လူသိကုန်မယ်။ မှတ်တိုင်တိုင်း​မှာ သူတို့​ဘာသာနဲ့​ေရာ အဂင်္လိပ်ဘာသာနဲ့​ပါ ​ေရှ့​မှတ်တိုင်ကို​ေအာ်​ေြပာ​ေပး​တယ်။ လိုင်း​ေြပာင်း​စီး​ချင် လမ်း​ညွှန်​ေပး​တယ်။ “မှတ်တိုင်ပါရင် ြကို​ေြပာမယ်။ အဝထွက်ထား​မယ်။ အ​ေပါက်မပိတ်ပါနဲ့​။ သည်အ​ေပါက်က​ေလး​နဲ့​ လုပ်စား​ရတာပါ။ ​ေနာက်ကား​ပါတယ်။ ​ေယာကင်္ျား​ေလး​တစ်​ေယာက်ဆင်း​မယ်။ သုတ်သုတ်က​ေလး​။” ဆိုတဲ့​အသံ​ေတွကို လွမ်း​မိပါ​ေသာ်​ေကာ။

တုတ်တုတ်ဆိုင်ကယ်က​ေလး​ စီး​မိြပန်​ေတာ့​ တစ်မျိုး​အရသာ ထူး​ြပန်ပါသ​ေလ။ ​ေလညှင်း​ခံရင်း​ ရှင်​ေလာင်း​လှည့်​ရသလိုပ။ ဘိုင်စကယ်​ေလး​ ကလင်ကလင် လမ်း​ြကိုလမ်း​ြကား​ဝင်ဆိုသလို ​ေကွ့​ကာပတ်ကာနဲ့​ ရွှတ်ကနဲ ​ေရာက်သွား​တယ်။ မီတာတက္ကစီ​ေတွလည်း​ စီး​တဲ့​အခါ စီး​ပါတယ်။ အဲယား​ကွန်း​က ချမ်း​လွန်း​လို့​၊​ ထိုင်ခံုခါး​ပတ်ြကီး​ပတ်ရတာလည်း​ အသက်ရှူကျပ်လို့​ သိပ်မြကိုက်ဘူး​။ သူတို့​ဒလိုင်ဘာ​ေတွ အပျင်း​ြကီး​ပံုများ​က​ေတာ့​ ​ေနရာ​ေြပာလိုက်ရင် ဂျီပီအက်စ်ြကီး​နဲ့​ ဘယ်​ေကွ့​ညာ​ေကွ့​လုပ်ြပီး​ ​ေမာင်း​ပါတယ်။ ကား​လမ်း​ပိတ်​ေနရင်၊​ အက်စီး​ဒင့်​ြဖစ်​ေနရင် အဲသည်ဘက်ကမသွား​နဲ့​ဆိုတဲ့​ ညွှန်ြကား​ချက်​ေတွက လာ​ေသး​တာ။ ငါ တယ် မ​ေြပာလိုက်ချင်။

​ေဝဘာဂီြမို့​သစ်၊​ ဗိုလ်ဟဝှာလမ်း​၊​ အိမ်နံပတ် ဘယ်ဒင်း​ဆို ​ေအာ်ဒါ​ေခါ်သွား​ချင်လိုက်ပါဘိ။ ပတ္တရား​သွား​ေတာ့​ ​ေတာင်း​ေအ့​မှန်လံု​ေလး​ စီး​ဖူး​ြပန်​ေရာ။ ြဖစ်ရပံုများ​ လမ်း​ေြကာင်း​ေတာင် ​ေတာင်​ေတာင်အီအီ မြကည့်​နိုင်။ ြငိမ့်​ြငိမ့်​ေညာင်း​ေညာင်း​ လမ်း​ေကာင်း​ေကာင်း​မှာ အဲကွန်း​စိမ့်​စိမ့်​၊​ သီချင်း​ေအး​ေအး​ေလး​ဆို​ေတာ့​ ​ေရာက်တဲ့​အခါမှသာ နိုး​ေတာ့​တယ်။ လွယ်တာကလည်း​ လက်မှတ်ြဖတ်၊​ တက်ထိုင်၊​ လူြပည့်​ြပည့်​မြပည့်​ြပည့်​ ဆယ်မိနစ်ြကာရင်​ေမာင်း​ေရာ။ ဘယ့်​နှာ​ေတွတုန်း​ကွယ်။ လူ​ေတွမှ ဟုတ်ြကရဲ့​လား​ မသိ။ အသား​ေတာ့​ ဆိတ်ဆိတ် မြကည့်​ေတာ့​ပါဘူး​။ နာတာပဲ အဖတ်တင်မယ်။

ဒါက ကုန်း​လမ်း​ခရီး​ပဲ ရှိ​ေသး​တာဗျ။ “ညာနန်း​နတ်ကယ်သွင် ​ေလယာဉ်ပျံ တိမ်ယံ​ေတာင်စွယ် မိုး​လယ်​ေဝယံဖျား​” ဆိုတာမျိုး​ေတွက​ေတာ့​ ​ေနမိမင်း​ြကီး​ “​ေဝဇယန်နန်း​ြပဿဒ်က မိုး​နတ်မယ်” လို့​ ဟစ်သလို ရင်သပ်ရှု​ေမာ အံ့​ဩမဆံုး​ေတွ ြဖစ်ရတယ်။ ညလံုး​မိုး​ေသာက် ​ေလဆိပ်ထဲတင် တက်တက်စင်​ေအာင် ​ေမွှပလိုက်တာ။ ြကီး​ကျယ်ခမ်း​နား​တာ ဆန်း​ြပား​လှပတာ​ေတွကို စာမဖွဲ့​ပါဘူး​။ စည်း​ကမ်း​တကျ၊​ စံနစ်တကျ၊​ ခုနှစ်ရက်သား​သမီး​ လူမျိုး​တစ်ရာ့​တစ်ပါး​ အား​လံုး​အဆင်​ေြပ​ေချာ​ေမွ့​စွာ ခရီး​သွား​လာနိုင်​ေအာင် ဝန်​ေဆာင်မှု​ေပး​ထား​ပံုက ရင်ထဲကို အလံုး​ြကီး​တစ်ခု လှိုက်လှိုက်တက်လာ​ေစတယ်။ ငါတို့​ေတာ့​ ​ေနာင်လာလတ္တံ့​ေသာ ဘုရား​ရှင်လက်ထက်​ေတာ်​ေရာက်တဲ့​အထိတိုင်​ေအာင် သည်လိုစရိုက် သည်လိုစိတ်ထား​မျိုး​နဲ့​ ဘယ်ပံုဘယ်နည်း​ သူတို့​ေြခဖျား​ဆီ သီသီ​ေဝ့​နိုင်မှာပါလိမ့်​။

အစက​ေြပာ​ေတာ့​ ဦး​ေနဝင်း​တက်ကာစက မဂင်္လာဒံု​ေလဆိပ်ြကီး​ရဲ့​ ပံုစံကို သူတို့​ဆီက လာအတုယူရတယ်ဆို။ ရန်ကုတိြမို့​ေတာ်ြကီး​ရဲ့​ အစီအမံ စည်း​စံနစ်​ေတွကို လာ​ေလ့​လာြပီး​မှ သူတို့​ဆီမှာ (စလံုး​မှာ​ေြပာတာ) မန္တ​ေလး​လမ်း​တို့​ ​ေမာ်လြမိုင်လမ်း​တို့​ နံမယ်မှည့်​ထား​တာဆို။ အစိုး​ရကိုချည့်​ အြပစ်တင်မ​ေနနဲ့​။ ​ေလဆိပ်မှာ အလုပ်လုပ်​ေနြကတဲ့​သူအချင်း​ချင်း​ရဲ့​ ​ေဖာ်​ေရွကူညီ​ေနွး​ေထွး​မှုချင်း​ပဲ ယှဉ်ြကည့်​ပါဦး​။ ဖူး​ကက်ကို သွား​ချင်တဲ့​အခါ ​ေလယာဉ်လက်မှတ်၊​ ဟိုတယ်ဘွတ်ကင်၊​ ​ေလဆိပ်ကား​ြကိုစီစဉ်ပံုက​ေတာ့​ ဘယ်​ေအး​ဂျင့်​ရံုး​ခန်း​မှ သွား​စရာမလိုဘူး​။ စတား​ဘတ်ဂ်မှာ ​ေကာ်ဖီ​ေသာက်ရင်း​ မိတ်​ေဆွြကီး​တစ်ဦး​ရဲ့​ အိုင်ဖုန်း​က​ေလး​တစ်လံုး​နဲ့​ နှစ်​ေကာ​ေလာက်ဆို ကိစ္စြပတ်သွား​တယ်။ ပိုက်ဆံလည်း​ ကဒ်နဲ့​သူ့​ဘာသူ ြဖတ်သွား​တာ။ လက်မှတ်လည်း​ အီး​ေမး​နဲ့​ တန်း​ပို့​လိုက်တာ။ စမတ်ကိုဂွမ်လို့​။ ကိုယ့်​ဆီမှာ လူဆယ်​ေယာက် ရံုး​ခန်း​တစ်ခန်း​ ဖုန်း​အလံုး​နှစ်ဆယ်​ေလာက်နဲ့​ ​ေရပက်မဝင် ဘွတ်ကင်တင်​ေနြကတာ​ေတာင် ​ေလး​ငါး​ေြခာက်​ေခါက် ​ေလာက်​ေတာ့​ သွား​ရတယ်။

​ေလာင်း​မင်း​သား​သိဒ္ဓတ္ထ က​ေလး​ဘဝမှာတုန်း​က ခမည်း​ေတာ်သု​ေဒ္ဓာဒနမင်း​ြကီး​ဟာ ဈာန်ရတဲ့​ ကာဠ​ေဒဝီလရ​ေသ့​ြကီး​ကို ရှိခိုး​ဖူး​ေမျှာ်​ေစတဲ့​အခါ အ​ေလာင်း​ေတာ်အမှန်အစစ်ြဖစ်တာမို့​ မင်း​သား​ငယ်ဟာ ရ​ေသ့​ြကီး​ရဲ့​ ဦး​ေခါင်း​ထက်မှာ ထက်ဝယ်ဖွဲ့​ေခွ ထိုင်ပါ​ေလသတဲ့​။ သည်အခါမှာ ရ​ေသ့​ြကီး​က ရယ်လည်း​ရယ် ငိုလည်း​ငိုလိုက်တာ သည်း​သည်း​ထန်ထန်ပါပဲတဲ့​။ ရယ်ရတဲ့​အ​ေြကာင်း​က​ေတာ့​ ဤမင်း​သား​ငယ်ဟာ ဘုရား​စင်စစ် ဧကန်ြဖစ်လိမ့်​မယ်လို့​ သိတဲ့​အတွက် ဝမ်း​ေြမာက်ဝမ်း​သာ ြဖစ်လို့​ပါတဲ့​။ ဒါ​ေပသိ သူ့​ရဲ့​ အာယုသခင်္ါရကို တွက်ြကည့်​လိုက်တဲ့​အခါ စု​ေတြပီး​ဈာန်အဟုန်နဲ့​ ြဗဟ္မာ့​ဘံုကိုလား​ရမှာြဖစ်ြပီး​ အရူပဘံုမှာ တရား​နာစရာ ရုပ်​ေရာနာမ်​ေရာ အြပည့်​အစံုမရှိတာမို့​ ကျွတ်လွတ်ခွင့်​ေတာ့​ မရနိုင်​ေတာ့​ဘူး​ဆိုတာပါြမင်လို့​ သည်း​ထန်စွာ ငို​ေြကွး​ပါသတဲ့​။

​ေတာြကိုအံုြကား​ ​ေတာင်ယံဖျား​က ​ေမာင်စံဖား​က​ေလး​လည်း​ ရပ်ြကီး​သူတို့​ ဟန်မူပိုမို ဖွဲ့​နွဲ့​သီကံုး​ေနရင်း​ ရယ်လည်း​ရယ်ချင် ငိုလည်း​ငိုချင် မချိုမချဉ်ြဖစ်လာရပါတယ်။ ​ေြပာင်း​လဲလာတဲ့​ အစိုး​ရသစ်ြကီး​ေတွရဲ့​ ဦး​ေဆာင်လမ်း​ညွှန်မှုနဲ့​ သား​သား​တို့​ ​ေရွှြပည်ြကီး​လည်း​ အိုမ​ေဝး​ဘု ​ေရာက်လုပါြပီ။ သူတို့​လိုပဲ ဧကန်မလွဲ ​ေခတ်မီတိုး​တက်လာ​ေတာ့​မည်မှာ ​ေြမြကီး​လက်ခတ်မလွဲပါခင်ဗျာ။ သို့​ေသာ်လည်း​ သား​သား​ေတာ့​မီလိမ့်​မယ် မထင်။ မထင်။ မထင်။ တာ့​တာပါ။ MRT ြကီး​ေတွ၊​ Skytrain ြကီး​ေတွ၊​ Iphone ​ေတွ၊​ Tabloid ​ေတွ၊​ Credit Card ​ေတွ​ေရ။ ကိုယ့်​စရိုက်ကိုယ့်​ဘာဝ လှည်း​ယာဉ်က​ေလး​ြပန်​ေမာင်း​ေနတာကမှ ​ေကာင်း​ဦး​မယ်။

“ဟဲ့​ ဆိုကာ ြကိမ်တန်​ေြမှာက်ရံုနှင့်​ လှည့်​လိုရာ တိမ်ယံ​ေရာက်နိုင်ငဲ့​၊​
အိမ်ြခံ​ေပါက်ပါတဲ့​ နွား​ညီ​ေနာင်။
စား​အီ​ေအာင်ဗျ ဝ​ေစ​ေြကာင်း​ အား​စည်​ေအာင်ပ ည​ေန​ေစာင်း​။
​ေဆာင်ခွင့်​ကိုရွယ်။
​ေမာင်နှင့်​မယ် တူယှဉ်တွဲပါလို့​ ​ေနာင်တင့်​တယ် လူြမင်ရဲကာမှ
ဆူ​ေဝ​ေအာင်ြခူ​ေတွဆွဲလို့​ရယ်
ပွဲဝင်မယ့်​ေချာင်း​သူရဲ့​
လှည်း​ယာဉ်နဲ့​ေမာင်း​။

Read More

“မင်း​ရာမရဲ့​ ကိဿကိန္ဒာ”

| မှာေရးသားခဲ့သည်။ 0

ရာမာယနဇာတ်​ေတာ်ဟာ ြမန်မာ​ေတွနဲ့​ သိပ်မစိမ်း​သလို အိန္ဒိယ၊​ ယိုး​ဒယား​၊​ လာအို၊​ က​ေမ္ဗာဒီး​ယား​ေတွမှာလည်း​ ရှိတဲ့​အတွက် ​ေတာင်အာရှနိုင်ငံ​ေတွရဲ့​ ယဉ်​ေကျး​မှုအ​ေမွအနှစ်လို့​လည်း​ ​ေြပာလို့​ရတာ​ေပါ့​။ မူရင်း​အစ ြမစ်ဖျား​ခံရာက​ေတာ့​ အိန္ဒိယကစာဆို​ေတာ်ြကီး​ ဝါလမိကိရဲ့​ ကဗျာရှည်ြကီး​ကလာတယ်လို့​ ​ေြပာြကြပီး​ ဖတ်​ေတာ့​ မဖတ်ဖူး​ပါဘူး​။ သို့​ေသာ်လည်း​ ြမန်မာြပည်ကို ​ေရာက်လာတာက​ေတာ့​ ကိုယ်​ေတွက သည်က​ေန့​ထိ ယိုး​ဒယား​လို့​ နှုတ်ကျိုး​ေနတဲ့​ ထိုင်း​နိုင်ငံက ြဖစ်ပါတယ်။

ထိုင်း​လူမျိုး​ေတွက သူတို့​ကို ယိုး​ဒယား​လို့​ေခါ်တယ်ဆိုရင် ​ေခါ်မှန်း​မသိတာပဲ ရှိမယ်။ ဒါဟာ ငါတို့​ကို ချိုး​ချိုး​ဖဲ့​ဖဲ့​ နှိပ်နှိပ်ချချ​ေခါ်တာ။ လူမျိုး​ေရး​ခွဲြခား​တာ ဘာြဖစ်တယ် ညာြဖစ်တယ် အနာ​ေပါ်တုတ်ကျ ခုန်ဆွခုန်ဆွ ြဖစ်မ​ေနပါဘူး​။ အယုဒ္ဓယမှာ ဧည့်​လမ်း​ညွှန်​ေတွက သီဟတင်စိုး​ ဂျပန်ကား​ရိုက်သလို ဖရမာ​ေတွက ဘယ်လိုဘယ်ချမ်း​သာ နား​ေထာင်​ေကာင်း​ေအာင် စီကာပတ်ကံုး​ ​ေြပာချင်​ေြပာမယ်။ သွား​ရင်း​လာရင်း​ ကိုယ့်​ကို ြမန်မာမှန်း​သိရင် စကား​နည်း​ရန်စဲ အသံတိတ်သွား​တာ​ေလာက်ပဲရှိြပီး​ ရာဇဝင်​ေြကွး​ ဆပ်လိုက်ြကစို့​ရဲ့​ လို့​ေတာ့​ ရန်​ေစာင်မာန်တင်း​ လုပ်​ေလ့​မရှိပါဘူး​။ သူတို့​နဲ့​ကိုယ်နဲ့​ အသား​အ​ေရ ရုပ်ဆင်း​သွင်ြပင်ချင်း​ကလည်း​ ​ေတာ်​ေတာ်ြကီး​ နီး​စပ်​ေပတာကိုး​။ ြမန်မာဘုရင်​ေတွ ယိုး​ဒယား​ကို စစ်ချီစစ်တိုက်လုပ်တဲ့​အခါ စစ်​ေရး​၊​ နိုင်ငံ​ေရး​။ စီး​ပွား​ေရး​ေတွ ဘယ်လိုအကျိုး​အြမတ်ရှိခဲ့​သလဲ ​ေရ​ေရရာရာ မ​ေြပာနိုင်​ေပမယ့်​ ယဉ်​ေကျး​မှုနဲ့​ အနုပညာပိုင်း​မှာ​ေတာ့​ တန်ဖိုး​မြဖတ်နိုင်​ေအာင် တိုး​တက်ဖွံ့​ြဖိုး​လာခဲ့​ပါတယ်။ ကိုယ့်​ဆီမှာရှိတဲ့​ ယိုး​ဒယား​ကန်​ေတာ့​ြကိုး​တို့​၊​ ယိုး​ဒယား​သီချင်း​တို့​ဆိုတာ သူတို့​ဆီမှာ​ေတာင် မူရင်း​ မကျန်ရစ်​ေတာ့​ဘူး​။

အဲသည်​ေတး​သွား​တီး​လံုး​မျိုး​ကို ​ေရှး​ေရှး​တုန်း​ကတီး​ြကမှုတ်ြကတဲ့​ ထိုင်း​သီချင်း​ေတွထဲမှာ ြကား​ေတာ့​ ြကား​ဖူး​တယ်။ ဒါ​ေပမယ့်​ ဘယ်သီချင်း​လဲ ဟုတ္တိပတ္တိ မ​ေြပာနိုင်ဘူး​။ ရာမယနဇာတ်​ေတာ်က​ေတာ့​ သူ့​ဆီမှာ​ေရာ ကိုယ့်​ဆီမှာပါ သပ်သပ်ခပ်ခပ် ကျန်ရစ်​ေန​ေသး​ြပီး​ ကိုယ့်​ဆီကလက်ရာဟာြဖင့်​ သူ့​ဘက်ကအ​ေမွအနှစ် မကင်း​ေပဘူး​လို့​ တိတိပပ​ေြပာနိုင်ပါတယ်။

အိန္ဒိယမှာလည်း​ ရာမယနက ယဉ်​ေကျး​မှု ​ေရ​ေသာက်ြမစ်မို့​ ထိန်း​သိမ်း​ဆက်ခံထား​ဆဲ အမှန်ပါ။ သို့​ေသာ်လည်း​ များ​ြပား​လှစွာ​ေသာ ဟိန္ဒူနတ်ဘုရား​ေတွထဲ​ေရာက်သွား​ြပီး​ ကိုြကီး​ေကျာ်တို့​၊​ မမနှဲတို့​လိုပဲ ကုလား​ဘုရား​ပွဲကျင်း​ပရင်း​ နတ်​ေချာ့​ြကတဲ့​အခါ ပွဲမကရ​ေတာ့​လို့​ ဖုန်အလိမ်း​လိမ်း​တက်​ေနတဲ့​ ြမန်မာရာမပံု​ေတာ်များ​နဲ့​ သမင်လိုက်ြက ခွင်ရိုက်ြကပါတယ်။ သူတို့​ဆီမှာက ရုပ်ထုရုပ်လံုး​ကျ​ေတာ့​ ပိုြပီး​ ခမ်း​ခမ်း​နား​နား​ အသက်ဝင်ပါတယ်။ ဘုရား​ေကျာင်း​ေတွနဲ့​ကိုး​ကွယ်ြကတဲ့​ ဟနုမာန်​ေမျာက်မင်း​ေတာင်မှပဲ တရုတ်ြပည်က ​ေမျာက်မင်း​စွန်း​ဝူခုန်း​ထက် တန်ခိုး​ထွား​ြပီး​ ကိုး​ကွယ်ဝတ်ြပုဆု​ေတာင်း​သူ တပံုတပင်နဲ့​ နတ်ဘုရား​တစ်ဆူ ြဖစ်​ေတာ်မူ​ေပထ​ေသာ အမတ​ေဒဝတာြကီး​တစ်ပါး​အြဖစ် ထင်ရှား​ပါတယ်။

ခု​ေတာ့​ အိန္ဒိယရုပ်ရှင်ဇာတ်လမ်း​တွဲ​ေတာ်​ေတာ်များ​များ​မှာ ရိုက်ရက်အြပည့်​ေပး​ေနရလို့​ ဘုရား​ပွဲပင့်​ဖို့​ေတာင် ခပ်ခက်ခက်ရယ်။ သူ့​ပုခံုး​ေပါ်ထမ်း​ထား​တဲ့​ ​ေရွှ​ေရာင်​ေဆး​ြကိမ်လံုး​ေတာင်​ေဝှး​ြကီး​ဆို ကျုပ်တို့​ဆီ လွှတ်​ေတာ်ထဲက ဝန်မင်း​များ​ ​ေရွညီလာဝန်း​ရံခတဲ့​အခါ လူပျို​ေတာ်သား​တစ်​ေယာက်က ထမ်း​ြပီး​ ဝင်​ေစထွက်​ေစ လုပ်တဲ့​ဟာမျိုး​ေပါ့​။ (​ေတာ်ပါ​ေသး​ရဲ့​ ခိုင်ဖံုး​ရံုး​ဖွင့်​သလို ​ေလှာ်တက်​ေတွနဲ့​ေခါက်ြပီး​ ဝူဝူ ဝယ်ဝယ် မလုပ်ရလို့​)။ ​ေပါ့​ေသး​ေသး​ေတာ့​ မမှတ်နဲ့​ေနာ်။ ​ေရွှသား​ပကတိ စစ်စစ်ြကီး​ဆိုပါလား​။ ​ေနာက်တခါ ​ေရွှနန်း​ေတာ်က ​ေြကာ်ြငာတဲ့​အခါမှ ထွန်း​အိန္ဒာဘိုကို မန်း​ဝင်း​ရုပ်ြကီး​ထွက်​ေအာင်ဆင်ြပီး​ အဲဒါြကီး​နဲ့​ လိုက်ရိုက်ခိုင်း​ရင် ​ေကာင်း​မလား​ပဲ။ (​ေတာ်​ေရာ​ေပါ့​။ နို့​မို့​ ဟနုမာန်အရိုက်ခံရတာ ကိုယ်ြဖစ်​ေနဦး​မယ်)

အိန္ဒိယက မယ်သီတာက​ေတာ့​ တစ်နယ်နဲ့​တစ်နယ် ရုပ်သွင်မတူြကဘူး​။ ကိုယ့်​လူမျိုး​ ယဉ်​ေကျး​မှုအလိုက် ဆင်ြကြပင်ြကတယ်။ မျက်ဝန်း​နက်နက် ဝိုင်း​ဝိုင်း​စက်စက်ြကီး​ြဖစ်​ေအာင် ကာချယ်​ေတွဆိုး​ြပီး​ နှာကျား​ပန်း​ချီြခယ် နဖူး​ြပင်မှာ အနီစက်​ေတာက်​ေတာက်က​ေလး​နဲ့​ စံပယ်ပန်း​ေတွ တ​ေခါင်း​လံုး​ညွှတ်​ေန​ေအာင်ပန်ထား​တဲ့​ မယ်သီတာဟာ အင်မတန်ဆွဲ​ေဆာင်မှုရှိတဲ့​ အိန္ဒိယယဉ်​ေကျး​မှု ယမင်း​ပျိုက​ေလး​ပါပဲ။ တချို့​က ဂါဝန်ရှည်က​ေလး​နဲ့​ တချို့​က ​ေအာက်ပိုး​ကျိုက်က​ေလး​နဲ့​ ​ေြခ​ေထာက်မှာ လက်မှာ ြခူ​ေတွ​ေဝ​ေန​ေအာင်ဆွဲထား​ြပီး​ အသံလွင်လွင်က​ေလး​ထွက်​ေအာင် ကြပြကတာ ြမန်မာ​ေတွ ယိုး​ဒယား​ေတွ ကပံုမျိုး​နဲ့​ ဘာမှ မဆိုင်ပါဘူး​။

ဇာတ်​ေဆာင်​ေတွဟာ ​ေခါင်း​ေဆာင်း​ မျက်နှာဖံုး​ မ​ေဆာင်း​ပဲ မျက်နှာ​ေပါ် ​ေဆး​ေရာင်စံု ပန်း​ချီြခယ်လို့​ သူတို့​ဘာသာဘာဝနဲ့​ ကြကခုန်ြကတဲ့​ ရာမာယနဟာလည်း​ တစ်မျိုး​ စိတ်ဝင်စား​ဖို့​ ​ေကာင်း​တာ​ေပါ့​။ သိဃင်္ိုယ်ြပည်လို့​ သိြကတဲ့​ သီရိလကင်္ာမှာလည်း​ အဲဒီရာမဇာတ်မျိုး​ ရှိတယ်​ေလ။ ဒါ​ေပမယ့်​ ြမန်မာြပည်က ဟိန္ဒူဘုရား​ပွဲ​ေတွကျရင် ကိုယ့်​ဆီက စည်း​ပံု ထိုင်မသိမ်း​ ​ေရသီနား​နဲ့​ မယ်သီတာြကီး​က ​ေမပုလဲပရိသတ်အလယ်မှာ ​ေရွှသမင်ကို ဖမ်း​လို့​ေပး​ပါ လုပ်ရတာ လမိုင်း​ကို ကပ်မယ်မထင်ပါဘူး​။ ဟိုကအက ကတတ်တဲ့​သူ ရှာမရလို့​ သူတို့​လည်း​ နား​မလည်ပါး​မလည်ဟာြကီး​ကို သည်း​ခံခွင့်​လွှတ် ရှုစား​ရပံု​ေပါက်တယ်။

ယိုး​ဒယား​က​ေန ြမန်မာ​ေတွဆီကို​ေရာက်လာတဲ့​ ရာမာယနကို သည်ကလူ​ေတွကလည်း​ သည်အတိုင်း​ နား​မလည်ပါး​မလည် ပံုတူကူး​ြပီး​ ကတာ​ေတာ့​ မဟုတ်ပါဘူး​။ ြမန်မာ့​သုခုမ သဘင်ပညာနဲ့​ ဇာတ်အိမ်ဇာတ်သွား​ေပါ်မှာ တန်ဆာဆင်ြပီး​ ကျကျနန လှလှပပ ကြပြကတဲ့​အခါ ခုနစ်ရက် ခုနစ်လီ ၄၉ ညတိုင်တိုင် ကြပြကရပါသတဲ့​။ နန်း​ေတာ်ထဲမှာ ကြပရတဲ့​ ​ေတာ်ဝင်ဇာတ်​ေတာ်ြကီး​ဆိုလို့​ ရာမ နဲ့​ အီ​ေနာင် နှစ်ခုပဲ မှတ်မှတ်သား​သား​ရှိတယ်။ သူ့​အခန်း​နဲ့​သူ၊​ သူ့​ေတး​သွား​တီး​လံုး​နဲ့​သူ၊​ သူ့​ကကွက်နဲ့​သူ လမိုင်း​ဝင်​ေအာင်ကရတာ ဘယ်​ေလာက်များ​ အသား​ေသ​ေအာင်ကျင့်​ထား​ရသလဲဆိုရင် ငယ်ငယ်တုန်း​က ြကည့်​ဖူး​တဲ့​ ​ေရ​ေကျာ်​ေမာင်​ေမာင်ဆိုတဲ့​ ရာမမင်း​သား​ဟာ အရပ်ထဲသွား​ရင်း​လာရင်း​ ဘယ်အချိန်ြကည့်​ြကည့်​ သူ့​လက်​ေချာင်း​ေလး​ေတွက ယိုး​ဒယား​ကြကိုး​ဆင်ထား​လျက်က​ေလး​ ​ေတွ့​ရတယ်။ (အသား​တင်မဟုတ်ဘူး​ အ​ေြကာပါ​ေသ​ေနသလား​ပဲ)။ မဟာဂီတသီချင်း​ြကီး​ထဲမှာပါတဲ့​ ယိုး​ဒယား​သီချင်း​ေတာ်​ေတာ်များ​များ​ဟာ အဲသည်ရာမဇာတ်​ေတာ်ထဲက ဇာတ်ထွက် ဇာတ်ဝင်​ေတး​သီချင်း​ေတွပါပဲ။

ပန်း​ြမိုင်လယ် ဆို လူတိုင်း​သိြကပါလိမ့်​မယ်။ ပတ်ပျိုး​ထဲမှာဆိုရင်​ေတာ့​ ဘုန်း​မျာ့​မျာ့​မင်း​ ပတ်ပျိုး​ပါတယ်။ ြကက်သီး​ေမွး​ညင်း​ထ​ေအာင် နား​ေထာင်လို့​ေကာင်း​ပါတယ်။ ​ေတး​သွား​မပါပဲနဲ့​ တီး​လံုး​ချည့်​သက်သက် က​ေရာင်း​တို့​ ဖျဉ်း​ချင်တို့​လို တီး​ကွက်​ေတွဆို ကတတ်တဲ့​သူ​ေတွအဖို့​ ဘယ်လိုမှ မ​ေနနိုင်မထိုင်နိုင် လက်​ေတွ ​ေြခ​ေတွ ​ေကွး​ေကာက်လာ​ေအာင် အ​ေရာက်ပို့​ပါတယ်။ “မယ်သီတာလို ​ေရွှသမင် ဖမ်း​လို့​ေပး​ဖို့​ ချစ်သူရာမမင်း​ကို​ေစ” ဆိုတဲ့​ သီချင်း​ထဲက တီး​လံုး​မျိုး​ကို​ေြပာတာပါ။ ြမန်မာတို့​ရဲ့​ ရာမာယနဇာတ်​ေတာ်ြကီး​ရဲ့​အသက်ဟာ ဇာတ်အိမ်ဇာတ်သွား​မှာ မရှိပဲ ​ေစာ​ေစာက ​ေြပာခဲ့​တဲ့​ ကကွက်၊​ ​ေတး​သွား​၊​ စည်း​ကမ်း​ကလနား​ေပါ်မှာ ရှိပါတယ်။

ဒါ​ေြကာင့်​မို့​လို့​ ြပန်လည်​ေဖာ်ထုတ်ြကတဲ့​သူ​ေတွက ​ေရွှမန်း​တင်​ေမာင်ဇာတ်ကသလို “ကျုပ်သား​ကိုတဲ့​ စွန်ချီ။ ငှက်ပလီဘယ်ကို ြကွပါလိမ့်​။ ြပန်ချပါအုန်း​ ဟုန်း​ ဟုန်း​ ဟုန်း​..။” ဆိုတာမျိုး​ ရင်ဘတ်ြကီး​ကို ထုထုြပီး​ ဆိုငို​ေြပာ​ေတွထည့်​လာတဲ့​အခါ အဆီအ​ေငါ် အစပ်အဟပ်မတည့်​သလို ြဖစ်​ေနတယ် ထင်တာပဲ။ ​ေရွှသမင်က​ေလး​ရဲ့​ လည်ြပန်တ​ေမာ့​ေမာ့​ဟန်က​ေလး​၊​ ဂမ္ဘီမယ်​ေတာ်ရဲ့​ ​ေဒါင်း​ေတာင်နှစ်ဘက်ချီဟန်က​ေလး​၊​ ဒဿဂီရိြကီး​ရဲ့​ ဖ​ေနာင့်​သံစူး​ ကဆုန်နင်း​ဟန်က​ေလး​ေတွ မပီြပင်ရင် ဘာအရသာမှကို မရှိ​ေတာ့​တာ။ အဲသည်အက​ေတွကို ကျကျနန ြပန်လည်​ေဖာ်ထုတ် ထိမ်း​သိမ်း​ခဲ့​တာက​ေတာ့​ ဦး​ေနဝင်း​ြကီး​လက်ထက် ယဉ်​ေကျး​မှုဝန်ြကီး​ဌာနက အနုပညာရှင်များ​ပါပဲ။ သူ့​ေနာက်ပိုင်း​ ဆိုက​ေရး​တီး​ြပိုင်ပွဲ​ေတွနဲ့​ အကျိတ်အနယ် ြပန်စု​ေဆာင်း​ယူတာ​ေတာင်မှ တူတူတန်တန် မရ​ေတာ့​ဘူး​။ သ​ေဘာ​ေလာက်ပဲ ရှိြပီး​၊​ ဟန်​ေတွ ​ေပျာက်ကုန်တယ်။ ​ေခတ်ကာလပညာသည်တို့​က သီချင်း​ြကီး​လည်း​ မ​ေကျ၊​ ကြကိုး​လည်း​ မညက်​ေတာ့​ပဲ ရုပ်သွင်က​ေလး​ေတွသာ မှုန်မှုန်​ေချာ​ေန​ေအာင် ြပင်ြကတာမို့​ ထင်ပါရဲ့​။

သိ​ေစချင်တာက​ေတာ့​ ရာမာယနဇာတ်​ေတာ်ဟာ ဇာတ်​ေြကာင်း​ေကျာရိုး​က​ေလး​ တစ်ခုတည်း​ေပါ်မှာ အာရှနိုင်ငံ​ေတွက ကိုယ့်​ကိုယ်ပိုင်ယဉ်​ေကျး​မှုနဲ့​ကိုယ် အစာသွတ် တန်ဆာဆင်ထား​တဲ့​အတွက် တစ်နယ်တစ်မျိုး​ မရိုး​ရ​ေအာင် မူဟန်သွယ်သွယ် ြပုြပင်ထိန်း​သိမ်း​လာြကတယ်ဆိုတဲ့​အချက်ကိုပါ။ အင်ဒိုနီး​ရှား​မှာ​ေတာင် တုတ်ထိုး​ရုပ်​ေသး​နဲ့​ ကြကခုန်ြကတာ သည်ဇာတ်​ေတာ်ထဲက ဇာတ်​ေကာင်​ေတွပဲ မဟုတ်လား​။

ဇာတ်​ေကာင်​ေတွ အသက်ဝင်လာလိုက်ပံုက​ေတာ့​ ​ေနရာတိုင်း​မှာ တကယ်ရှိခဲ့​တယ် လို့​ ထင်​ေနြကြပီး​ အ​ေလာင်း​ေတာ်ရာမမင်း​သား​လို့​ ​ေြပာတဲ့​သူက​ေြပာ၊​ (တကယ်​ေတာ့​ ဗုဒ္ဓဝင်ထဲမှာ​ေရာ ဘုရား​ေဟာထဲမှာပါ မပါတာ အမှန်) ရာမာကရစ်ရှနား​ နတ်ဘုရား​ရယ်လို့​ ကိုး​ကွယ်တဲ့​သူက ကိုး​ကွယ်​ေနြက​ေတာ့​ ကိုယ်​ေတွ သ​ေရ​ေခတ္တရာ ပါး​စပ်ရာဇဝင်ခင်း​သလိုပဲ ​ေတာင်အာရှ​ေြမပံု အြပန့်​လိုက်ြကီး​ေပါ်မှာ ဇာတ်ပန္နက်ရိုက်ြပီး​ ​ေရ​ေြမ​ေတာ​ေတာင် လိုက်ဖက်​ေအာင်စိတ်ကူး​လို့​ ကိုယ့်​ဘက်ကိုယ်ယက်ြပီး​ ဇာတ်​ေကာင်​ေတွကို အ​ေမွခွဲယူလိုက်ြကတာက​ေတာ့​ သည်လိုပါ။ လကင်္ာဒီပချစ်သူလို့​ေခါ်တဲ့​ ဒဿဂီရိြကီး​က သီရိလကင်္ာ​ေခါ် သီဟိုဠ်စံ မင်း​တရား​ြကီး​ြဖစ်သွား​သတဲ့​။ သီဟိုဠ် နဲ့​ သိဃင်္ိုယ် အသံဆင်​ေနလို့​ ဆွဲစိလိုက်တာ​ေနမယ်။ အ​ေလာင်း​ေတာ်ရာမမင်း​သား​ရဲ့​ အယုဒ္ဓယ​ေရွှြပည်ြကီး​က​ေတာ့​ အမည်နာမချင်း​မှာ တွတ်​ေတာင်မဟုတ်ဘူး​။ ဒဲ့​ေပါက်ထား​တဲ့​ ယိုး​ဒယား​ြပည်က ယူ​ေဆာင်​ေလသတည်း​။

သူတို့​ရာဇဝင်​ေတွထဲမှာကိုက ရာမမင်း​ဆက်ဆိုတာ ​ေရစစ္စြတီ ြပုလုပ်ြပီး​သား​။ နံပါတ်စဉ်​ေတာင်ထိုး​ေပး​ထား​ရတယ်။ ​ေမှာ်ရံု​ေတာြကီး​ရယ် ဉာဏ်ပလီတဲ့​ ဂမ္ဘီသခင်မရယ် စံပါယ်ရာ ဘီလူး​တို့​ဌာနီက​ေတာ့​ အသား​မည်း​မည်း​ မျက်လံုး​ြပူး​ြပူး​၊​ ဆံပင်​ေကာက်​ေကာက်၊​ သွား​ေခါ​ေခါ၊​ လူရုပ်ဆိုး​ေတွ​ေနြကတဲ့​ အိန္ဒိယက ယူ​ေစဗျား​။ ဟင် ဒါဆိုရင် သား​သား​တို့​ ​ေရွှ​ေတွစံရာ ြပည်ြမန်မာက ြဖစ်စရာတစ်ခုပဲ ကျန်​ေတာ့​တာ​ေပါ့​။ သုကျိတ်နဲ့​ ဘာလီတို့​စံရာ ကိဿကိန္နာ​ေလ။ ဟုတ်များ​ဟုတ်​ေန​ေလ​ေရာ့​သလား​ဗျာ။ ကျုပ်တို့​ဆီက ကိုကိုဘာလီနဲ့​ ညီညီသုကျိတ်​ေတွကလည်း​ လံုး​ေထွး​သတ်ပုတ် နန်း​လုလာခဲ့​တာ ရိုး​ရာမဟုတ်ဘူး​လား​။ နန်း​ေတာ်​ေရှ့​ြကီး​ကဆို မြမရင်ရဲ့​ မယ်ဥ​ေတာင် သီချင်း​ထဲမှာ ချွန်ထား​တယ်။ “ြကို့​ညိုစံရာ သုကျိတ်မင်း​တို့​ သင်း​ပင်း​ဖွဲ့​တဲ့​ေနရာ” တဲ့​။ ​

ေသ​ေရာဟ။ ခုမှပဲ ကိုယ့်​ကိုယ်ကိုယ် ​ေမျာက်မျိုး​ြမင့်​မှန် မှန်း​သိ​ေတာ့​တယ်။ ဆိုင်ဆိုင်မဆိုင်ဆိုင် တို့​အညာကလူ​ေတွလွတ်​ေအာင် မယ်သီတာ​ေမွး​ရာဇာတိ မိတ္ထီလာြပည်ဆိုတာကို​ေတာ့​ နံမယ်ချင်း​တူတဲ့​ တို့​မိတ္ထီလာကပဲ ယူလိုက်ြကရ​ေအာင်​ေနာ်။ လယ်ထွန်မဂင်္လာလုပ်ရင်း​ ထွန်သွား​နဲ့​ထိုး​မိတဲ့​ ​ေရွှြကုပ်က​ေမွး​တယ် ဆိုတာကိုး​။ “မိတ္ထီလာကန်​ေတာ်​ေအာက်က ဖား​ေကာက်ခဲ့​ပါ” ဆိုတဲ့​သီချင်း​ကို သီတာ​ေဒဝီက​ေလး​အတွက် သား​ေချာ့​ေတး​လို့​ ဆွဲစိလိုက်တာ​ေပါ့​။ ဒါ​ေြကာင့်​ ြမန်မာမ​ေလး​ေတွက နတ်သမီး​ေလး​လိုလှ​ေနြပီး​ ြမန်မာထီး​က​ေလး​ေတွက ​ေမျာက်ရှံုး​ေအာင်​ေဆာ့​တာ​ေနာ့​။

ကဲပါ​ေလ။ ​ေမျာက်ြဖစ်မှ​ေတာ့​ ​ေမျာက်ြပည်သမိုင်း​ကို ​ေမျာက်မျက်ရည်ဝိုင်း​ြဖစ်​ေအာင် ကျရာဇာတ်ရုပ်က ကရ​ေသး​တာပ။ ဒဿ​ေကျာ်စွာက ​ေကာင်မ​ေလး​ကို အတင်း​ခိုး​ေြပး​တဲ့​အခါ (မွှား​လို့​ မွှား​လို့​။ သူနဲ့​ကျမှ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်)။ ဒဿဂီရိက မယ်သီတာကို ရထား​ပျံနဲ့​ ​ေဆာင်ကျဉ်း​သွား​တဲ့​အခါမှာ ြကို့​ပင်ြကီး​ေပါ်မှာ ​ေမျာက်မှိုင်မှိုင်​ေနတဲ့​သုကျိတ်ကို​ေတွ့​ေတာ့​ ဟိုက ထံုး​စံအတိုင်း​ ကယ်ြကပါဦး​ ​ေအာ်သတဲ့​။ သူကိုယ်တိုင်​ေတာင်မှ ရဖျုဂျီကမ့်​မှာ ကပ်ရပ်စား​ေသာက်​ေနရတဲ့​ ​ေမာင်သုကျိတ်က “ဘာဘာ ဘာမှ မတတ်နိုင်ပါ။” လို့​ အ​ေြကာင်း​ြပန်တယ်။ “ဒါဆိုလည်း​ ​ေဟာဒီြမတဘက်က​ေလး​ကို ဒီအိတ်ချ်အယ်လ်နဲ့​ ပို့​ေပး​ပါ။” ဆိုတာ​ေတာ့​ ဟွန်ဒီလွှဲခရမှာမို့​လား​ မသိ ယူထား​လိုက်တယ်။ မင်း​ညီ​ေနာင် ြကို့​ပင်​ေအာက်​ေရာက်လာ​ေတာ့​ ​ေနာင်​ေတာ်ရာမက မယား​ေဇာနဲ့​ ဖလက်ြပ​ေနြပီမို့​ ညီညီ့​ေပါင်​ေပါ်​ေခါင်း​အံုး​လို့​ အိပ်သတဲ့​။

​ေကျာ​ေပါ်မှာ မှက်ြခင်ကိုက်လို့​ အသား​ေတွ တဆတ်ဆတ်တုန်တာ​ေတာင် ကိုကိုနိုး​မှာစိုး​လို့​ ညီ​ေတာ်​ေမာင်က​ေလး​က အံကျိတ်ခံသတဲ့​။ သူများ​ညီအကို​ေတွများ​ တယ်လည်း​ချစ်ြကြကင်နာြကပါကလား​ ဆိုတဲ့​ စိတ်ဟာ ​ေမာင်သုကျိတ်ကို မျက်ရည်​ေတွ ဗူး​သီး​လံုး​ေလာက်ကျ​ေစတယ်။ ဘယ်​ေလာက်​ေတာင်လဲဆိုရင် ကိုကိုရာမက တံ​ေတာင်နဲ့​ေထာင်း​ရသလား​ လို့​ ညီ​ေတာ်လက္ခဏကို မာန်ယူရတဲ့​အထိပဲ။ ကဲ အခု​ေတာ့​ လက်​ေတွ့​သိြပီ။ ကျုပ်တို့​ဟာ တကယ်ကို ​ေမျာက်ဇာတ်ပါတာခင်ဗျ။ ဘူတန်မှာတုန်း​က သူတို့​ဘုရင်က ဘူတန်ြပည်သူ​ေတွကို ​ေစာင့်​ေရှာက်တာ၊​ လူတန်း​ေစ့​ေအာင် အခွင့်​အ​ေရး​ေပး​တာ​ေတွကို ြမင်ရတုန်း​ကတစ်ခါ။ ဘန်​ေကာက်မှာ ယပက်လက်​ေတွ ​ေြမလျှိုး​မိုး​ပျံ နှစ်ြပား​တန် ကား​ရထား​ေတွနဲ့​ အိုင်ဖုန်း​ေလး​ေတွ ခရက်ဒစ်ကဒ်​ေတွနဲ့​ လူရည်လည်​ေနတာ ​ေတွ့​လိုက်ရတုန်း​ကတစ်ခါ၊​ ​ေမာင်သုကျိတ်ဝင်ပူး​သလို “ညီ​ေနာင်မူယာ သူသာြမင် သည်တွင်​ေရွှဘဝင် လွန်လှိုက်လှဲ” ဆို ​ေမျာက်မျက်ရည်ဝိုင်း​ြဖစ်ရတယ်။ သုကျိတ်ခမျာမှာ​ေတာ့​ အကိုအရင်း​ြကီး​က ပလ္လင်​ေပါ်တက်ကိုက်ြပီး​ မိန်း​မပါသိမ်း​ပိုက်ခံထား​ရတာကိုး​။

​ေမျာက်ဇာတ်ခင်း​မိမှ​ေတာ့​ ဆံုး​ေအာင် လက်စသပ်ရဦး​မှာ​ေပါ့​ေလ။ မင်း​ရာမတို့​ညီ​ေနာင်နှစ်​ေဖာ်ကို ြကို့​ညိုသစ်ဘံု စံကွန်း​နန်း​ကဆင်း​လို့​ စံုဆယ်ြဖာ ပန်ထွာဦး​တင်နဲ့​ ြဖစ်​ေြကာင်း​ကုန်စင် ​ေမျာက်သံ​ေနှာလို့​ သံ​ေတာ်ဦး​တင်ကာ သက်​ေသအြဖစ် မယ်သီတာဆီက ြမပုဝါက​ေလး​ဆက်လို့​ စစ်ကူ​ေတာင်း​ရှာတယ်။ တကယ်​ေတာ့​ သည်အြဖစ်မျိုး​ဟာ တို့​သမိုင်း​ထဲမှာ မဏိပူရ ကချာနယ်က ​ေချာ်ဂျစ်ဆင် မာဂျစ်ဆင် ညီအကိုနဲ့​ တြဖတ်တည်း​ပါပဲ။ ြပည်တွင်း​က ကိုယ့်​အမျိုး​သား​ချင်း​ အနိုင်ကျင့်​နှိပ်စက်တဲ့​သူကို အြပစ်တင်ချင်တင်၊​ ြပည်ပအား​ကိုး​ ပုဆိန်ရိုး​လုပ်ြပီး​ သူများ​စစ်ကူနဲ့​ နန်း​ချတဲ့​သူကို အြပစ်တင်ချင်တင်၊​ သမိုင်း​ဆိုတာက​ေတာ့​ နန်း​တက်တဲ့​သူ ဆက်​ေရး​စတမ်း​ပဲ။ ဘယ်ဘက်ကနင်း​နင်း​ ဖွတ်ဖွတ်ညက်ညက်​ေကျရတဲ့​ ြပည်သူကို စကား​ထဲထည့်​ေြပာရိုး​ထံုး​စံ မရှိ​ေလဘူး​။ ​ေမျာက်ညီ​ေနာင် အာဂျား​အာဂျား​ဖိုက်တင်ပ​ေလး​ြက​ေတာ့​ ညီအကိုချင်း​မို့​ ချွတ်စွပ်တူ​ေနတာနဲ့​ ဘယ်ဘက်ကဝင်ကူရမှန်း​ေတာင် မသိဘူး​တဲ့​။ (ဟုတ်ပါရဲ့​။ ကိုယ်ဆိုလည်း​ ​ေမျာက်ဆိုတာ အား​လံုး​ တစ်ရုပ်တည်း​ထွက်တယ် လို့​ မှတ်တာ)။

ဒါနဲ့​ပဲ ​ေရွှဉာဏ့်​ရှင် ရာမမင်း​သား​က နှုတ်ခမ်း​မှာဝါး​ေနတဲ့​ ကွမ်း​ေသွး​နဲ့​တို့​ြပီး​ မှတ်​ေပး​လိုက်ရတယ်ဆိုပဲ။ အဲသည်ကစ ​ေမျာက်ဖင်နီဆိုတာ ​ေပါ်လာသတဲ့​။ ဒါ​ေြကာင့်​မို့​လား​မသိ။ အဲသည်မျက်နှာစိမ်း​က​ေလး​ ကတဲ့​အခါ လက်ညှိုး​ေလး​တ​ေထာင်​ေထာင်နဲ့​ ဘယ်​ေတာ့​မှ မ​ေမ့​ဘူး​ဆိုြပီး​ မ​ေကာ်နီအိုက်တင်လုပ်​ေနတာကိုး​။ အာဘွား​ေပး​လိုက်လည်း​ ြပီး​တဲ့​ဟာကို။

သုကျိတ်ကို စစ်ကူ​ေပး​ြပီး​တဲ့​ေနာက် ကိုယ်တို့​ေမျာက်​ေတွ တလှည့်​ြပန်ကူရတာက​ေတာ့​ သိဃင်္ိ်ုယ်ြပည်အ​ေရာက်​ေကျာက်တန်း​စီဖို့​အ​ေရး​ပဲ ြဖစ်ပါတယ်။ တို့​တ​ေတွ ဆည်​ေြမာင်း​တမံဖို့​တဲ့​ပညာကို အဲ့​တုန်း​ကတည်း​က တတ်ပံုရတယ်​ေနာ်။ ပ​ေရာဂျက်ြကီး​က အြပီး​မသတ်ပဲ တန်း​လန်း​နဲ့​ ဂွမ်း​သွား​တာလည်း​ တူြပန်တာပဲ။ ဟိုမှာက​ေတာ့​ ဂဏန်း​မက ဖျက်လို့​ပါတဲ့​။ တိုက်ပွဲတို့​ထံုး​စံ စစ်​ေထာက်လှမ်း​ေရး​ လိုြပန်တာမို့​ သိဃင်္ိုယ်ကျွန်း​ကို လွှား​ကနဲ​ေခါက်ြပန်ကူး​နိုင်တဲ့​ သီရိလကင်္ာအဲယား​လိုင်း​ပိုင်ရှင် စပယ်ရှယ်​ေအး​ဂျင့်​တစ်​ေယာက် ရှာရတဲ့​အခါ အရင်အစိုး​ရလက်ထက်က နိုင်ငံ​ေရး​အကျဉ်း​သား​အြဖစ် ပိန်ချံုး​ချိနဲ့​ေနသူ ဟနုမာန်ကို လွတ်ြငိမ်း​ချမ်း​သာခွင့်​ေပး​ြပီး​ ​ေရှ့​ေတာ်သွင်း​ေစသတဲ့​။ ရာမမင်း​ရဲ့​ လက်​ေတာ်နဲ့​ တစ်ခါသပ်လိုက်မှာ တစ်ဂါဝုတ် ြကီး​ြကီး​လာြပီး​ သံုး​ခါသပ်လိုက်တာ သံုး​ဂါဝုတ် ြဖစ်သွား​သတဲ့​။ အရှင်​ေမွး​ ​ေန့​ချင်း​ြကီး​ဆိုတာလည်း​ အဲသည်က​ေပါ်လာတာပဲ။

အဲသည်​ေနာက်​ေတာ့​ သိဃင်္ိုယ်ြပည်ကို မီး​နဲ့​ ရှို့​တာ ဤ​ေဖစကိုယ်တို့​ပါ။ ရာမမင်း​သား​ ​ေသငယ်​ေဇာနဲ့​ေမျာ​ေနတုန်း​မှာ ဝိတိုရိယ​ေဆး​ရံုကို​ေခါ်မသွား​ပဲ ​ေတာင်လံုး​ေကျာ်​ေဆး​ြမစ် သွား​ယူလာတာလည်း​ ကိုြကီး​ဟနုမာန်​ေပါ့​။ ​ေတာင်ပါဖဲ့​ထမ်း​လာတာ မြမင်ဘူး​လား​။ ဟိုဘက်ရှင်ဘုရင် သည်ဘက်ရှင်ဘုရင်​ေတွ စစ်တိုက်ြကတဲ့​ေနရာမှာ ​ေရှ့​တန်း​စစ်​ေြမြပင်မှာ ရွပ်ရွပ်ချွံချွံတိုက်ပွဲဝင်လာတာ ​ေမျာက်စစ်သည်​ေတွချည့်​သာမို့​ သည်က​ေန့​ကျုပ်တို့​ဆီက တပ်မ​ေတာ်သား​ေတွဟာလည်း​ ​ေမျာက်ကဆင်း​သက်လာတယ်လို့​ ယူ​ေသာ်ရ၏။ (လူဟာ ​ေမျာက်ကဆင်း​သက်တယ်ဆိုတာ မဟုတ်ဘူး​။ ​ေတွ့​ြပီလား​) ကိဿကိန္နာလွှတ်​ေတာ်မှာ ဘာ​ေြကာင့်​ အစိတ်သား​ ချန်ထား​ရသလဲ​ေရာ နား​လည်ြပီလား​။

ယိုး​ဒယား​မှာကတဲ့​ ရာမဇာတ်​ေတာ်က​ေတာ့​ မကိုဋ်​ေတွစည်း​ပံု​ေတွ ​ေရွှြခည်ထိုး​ ပိုး​ထည်​ေတွနဲ့​ ပိုြပီး​ မျက်စိပသာဒြဖစ်ပါတယ်။ ​ေရ​ေသာက်ြမစ်တစ်ခုတည်း​က ဆင်း​သက်လာတဲ့​အနုပညာ​ေတွမို့​ ြမန်မာပညာရှင်​ေတွဘက်ကလည်း​ စိတ်ဝင်တစား​ ​ေလ့​လာြကည့်​ရင် ​ေကာင်း​လိမ့်​မယ်ထင်ပါတယ်။ လာအို၊​ က​ေမ္ဗာဒီး​ယား​က ရာမာယန​ေတွနဲ့​ အာဆီယံရာမဖိုရမ်​ေလး​တစ်ခု​ေလာက် ​ေဆွး​ေနွး​နှီး​ေနှာမယ်ဆိုရင်​ေကာ ဘယ်လိုများ​ေန​ေလမလဲ။ အ​ေရး​ြကီး​တာက သူများ​ဟာ​ေတွကို မ​ေလ့​လာခင် သူများ​နိုင်ငံ​ေတွမှာ ကိုယ့်​အနုပညာ​ေတွကို ထုတ်​ေဖာ်မြပသခင်မှာ ကိုယ့်​ယဉ်​ေကျး​မှုထဲမှာရှိတဲ့​ ကိုယ်ပိုင်အနုပညာကို ​ေြခ​ေြခြမစ်ြမစ် ​ေလ့​လာထိန်း​သိမ်း​ထား​ဖို့​ အရင်လိုအပ်လိမ့်​မယ် ထင်ပါတယ်။ ဇာတ်ဝင်ဇာတ်ပို့​ ဇာတ်ထွက်​ေတး​သွား​ေတွကို​ေတာင် ကျကျနန ဆိုတတ်တီး​တတ်တဲ့​သူ​ေတွ မကျန်သ​ေလာက် ြဖစ်​ေနြပီပဲဟာ။ အဲဒါ​ေတွကို ခံစား​ြပီး​ ြကည့်​တတ်တဲ့​ ပရိသတ်ကို မရှိ​ေတာ့​တာ ဘာမှ မဆန်း​ဘူး​။

ဒါ​ေတွဟာ သဘာဝပါပဲ။ ြမန်မာ​ေတွ ​ေကာ်ပီကူး​ြပီး​ဆိုခဲ့​တဲ့​ ယိုး​ဒယား​ေတး​သွား​မူရင်း​ေတွဆို ဘယ်မှာ အစရှာလို့​ရလို့​လဲ။ သည်အနုပညာ​ေတွကို တ​ေလး​တစား​ထိန်း​သိမ်း​ဖို့​ဆိုတာ သူတို့​ရဲ့​ တန်ဖိုး​ကို နား​လည်ဖို့​လိုပါတယ်။ ​ေတာင်အာရှတစ်ဝှမ်း​လံုး​မှာ ပျံနှံ့​စိမ့်​ဝင်သွား​တဲ့​ ယဉ်​ေကျး​မှုတစ်ခု၊​ ကိုယ့်​လူမျိုး​ ကိုယ့်​ေဒသအ​ေလျာက် ြပုြပင်ဆက်ခံထိန်း​သိမ်း​ထား​တဲ့​ အနုပညာလက်ရာ​ေကာင်း​တစ်ခု၊​ ကိုး​ကွယ်ရာ နတ်​ေဒဝတာများ​လို စွဲြမဲလာတဲ့​ ယံုြကည်မှုတစ်ခုဆိုတာ အခု​ေတာ့​ သိ​ေလာက်ြပီ ထင်ပါတယ်။ ကိုယ့်​ြမန်မာ​ေတွကိုကလည်း​ ​ေတာ်​ေတာ် ခက်ပါတယ်။ ​ေြမာက်ဝင်ရိုး​စွန်း​ကိုပဲ​ေရာက်​ေရာက်၊​ အီ​ေကွတာ​ေအာက်ကိုပဲ ဝင်ဝင်၊​ အရင်ဆံုး​ေမ့​ပစ်လိုက်တာက​ေတာ့​ ကိုယ့်​ယဉ်​ေကျး​မှု ဓ​ေလ့​ထံုး​စံ​ေတွကိုပါ။

မျိုး​ဆက်နှစ်ဆက်​ေလာက်ဆို ဘာမှကို မကျန်​ေတာ့​ဘူး​။ ဝသုန်ဤ​ေြမ ကမ္ဘာမ​ေကျစတမ်း​ ဘယ်​ေနရာ​ေရာက်​ေရာက် ​ေဆွခုနစ်ဆက် မျိုး​ခုနစ်ဆက် မ​ေပျာက်ပျက်​ေအာင် ထိန်း​သိမ်း​ဆက်ခံထား​တာ​ေတွက​ေတာ့​ မ​ေကာင်း​တဲ့​အကျင့်​ဆိုး​ေတွ၊​ စိတ်ပုတ်စိတ်ယုတ်​ေတွ၊​ ဘယ်​ေတာ့​မှ ညီညွတ်စည်း​လံုး​မှု မရှိတာ​ေတွ​ေပါ့​။ အဲဒါကိုက ​ေမျာက်စိတ်နဲ့​တူတာ​ေလ။ ကိဿကိန္ဒာဗီဇဆိုရင် ြငင်း​ဦး​မှာလား​။ ခု​ေနများ​ ​ေဇာတိကလို ​ေမျာက်ကျွန်း​သူ​ေလး​ တစ်​ေကာင်​ေလာက်ရရင် ​ေမျာက်သား​ေတာ်အြဖစ်နဲ့​ ​ေမျာက်ဒဂံုအိမ် ပို့​ထား​လိုက်မယ်။ ​ေမျာက်​ေလာင်း​ေလး​ေတွ ​ေနှာက်ယှက်မယ်ြကံရင်​ေတာ့​ ​ေမျာက်ကိုရီး​ယား​က​ေန ဒံုး​ပျံ​ေတွ ​ေမျာက်ကနဲ ​ေမျာက်ကနဲ​ေန​ေအာင် ​ေရထဲပစ်ချခိုင်း​မယ်။ စိန်​ေမျာက်​ေမျာက်တဲ့​ ဘာမှတ်သလဲ။ ဟွန့်​..။

“အြမီး​ရယ် ​ေရှ ​ေရှ ​ေရှ ဧရာမ ​ေမျာက်ြကီး​။ ဧရာမ​ေမျာက်ြကီး​။ မယ်သီတာ ရ​ေအာင်ခိုး​ မင်း​ရာမ ​ေမျာက်သိုး​။”

Read More

“လွှတ်သဘင်ပွဲ ဆင်နွှဲခါ​ေတာ်မီ”

| မှာေရးသားခဲ့သည်။ 0

“​ေရွညီလာ ြကာယွန်း​ဝယ်ပ၊​ ​ေရွှဖီညှာ ခါကျွမ်း​နယ်က၊​ ဆက်ပါ့​မယ်​ေလ သာညွှန်း​လွယ်လှ​ေလး​..။
သက်ထက်ကယ်ြကူး​သည်နှင့်​ ​ေြကာ့​မှူး​ေကသီ ဘုန်း​မယ်ရို့​ဆီ။
​ေဝရီရီ ဆင်တိုင်း​ေထွလှ၊​ ​ေလချီချီ သင်တိုင်း​ေြမခ၊​ နတ်စည်ကျံကျံ သံညှင်း​ဝယ်ပ​ေလး​။” တဲ့​။

မူး​မတ်ဗိုလ်ပံု အစံုအလင်နဲ့​ ​ေရွညီလာသဘင်ြကီး​ ဝှမ်း​ချီး​ဆင်နွှဲ ဝင်ြကဲ​ေတာ့​မတဲ့​ဆိုလို့​ ဘုန်း​ြကီး​ဘလည်း​ အလံုး​ြကီး​ကျသွား​တာ မြကာ​ေသး​ပါဘူး​။ “ခရီး​လည်း​ြကံုမယ်၊​ ညည်း​လည်း​ယံုတယ် ဆိုရင်​ေတာ့​ တစ်စီး​တည်း​စုန်ြကစို့​ရဲ့​ ​ေကျာင်း​အမရယ်” လို့​ေတာင် ​ေြပာရမလိုပဲ။ အရင်တုန်း​ကလို သိချင်​ေလသမျှ၊​ သကင်္ာမရှင်း​သမျှတို့​ကို ​ေမး​စမ်း​ပါရ​ေစ တိုး​တိုး​တိတ်တိတ်ရယ် ဆိုတာမျိုး​ မဟုတ်ပဲ Live Show ြကီး​ြပ​ေနတာဆို​ေတာ့​ ဒိုး​ဒိုး​ေဒါက်​ေဒါက် ​ေမး​မယ့်​သူနဲ့​ တုတ်ထိုး​အိုး​ေပါက် ​ေြဖမယ့်​သူ​ေတွ ဆံုြကမယ့်​ ပွဲကိုး​။ အလကား​ေန ဦး​ေပါ်ဦး​ေလာက်၊​ စကား​ေတာင်စား​ေလာက် စာြကီး​ေပြကီး​လုပ်ဖတ်​ေနခဲ့​ရတာ နှစ်ပရိ​ေစ္ဆဒ ြကာလာ​ေတာ့​ မှတ်ဖွယ်သား​ရာ အသစ်အသစ်က​ေလး​များ​ နာလိုြကား​လိုစိတ်​ေတွ တလိပ်လိပ်တက်လာတယ်လို့​ ​ေြပာရင် ချွန်တွန်း​လုပ်တယ် မထင်နဲ့​ေနာ်။

​ေမျှာ်​ေနတာက​ေတာ့​ အြကီး​ြကီး​မှ တကယ့်​အြကီး​ြကီး​။ ယံုြကည်စွာ အား​ေပး​လျက်ကလည်း​ မပျက်ခဲ့​ရပါဘူး​။ မဟာ​ေလှကား​ြကီး​ အတက်အဆင်း​မှာ ​ေကျာ့​ထံုး​လို့​ တစ်ပွင့်​ပန် ယဉ်​ေပ့​ဟန် ဆိုတာမျိုး​ ​ေတွ့​လိုက်ရရင်ကို ရင်ထဲမှာ ​ေအး​ြပီး​ အား​မာန်​ေတွြပည့်​လာတာ မပလီရ​ေပါင် ခင်ဗျာ။ သို့​ေသာ်လည်း​ ​ေကာင်း​ကင်ယံက ​ေဝဟင်ကျွမ်း​ဘား​သမား​များ​လို အထက်ကို ​ေရာက်လာ​ေလ​ေလ၊​ ဘုရား​ဘုရား​ မ​ေတာ်တဆ အမှတ်တမဲ့​များ​ မှား​လို့​က​ေတာ့​ သယ်လာသမျှ ပါသွား​တာ အ​ေြကာင်း​မဟုတ်ဘူး​။ ဒါမျိုး​ေနာက် ဘယ်အခါမှ ြပန်ရနိုင်မှာမို့​လဲ ဆိုြပီး​ အသည်း​တယား​တယား​ ရင်တမမ​ေပါ့​။ ဘာပဲ​ေြပာ​ေြပာ ကပါ ကပါ ​ေရွှသုန္ဒရီရယ် ​ေမာင်လည်း​ြကည့်​ချင်သည် ဆိုတာ​ေတာ့​ အမှန်ပါ။ ြကည့်​ရ​ေစ့​မယ်။ ြကည့်​ရ​ေစ့​မယ်။ သံုး​မိနစ်ပဲ​ေစာင့်​။ ​ေနာက်နှစ်ခါ တန်​ေဆာင်မုန်း​ထိ​ေတာင် မ​ေနဘူး​။ အခုကို ြကည့်​ရ​ေတာ့​မှာ။ ဒါ​ေြကာင့်​မို့​လို့​ ပွဲဦး​မင်း​ ပွဲလယ်မင်း​ ပွဲသိမ်း​မင်း​များ​ထံ ကိုယ့်​မယ်​ေတာ်ကိုယ်အပ်နှံလို့​ “သွား​ကာနီး​ သား​ြကီး​ရယ်တဲ့​ မှာလိုက်မယ် ပန်း​ပင်ကို လူမဆွတ်​ေစနဲ့​ ကိုင်း​ညွှတ်တတ်တယ်” ဆိုတာမျိုး​က​ေလး​ မာ​ေတာဝါဒ သတိ​ေပး​လိုက်ရပါတယ်​ေလ။

ပထမအချက်အ​ေနနဲ့​က​ေတာ့​ မီး​စင်ြကည့်​ကနိုင်​ေအာင် ကိုယ့်​အရင်သယ်လာတဲ့​ဇာတ်ရှိန်က​ေလး​ကို အကဲခတ်ရဦး​မှာ​ေပါ့​။ သတိထား​မိသ​ေလာက်​ေတာ့​ တစ်ဘက်အသင်း​ြကီး​ရဲ့​ ထိပ်သီး​မာစတာြကီး​ေတွဟာ ​ေဘာင်း​ဘီက ပုဆိုး​ေြပာင်း​ဆင်ရာက​ေန အခုဆိုရင် အစိမ်း​ေရာင်ပုဆိုး​ သိပ်မဝတ်​ေတာ့​ပဲ နန်း​တလိမ် ပန်း​တလိန် ယဉ်ရာအဆင်အ​ေသွး​ေရွး​လို့​ ဆင်လာလိုက်ြကတာ ဘိုး​စိန်ြကီး​လိုပဲ က​ေနတဲ့​ဇာတ်ရုပ်​ေတာင် ​ေမ့​သွား​ေလာက်​ေအာင် ခန့်​ေချာသန့်​ြပန့်​လာတယ် မဟုတ်ဘူး​လား​။ စကား​လှ​ေအာင် သင်ရမယ်ဆိုရင်​ေတာ့​ ပါတီအ​ေရး​ထက် နိုင်ငံ​ေတာ်အ​ေရး​ အမျိုး​သား​အ​ေရး​ကို ပိုြပီး​ဦး​စား​ေပး​လာတာ မထင်ရှား​ပါလား​။ ပုတ်သင်ညိုလို အ​ေရာင်​ေြပာင်း​တာရှိသလို ​ေြမွများ​လို အ​ေရခွံအသစ်ဆင်ဖို့​ အ​ေဟာင်း​ကို စွန့်​ခွာရတာလည်း​ ရှိတတ်တာပဲ။

ဒါ​ေြကာင့်​ ​ေသွး​ခွဲစကား​ေြပာတာ မဟုတ်​ေပမယ့်​ ပါတီအ​ေရး​ေတွကို ​ေြကာင်လက်သည်း​ဝှက် ကျင့်​ရ​ေတာ့​မယ် ထင်တာပဲ။ စွန့်​ခွာရမယ် မဆိုလိုပါဘူး​။ သိုသိပ်ဖို့​ပဲ လိုပါတယ်။ ဘာလို့​ဆို​ေတာ့​ တချို့​ေသာ ကိုယ်စား​လှယ်​ေတာ်ြကီး​ေတွဟာ လက်ထဲကို မိုက်ခွက်ြကီး​ေရာက်လာတိုင်း​ ပါတီရဲ့​ မူဝါဒလမ်း​စဉ်​ေတွကို မဲဆွယ်တဲ့​သ​ေဘာလား​၊​ သူကတိ​ေပး​ထား​တဲ့​အတိုင်း​ လွှတ်​ေတာ်ထဲက ​ေတာင်း​ဆို​ေနပါတယ် ဆိုတာ သိ​ေစချင်တာပဲလား​ မ​ေြပာတတ်။ မန်ကျီး​လည်း​ေကာင်း​ ​ေညာင်လည်း​ေကာင်း​၊​ ကညင်လည်း​ေကာင်း​ ​ေညာင်လည်း​ေကာင်း​။ ဘာလာလာ ​ေညာင်ချည့်​ပဲ​ေကာင်း​ လုပ်​ေနတာ ​ေတွ့​တယ်မဟုတ်လား​။ ြပည်နယ်ကဆိုရင် သူ့​နယ်ကို ဆရာဝန်ဘယ်နှစ်​ေယာက်​ေပး​ပါ။ ဟိုပါတီကဆိုရင် ပလီ​ေဆာက်ခွင့်​ေပး​ပါ။ ​ေဖာ်ြမူလာ​ေတာင်ြဖစ်​ေနပလား​လို့​။ ြပည်သူ​ေတွဆီ မစား​ရဝခမန်း​ ​ေပး​ထား​တဲ့​ကတိ​ေတွကို မတည်တည်​ေအာင် ြကိုး​စား​ရတာ ​ေယာကင်္ျား​ေကာင်း​တို့​ထံုး​ေပမယ့်​လည်း​ တစ်ရပ်တစ်ရွာ၊​ တစ်သင်း​တစ်ဖွဲ့​အကျိုး​စီး​ပွား​ အတွက် တစ်နိုင်ငံလံုး​အ​ေရး​ကို လှစ်လျူရှုလို့​လည်း​ မြဖစ်ြပန်ဘူး​ဗျ။

ကိုယ်​ေတွ့​ဥပမာ​ေပး​ရရင် ​ေဝး​လံ​ေခါင်ဖျား​အရပ်​ေတွမှာ ဆရာဝန်က​ေလး​ေတွ ရှိ​ေနတာဟာ ​ေကာင်း​မှန်း​ေတာ့​ လူတိုင်း​သိတာ​ေပါ့​။ သူတို့​ေနဖို့​ထိုင်ဖို့​ အလုပ်လုပ်ဖို့​ စီစဉ်​ေပး​ရ​ေကာင်း​မှန်း​ကျ​ေတာ့​ ဘာလို့​ မသိချင်​ေယာင်​ေဆာင်​ေနြကတာလဲ။ ကိုယ့်​အိပ်ထဲက​ေပး​ရတာ မဟုတ်တိုင်း​ “လိုချင်သလား​။ ​ေရာ့​ ယူလိုက်” ဆိုြပီး​ စာရွက်​ေပါ်နံမယ်တပ် ြမိုင်ရပ်ကိုနှင်တဲ့​အခါ ​ေန​ေရး​စား​ေရး​ အဆင်မ​ေြပတဲ့​အတွက် အဲသည်​ေနရာ၊​ ရာထူး​ဟာ မသမာ​ေသာသူ​ေတွအတွက် ​ေတာဝက်ဖမ်း​ဖို့​ ကိုင်း​ေထာင်ထား​တဲ့​အတိုင်း​ပဲ။ “ဟိတ်​ေကာင်။ မင့်​ကို အဲသည်​ေနရာ ပို့​လိုက်ရမလား​။” လို့​ အသံက​ေလး​ေပး​လိုက်။ လာထား​ အာဘွား​။ မသွား​ချင်​ေန။ တစ်​ေယာက်မမိ တစ်​ေယာက်မိလို့​ သွား​မယ့်​လူ ​ေပါ်လာြပန်​ေတာ့​ တ​ေမ့​တ​ေမာထား​။ အိမ်ြပန်ချင်သလား​။ လာထား​ အာဘွား​။

ဘာမှမလုပ်ပဲ ဘာမှ မြဖစ်ချင်နဲ့​။ ထံုး​စံမို့​ မမုန်း​ရန် ​ေတာင်း​ပန်သည်​ေပါ့​။ ​ေရွှဆိုတာ ​ေချာင်း​ဖျား​သွား​ကျင်မှ မဟုတ်ပါဘူး​။ ရံုး​ေပါ်က ထိုင်ကျင်လည်း​ ထွက်ပါတယ်။ ​ေရာက်လည်း​ေရာက်၊​ ​ေနလည်း​ေန၊​ လုပ်လည်း​လုပ်​ေနြပန်ြပီဆို​ေတာ့​လည်း​ အမှန်း​ကမ်း​လမ်း​မသိပဲ အတိုင်အ​ေတာထူတဲ့​ ​ေတာင်​ေစာင့်​နတ်ဆိုတာ​ေတွနဲ့​ေတွ့​ေတာ့​ အလုပ်ထဲက​ေလ့​ကျင့်​ထား​ြပီး​သား​ ဆရာဝန်​ေတွ ဆံုး​ရှံုး​ြပန်​ေရာ။ အခုလက်ရှိကိုပဲ သား​သား​တို့​ဆရာဝန်​ေတွမှာ ချီ​ေဗွ၊​ ​ေဆာ့​ေလာ်၊​ လဟယ်၊​ ​ေလရှီး​ မခန့်​ရ​ေသး​တဲ့​ ဝက်စာကျင်း​ေတွ တရှုပ်ရှုပ်နဲ့​ဟာ။ အသစ်ထပ် မ​ေတာင်း​ရန် ​ေတာင်း​ပန်ပါသည် လို့​ ​ေမတ္တာရပ်ခံရမ​ေလာက်ပဲ။ မိ​ေကျာင်း​မင်း​ကို ​ေရကင်း​မြပဝံ့​ပါဘူး​ဗျာ။ ပါတီအကျိုး​နဲ့​ယှဉ်​ေသာ် အမျိုး​သား​အကျိုး​ကို ဦး​စား​ေပး​ပါမည်။ ​ေဒသအကျိုး​နဲ့​ယှဉ်​ေသာ် နိုင်ငံအကျိုး​ကိုကို ဦး​စား​ေပး​ပါမည်ဆိုတာ လူမျိုး​ြကီး​ဝါဒမဟုတ်တဲ့​အ​ေြကာင်း​ ​ေတွး​မိြမင်မိသ​ေလာက် သံ​ေတာ်ဦး​တင်တာပါ။ တို့​ေမြကီး​က​ေတာ့​ ​ေကာ့​မှူး​ကို ဆရာဝန်ခန့်​ေပး​ပါ ​ေြပာစရာမလို​ေတာ့​ဘူး​။ သည်လိုသည်လို စိတ်ချမ်း​သာ​ေစရန် ပစ္စည်း​ေကာင်း​က​ေလး​တစ်ခုရထား​တယ်။ ဟိုက ​ေစတနာဆရာဝန်​ေလး​ဆို​ေတာ့​ အခုလည်း​ ဆက်ကု​ေနဦး​မှာ မဟုတ်လား​။ (ငါ မင်း​ကို သတ်ချင်တယ် တဲ့​။ လစ်မှ)

အစိ​ေန္တယျ၊​ အပ္ပ​ေမယျ၊​ တန်ခိုး​ေတာ်အနန္တနဲ့​ ဘုရား​ရှင်ဟာ အလို​ေတာ်ရှိအပ်တဲ့​အခါ မုန်ညင်း​ေစ့​ထဲမှာ​ေတာင် စြကင်္န်သွား​ေတာ်မူနိုင်သတဲ့​။ ြကီး​မှကျယ်မှ တန်ခိုး​မဟုတ်ဘူး​။ ​ေသး​တာငယ်တာလည်း​ တန်ခိုး​ပဲ။ အခါခပ်သိမ်း​ ြကီး​ြမတ်ခမ်း​နား​ လူထုပရိသတ် များ​လွန်း​အား​ြကီး​တာတစ်ခုလည်း​ ​ေလျှာ့​ေစချင်ပါ​ေသး​တယ်။ လူများ​ေတာ့​ ပွဲစည်ရံုတင်မဟုတ်ဘူး​။ ပွဲဆူတာ၊​ ပွဲပျက်တာ၊​ ပွဲလန့်​တာ​ေတွလည်း​ ြဖစ်တတ်တာကိုး​။ အနား​က ဝန်း​တဲ့​ရံတဲ့​သူများ​လည်း​ ​ေကျး​ဇူး​တင်ပါရဲ့​။ ​ေမာင်မင်း​ြကီး​သား​များ​မို့​ အနစ်နာခံ အပင်ပန်း​ခံနိုင်တာ။ သို့​ေသာ်လည်း​ ​ေသွး​မဆူပဲ ​ေသွး​ေအး​ေအး​ ​ေခါင်း​ေအး​ေအး​ ကိုယ့်​အလုပ်ကိုယ်လုပ်​ေနရင် ြပီး​ပါတယ်။ ကာရာအို​ေက အ​ေခွထဲက တင်မိုး​လွင်ြကီး​လို “ဓါတ်ပံုရိုက်ချင်တာများ​။ ြကိုလည်း​ေြပာမထား​ဘူး​။ ခန​ေနမှ ရိုက်။ ရတနာမိုင်လိုပဲ။ တွန်း​….. ပလိုက်​ေတာ့​မယ်” ဆိုြပီး​ မျက်​ေစာင်း​ေလး​ထိုး​။ လက်ညှိုး​ေလး​နဲ့​ ပုခံုး​တွန်း​လွှတ်လိုက်လည်း​ ရလျက်သား​နဲ့​။ အလကား​ေြပာတာ​ေနာ်။ အကျယ်အကျယ် မြငိမ်း​ဖွယ်ြဖစ်​ေအာင် လိုက်မရှင်း​နဲ့​။ ကိုယ်လည်း​ရှင်း​တတ်တာဟုတ်ပဲနဲ့​။ ပိုရှုပ်ကုန်​ေအာင်။ နဂိုကမှ ဟိုက ​ေြကာင်သူငယ် သိုး​ေမွှး​လံုး​နဲ့​ေပး​ေဆာ့​ထား​သလို ဘယ်အစဆွဲထုတ်ရမလဲ ​ေစာင့်​ေနတာ။

ဆက်ြပီး​ ရည်ညွှန်း​ ကိုး​ကား​လိုတာက​ေလး​က​ေတာ့​ ကာလာမသုတ္တန် တရား​ေတာ်က​ေလး​ပါပဲ။ သူများ​ေြပာတိုင်း​မယံုနဲ့​။ ကိုယ့်​လူက​ေြပာတိုင်း​လည်း​ မယံုနဲ့​။ ကိုယ့်​ကိုယ်ကိုယ်​ေတာင် သိပ်မယံုနဲ့​။ မသိစိတ်ဆိုတာ ရှိတယ်​ေလ။ အြပန်အလှန်သ​ေဘာနဲ့​ ​ေြပာရမယ်ဆိုရင်​ေတာ့​ သူများ​ကိုလည်း​ မလှည့်​စား​နဲ့​။ ကိုယ့်​လူကိုယ်လည်း​ မလှည့်​စား​နဲ့​။ ကိုယ့်​ကိုယ်ကိုယ်လည်း​ မလှည့်​စား​နဲ့​ လို့​ ​ေြပာလို့​ရမလား​ပဲ။ ​ေြပာရတာလွယ်လိုက်တာ။ စမ်း​ြကည့်​ေတာ့​ ကိုယ့်​ဘာသာကိုယ်​ေတာင် “လွယ်သလား​ ခက်သလား​ ရာမ။ ​ေြပာစမ်း​ လွယ်သလား​ ခက်သလား​” လို့​ အခါခါ ​ေအာ်မိတယ်။ သံသယပွား​ဖို့​ မဆိုလိုပါဘူး​။ သတိလစ်လို့​ မြဖစ်ဘူး​လို့​ သံပတ်တင်း​ေပး​တဲ့​သ​ေဘာပါ။ ငယ်ငယ်က ရုပ်ရှင်​ေတွ ြကည့်​တဲ့​အခါ ကိုယ်ချစ်တဲ့​မင်း​သား​ကို လူြကမ်း​ကရိုက်မယ်ြကံရင် “​ေနာက်မှာ ​ေနာက်မှာ။ လာ​ေနြပီ” လို့​ ​ေအာင်ဟစ်သတိ​ေပး​မိသလိုမျိုး​ေပါ့​။ ဟိုက ြကား​ေလတယ် မြကား​ေလတယ်​ေတာ့​မသိ။

ကိုယ့်​ဘာသာ​ေတာ့​ ငါကယ်လိုက်လို့​ မင်း​သား​ ​ေနာက်ြပန်ထိုး​လိုက်နိုင်တာ လို့​ ​ေကျနပ်​ေန​ေရာ။ အခုလည်း​ဂျာနယ်​ေတွထဲမှာ ​ေတွ့​လိုက်မိရင် ပါး​စပ်က ​ေယာင်​ေယာင်​ေအာ်တုန်း​ပဲ။ “အဲ့​လူြကီး​ အနား​ကပ်ကပ်လာတာ သူ့​ဓါတ်ပံု ဂျာနယ်ထဲ ပါချင်လို့​ဗျ။” တို့​။ “ြကည့်​စမ်း​ပါဦး​။ ​ေနာက်က​ေန ဝိုင်း​ြပီး​ မျက်​ေထာင့်​နီြကီး​ေတွနဲ့​ ြကည့်​ေနလိုက်ြကတာ။ အိုက်တင်တစ်စက်မှ မပါပဲကို စိတ်ထဲရှိသမျှ အတိုင်း​သား​ေပါ်​ေနတယ်” တို့​။ မာယာ​ေတွ​ေပါတဲ့​ ​ေတာြကီး​မျက်မည်း​ထဲမှာ ကျား​ရဲရာ ြကမ္မာမရိုး​သာဘူး​ မဟုတ်လား​။ လူတိုင်း​လူတိုင်း​ရဲ့​စိတ်ထဲမှာ မိတ်​ေဆွ ရန်သူ နှစ်မျိုး​ပဲထား​တယ်။ အဲဒီနှစ်ခုက တစ်မျိုး​ကတစ်မျိုး​ ​ေြပာင်း​သွား​တတ်မှန်း​ သတိမထား​မိဘူး​။ မိမိရဲ့​ ပျက်စီး​ရာ ပျက်စီး​ေြကာင်း​ဟာ ရန်သူကမှ တတ်နိုင်တဲ့​ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး​။ မိတ်​ေဆွကလည်း​ တတ်နိုင်တယ်။ မိမိဘာသာလည်း​ တတ်နိုင်တာပဲ။ အဲဒါ​ေြကာင့်​ ကိုယ့်​ကိုယ်ကိုယ်​ေတာင် မယံုနဲ့​လို့​ ​ေြပာတာြဖစ်မယ်။

​ေနာက်ထပ်ဥပမာတစ်ခုက​ေတာ့​ ဘယ်သူ​ေြပာတဲ့​ အဆိုအမိန့်​လဲ မသိ​ေပါင်။ ရုပ်ရှင်ထဲြကည့်​မိလို့​ မှတ်သား​ထား​လိုက်မိတာပဲ ရှိတယ်။ ပန်း​ပုထုတဲ့​အခါမှာ သစ်သား​တံုး​ြကီး​က​ေန ကိုယ်မလိုချင်တဲ့​ အစိတ်အပိုင်း​ေတွကို ဖဲ့​ဖဲ့​ထုတ်ြပီး​ လိုချင်တဲ့​ ပံုကို ရ​ေအာင် ထုဆစ်ရပါတယ်တဲ့​။ ဘဝဆိုတာလည်း​ ကိုယ်မနှစ်သက်တဲ့​၊​ မတင့်​တယ်တဲ့​ အပိုင်း​ေတွကို ြပတ်ြပတ်သား​သား​ ဖဲ့​ထုတ်ယူနိုင်မှ လှပတဲ့​ဘဝတစ်ခု ရပါလိမ့်​မယ်တဲ့​။ ဘာကိုမှ ဖဲ့​မထုတ်နိုင်ရင် သစ်တံုး​ြကီး​ပဲ ရလိမ့်​မယ် ဆိုတဲ့​သ​ေဘာ​ေပါ့​။ (ဒါ​ေြကာင့်​ ​ေမာင်စံဖား​က​ေလး​ ဟိုလူ့​ဖဲ့​ သည်လူ့​ဖဲ့​ ​ေလျှာက်ဖဲ့​ေနတာလည်း​ သူတို့​ဘဝ​ေလး​ လှပဖို့​ပါ​ေနာ့​)။

ကိုယ့်​အ​ေပါ်မှာ သူတပါး​က မနှစ်သက်ဖွယ် စက်ဆုပ်ဖွယ် ြပုမူထား​ဖူး​တာကို မ​ေမ့​ေသး​ရင် ကိုယ့်​အလှည့်​ကျ​ေတာ့​ အဲသည်အြပုအမူ​ေတွ လံုး​ဝမရှိ​ေစရဘူး​လို့​ ဖဲ့​ထုတ်ပစ်လိုက်ရမှာ​ေပါ့​။ သူများ​ကိုဖဲ့​ရတာလွယ်သ​ေလာက် ကိုယ့်​ကိုယ်ကိုယ်ြပန်ဖဲ့​ရတာ ဘယ်​ေလာက်ခက်သလဲ အဲသည်​ေတာ့​မှ သ​ေဘာ​ေပါက်မယ်။ ကမ္ဘာ့​သမိုင်း​မှာ ြပန်ြကည့်​ရင် အာဏာရှင်စံနစ်ကို တိုက်ဖျက်ခဲ့​တဲ့​ အမျိုး​သား​ေခါင်း​ေဆာင်​ေတွကိုယ်တိုင်က ​ေနာင်တချိန်မှာ အာဏာရှင်​ေတွ ြပန်ြဖစ်သွား​တာ သိပ်​ေတာင် မထူး​ဆန်း​ေတာ့​သလိုရှိပါတယ်။ “လမ်း​ေဟာင်း​ဆက်မသွား​ဖို့​ အမှား​ေဟာင်း​ဆက်မမှား​ဖို့​ ြပင်ဆင်ဖို့​လိုတဲ့​အခွင့်​ေကာင်း​ပါပဲ။ ရန်ြငိုး​ေတွ ​ေြဖ​ေဖျာက်ြက။ စိတ်ဓါတ်​ေတွ စုစည်း​ြက။ သည်​ေန့​သစ်ဟာ ကိုယ့်​ကို ​ေအာင်ြမင်မှုအသစ်​ေတွ ​ေပး​နိုင်မယ်…။” တဲ့​။ ြကား​ဖူး​ဘူး​လား​။ ကိုထီး​သီချင်း​ေလ။ ဘြကီး​လိတ်​ေရး​တာ။

စကား​လက်စမသတ်ခင် ဓမ္မလက်​ေဆာင်က​ေလး​ ​ေပး​လိုက်ချင်တာက​ေတာ့​ ဓါရဏပရိတ်​ေတာ်ပါ။ “ဗုဒ္ဓာနံ ဇီဝိတဿ နသက္ကာ ​ေကနစိ အန္တရာ​ေယာ ကာတံု။ တထာ ​ေမ ​ေဟာတု။” တဲ့​။ ြမတ်စွာဘုရား​ရှင်တို့​၏ အသက်အန္တရာယ်ကို တစံုတ​ေယာက်​ေသာသူကမျှ ထိခိုက်​ေအာင် မစွမ်း​နိုင်သကဲ့​သို့​ အကျွနင်္ုပ်အား​လည်း​ ထိုနည်း​လည်း​ေကာင်း​ ြဖစ်ပါ​ေစသတည်း​ ​ေပါ့​။ အထူး​အား​ြဖင့်​ ရည်ညွှန်း​လိုတဲ့​ အပိုဒ်က​ေတာ့​ “ဘဂဝ​ေတာ ဗုဒ္ဓဿ ဘုရား​ရှင်တို့​၏ သ​ေဗ္ဗကာယကမ္မံ၊​ ဝဇီကမ္မံ၊​ မ​ေနာကမ္မံ ခပ်သိမ်း​ေသာ ကိုယ်ြဖင့်​ြပုအပ်​ေသာအမှု၊​ နှုတ်ြဖင့်​ြပုအပ်​ေသာအမှု၊​ စိတ်ြဖင့်​ြပုအပ်​ေသာအမှုတို့​တွင် ဉာဏာပုဗ္ဗင်ကမ္မံ ဉာဏ်​ေတာ် ​ေရှ့​သွား​မရှိြခင်း​၊​ ဉာဏာနုပရိဝတ္တံ ဉာဏ်​ေတာ်၏​ေနာက်သို့​ အစဉ်မလိုက်ြခင်း​သည် နတ္ထိ မရှိ။” တဲ့​။

ကံသံုး​ပါး​စလံုး​မှာ ဉာဏ်​ေတာ်နဲ့​ ြကိုတင်​ေတွး​ေတာြပီး​ ြပုမူသလို ဉာဏ်​ေတာ်အ​ေလျာက် ဆံုး​ြဖတ်ထား​ြပီး​တဲ့​အတိုင်း​သာ ြပုမူတယ် လို့​ ဆိုလိုတာပါ။ တထာ ထို့​အတူ ​ေမ အမှာကံ ဘုရား​တပည့်​ေတာ် တပည့်​ေတာ်မတို့​အား​လည်း​ ​ေဟာတု ြဖစ်ပါ​ေစသတည်း​ ဆိုတာ ဘယ်​ေလာက်များ​ အလိုရှိအပ် ​ေတာင့်​တအပ်တဲ့​ ဆု​ေတာင်း​သစ္စာစကား​မှန်သလဲဆိုတာ ​ေတွး​ြကည့်​ေစချင်ပါတယ်။ ကိုယ့်​ေရှကလူ​ေတွ မဆင်မြခင် စိတ်လိုက်မာန်ပါ ငါတ​ေကာ​ေကာလို့​ လူ​ေပါြကီး​လံုး​လံုး​ြဖစ်ခဲ့​တာ​ေတွ သိပ်မှ မြကာ​ေသး​ပဲ။ စဉ်း​စား​ထား​တဲ့​ ပလန်အတိုင်း​ မလိုက်နိုင်​ေတာ့​လို့​ ဆင်​ေခါင်း​ေခွး​မချီနိုင်တဲ့​ စီမံကိန်း​ြကီး​ေတွ ဂွမ်း​သွား​တာလည်း​ တပံုတပင်။ အရာရာမှာ စဉ်း​စား​ေမျှာ်ြမင် ဉာဏ်နှင့်​ယှဉ်နိုင်ပါ​ေစသား​ လို့​ ​ေတာင်း​ဆု​ေချွလိုက်ပါတယ်။

ဆရာြငိမ်း​ေရး​တဲ့​ စာဆိုခံလလံုး​သီချင်း​ထဲမှာ​ေတာ့​ “ကမ္ဘာဦး​သူတို့​ ဆန္ဒအလို ယုဂန္ဓိုရ်​ေတာင်ထွဋ်ဖျား​ သီတဂူဖိုး​လနတ်သား​။ နက္ခတ်များ​ြခံရံလို့​ ​ေပါ်လာလျှင် တာရိန္ဒ ြကယ်မှူး​သခင်။” တဲ့​။ လူသား​ေတွ ညအ​ေမှာင်ကို ​ေြကာက်ြကတဲ့​အခါ အား​ကိုး​ရာတမ်း​တြကလို့​ ​ေငွစန္ဒာလဝန်း​ြကီး​ေပါ်လာတာပါတဲ့​။ နက္ခတ်အစံုအလင် ြကယ်တာရာတို့​ရဲ့​ အရှင်လည်း​ ြဖစ်တယ် လို့​ ဆိုြကတာကိုး​။ ကိုယ့်​ြမန်မာလူမျိုး​ေတွလည်း​ ကံဆိုး​မိုး​ေမှာင် အလင်း​ေရာင်မှုန်ြပြပရှိခိုက်ဆို စန်း​ေသာ်တာလမင်း​ြကီး​ကို အား​ကိုး​တြကီး​ တမ်း​တြကတာပဲ​ေလ။ ထမင်း​ဆီဆမ်း​ ​ေရွှလင်ပန်း​ြကီး​နဲ့​ မ​ေပး​ချင်လည်း​ ​ေနပါ။ ြကမ္မာြဂိုလ်ဆိုး​ နက္ခတ်မျိုး​တို့​က မကယ်မမ နိုင်လည်း​ ရှိပါ​ေစ။ မိုး​ြမင့်​ထက်ဝဠာမှာ လမင်း​ြကီး​သာ​ေနတာ ြမင်ရရံုနဲ့​ ကုမုြဒာြကာပန်း​များ​လို ငှား​စွင့်​ပွင့်​လန်း​ြကတာမို့​ လင်း​ရံုက​ေလး​သာ​ေနရင်ကို ​ေကျနပ်ပါြပီ။ တိမ်သလ္လာ ြမူ​ေြခလည်း​ မဆိုင်း​ေစချင်သလို၊​ အသူရိန်ရာဟုလည်း​ မဖမ်း​ေစလိုပါဘူး​။

လူမတန် ကံချတယ်ပဲ ​ေြပာ​ေြပာ။ ကိုယ့်​ကံြကမ္မာကို ကိုယ်ဘာသာ ​ေြဖသိမ့်​ပါ့​မယ်။ လမင်း​ြကီး​က​ေတာ့​ သာြမဲတမ်း​ သာ​ေစချင်တာပါပဲ။ တခါတခါလည်း​ သီချင်း​ထဲကအတိုင်း​ပါပဲ။ “တိမ်ြခူး​ဇာ​ေြပာက် ​ေနာက်နား​ဆီ ြမင်သား​ေပါ့​။ သို့​ေသာ် အြပစ်မတင်။ ဝင်း​ထိန်ြကည်လိုက်ပါ ​ေငွတိမ်စင်။ တို့​အ​ေဆွ ​ေငွလ​ေရာင်လင်း​တာ အြမဲြမင်ချင်….” တဲ့​။

“​ေရး​ေရွှရုပ်သွင် ပါး​ြပင်ဝယ် ထင်ရှိလို့​ ြမင်မိြပန်ရင်း​။
​ေရွသံုး​ရံကာလို့​ ​ေငွမျက်နှာ ​ေသာ်တာဝန်း​ရယ်က ​ေနာ့်​ ထွန်း​ေပ့​လင်း​။”

Read More

“ပုဏ္ဏား​တို့​ဘာသာ”

| မှာေရးသားခဲ့သည်။ 0

ဗုဒ္ဓဝင်ဇာတ်နိပါတ်​ေတာ်​ေတွထဲမှာ အ​ေကာင်း​ဆံုး​ဇာတ်ပို့​ေပး​နိုင်ရံုတင်မကဘူး​။ တခါတခါ ဇာတ်​ေဆာင်ဆု​ေတွပါ တ​ေလှြကီး​ သိမ်း​ကျံုး​ယူသွား​ြကတာက​ေတာ့​ ပုဏ္ဏား​ြကီး​ေတွပါပဲ။ ထင်ရှား​တဲ့​ဇာတ်​ေကာင်စရိုက်​ေတွနဲ့​ လုပ်ကွက်​ေတွ အခန်း​များ​များ​ရ​ေလ​ေတာ့​ သဘာရင့်​ ဝါရင့်​ေတွသာ ပုဏ္ဏား​ရုပ်နိုင်နင်း​ြက​ေပတယ်။

ရှင်ဘုရင်ကို ပျပ်ဝပ်ကျိုး​နွံစွာ ခစား​တတ်ပံုများ​ေတာ့​ သူများ​နဲ့​ကို မတူဘူး​။ “မှန်နင်း​ကီး​ေြကာင်း​ပါ ဖယား​။” “သ​ေဘာ​ေတာ်ြမတ်အတိုင်း​ပါ ဖယား​” နဲ့​ လက်က​ေလး​နှစ်​ေချာင်း​ကို ဂျပန်ကာရာ​ေတး​သမား​ေတွလို ​ေထာင်ထား​လိုက်တာ ြပန်ကိုမချ​ေတာ့​ဘူး​။ လမ်း​ေလျှာက်ပံုကအစ ခါး​က​ေလး​ကိုင်း​ကိုင်း​၊​ ​ေခါင်း​က​ေလး​ ရမ်း​တမ်း​ရမ်း​တမ်း​၊​ မျက်​ေစာင်း​က​ေလး​ကို ချီ​ေနတာပဲ။ ပုဏ္ဏား​ဆိုတာ စာမတတ်​ေပမတတ် အလုပ်မရှိ အကိုင်မရှိ အ​ေလန​ေတာ​ေတာ့​ ဘယ်တုန်း​ကမှ မဟုတ်​ေလဘူး​ဗျ။ ​ေဝဒသံုး​ပံု၊​ နက္ခတ်​ေဗဒင်၊​ ဂါထာမန္တာန်၊​ အခါ​ေပး​ အစီအရင်​ေတွ တတ်ကျွမ်း​လွန်လွန်း​လို့​ ဘယ်​ေလာက်ရုပ်ဆိုး​တဲ့​ ပုဏ္ဏား​ြဖစ်ြဖစ် ပညာရှိအ​ေဆာင်အ​ေယာင် ​ေခါင်း​ေပါင်း​က​ေလး​ နှစ်စ​ေထာင်က​ေတာ့​ မပါမြဖစ် ပါ​ေလတယ်။ အခု​ေခတ်စား​ေနတဲ့​ စကား​သံုး​ရရင် ​ေအး​လိ​ေတွ (Elites) ​ေပါ့​။

ရာဇဝင်အဆက်ဆက် ဘယ်မင်း​ပဲ နန်း​တက်တက် ရာဇဘိ​ေသကသဘင်ဆင်ယင်မယ်ဆိုရင် ပုဏ္ဏား​ြဖူ၊​ ပုဏ္ဏား​ညို၊​ ခရုသင်း​၊​ ​ေြမဇာြမက်၊​ သ​ေြပခက်ဆိုတာ​ေတွ မပါလို့​ မြဖစ်။ ​ေအာင်​ေဇယျတု ​ေငွခရုသင်္ခါ နဲ့​ ဘိသိက်မှမသွန်း​ရင် စုလျား​ရစ်ပတ် လက်ထပ်သဘင်ြကီး​လည်း​ အထမ​ေြမာက်​ေလဘူး​။ ြမန်မာဗုဒ္ဒဘာသာ ယဉ်​ေကျး​မှု ထံုး​တမ်း​စဉ်လာ​ေတွမှာ ဘယ်​ေနရာမှ မပါမြပီး​တဲ့​ ပုဏ္ဏား​ြကီး​ေတွ အ​ေြကာင်း​ကို ​ေရ​ေရရာရာ မသိ​ေတာ့​ပဲ သည်က​ေန့​မှာ​ေတာ့​ ပုဏ္ဏား​လို့​ ​ေြပာလိုက်ရင် သူ့​ေြပာသလိုလို၊​ ငါ့​ေြပာသလိုလို၊​ ဟုတ်လည်း​မဟုတ်ပဲနဲ့​ ​ေဟာစား​ေြပာစား​လို့​ေကာင်း​ေအာင် အတင်း​ပုဏ္ဏား​ဇာတ်လိုက်သွင်း​လိုသွင်း​ (လူ​ေတွကြဖင့်​ တစက်မှ ပုဏ္ဏား​ရုပ်မထွက်)၊​ “ပုဏ္ဏား​ဆိုတာ ကုလား​ဆို​ေတာ့​ တို့​ ကုလား​ေတွလည်း​ ပုဏ္ဏား​ေတွပါပဲကွယ်” လို့​ ြဖစ်တဲ့​သူကြဖစ် (နှစ်ခုစလံုး​ ဘာမှန်း​မသိပဲ လိုချင်သလို ညီမျှြခင်း​ထုတ်တာ​ေလ။ ​ေတာ်ပါ​ေသး​ရဲ့​။ ရိုဟင်ဂျာ​ေတွဟာ ဘုရား​ရှင်လက်ထက်​ေတာ်ကတည်း​က ဆင်း​သက်လာတဲ့​ ပုဏ္ဏား​တိုင်း​ရင်း​သား​ေတွပါလို့​ သက်​ေသလာမထူ​ေသး​တာ)၊​ ဗူး​လံုး​နား​မထွင်း​ အုတ်အ​ေရာ​ေရာ ​ေကျာက်အ​ေရာ​ေရာ ြဖစ်ကုန်လို့​ ပုဏ္ဏား​တို့​ရဲ့​ ဘာသာဘာဝကို စာ​ေပကျမ်း​ဂန်​ေတွထဲက ​ေဖာ်ထုတ် ​ေလ့​လာလိုက်ရပါတယ်။ (ကျမ်း​ဂန်​ေတွ ဆွဲမထည့်​ထား​ရင် ကိုယ်တရား​ခံြဖစ်​ေနမယ်)။

ဘူတန် နဲ့​ အိန္ဒိယကို ​ေရာက်တုန်း​က ဟိန္ဒူဘာသာဝင်​ေတွနဲ့​ မိတ်​ေဆွြဖစ်သွား​ြပီး​ သူတို့​ရဲ့​ ဘာသာ​ေရး​ ပွဲလမ်း​သဘင်​ေတွကို ဝင်နွှဲြဖစ်တိုင်း​ သူတို့​ေတွ ရှင်း​ရှင်း​ြပြကလို့​ အ​ေတာ်အသင့်​ တီး​မိ​ေခါက်မိ ရှိလာပါတယ်။ ခင်ရာ​ေဆွမျိုး​ ဆိုသလို တစ်​ေကာင်ြကွက် တစ်မျက်နှာြဖစ်​ေနရှာတဲ့​ ကိုယ့်​ကို အိမ်လွမ်း​စိတ်​ေတွသက်သာ​ေအာင် သူတို့​မိသား​စုလိုပဲ သ​ေဘာထား​ြပီး​ တံခါး​မရှိ ဓါး​မရှိ ဝင်​ေစထွက်​ေစတဲ့​အြပင် သူတို့​ဘာသာ အယူဝါဒ​ေတွနဲ့​လည်း​ မစိမ်း​ေအာင် စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရှင်း​ြပ၊​ လည်စရာပတ်စရာ​ေတွ လိုက်ြပြကတာလည်း​ အ​ေမာပါပဲ။

ဘူတန်ကလူ​ေတွဟာ အဂင်္လိပ်စကား​ကို ရံုး​သံုး​ဘာသာအြဖစ် ထမင်း​စား​ေရ​ေသာက်​ေြပာနိုင်တာထက် ဟင်ဒီဘာသာစကား​ကို​ေတာ့​ မွှတ်​ေန​ေအာင် တတ်ြကပါတယ်။ ရုပ်သံလိုင်း​ေတွအား​လံုး​ ဘူတန်ရုပ်ြမင်ကလွဲရင် အိန္ဒိယလိုင်း​ေတွချည့်​ပဲ။ လက်စသတ်​ေတာ့​ ကိုယ်​ေတွဆီမှာ မ​ေတာက်တ​ေခါက် ​ေလျှာက်​ေြပာ​ေနတဲ့​ ခါနာ၊​ မာလကီး​ယား​၊​ ​ေဂျာင်း​၊​ ဂျာ​ေရး​ကား​၊​ ဆိုတာ​ေတွက ဘဂင်္ါလီစကား​ ပမွှား​ေလး​ပဲ ရှိ​ေသး​တာ။ ​ေဘာလီး​ဝုဒ်က ဟင်ဒီစကား​ေြပာကား​ေတွဟာ တကမ္ဘာလံုး​ကို ြဖန့်​မှာမို့​ ဟင်ဒီနဲ့​ေြပာထား​တာ။

သူတို့​ဆီမှာ ရုပ်ရှင်ြကည့်​ချင်ရင် ဘာစကား​ေြပာနဲ့​ကား​ကို ြကည့်​မှာလဲ။ သူ့​နယ်၊​ သူ့​ဘာသာ၊​ သူ့​မင်း​သား​၊​ သူ့​မင်း​သမီး​၊​ သူ့​ေဈး​ကွက်နဲ့​ သပ်သပ်စီဗျ။ ​ေရာက်တုန်း​ေရာက်ခိုက် ​ေသ​ေသချာချာ လိုက်လည်ြဖစ်တာ​ေတွက​ေတာ့​ ြပတိုက်ြကီး​ေတွပါ။ သူတို့​လူမျိုး​တစ်ရာ့​တစ်ပါး​ရဲ့​ အဝတ်အဆင် အ​ေနအထိုင် ဓ​ေလ့​ထံုး​စံ ​ေရ​ေြမသဘာဝက​ေလး​ေတွ မတူြခား​နား​တာလည်း​ ​ေလ့​လာမိပါတယ်။ အဲသည်ထဲမှာ ရှာလို့​လည်း​ မ​ေတွ့​ဘူး​ဆိုြပီး​ လိုက်​ေမး​ လိုက်ရှာြကည့်​ြဖစ်တာက​ေတာ့​ ချစ်တီး​ဆိုတာရယ်၊​ ပုဏ္ဏား​ဆိုတာရယ်ပါ။ အ​ေနာက်ဘင်း​ဂလီြပည်နယ်ထဲက ​ေငွ​ေြကး​လည်ပတ်မှုနဲ့​ စီး​ပွား​ရှာစား​တတ်သူ လူလတ်တန်း​စား​ေတွကို ချတ္တရ လို့​ေခါ်ြပီး​ ချစ်တီး​လို့​ မှတ်ထား​တာြဖစ်မယ်။ မဏိပူရက ကသည်း​ေတွကို ြမန်မာ​ေတွက ပုဏ္ဏား​လို့​ ​ေခါ်ြကတာြဖစ််မယ် စသည်ြဖင့်​ မ​ေရရာတဲ့​ စကား​ေတွပဲ ြကား​ခဲ့​မိပါတယ်။

ဗုဒ္ဓဘာသာကျန်း​ဂန်​ေတွထဲမ​ေတာ့​ ြဗဟ္မဏအယူရှိသူ​ေတွမှာ အမျိုး​ေလး​ပါး​ ခွဲြခား​ထား​တဲ့​အခါ မင်း​၊​ ပုဏ္ဏား​၊​ ကုန်သည်၊​ ကျွန် မျိုး​ရိုး​ လို့​ ရှိတာပါတဲ့​။ ဟိန္ဒူဘာသာမှာလည်း​ ဇာတ်​ေလး​ပါး​ရှိရာမှ ြဗဟ္မဏအနွယ်​ေတွက ထိပ်ဆံုး​က ပါ​ေလတယ်။ အမျိုး​ဇာတ်ြမင့်​ရံုသက်သက်​ေတာ့​မဟုတ်ဘူး​။ အကျင့်​သီလ စာဂများ​လည်း​ ြပည့်​စံုရတယ်။ သက်သတ်လွတ်စား​တဲ့​သူ​ေတွက ပိုစင်ြကယ်သတဲ့​။ သူတို့​ဆီမ​ေတာ့​ ​ေလယာဉ်ပျံစီး​ရင်​ေတာင် သက်သတ်လွတ်စာက မြဖစ်မ​ေန စီမံထား​ရ​ေလတယ်။ ဆံပင်ရှည်ရှည် အရပ်ြမင့်​ြမင့်​နဲ့​ ကာရီး​နား​ကပူး​ရ်ဆိုတဲ့​ မင်း​သမီး​က​ေလး​ေတာင် သက်သတ်လွတ်စား​တဲ့​ ပု​ေဏ္ဏး​မ​ေလး​မှန်း​ သိလိုက်ရ​ေတာ့​ ပိုချစ်စရာ​ေကာင်း​သွား​တယ်။ အဆင်တန်ဆာအား​ြဖင့်​ေတာ့​ ဝတ်ြဖူစင်ြကယ်ဝတ်တဲ့​အမျိုး​ပါ။

အမျိုး​သား​ေတွက ကတံုး​တံုး​ထား​ြပီး​ ဦး​ဆံမျှင်က​ေလး​ မြဖစ်စ​ေလာက်ကို အုန်း​သီး​ ြကွက်ြမီး​တန်း​သလို ချန်ထား​ြကတယ်။ ပိတ်ြဖူပုဆိုး​ပါး​က​ေလး​ကို ​ေအာက်ပိုး​ကျိုက်ြပီး​ သိုရင်း​လက်ရှည်ဝတ်၊​ ​ေဖာ့​ြဖူနှစ်စ​ေထာင်​ေပါင်း​တယ်။ နဖူး​ေပါ် ပါး​ေပါ်မှာ ထံုး​စင်း​က​ေလး​ေတွ ြခယ်​ေလ့​ရှိတယ်။ အမျိုး​သမီး​ေတွက ချည်သား​ဆာရီအြဖူကိုပဲ ဆင်ပါတယ်။ ခင်ပွန်း​လင်သည်ကို ကျွန်ပမာလုပ်​ေကျွး​ြပုစု​ေလ့​ရှိပါသတဲ့​။ စူဇကာပုဏ္ဏား​ြကီး​ကို လူယုတ်မာတစ်​ေယာက်ြဖစ်သွား​ေစသူက​ေတာ့​ သူ့​ရဲ့​ေြမး​အရွယ် မယား​အလိမ္မာက​ေလး​ အမိတ္တာပံုပဲ မဟုတ်လား​။

အ​ေြကွး​နဲ့​သိမ်း​ထား​တဲ့​ လင်အိုြကီး​ကို ရို​ေသသမှု လုပ်​ေကျွး​ြပုစုလွန်း​အား​ြကီး​လို့​ အိမ်နီး​ချင်း​ပု​ေဏ္ဏး​မ​ေတွက ရိုက်​ေမာင်း​ပုတ်​ေမာင်း​လုပ်တာနဲ့​ လက်တိုလက်​ေတာင်း​ အ​ေစအပါး​ေလး​ ရှာ​ေပး​ခိုင်း​ေတာ့​ ပိုက်ဆံကမရှိ၊​ ကပ်​ေစး​ကနည်း​တဲ့​ ပုဏ္ဏား​ပီပီ အလကား​ရရာရ​ေြကာင်း​ အနံ့​ခံရင်း​ ​ေဝဿန္တရာ မင်း​ြကီး​ဆီ​ေရာက်သွား​တာ​ေလ။ ခက်တာက ဝကင်္ပါ​ေတာင်မှာဆို​ေတာ့​ အနည်ထိုင်ချိန်မှာ မင်း​ေရာက်လာဆိုြပီး​ လှူစရာ ဘာမှ မကျန်​ေတာ့​ဘူး​။ ပုဏ္ဏား​တို့​ဇွဲဟာ ငါး​မရလည်း​ ​ေရတင်ချိုး​ြပန်တဲ့​အစား​ထဲ​ေတာ့​ မပါ​ေလဘူး​။ ပါး​စပ်က​ေလး​စိုက်ရတဲ့​ဥစ္စာ။ ဘုရား​ဆုပန်မင်း​ေယာကင်္ျား​ြကီး​က ဘာတွန့်​တို​ေနစရာအ​ေြကာင်း​ရှိသလဲဆိုြပီး​ ဂဏှာနဲ့​ဇာလီကို အား​မနာလျှာမကျိုး​ ဆက်​ေတာင်း​ြပန်တယ်။ ​ေတာ်ရံုဖွဲနပဲ​ေတာ့​ မဟုတ်ဘူး​ဗျ။ ရိုက်​ေမာင်း​ပုတ်​ေမာင်း​ ဆဲ​ေရး​မာန်မဲသူ​ေတွဆီက ရ​ေအာင်​ေြခရာခံြပီး​ ​ေစတမုဆိုး​လမ်း​ညွှန်မှုနဲ့​ မ​ေရာက်​ေရာက်​ေအာင် သွား​ရှာတာ။ လိုချင်တာရှိလာရင် နတ်သိြကား​ နဂါး​ ဂဠုန် ဂုဏ္ဘန် ယက္ခ​ေတွလည်း​ မမှုဘူး​။

သူ့​လိုပဲ ပါရမီ​ေတာ်​ေတွြဖည့်​ေပး​ရှာသူ ပုဏ္ဏား​ြကီး​က​ေတာ့​ ပု​ေရာဟိတ်ဆရာြကီး​ ​ေကး​ဝဋ်ပဲြဖစ်ပါတယ်။ သူ့​အစွမ်း​ဟာ မိတ္ထီလာြပည်မှအပ တစ်ရာ​ေသာထီး​ေဆာင်း​မင်း​တို့​ကို စူဠနီြဗဟ္မဒတ်မင်း​ြကီး​ရဲ့​ လက်ခုပ်ထဲက​ေရအြဖစ်ကို ​ေဆာင်ကျဉ်း​ေပး​နိုင်ပါတယ်။ အနုြမူလက်နက်​ေတွ မ​ေပါ်​ေသး​တဲ့​ေခတ်မှာ သူ့​ရဲ့​ စစ်​ေရး​ဗျူဟာအစီအမံ​ေတွက ဒုတိယအ​ေကာင်း​ဆံုး​မို့​သာ တစ်ဆယ့်​ေြခာက်​ေခါဘဏီတပ်ြကီး​ကို စီမံနိုင်တာြဖစ်​ေပလိမ့်​မယ်။ သို့​ေသာ်လည်း​ ပုဏ္ဏား​တို့​ဘာဝ လက်​ေဆာင်မက်တတ်တဲ့​ ဝါသနာ​ေြကာင့်​ မ​ေဟာ်သထာသုခမိန် ​ေထာင်း​တာခံလိုက်ရ​ေလတယ်။

ပုဏ္ဏား​နဲ့​ မကင်း​ရှာ​ေလသူ ြမတ်စွာဘုရား​သခင် ကိုယ်​ေတာ်ြမတ်ဟာ ပရိနိဗ္ဗာန်ြပုလို့​ ဓါတ်​ေတာ်​ေတွ ​ေလာင်ကျွမ်း​ြပီး​ချိန်မှာ​ေတာင် ​ေရစက်မကုန်​ေလ​ေသး​ဘူး​။ ​ေဒါနပုဏ္ဏား​ြကီး​က ဓါတ်​ေတာ်​ေတွ ​ေဝပါ​ေရာလား​။ ြပည်ြပည်မင်း​ေပါင်း​ ဗိုလ်ထုပရိသတ်အလည်မှာ အထင်အရှား​ေဝခဲ့​ေသာ်ြငား​ ဗီအိုင်ပီခွဲတမ်း​က ဦး​ေပါင်း​အြကား​၊​ ခါး​ပိုက်အြကား​နဲ့​ နဂါး​ြပည် နတ်ြပည်​ေတွ​ေရာက်သွား​ေလ​ေတာ့​ အ​ေဝမတတ်ဆရာငတ်ြပီး​ ငါသာ​ေဝသည် ငါသည်ဘာမျှမရပါတကား​ လို့​ ငိုြကီး​ချက်မြဖစ်ရရှာတယ်။ (ငိုပါနဲ့​ကွယ်။ ခု​ေနများ​ လူဝင်စား​ရင် မဲရံုမှူး​ခန့်​မယ်)။

ရှာလို့​ေဖွလို့​ရသမျှကို မလှူရက်မတမ်း​ရက် စု​ေဆာင်း​သိမ်း​ဆည်း​လွန်း​တာ ​ေသလွန်တဲ့​အခါ​ေတာင် သား​သမီး​အတွက် မထား​ခဲ့​နိုင်ပဲ ​ေြမ​ေအာက်ြမှုပ်သွား​တတ်တဲ့​ဓ​ေလ့​ဟာလည်း​ ပုဏ္ဏား​ြကီး​တို့​စရိုက်ပါပဲ။ ​ေသာ​ေရယျပုဏ္ဏား​ြကီး​ဝင်စား​တဲ့​ ​ေခွး​က​ေလး​ဟာ ဘုရား​ရှင်မိန့်​ြကား​လို့​ သူ့​သား​က အ​ေဖ​ေခါ်တဲ့​အခါမှသာ ဝှက်ထား​တဲ့​ ဥစ္စာ​ေတွကို ြပသပါသတဲ့​။ ဘယ်သူဘယ်ဝါကိုမျှ တစ်ြကိမ်တစ်ခါမျှ မလှူတန်း​ဖူး​ေလတဲ့​ အဒိန္နပုဗ္ဗကဆိုတဲ့​ ပုဏ္ဏား​ြကီး​ဟာ ြမတ်စွာဘုရား​ရှင်ထံ ခစား​ြပီး​ “ အရှင်​ေဂါတမ၊​ အရှင်တို့​အား​ အလှူကိုလည်း​ မ​ေပး​၊​ ဥပုသ်သီလကိုလည်း​ မ​ေဆာက်တည်၊​ ပူ​ေဇာ်ြခင်း​လည်း​ မြပု၊​ တရား​ေတာ်လည်း​ မနာယူ၊​ အရှင်တို့​၌ စိတ်ကိုြကည်ညို​ေစရံုသက်သက်မျှြဖင့်​ နတ်ြပည်၌ြဖစ်​ေသာသူမည်သည် ရှိ​ေကာင်း​ပါ၏​ေလာ။” လို့​ ​ေမး​ေလျှာက်သတဲ့​။ ကုသိုလ်​ေတာင် အလကား​ရမှ လိုချင်တဲ့​အမျိုး​။ ဇာတ်ထဲကပုဏ္ဏား​ေတွက​ေတာ့​ အကုန်လံုး​ ဂံုး​ရုပ်၊​ လူြကမ်း​၊​ လူမိုက်များ​ြဖစ်​ေပ​ေသာ်ြငား​ တကယ့်​အြပင်မှာ ​ေကာင်း​ေသာ ြမတ်​ေသာ ပုဏ္ဏား​ေတွက​ေတာ့​ ပိုများ​ပါတယ်။

ဗုဒ္ဓသာသနာမှာ ပထမဦး​ဆံုး​ သံဃာအြဖစ်ကိုရြကတဲ့​ ပဥ္စဝဂ္ဂီငါး​ဦး​ဟာ ြဗဟ္မဏပုဏ္ဏား​ စစ်စစ်ြကီး​ေတွ ြဖစ်ပါတယ်။ ​ေလာင်း​မင်း​သား​ဖွား​ေတာ်မူစဉ်ကတည်း​က လက္ခဏာ​ေတာ်ြကီး​ငယ်တို့​ကို ဖတ်ရှုြပီး​ စြကဝ​ေတး​မဏ္ဍတ်မင်း​ ​ေသာ်လည်း​ေကာင်း​၊​ ဘုရား​ရှင်အြဖစ်ကို ​ေသာ်လည်း​ေကာင်း​၊​ ဧကန်ရလတ္တံ့​ လို့​ နှစ်​ေချာင်း​ေသာလက်ညှိုး​နဲ့​ ​ေဟာကိန်း​ထုတ်သွား​ခဲ့​သူ​ေတွပါတဲ့​။ အငယ်ဆံုး​ ​ေကာဏ္ဍညပုဏ္ဏား​က​ေလး​ကသာ တစ်​ေချာင်း​ေသာလက်ညှိုး​နဲ့​ တစ်ခွန်း​ေသာစကား​ကိုဆိုသူပါတဲ့​။ မှန်ချင်မှန် မှား​ချင်မှား​ ရှင်ဘုရင်မြကိုက်တဲ့​စကား​ကိုဆိုလို့​ သူတို့​ေတာင်မှ ြပည်နှင်ဒဏ်အ​ေပး​ခံရ​ေလတယ်။ အဲဒါကမှ သစ္စာတရား​များ​လား​မသိ။
အဲလိုဆို​ေတာ့​ ပုဏ္ဏား​ဆိုတာ ဂါထာမန္တန် ရွတ်အံတဲ့​အတတ်၊​ နက္ခတ်​ေဗဒင် စီရင်တဲ့​အတတ်​ေတွတင် မဟုတ်ဘူး​။ လက္ခဏာြကီး​ငယ် အသွယ်သွယ်​ေတွနဲ့​ လူရိပ်လူကဲ ခတ်တဲ့​အတတ်၊​ အတိတ်တ​ေဘာင်၊​ စနည်း​နိမိတ်များ​ နာြကား​ဖတ်ရှုတဲ့​အတတ်လည်း​ ကျွမ်း​ကျင်​ေလ့​ရှိမှန်း​ သိအပ်တယ်​ေနာ်။ သို့​ေသာ်လည်း​ ​ေလာကီသား​များ​ပီပီ တံစိုး​လက်​ေဆာင်မရရင် ဥမ္မာဒန္တီကို​ေတာင် အမယ်အိုလို့​ ​ေလျှာက်တင်တဲ့​အခါလည်း​ ​ေလျှာက်​ေလတယ်။ မျက်မြမင်ပုဏ္ဏား​ေလး​ေတွ ဆင်ဆိုသည်မှာ အဓိပ္ပါယ်ဖွင့်​ဆိုချက်​ေတွက​ေတာ့​ သည်က​ေန့​ထိ မှတ်သား​သင်ယူလို့​ မဆံုး​ေသး​ဘူး​ မဟုတ်လား​။

ခတ္တိယဇာတ်အနွယ် သာကီဝင်မင်း​မျိုး​ကလာတဲ့​ ြမတ်ဗုဒ္ဓသာသနာမှာ ပုဏ္ဏား​မျိုး​နွယ်​ေတွ ထိပ်ထိပ်ြကဲြဖစ်ကုန်ြကလို့​ ရှင်​ေဒဝဒတ်တို့​၊​ ရှင်တိဿမ​ေထရ်ြကီး​တို့​က ရင်တွင်း​ခံစား​ချက်​ေတွ ြပင်း​ထန်ကုန်ရတာလို့​လည်း​ ဆိုပါတယ်။ ရှင်​ေမာဂ္ဂလန် နဲ့​ ရှင်သာရိပုတ္တရာတို့​ဟာ ​ေမာဂ္ဂလိပု​ေဏ္ဏး​မြကီး​နဲ့​ သာရီပု​ေဏ္ဏး​မြကီး​တို့​က ​ေမွး​ဖွား​တဲ့​သား​ေတွြဖစ်လို့​ အမိရဲ့​ အမည်ကို အမှီြပုြပီး​ နာမ​ေတာ်ရြက​ေလတယ်။ ရှင်မဟာကဿပကိုယ်​ေတာ်ြကီး​ဟာလည်း​ ပိပ္ပလိအမည်ရှိ ပုဏ္ဏား​ဘဝက​ေန ရဟန်း​ဝတ်ြပီး​ မျိုး​နွယ်ကို အမှီြပုလို့​ ကဿပ အမည်တွင်ခဲ့​ပါသတဲ့​။ အား​လံုး​ဟာ ဧတဒဂ်ရ ရဟန္တာမ​ေထရ်ြကီး​များ​ြဖစ်တယ် ဆိုတာ​ေတာ့​ သိြပီး​သား​ ြဖစ်​ေပလိမ့်​မယ်။ ဒါ​ေြကာင့်​ ပုဏ္ဏား​လို့​ဆိုလိုက်ရင် အား​လံုး​ကို ဖာတ်ထဲကလူြကမ်း​ရုပ်ြကီး​များ​အြဖစ် သိမ်း​ြကံုး​ြပီး​ အြမင်မမှား​သင့်​ဘူး​။

ဗုဒ္ဓသာသနာ​ေတာ်နဲ့​ မြကံုြကိုက်တဲ့​ သာသနာပကာလများ​မှာဆိုရင် ပုဏ္ဏား​ဆိုတာ လှူဖွယ်ဝတ္ထုတို့​ကို လက်ခံ​ေဆာင်ယူထိုက်တဲ့​ အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်ထဲမှာ ပါ​ေလတယ်။ ရဟန်း​သံဃာ​ေတွမှ မရှိပဲကိုး​။ ဘုရား​ေလာင်း​ယုန်မင်း​ သူ့​ကိုယ်သူမီး​ပံုအတွင်း​ခုန်ဆင်း​ြပီး​ လှူဒါန်း​ခဲ့​တာဟာ ပုဏ္ဏား​အသွင်​ေဆာင်ထား​တဲ့​ သိြကား​မင်း​ကိုပါ။ သံဃာ့​ဂုဏ်​ေတာ်ထဲမှာပါတဲ့​ အနုတ္တရံ ပုညခတ္တံ ​ေလာကသာ ​ေကာင်း​မှုကုသိုလ်များ​ စိုက်ပျိုး​ရာ လယ်ယာ​ေြမ​ေကာင်း​သဖွယ်ြဖစ်​ေသာ ဆိုတဲ့​ ဂုဏ်ပုဒ်​ေလာက် ဒါနအကျိုး​ေပး​မသန်နိုင်​ေပမယ့်​ အလ္လဇီ ဒုသီလ​ေတွကို “ပါလို၏” ရည်မှန်း​လို့​ လှူဒါန်း​တာထက်စာရင်​ေတာ့​ ကုသိုလ်ရတာ အမှန်ပဲတဲ့​။ (ဟုတ်ပါ့​မလား​ ​ေမာင်ကာဠုရယ်။ သည်​ေနရာမှာ​ေတာ့​ သ​ေဘာထား​ ကွဲလွဲချင်လိုက်ပါဘိ) ဒါ​ေြကာင့်​မို့​လို့​ ပုဏ္ဏား​ရဲ့​ ဂုဏ်သတ္တိ​ေတွဟာ ​ေဩာင်း​.. ​ေဇယျတု​ေတွ၊​ ဥံု ဖွ​ေတွတင်မကဘူး​။ အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်များ​လည်း​ ြဖစ်​ေလတယ်လို့​ ြဖည့်​မှတ်လိုက်ြကပါဦး​။

ပုဏ္ဏား​ဆရာြကီး​ေတွဟာ ဂါထာမန္တန်၊​ ပါဠိပါဋ်္ဌသား​ေတွအြပင် သက္ကတဘာသာတို့​။ သသင်္ကရိုက်ဘာသာတို့​ကိုလည်း​ တတ်ကျွမ်း​ေလတဲ့​အတွက် မဟာဝိသုဒ္ဓာရံုဆရာ​ေတာ်ဘုရား​ြကီး​ေတာင် ငယ်စဉ်က ပုဏ္ဏား​ြကီး​တစ်ဦး​ထံမှာ တပည့်​ခံလို့​ ကျမ်း​စာများ​သင်ယူဖူး​ပါသတဲ့​။ ဆရာ​ေတာ်က သူ့​ဆရာပုဏ္ဏား​ေတာ်က​ေလး​ကို ကျီစယ်လို​ေတာ့​ ပါဠိဘာသာနဲ့​ “​ေခတ်ကာလပုဏ္ဏား​များ​နှယ် ​ေရှး​ေရှး​ကလိုြဖင့်​ မဟုတ်​ေတာ့​ေပဘူး​။” လို့​ ဆိုပါသတဲ့​။ ပုဏ္ဏား​ပါဆိုမှ သည်လို​ေသး​ေသး​တင်လို့​ ရရိုး​လား​။ “အိမ်း​.. ​ေခတ်ကာလ ​ေမာင်ပဥ္စင်း​များ​ကလည်း​ ​ေရှး​ေရှး​ကလိုြဖင့်​ မဟုတ်​ေတာ့​ေပ​ေကာကွယ်။” လို့​ ခွန်း​တံု့​မခံ ​ေချပပါသတဲ့​။ “သမ​ေဏာစ ြဗဟ္မ​ေဏာစ သမဏ ြဗဟ္မဏာ” လို့​ မှတ်သား​စရာြဖစ်သွား​တာ​ေပါ့​။ ဟုတ်ပါရဲ့​ေလ။ ခု​ေခတ်ြကီး​မှာ ပုဏ္ဏား​ေတွ ကွယ်ကုန်လို့​ ဇာတ်စင်​ေတွ​ေပါ်မှာ ကန့်​လန့်​ကာအ​ေနာက်နား​ကို ပုဏ္ဏား​ကွယ်လို့​ေခါ်တာ​ေတာ့​ ဟုတ်ဟန်မတူပါဘူး​။

ဇာတ်ထဲမှာ မဟုတ်လည်း​ အြပင်​ေလာကမှာ ပုဏ္ဏား​ေတာ်ြကီး​ေတွ ​ေတွ့​ေတွ့​ေနမိသား​ပဲ။ တီဗီမှာ သတင်း​ေြကညာတဲ့​သူ​ေတွလည်း​ မဂင်္လာ​ေဆာင်​ေတွ လိုက်ြပီး​ ပုဏ္ဏား​ဟန်က​ေလး​နဲ့​ ပုဏ္ဏား​သံ​ေပး​ြကတယ်။ ဘုရား​တည်မလို့​ အုတ်ခဲြကီး​ေတွ ​ေရွှ​ေရာင်​ေငွ​ေရာင်ပတ်ြပီး​ ရတနာစိန်​ေကျာက် ဇယ်​ေတာက်တမ်း​ကစား​ြကတဲ့​အခါမှာလည်း​ နှစ်စ​ေထာင်က​ေလး​နဲ့​ ပုဏ္ဏား​ေယာင်​ေဆာင်ြကတယ်။ ကျုပ်တို့​က မျိုး​နဲ့​ရိုး​နဲ့​ အခါ​ေပး​လာြကတဲ့​ ပုဏ္ဏား​စစ်စစ် ​ေရမ​ေရာဘူး​ဆိုတဲ့​ ဆရာြကီး​များ​က​ေတာ့​ မင်း​သား​များ​လို ရက်ြကိုချိတ်မှ အဆင်​ေြပ​ေပလိမ့်​မယ်။ ဒါ​ေတာင် ကျုပ်တို့​လူသာမန်​ေတွ သိြမင်နိုင်ခွင့်​မရတဲ့​ ယြတာမန္တန် အစီအမံ​ေတွ အများ​ြကီး​ရှိ ဆိုပဲ။ ကွန်ြပူတာနဲ့​ စက်ခလုပ်နှိပ်ြပီး​ဖွင့်​လှစ်အပ်​ေသာ အိုင်တီ​ေခတ်ြကီး​မှာလည်း​ ပုဏ္ဏား​ဆိုတာ စစ်မှန်ရာရှာ​ေဖွ၍ ​ေဆာင်ထား​အပ်​ေသာ၊​ အခါအရာသင့်​ေတာ်ရန်စီမံမှုအတွက် မပျက်မကွက် အြကံဉာဏ်​ေတာင်း​ခံအပ်​ေသာ မရှိမြဖစ်ပုဂ္ဂိုလ်ထူး​ထဲမှာ ပါ​ေနဆဲပဲ။ အခါမသင့်​ရင် အခွင့်​မသာဘူး​ဗျ။ မယံုမရှိနဲ့​။ ​ေြမာက်ကိုရီး​ယား​က ဒံုး​ပျံြကီး​ ​ေဝဟင်မ​ေရာက်ပဲ ​ေရြပင်​ေအာက်ငုပ်လျှိုး​သွား​တာ ပုဏ္ဏား​ေတာ်​ေတွနဲ့​ မတိုင်ပင်မိလို့​ ြဖစ်လိမ့်​မယ်။ အာကာသဓါတ် အား​နည်း​ေနတာကိုး​။

ဆရာြကီး​မင်း​သိခင်္က​ေတာ့​ ပုဏ္ဏား​ဘကွန်း​ဝတ္ထုထဲမှာ နံမယ်တူ ပံုနား​ဘကွန်း​တစ်​ေယာက်နဲ့​ မိတ်ဆက်​ေပး​သွား​တယ်။ ကူလီလုပ်ခဲ့​တဲ့​ဘကွန်း​ချင်း​ အတူတူ​ေပမယ့်​ အဲသည်တစ်​ေယာက်က ဘာကိုသယ်ခိုင်း​ခိုင်း​ ပံုပံုြပီး​နား​တတ်လွန်း​လို့​ ပံုနား​ဘကွန်း​လို့​ ​ေခါ်ပါသတဲ့​။ အလုပ်သာ လက်​ေကျာတင်း​ေအာင်မလုပ်ချင်တာ သူကလည်း​ ကိုဘကွန်း​လို သူ​ေဌး​ြကီး​ေတာ့​ ြဖစ်ချင်​ေသး​သတဲ့​။ အခုလည်း​ ပုဏ္ဏား​လိုလိုအ​ေယာင်​ေဆာင်ထား​တဲ့​ အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်တစ်ချို့​ကို ပံုနား​ေတွများ​ ြဖစ်​ေနမလား​ လို့​ ​ေစာ​ေြကာမိပါတယ်။ အလှူခံတဲ့​ေနရာမှာ​ေတာ့​ ဗုဒ္ဓဝင်ဇာတ်​ေတာ်ထဲက စူဇကာပုဏ္ဏား​ြကီး​ေတာင် ထိုင်ငိုသွား​ေလာက်ပါရဲ့​။ ဘာမှ​ေတာင်း​စရာရမ်း​စရာမရှိရင် ပင်လယ်ထဲက​ေရ​ေတွကို ရံုး​ြပင်ကန္နား​ တရား​တ​ေဘာင်ခင်း​လို့​ေတာင်း​တယ်။ တကာ​ေတာ်​ေရ​ေြမ့​ရှင်ြကီး​ေတွရဲ့​ သဒ္ဒါတရား​ကို လာစမ်း​သလား​ မှတ်တာပဲ။ ​ေဝဿန္တရာမျိုး​ရိုး​နဲ့​ စူဇကာမျိုး​ရိုး​ ပါရမီြဖည့်​ဘက်နှစ်ဦး​ အခုမှ​ေတွ့​ြကရ။

သမုဒ္ဒရာ​ေရ ဘယ်သူကုန်​ေအာင် ​ေသာက်နိုင်မှာလိုက်လို့​။ ယူ​ေစဗျား​။ သူတို့​ခမျာ ဘယ်​ေလာက်စား​ရမဲ့​မဲ့​ ​ေသာက်ရမဲ့​မဲ့​ြဖစ်​ေနရှာသလဲဆိုတာ ​ေရွှြပည်ရခိုင်က အလှူ​ေပး​ကိုယ်စား​လှယ် အန်ဂျီအို​ေတွ အသိဆံုး​ပဲ။ သလိပ်ပိုး​ေတွ့​ တီဘီလူနာ​ေတွအတွက် ​ေဆး​အလကား​ေပး​ရံုတင်မဟုတ်ဘူး​။ လမ်း​စရိတ်၊​ စား​စရိတ်၊​ ​ေဆး​ကုစရိတ်ပါ ​ေထာက်ပံ့​တယ်ဆိုလို့​ ပိုး​ေတွ့​တီဘီလူနာ​ေတွရဲ့​သလိပ်ခွက်က​ေလး​ေတွဟာ ​ေရာင်း​စား​လို့​ေတာင်ရတယ်။ ဘာလုပ်ဖို့​ ​ေပျာက်​ေအာင်ကု​ေန​ေတာ့​မှာလဲ။ မိုး​လင်း​ရင် ​ေဆး​ရံုဝ ထိုင်​ေန၊​ ဝယ်သူလာ​ေတာ့​ “အဟမ်း​ .. ​ေရာ့​။ ​ေပး​ သံုး​ေထာင်” ဆို အို​ေက​ေနြပီ။ ​ေဆး​ြပန်​ေရာင်း​စား​တာကလည်း​ ရဦး​မှာ။

သလိပ်က​ေရွှြဖစ်​ေအာင် ဘိုး​ဘိုး​ေအာင်​ေတာင် ဖိုမထိုး​တတ်ဘူး​။ အမယ် .. ဝယ်သူကလည်း​ တရင်း​တနှီး​ ​ေပး​ဝယ်လာရတဲ့​ သလိပ်က​ေလး​ကို ​ေဆး​ခန်း​ေရှ့​နား​ေရာက်ကာနီး​မှ ြမတ်ြမတ်နိုး​နိုး​ အာခံတွင်း​ထဲ သွင်း​လို့​ငံုကာ ကိုယ့်​သလိပ်အြဖစ် အစစ်ခံြက​ေလတယ်။ နှယ်နှယ်ရရမှတ်လို့​။ ဒါ ပိုး​ေတွ့​သလိပ်။ မ​ေတွ့​ရင် ပိုက်ဆံြပန်​ေတာင်း​လို့​ရတယ်။ သူ့​ေဆး​ခန်း​နဲ့​သူ၊​ သူ့​အလှူ့​တကာနဲ့​သူဆို​ေတာ့​ တယ်လည်း​ေပျာ်စရာ​ေကာင်း​တာ​ေဝ့​။ ကိုယ်ဝန်သည်​ေတွလည်း​ ရှူရှူး​ေရာင်း​လို့​ရတယ်။ ​ေယာကင်္ျား​ြကီး​ေတွသာ လာမဝယ်မိ​ေစနဲ့​။ သူတို့​အရပ်ထဲ ဟို​ေရာဂါပိုး​များ​ေတွ့​လို့​က​ေတာ့​ မ​ေသမချင်း​ ထမင်း​စား​ေဆး​ကုလက်မှတ်ရတာမို့​ လက်ခ​ေမာင်း​များ​ ခတ်​ေလမလား​။

​ေဝဿန္တရာအ​ေလာင်း​နဲ့​ စူဇကာအ​ေလာင်း​ေတွရဲ့​ အလှူ​ေတာ်မဂင်္လာမှာ ဘာကိစ္စ ကျုပ်တို့​က မာရ်နတ်​ေနရာ က​ေနဦး​မှာလဲ ​ေနာ့​။ သာဓုသာ ​ေခါ်လိုက်ြကပါစို့​။ သာဓု အ​ေြမှာက်တစ်သိန်း​ ​ေခါ်နင်း​ကီး​မယ်။ ငှဲ့​ ငှယ်…၊​ ငှဲ့​ ငှယ် …. ။ လာထား​ ကမယ်။ ကျနား​ပါး​နာ ကျနား​ပါး​နာ … ​ေဂျ ​ေဂျ ​ေဂျ ​ေဂျ။ ကျနား​ပါး​နာ ကျနား​ပါး​နာ … ​ေဂျ ​ေဂျ ​ေဂျ ​ေဂျ။ ကျနား​ပါး​နာ ကျနား​ပါး​နာ …. ​ေဂျ ​ေဂျ ​ေဂျ ​ေဂျ။

ပံု /
စိန္တာမယ သုတမယ၊​ မ​ေနာမရ၊​ ဂမ္ဘီမရ၊​ ဘာဆိုတာမှမရ
ဒဂံုအ​ေကျာ်တရိုး​က ပုဏ္ဏား​ေတာ်စိုး​။
(မှတ်ချက်။ ဦး​ရှင်ြကီး​ မတင်ပါ)

Read More

“လကဆုန် နဲ့​ ြမရဂံု”

| မှာေရးသားခဲ့သည်။ 0

“စံုကန္တာ ​ေနပူခရီး​မ​ေတာ့​ ဘယ်ထီး​မှ မပါပါတယ်။
ြမိုင်ြကီး​က စလူရွက်ကိုကွယ် ြခူလက်ဝယ်ကိုင်ချိုး​။
​ေနများ​ခ ​ေမ့​အသား​ညိုမယ်။
အလိုကွယ် .. အနား​ကိုတိုး​လို့​သာမိုး​။” တဲ့​။

​ေရဗူး​ေတွ ဖိနပ်​ေတွ မပါတဲ့​အခါ၊​ ထီး​ေတွ ခ​ေမာက်​ေတွ ​ေဆာင်း​မထား​တဲ့​အခါ၊​ ​ေနပူစပ်ခါး​ သွား​လို့​လာလို့​ တယ်မ​ေကာင်း​လှဘူး​ မဟုတ်လား​။ အထူး​သြဖင့်​ ရာသီခွင် တစ်ဆယ့်​နှစ်လရဲ့​ အပူဆံုး​စံချိန်တင်တဲ့​ ကဆုန်လအခါတွင်း​မှာ​ေပါ့​။ တ​ေပါင်း​တန်ခူး​ မှာတုန်း​က အပူဒဏ်က​ေလး​က အ​ေြကာင်း​မထူး​ပါဘူး​လို့​ ဟန်မပျက် ​ေတာင့်​ထား​နိုင်ခဲ့​ေပမယ့်​ ကဆုန် နယုန် ​ေဆွ့​ေဆွ့​ခုန် ဆိုတာနဲ့​ေတွ့​ေတာ့​ နံ့​သာပင်ရိပ်မှာမှ ​ေချွး​သိပ်ကာ အပန်း​ေြဖရ​ေတာ့​မှာ​ေပါ့​။ ရန်ကုန်ပလက်​ေဖာင်း​ေပါ် လမ်း​ေလျှာက်ရင်​ေတာင် အရိပ်က​ေလး​ရတဲ့​ တိုက်နံ​ေဘး​က​ေန မရအရခိုြပီး​ ​ေနပူ​ေရှာင်တတ်ြကတယ်​ေလ။ အရိပ်လိုချင်ပါတယ်ဆိုမှ ​ေဆာင်း​တွင်း​တုန်း​ကလို အရိပ်ရှည်ရှည်မထွက်ပဲ ကိုယ့်​အရိပ်​ေတာင် ပုအိုက်အိုက်က​ေလး​ပဲ ထွက်​ေတာ့​ ပျိုပျို​ေမ အသား​ေလး​ ​ေနပူဒဏ်မခံရ​ေလ​ေအာင် အနား​ကိုသာ တိုး​လာခဲ့​ပါကွယ်လို့​ပဲ ထီး​ေတာ်မိုး​က​ေလး​က အနစ်နာခံရ​ေတာ့​မယ်။

“​ေနပူထဲလည်း​ ​ေလျှာက်ရဲပါတယ်။ ခ​ေရာင်း​လမ်း​ကိုလည်း​ ြဖတ်ရဲပါတယ်။ ဆူး​ေမွ့​ယာလည်း​ အိပ်ရဲပါတယ်။” လို့​ သီချင်း​ရှိတိုင်း​ ဘယ်လိုပဲဆိုဆို၊​ အစကြဖူြဖူ ရန်ကုန်သူက​ေလး​ ညိုသွား​မှာစိုး​လို့​ “အကိုမှား​ပါြပီ ခင်ရယ်။ ​ေခါ်လာမိတယ်။” ဆိုြပီး​ ​ေတာင်း​ေတာင်း​ပန်ပန်နဲ့​ ယူဗီပရိုတက်ရှင်း​ဂျူတီ မယူပဲ ကိုယ့်​ကိုယ်ကိုယ် ဆန်း​ပရုဖ်​ေတွ အထပ်ထပ်လိမ်း​ေနမယ့်​သူ ရှိလိမ့်​မယ် မထင်​ေပါင်။ စလူရွက်က​ေလး​ေတွ ​ေခါက်ထီး​ေလး​ေတွ​ေြကာင့်​ အပူဒဏ်​ေလျာ့​မသွား​ရင်​ေတာင် မိုး​ေပး​တဲ့​သူရဲ့​ ​ေမတ္တာအရိပ်​ေြကာင့်​ေတာ့​ စိတ်ထဲမှာ ​ေအး​ေအး​ြမြမက​ေလး​ ခံစား​ရလိမ့်​မယ် မဟုတ်ဘူး​လား​။ ရာသီဥတု ပူရတဲ့​အထဲ ပွတ်သီး​ပွတ်သပ်​ေနချင်တဲ့​စိတ်ကလည်း​ ​ေဖျာက်မရဘူး​ အ​ေြပာခံရဦး​မယ်။ သူများ​တကာ​ေတွ သြကင်္န်တွင်း​ကတည်း​က ခုထိအိမ်ြပန်မ​ေရာက်ပဲ ပဲခူး​၊​ ဒလ၊​ မုတ္တမ ​ေြခဆန့်​ေနတာ အား​ကျမိ​ေပမယ့်​ ကိုယ့်​အသက်အရွယ်နဲ့​ဆို ဘုန်း​ြကီး​ပဲ ဝတ်ဖို့​ေကာင်း​ေတာ့​တယ်။

သီချင်း​ေတွ ​ေယာင်​ေယာင်ညည်း​မိမှာစိုး​လို့​သာ။ ခု​ေလာက်ဆို ဟိုဦး​ပဥ္စင်း​ြကီး​လည်း​ “​ေနဆိုတာ အပူြပင်း​ဆံုး​ မီး​ခဲြကီး​တဲ့​။ ဒီလိုြကား​ခဲ့​ဖူး​တာ မှား​ေပါ့​ကွယ်” လို့​များ​ နား​ထဲြပန်ြကား​ေယာင်​ေနမလား​မသိ။ ပူ​ေနတာက​ေတာ့​ ​ေတာ်​ေတာ်ြကီး​ကို ပူ​ေနတာ။ ​ေတာင်​ေပါ်လုပ်သက် ​ေလး​ငါး​ေြခာက်နှစ်ရ​ေနြပီဆို​ေတာ့​ အ​ေအး​နဲ့​ အသား​ကျ​ေနတာြဖစ်မယ်။ တ​ေန့​ေလး​ငါး​ခါ ​ေရချိုး​ြပီး​ ယပ်​ေတာင်တစ်​ေချာင်း​နဲ့​ ကိုယ့်​ဘာသာ ​ေအး​ရာ​ေအး​ေြကာင်း​ မုန့်​စိမ်း​ေပါင်း​ ​ေအး​ရိပ်ဆာယာ ရှာ​ေဖွခိုလှံု​ေနရတယ်။ ​ေညာင်ညိုပင်ရိပ်က​ေလး​ရဲ့​တန်ဖိုး​၊​ ​ေလ​ေပွ​ေလရူး​က​ေလး​ေတွရဲ့​ အ​ေတွ့​အထိ၊​ ​ေရြကည်​ေရချမ်း​က​ေလး​ေတွရဲ့​ လန်း​ဆန်း​ေစမှုတို့​ဟာ သည်လိုအခါမှာ ဘာနဲ့​မှ မလဲနိုင်ပါဘူး​။

တချို့​လူ​ေတွ ​ေြပာြကသလို တစ်နှစ်ထက်တစ်နှစ် ပိုပိုပူလာရန်​ေကာ လို့​ေတာ့​ မထင်မိပါဘူး​။ ငယ်ငယ်တုန်း​ကလည်း​ သည်လိုအပူမျိုး​ ခံစား​ဖူး​သား​ပဲ။ သြကင်္န်ြပီး​တာနဲ့​ ပူဇာစ​ေတာ့​မယ်မှန်း​ သိြပီး​သား​။ အညာမှာ​ေတာ့​ ​ေြကာက်စရာမလိုပါဘူး​။ ​ေလတဟူး​ဟူး​နဲ့​။ အိပ်မရဘူး​ဆိုတာ မရှိဘူး​။ ရန်ကုန်မှာ​ေတာ့​ ပူတာထက် အိုက်တာ ပိုတယ်။ ညဆို အိမ်​ေရှ့​ပလက်​ေဖာင်း​ေပါ် ပက်လက်ကုလား​ထိုင်က​ေလး​တစ်လံုး​ခင်း​ြပီး​ ညဉ့်​နက်သန်း​ေကာင်ကျမှ အိမ်ထဲဝင်အိပ်တယ်။ ပန်ကာ​ေတွ အဲယား​ကွန်း​ေတွ မရှိ​ေပမယ့်​ ညအိပ်ကာနီး​ ​ေခါင်း​က​ေန ​ေရ​ေလာင်း​ချိုး​ြပီး​ သနပ်ခါး​ေရကျဲ​ေလး​လူး​အိပ်ရင် ​ေအး​ေအး​ချမ်း​ချမ်း​အိပ်ရတယ်။ ​

ေရခဲ​ေသတ္တာမရှိ​ေပမယ့်​ သဲအိုး​စိမ့်​အိုး​ေလး​ေတွက ​ေရက​ေလး​က ​ေအး​ြပီး​ချို​ေနတာ။ အိမ်​ေရှ့​ဗန်ဒါပင်မှာ ​ေရချမ်း​စင်က​ေလး​ပတ်လည်တည်ထား​ြပီး​ ညမအိပ်ခင် လမ်း​ေထာင့်​ေရဘံုဘိုင်က​ေန ​ေရအိုး​ေရခွက်​ေတွ ​ေဆး​ေြကာ။ ​ေသာက်​ေရ​ေစာင့်​ြဖည့်​ရတာလည်း​ ​ေအး​တာပဲ။ အိမ်​ေရှ့​မှာ အရိပ်ရ​ေအာင်ဆိုြပီး​ ​ေမွး​သဖခင်က ပိ​ေတာက်ပင်​ေပါက်က​ေလး​တစ်ပင်စိုက်ထား​ြပီး​ ည​ေနတိုင်း​ ​ေရ​ေလာင်း​ခိုင်း​ေတာ့​ က​ေလး​ပီပီ အပျင်း​ထူြပီး​ ​ေမ့​ချင်​ေယာင်​ေဆာင်​ေဆာင်​ေနတယ်။ သည်ပိ​ေတာက်ပင် ြမန်ြမန်​ေသမှ ငါ​ေအး​ေအး​ေနရမှာပဲ လို့​ေတာင် ​ေအာင့်​ေမ့​မိ​ေသး​တယ်။ အရိပ်လိုချင် အပင်ပျိုး​ရတယ်ဆိုတာ ခု​ေခတ်မှာလို ​ေန့​ချင်း​ညချင်း​ေတာ့​ မဟုတ်​ေလဘူး​။ လူပျို​ေပါက်စ လမ်း​သလား​တတ်လာ​ေတာ့​ ည​ေနဆို ဗိုလ်တစ်​ေထာင်ကမ်း​နား​က ဆိပ်ခံ​ေဘာတံတား​ေတွ​ေပါ် သွား​သွား​ထိုင်ြပီး​ ​ေလညှင်း​ခံတတ်လာတယ်။ အခုပူ​ေနတဲ့​ကဆုန်ဟာ အဲသည်တုန်း​က ကဆုန်ထက် ထူး​ြခား​ြပီး​ ပူ​ေနတာ ဘာတစ်ခုမှ မရှိပါဘူး​။ ဒီက​ေန့​ည အိုက်လိုက်တာကွယ်ဆိုရင် ​ေနာက်တ​ေန့​မနက် သတင်း​စာထဲမှာ ရန်ကုန်အပူချိန်ဘယ်​ေလာက်လဲ ​ေစာင့်​ဖတ်ြကည့်​တယ်။ ဪ ဒါ့​ေြကာင့်​ ညက ပူတာကိုး​ ဆို ​ေတာ်​ေလာက်ြပီ။

ဘယ်​ေလာက်ပဲပူပူ အိမ်ထဲကအိမ်ြပင်ထွက်ရင် စွပ်ကျယ်လက်ြပတ်နဲ့​ ​ေဘာင်း​ဘီအတိုနဲ့​ ထွက်တဲ့​ဓ​ေလ့​လည်း​ မရှိြကဘူး​ဗျ။ အဲဒါမျိုး​ကို ​ေပါက်​ေဖာ်ြကီး​ေတွသာလုပ်တတ်လို့​ ​ေဘာင်း​ဘီစက တိုပွပွ​ေတွဆို တရုတ်မ​ေဘာင်း​ဘီ လို့​ေတာင် ​ေခါ်ြကတယ်။ ဒါ​ေတာင် ​ေယာကင်္ျား​ေလး​ေတွ​ေနာ်။ အ​ေမ​ေတွ အဖွား​ေတွ အ​ေဒါ်​ေတွကလည်း​ အပူဒဏ်ကို အံတုရင် ဂျိုင်း​ြပတ် လည်ဟိုက်​ေတွကို အား​မကိုး​ပါဘူး​။ အိမ်မှာ သနပ်ခါး​တံုး​ေတွကို ဗျပ်ြကီး​နဲ့​ထား​တယ်။ ကိုယ့်​ေကျာက်ပျဉ်နဲ့​ကိုယ်။ ​ေြခဆံုး​ေခါင်း​ဆံုး​လိမ်း​ထား​ရင် ​ေဖွး​လည်း​ေဖွး​၊​ ​ေမွှး​လည်း​ေမွှး​၊​ ​ေအး​လည်း​ေအး​။ အဖွား​များ​ ခုထက်ထိရှိ​ေသး​ရင်​ေတာ့​ ကိုယ်​ေတွလည်း​ မိန်း​မရမယ့်​ပံု မြမင်ပါဘူး​။ မိန်း​မပီသတယ်ဆိုတာ အိမ်က​ေကျာက်ပျဉ်နဲ့​ ငရုပ်ဆံုကိုြကည့်​ရင် သိသတဲ့​။ ​ေကျာက်ပျဉ်မှာ​ေချး​ေညာ်​ေတွတက် သနပ်ခါး​စက်​ေတွ ပတ်ပတ်လည်စင်​ေနရင်၊​ သနပ်ခါး​ေရခွက် ​ေလာက်လန်း​ထိုး​ေနရင် စာ​ေမး​ပွဲကျြပီသာမှတ်။

သနပ်ခါး​မှ ​ေြဖာင့်​ေအာင် မ​ေသွး​တတ်၊​ ငရုပ်သီး​မှ ညက်​ေအာင် မ​ေထာင်း​တတ်ရင် အဲသည်မိန်း​က​ေလး​က လ​ေပါ်သ​ေရတဲ့​။ ဘာ​ေြပာမှန်း​ေတာ့​ ​ေသချာ မသိပါဘူး​။ သူအမှတ်​ေပး​ပံုနဲ့​ဆို သူ့​ြမစ်က​ေလး​ေတာင် ဘဲဥကွဲမှာ မဟုတ်။ ကိုယ်​ေတွသာ ရည်း​စား​ေပွတတ်ရင် ြဖတ်စာ​ေရး​စရာမလိုဘူး​။ အဖွား​နဲ့​ အင်တာဗျူး​ဝင်ခိုင်း​လိုက် ပွဲသိမ်း​ေရာ။ (လူမိုက်​ေနာက်မှ အြကံရတာ နာသကွယ်) အဲယား​ကွန်း​ေတွ မ​ေပါ်​ေသး​တဲ့​၊​ ပန်ကာ​ေလကို မခံဝံ့​တဲ့​ အဖွား​တို့​ အ​ေမတို့​ေခတ်က အပူ​ေရှာင်ပံုက​ေလး​က သင်ြဖူး​ဖျာ​ေချာ​ေလး​တစ်ချပ်ရယ်၊​ နှီး​ယပ်​ေတာင်က​ေလး​တစ်​ေချာင်း​ရယ်၊​ ​ေလသာတဲ့​ြပူတင်း​ေပါက်က​ေလး​ တစ်​ေပါက်ရယ်ဆို လံု​ေလာက်ြပီ။

သမီး​လုပ်တဲ့​သူ​ေခတ်မှာ​ေတာ့​ သနပ်ခါး​ဆိုတာ မူလတန်း​ေလာက်တုန်း​က ဖ​ေအက​ေရမိုး​ချိုး​၊​ လူး​လိမ်း​ေပး​ရင် ြငိမ်​ေနတတ်​ေပမယ့်​ အခု သူ့​စိတ်နဲ့​သူ့​ကိုယ်ြဖစ်လာတဲ့​အချိန်မှာ မျက်နှာ​ေပါ်ကို အတင်မခံ​ေတာ့​ဘူး​။ တင်း​တင်း​ြကီး​ေနလို့​ မြကိုက်ဘူး​တဲ့​။ ​ေရကိုလည်း​ သူ့​အ​ေဖလို ​ေချွး​ထွက်တိုင်း​ချိုး​မ​ေန​ေတာ့​ဘူး​။ ​ေချွး​ကို အထွက်မခံချင်လို့​ အဲယား​ကွန်း​စိန်လုပ်​ေနတာ။ မီး​ေလး​များ​ပျက်လို့​က​ေတာ့​ ဟိုအိမ်သည်အိမ် ဖုန်း​ဆက်ြပီး​ မီး​လာတဲ့​အိမ်ကူး​တာပဲ။ ​ေန့​ခင်း​ေြကာင်​ေတာင် ​ေနပူကျဲတဲထဲမ​ေတာ့​ အြပင်ထွက်ဖို့​ စကား​မစပ်​ေလနဲ့​။ ညဉ့်​နက်သန်း​ေကာင် မီး​ပျက်တဲ့​အခါမှသာ သူ့​ခမျာ မအိပ်နိုင်ပဲ ငုတ်တုတ်ထထိုင်​ေနရှာတယ်။ သည်ရာသီမျိုး​ မီး​ပျက်တဲ့​အခါ အလှ​ေမွး​ကန်ထဲက ​ေရွှငါး​က​ေလး​ေတွထက် သူကအရင် ဟစိဟစိ ြဖစ်တတ်တာ။

ဒါ​ေြကာင့်​လည်း​ သူ့​အ​ေြကာင်း​သူသိတဲ့​ သမီး​ေချာက သိသိြကီး​နဲ့​ ​ေယာင်​ေတာင်​ေပါင်​ေတာင် လိုက်လာ​ေလမလား​လို့​ ညာညာ​ေခါ်တဲ့​ သူ့​အ​ေဖရှိရာ အမ်း​ြမို့​ေတာ်ကို တစ်ရက်က​ေလး​ေတာင် လိုက်မလည်နိုင်ပါဘူး​တဲ့​။ ​ေနြပည်​ေတာ်ဆိုရင်​ေတာ့​ ​ေခါ်​ေခါ်မ​ေခါ်​ေခါ် အတင်း​လိုက်မှာတဲ့​။ အ​ေြကာင်း​ြပချက်က မီး​မြပတ်လို့​ဆိုပဲ။ ဟိုး​တ​ေလာတုန်း​က ​ေပါလွန်လွန်း​လို့​ သံုး​မကုန်နိုင်ပါသည် ဆိုတဲ့​ ဘဘြကီး​ဆီက ရှိ​ေသး​ရင် နည်း​နည်း​ေပး​ပါဆိုြပီး​ ဝယ်​ေပး​ရမလိုပါလား​။ အြကံကုန် ဂဠုန်ဆား​ချက်ဆိုသလို တ​ေပါင်း​သာ​ေခါင် လများ​ေနာင်တုန်း​က ကာဠုဒါယီအမတ်ြကီး​ထံုး​နှလံုး​မူလို့​ သမီး​ေသာ်​ေမာ် ခင်ယ​ေသာ်​ေလး​ ခမည်း​ေတာ်​ေနာက်ပါလာ​ေအာင် အ​ေနာက်ရိုး​မ​ေပါ်က ကဆုန်လဘွဲ့​က​ေလး​ကို ဝါစာကမ္မာ ြဖည့်​စွက်ကာနဲ့​ နှူး​ကာနှပ်ကာ ​ေဖာ​ေရှာလုပ်ရြပန်ပါတယ်​ေလ။

ဟိုး​ေရှး​ေရှး​တုန်း​က လက်ဝဲသုန္ဒရဆိုတဲ့​ အမတ်ြကီး​တစ်​ေယာက်လည်း​ ကွန်ြမူနစ်ပုဒ်မနဲ့​ (ထင်တာပဲ​ေလ။ လက်ဝဲ လို့​ဆိုတာကိုး​) မဲဇာ​ေရာက်သွား​တုန်း​က ဘုရင်မင်း​တရား​ြကီး​ ဖုတ်ကနဲ​ေြကွသွား​ေအာင် အင်တာနက်​ေပါ်တင်လိုက်တဲ့​ ရတုကဗျာ​ေလး​ကလည်း​ သည်ကဆုန်လမှာပဲ ​ေရး​ခဲ့​တာတဲ့​။ “ပွဲခါ​ေညာင်​ေရ သွန်း​ြမဲ​ေပတည့်​ ြမစ်​ေရဝန်း​လည် ြမိုင်​ေတာဆီက ​ေရွှြပည်ကိုသာ တ ရှာ​ေတာ့​မိ မိုး​ရှိရှိလျှင်..” တဲ့​။ သူက​ေတာ့​ ကိုယ့်​လို ​ေတာကို အလည် မ​ေခါ်ပါဘူး​ကွယ်။ သည်ကား​ေစတီ သည်ဆီ​ေရွှနန်း​ နဲ့​ ဘိုး​ေတာ်​ေကာင်း​မှု တည်ထား​ြပုသည်ဆိုြပီး​ ပတ်ချွဲနှပ်ချွဲနဲ့​ ြမို့​ြပန်​ေခါ်​ေအာင် ​ေရး​တာ။ ဒါ​ေပမယ့်​လည်း​ သူတို့​မဲဇာ​ေရွှလီဟာ ကဆုန်လြကီး​မှာ​ေတာင် ​ေနြခည်ြဖာမှ​ေနွး​ေသာ်​ေြကာင့်​တို့​ ​ေလြပည်လာက ​ေအး​ေသာ်​ေြကာင့်​တို့​ ​ေရး​ေကာင်း​တုန်း​ဆို​ေတာ့​ ကိုယ်​ေရာက်ခဲ့​ဖူး​တဲ့​ ​ေလာက်ကိုင်တို့​ ဘူတန်တို့​လို ​ေနပါလိမ့်​မယ်။ ​ေနွ​ေပျာက်တဲ့​ နှင်း​တိုင်း​ြပည်​ေတွကိုး​။ အပူအ​ေအး​သာ ကွာချင်ကွာမယ်။

ရာသီမသိ ပန်း​နဲ့​ညှိရင်​ေတာ့​ အတူတူ​ေလာက်ပဲ။ ဘူတန်မှာတုန်း​ကလည်း​ သည်အချိန်ဆို ဆရာမ​ေတွအိမ်​ေရှ့​က လက်ပံပင်ြကီး​ ရဲ​ေန​ေအာင်ပွင့်​ြပီး​လို့​ လက်ပံ​ေခါင်း​ေတွ ​ေြကွကုန်ြပီ။ “ငါတို့​ဆီမှာဆို အဲဒါ​ေတွကို ဟင်း​ချက်စား​တာ အရမ်း​ေကာင်း​တယ်” လို့​ေြပာ​ေတာ့​ တအံ့​တဩ။ သခွပ်ပွင့်​ ​ေဖွး​ေဖွး​က​ေလး​ေတွကိုလည်း​ သုပ်စား​လို့​ရတယ်​ေြပာ​ေတာ့​ သူတို့​စိတ်ထဲမှာ ြမန်မာ​ေတွဟာ အစား​သရမ်း​တယ် ထင်မလား​မသိဘူး​။ ဒါ​ေတာင် ကိုယ်က ​ေထွလီကာလီ သိပ်စား​တတ်တာမဟုတ်။ ကသစ်ကယ်တဲ့​နန်း​သူ​ေမာင် လို့​ေခါ်တဲ့​ တာဝတိသာ အထက်လွှတ်​ေတာ် နဲ့​ သူရာ​ေမာင် ​ေတာင်​ေြခစိုး​တို့​ ရန်​ေစာင်မာန်တင်း​ စစ်တလင်း​မ​ေခါ်ခင် ဗိုလ်ဝန်း​စံု ညီလာခြကတာ သည်ကဆုန်လထဲမှာပါတဲ့​။ အခုစာ​ေရး​ေနရင်း​ေတာင် ြပိုး​ြပိုး​ြပက်ြပက် မိုး​ေယာင်​ေလ​ေယာင်က​ေလး​ြပြပီး​ ပူသူကိုြကည်စား​သန်သလို ချက်ချင်း​ြကီး​ ြပန်အိုက်စပ်စပ်ြကီး​ လုပ်ြပ​ေနြပန်ပါြပီ။ တကယ်မရွာမှန်း​ေတာ့​ သိြပီး​သား​ပါ။ ​ေမျှာ်​ေနမှန်း​သိလို့​ မိုး​နတ်​ေမာင်က အ​ေယာင်ြပတာသက်သက်ပဲ။ လူတိုင်း​လူတိုင်း​က သည်အချိန်မှာ သူ့​ကို တတတ မဟုတ်လား​။

စာဆိုစစ်သည်ြကီး​ ဘဘစစက​ေတာ့​ သည်ရာသီအ​ေြကာင်း​ေရး​ထား​တာ သာဆန်း​ရဂံု​ေဘွ တဲ့​။ ​ေတာ​ေတွ​ေတာင်​ေတွမှာ သာ​ေတာင့်​သာယာနဲ့​ အဆန်း​တြကယ်ရှိလိုက်​ေလ လို့​ ​ေြပာချင်ပံုရတယ်။ “ညို​ေမှာင်​ေရာ်ဝါ ​ေရွှြကာြမသား​၊​ နီလာစိန်​ေြကာင်​ေရွှ။ ရွာ​ေစွလိုလို ြပိုဟန်ကလည်း​ ခါမိုး​ ဟုတ်ပါပဲ။” လို့​ဆိုတယ်။ တ​ေပါင်း​လတုန်း​က ပုရစ်ဖူး​က​ေလး​ေတွဟာ အခုဆို အစိမ်း​ရင့်​ရင့်​ ြမရည်လူး​ကုန်ြပီ။ ​ေနွ​ေနှာင်း​ရွက်ကျန်က​ေလး​ေတွကလည်း​ ညို​ေမှာင်​ေမှာင် ဝါ​ေရာင်သန်း​ကုန်ြပီ။ အင်ြကင်း​ပန်း​ေတွကလည်း​ ရဲ​ေန​ေအာင်ပွင့်​ြကြပီ။ ဝတ်ဆံ​ေရွှရည်​ေလး​ေတွကလည်း​ ​ေဝ​ေန​ေအာင် လွင့်​ြကြပီ။

အ​ေလာင်း​ေတာ်ဆင်မင်း​ြကီး​ေတာင် ကဆုန်​ေနွကို ဆဒ္ဒါန်အိုင်သာမှာ ဝမ်း​တူး​ရိုက်ရင်း​ အင်ြကင်း​ပန်း​ေတွ​ေချွလိုက်မိတာ ခါချဉ်ထုပ်ပါလို့​ ရွာပတ်သွား​ပါပ​ေကာလား​။ သည်ရာသီက​ေတာ့​ ​ေရာင်စံုပန်း​များ​ ပွင့်​ဖူး​ြကတဲ့​အခါထင်ပါရဲ့​ေလ။ သရဖီပန်း​ေတွလည်း​ ပွင့်​ြကသတဲ့​။ တန်ခူး​တုန်း​ကပွင့်​ခဲ့​တဲ့​ ကံ့​ေကာ်​ေတွကလည်း​ မတုန်း​ေသး​ဘူး​။ ​ေတာ​ေတွ​ေတာင်​ေတွမှာ တသင်း​လှိုင်ပျံ့​ ​ေမွှး​ထံုြကူလို့​ ဆိုရမယ့်​အခါ​ေပပဲ။ ​ေကာင်း​ကင်ကို လွန်ြကည့်​လိုက်ရင်​ေတာ့​ တိမ်ြပာ​ေသာ​ေန့​ေတွချည့်​ပဲ ​ေတွ့​ရမှာမလွဲဘူး​။ ​ေန​ေရာင်​ေတာက်​ေတာက်​ေအာက်မှာ ဘာကိုပဲြကည့်​ြကည့်​ ြကည်လင်​ေတာက်ပ​ေနတယ်။ တိမ်သား​တိမ်​ေတာင်က​ေလး​ေတွက မိုး​အခါမှာလို ြပွတ်သိပ်မှုန်မှိုင်း​မ​ေနပဲ ထင်ထင်လင်း​လင်း​ သီး​ြခား​ရုပ်သွင်​ေဆာင်​ေနြကတယ်။ ခုတစ်မျိုး​ေတာ်ြကာတစ်မျိုး​ ​ေြပာင်း​ေြပာင်း​သွား​တတ်လွန်း​လို့​ တိမ်ပလီ​ေနွ​ေနှာင်း​ လို့​ေတာင် တင်စား​ြကသဗျ။ အ​ေရာင်က​ေလး​ေတွကလည်း​ စံုလွန်း​လို့​ တိမ်​ေဇာ်ရမ်း​နဲ့​ ချိပ်ပန်း​ငယ် ဆင်ရစ်တံ လို့​ေတာင် ​ေြပာြကြပန်တယ်။ ကဆုန်ရှုခင်း​ဆိုတာ မှိုင်း​မှိုင်း​ညို့​ညို့​ ​ေဝ​ေဝဝါး​ဝါး​ မဟုတ်ဘူး​။ ထိန်ထိန်လွင်လွင် ထင်ထင်လင်း​လင်း​ရှိတယ်။

ကဗျာထဲ စာထဲက သူများ​ေရး​ထား​တာ​ေတွချည့်​ပဲ ကိုး​ကား​မ​ေနပါနဲ့​။ ​ေမာင်ရင်တို့​ အမ်း​ က တကယ် လှလို့​လား​ ဆိုရင်​ေတာ့​ “လာခဲ့​ပါလား​လို့​ ​ေစတနာစကား​နဲ့​အတည် ​ေဖာ်​ေရွသည်။ ​ေမျှာ်​ေနမည်။ ​ေရွှအမ်း​ြမို့​က ဘဘ​ေပွလီ” လို့​ ဆိုရမယ်။ ခုရာသီက ဖုန်သိပ်ရံုက​ေလး​ရွာတဲ့​မိုး​ေြကာင့်​ ဗွက်မ​ေပါက်​ေသး​ဘူး​။ သစ်ပင်ပန်း​ရွက်​ေတွက ​ေရြဖန်း​စမို့​ လန်း​လန်း​စင်စင်ရှိတယ်။ တခါတခါပူသလိုရှိ​ေပမယ့်​ ခန​ေနရင် ​ေလနတ်သား​က​ေချာ့​လိုက်​ေတာ့​ ​ေပျာ့​ပါသွား​ေရာ။ ​ေချာင်း​ေရြကည်ဆဲ။ ​ေလ​ေြပြမူး​ဆဲ။

​ေနပူမှာစိုး​ရင် ထီး​မိုး​ေပး​မှာ​ေပါ့​။ စလူရွက်​ေတာ့​ ရှိဘူး​။ အင်ဖက်နဲ့​ကျွန်း​ရွက် မိုး​ချင်​ေတာ့​ ရတယ်။ ဆူး​ပုပ်က​ေလး​ေတွနုတယ်။ ပဒတ်စာ​ေလး​ေတွ ​ေမွှး​တယ်။ ပိန္နဲသီး​နုနုကို ငရုပ်​ေကာင်း​ေလး​နဲ့​ ​ေထာင်း​ေကျွး​မယ်။ ​ေတာဝက်သား​ြကပ်တိုက်ကို ဆင်ခရမ်း​ချဉ်သီး​နဲ့​ချက်​ေကျွး​မယ်။ ြကက်သား​နဲ့​ ဗူး​သီး​နုနု ချဉ်ချဉ်စပ်စပ် ရခိုင်​ေသာက်ဆမ်း​ဟင်း​ေလး​လည်း​ပါမယ်။ ဆတ်သား​ေြခာက်စစ်စစ်ကို မီး​ဖုတ်ြပီး​ နှမ်း​ဆီရွှဲရွှဲ​ေလး​ဆမ်း​ သံပုရာြခမ်း​က​ေလး​နဲ့​ ြမည်း​ခိုင်း​မယ်။ ​ေဆး​ရံုက ချင်း​အလုပ်သမား​ေတွက ​ေခါင်ရည်​ေကာင်း​ေကာင်း​လည်း​ တည်တတ်တယ်။ ​ေရာက်​ေအာင်သာ လာခဲ့​စမ်း​ပါ။ ကဆုန်အသင်း​ထဲပါသွား​တဲ့​ အဆို​ေတာ်မ​ေလး​ ဆုန်သင်း​ပါရ် ရဲ့​ သီချင်း​ေလး​နဲ့​ ကြကရ​ေအာင်။
“ရခိုင်ရိုး​မ​ေတာင်တန်း​နဲ့​ ဆက်စပ်​ေနတဲ့​ ချင်း​ေတာင်တန်း​၊​ ကုလား​တန်ြမစ် မဏိပူရြမစ် စီး​ဆင်း​ေန။ ​ေြမနီလမ်း​ေလး​ မှုန်ဝါး​ဝါး​ ကား​ေလး​စီး​ရင် ဖုန်ထလာ သဘာဝ အလှကို ​ေဖာ်ထုတ်တဲ့​ေြမ။

သူငယ်ချင်း​ လှမ်း​ခဲ့​စမ်း​ပါ။ အလည်တစ်​ေခါက် လှမ်း​ခဲ့​စမ်း​ပါ။ တို့​များ​ချင်း​ဓ​ေလ့​ရိုး​ရာ ြမင်​ေစချင်စမ်း​တယ်။ ​ေတာင်​ေပါ်​ေခါင်ရည်ချိုြမြမ တစ်ကျိုက်​ေလာက်​ေသာက်ရင် အ​ေမာ​ေြပ၊​ ဒါဟာလည်း​ ချင်း​ြပည်ရဲ့​ ဓ​ေလ့​တစ်ခုပါ..။”

Read More

“သုခရိပ်ြမံု”

| မှာေရးသားခဲ့သည်။ 0

လွန်ခဲ့​တဲ့​ ​ေြခာက်နှစ်​ေကျာ်​ေကျာ် သန်လျင်မှာ​ေရာက်ခဲ့​တုန်း​က အဲသည်​ေဂဟာက​ေလး​မှာ က​ေလး​ဆယ်​ေယာက်သာသာပဲ ရှိပါ​ေသး​တယ်။ ​ေစာင့်​ေရှာက်​ေပး​သူကလည်း​ အမိုး​ လို့​ က​ေလး​ေတွ​ေခါ်ြကတဲ့​ အြပာဝတ်ဆရာမြကီး​နဲ့​ အကူ နှစ်​ေယာက် သံုး​ေယာက်​ေလာက်ပဲ ရှိ​ေသး​တယ်။ ​ေလး​ငါး​ေခါက်​ေလာက် ​ေရာက်တဲ့​အခါ မသန်း​ြမင့်​ေအာင်ကိုလည်း​ တခါတခါ ​ေတွ့​ခဲ့​မိသား​။ သူ့​ခြမာ ဟိုြမို့​သည်ြမို့​ေတွက ​ေစာင့်​ေရှာက်သူမဲ့​ ရင်​ေသွး​ငယ်က​ေလး​ေတွ လာပါယူပါ နှစ်ကျပ်ခွဲဆိုသမျှ အ​ေြပး​အလွှား​ သွား​ေခါ်ရရှာတယ်။

အြခား​အြခား​ေသာ မိဘမဲ့​က​ေလး​ေစာင့်​ေရှာက်​ေရး​ေဂဟာ​ေတွနဲ့​ မတူတာက​ေတာ့​ သုခရိပ်ြမံုက က​ေလး​ေတွဟာ ြပုစု​ေကျွး​ေမွး​ ​ေစာင့်​ေရှာက်သူမဲ့​ရံုသက်သက်မဟုတ်ပဲ ဘဝတစ််ပါး​သို့​ ကူး​ေြပာင်း​သွား​ေလသူ မိဘတစ်ဦး​ဦး​ဆီက မိ​ေမွဘ​ေမွ ​ေရာဂါပိုး​က​ေလး​ေတွပါ ရထား​ြပီး​သား​ေလး​ေတွပါ။ ​ေဖ​ေဖ​ေမ​ေမတို့​ရဲ့​ အချစ်​ေတွ မရလိုက်​ေသာ်ြငား​ အနှစ်​ေတွပါလာခဲ့​ရှာ​ေတာ့​ ဘယ်ရင်ခွင်သစ်ကိုမှ မ​ေမျှာ်လင့်​နိုင်​ေတာ့​ပဲ အခုလို စိတ်ရှည်လက်ရှည် ြပုစု​ေကျွး​ေမွး​၊​ လိုအပ်ရင် ​ေဆး​ကုသမှုပါ​ေပး​မယ့်​ လူမှုဝန်ထမ်း​ေဂဟာက​ေလး​ေတွမှတပါး​ အား​ကိုး​စရာဆိုတာ ​ေဝလာ​ေဝး​ြဖစ်​ေပလိမ့်​မယ်။ သူတို့​အတွက် မနက်ြဖန်ဆိုတာ သည်က​ေန့​ြပီး​မှ ဆက်ပူရမယ့်​အရာပါ။ ​ေလာ​ေလာဆယ် သည်က​ေန့​ေတာင်မှ မ​ေသချာမ​ေရရာတဲ့​ဘဝ။

သက်ဆိုး​ရှည်​ေအာင် ပိုး​ေမွး​သလို​ေမွး​ေပး​မယ့်​သူက အခုမြကည့်​နိုင်​ေတာ့​ရင် အခုကို ဒုက္ခ​ေရာက်သွား​မယ့်​သူက​ေလး​ေတွ ြဖစ်ပါတယ်။ ​ေကာင်း​မှု​ေတာ် ထီး​တင်မယ့်​ဒါယကာ မရှား​ေပမယ့်​ ဆင်း​ရဲသား​ေသာက်စရာ ​ေရချမ်း​စင်တည်ဖို့​ဆိုရင် အား​အား​ယား​ယား​ လို့​ သ​ေဘာထား​တတ်ြကတာ ဓမ္မတာပါ။ အကျိုး​ေပး​ချင်း​မတူတာ လူတိုင်း​သိြပီး​သား​ေလ။ အကျိုး​ေပး​တာ မ​ေပး​တာ အ​ေရး​မြကီး​ပါဘူး​။ သည်က​ေလး​ေလး​ေတွကို သနား​လို့​ ဂရုဏာသက်လို့​ လှူချင်တန်း​ချင်တယ် စိတ်ဝင်စား​တယ် ဆိုရင်​ေတာ့​ သူငယ်ချင်း​ေတွနဲ့​ ​ေပျာ်​ေပျာ်ပါး​ပါး​ အလည်သွား​ြကရ​ေအာင် စာတတန်​ေပတတန်နဲ့​ အလည်​ေခါ်လိုက်ရပါတယ်။

ရပ်​ေဝး​ကြပန်လာတဲ့​ ကလျာဏမိတ်​ေဆွတစ်ဦး​ရဲ့​ စပွန်ဆာနဲ့​ ဒဂံုြမို့​သစ်​ေြမာက်ပိုင်း​က သုခရိပ်ြမံုက​ေလး​ကို​ေရာက်သွား​တဲ့​အခါ အရင်တုန်း​က ကိုယ်​ေရာက်ဖူး​ထား​တဲ့​ သန်လျင်ကအိမ်က​ေလး​နဲ့​ ဘာမှ မဆိုင်​ေတာ့​ပါဘူး​။ က​ေလး​ငယ် ၇၀ ​ေကျာ်နဲ့​ ဝန်ထမ်း​ဦး​ေရ သံုး​ဆယ်​ေကျာ်​ေတာင် ရှိသတဲ့​။ ​ေယာကင်္ျား​ေလး​ေတွ​ေနတဲ့​အိမ်၊​ မိန်း​က​ေလး​ေတွ ​ေနတဲ့​အိမ်၊​ မကျန်း​မာတဲ့​က​ေလး​ေတွ​ေနတဲ့​ ​ေဆး​ခန်း​က​ေလး​၊​ ထမင်း​စား​ေဆာင်၊​ မီး​ဖို​ေဆာင်၊​ အုပ်ချုပ်​ေရး​ရံုး​ခန်း​နဲ့​ ဟန်ကျပန်ကျမို့​ အရင်ဆံုး​ဝမ်း​သာသွား​ရတာ​ေပါ့​။ ဘူတန်မှာတုန်း​က အင်တာနက်ထဲက​ေန သူတို့​ေဂဟာက​ေလး​ ဧည့်​စာရင်း​တိုင်မရလို့​ အဆင်မ​ေြပပံုအ​ေြကာင်း​ ြကား​ရတုန်း​က​ေတာ့​ စိတ်မ​ေကာင်း​ြဖစ်မိ​ေသး​တယ်။ အခု​ေတာ့​ ြမင်ရသ​ေလာက် ဘယ်ဆိုး​လို့​လဲ​ေနာ့​။ ကိုယ်က ဧည့်​သွား​ဧည့်​လာကိုး​။ အိမ်က​ေလး​ေတွထဲ စပ်စပ်စုစု ဝင်ြကည့်​ခဲ့​သလို က​ေလး​ေလး​ေတွနဲ့​လည်း​ မ​ေနနိုင်မထိုင်နိုင် ​ေဖာ​ေရှာလုပ်ခဲ့​ပါ​ေသး​တယ်။

ခါတိုင်း​လို စား​ေကာင်း​ေသာက်​ေကာင်း​ ဟန်​ေရး​ြပတာမဟုတ်​ေပမယ့်​ အ​ေြကာင်း​သိ သူငယ်ချင်း​ေတွက​ေတာ့​ ကုန်ြကမ်း​ရှာ​ေနြပန်ြပီလို့​ ​ေအာင့်​ေမ့​ြကမှာ မလွဲဘူး​။ အစက တို့​မ​ေြပာလား​ လို့​ေတာင် ြပံုး​ကုန်​ေတာ့​မယ်။ ြမင်ရသ​ေလာက်​ေတာ့​ အဲသည်ဘုစုခရုက​ေလး​ေတွဟာ ဆရာမအသံဝင် လက်လက်စင်​ေပမယ့်​ ညစ်စုတ်နံ​ေစာ် ​ေပတလူး​ေလး​ေတွ​ေတာ့​ မဟုတ်ြကဘူး​။ အဝတ်အစား​ေလး​ေတွ ​ေလျှာ်ဖွပ် မီး​ပူတိုက်​ေပး​ေနတဲ့​သူ​ေတွလည်း​ ​ေတွ့​ခဲ့​တယ်။ ထမင်း​စား​ခန်း​မှာလည်း​ ပန်း​ကန်ခွက်​ေရာက်က​ေလး​ေတွ ​ေဆး​လို့​ေြကာလို့​ ​ေတွ့​ရသား​။ သိတယ်မဟုတ်လား​။ ကိုယ်​ေတွက ဒါမျိုး​ေတွ ​ေနာ​ေကျ​ေနြပီ​ေလ။ လူြကီး​လာမယ်ဆိုတိုင်း​ သန့်​ရှင်း​ေရး​တို့​ သစ်ပင်ပန်း​မန်တို့​၊​ အခမ်း​အနား​ အလန်း​ဇယား​ေတွ စီမံ​ေနကျဆို​ေတာ့​ အြပစ်ရှာတဲ့​ မျက်လံုး​နဲ့​မဟုတ်​ေပမယ့်​ သနပ်ခါး​လိမ်း​မထား​တဲ့​ေနရာ​ေလး​ေတွမှာ ​ေချး​ေညှာ်ကင်း​မကင်း​ အကဲခတ်ြကည့်​မိတာ​ေပါ့​။ (ခု​ေတာ့​ ​ေဂဟာထဲကို သတင်း​ေထာက် ဝင်​ေမွှသွား​ြပီ။ ဘာတတ်နိုင်​ေသး​တုန်း​)

အလှူရှင်ြကီး​က သူကိုယ်တိုင် အ​ေဆာ့​မက်သလား​ မသိပါဘူး​။ သား​တို့​သမီး​တို့​ အတွက် ကစား​စရာအမျိုး​မျိုး​ကို စိတ်ရှည်လက်ရှည် စီမံထား​တာ အလျှံပယ်ဗျ။ သူမထိမ်း​ရတိုင်း​ အသံြပာ​ေနတဲ့​ ဆရာမ​ေလး​ေတွမှ အား​မနာ။ က​ေလး​ေတွ​ေချာင်း​မဆိုး​ဆိုး​ေအာင် ​ေရခဲမုန့်​ရယ် ဂျယ်လီရယ် သြကား​လံုး​ရယ်လည်း​ ​ေဝလိုက်​ေသး​တာ။ (က​ေလး​ရြပီး​ ​ေယာက္ခမ​ေငါက်တာခံရမှ ဒင်း​သိမယ်) သား​သား​မီး​မီး​ေတွကသာ မ​ေပျာ်ရင်​ေနရမယ်။ အလှူလာလုပ်တဲ့​ ဦး​ဦး​ေဒါ်​ေဒါ်​ေတွက​ေတာ့​ ​ေပျာ်လို့​။ အိမ်ြပန်သွား​မှ အင်တာနက်​ေပါ်အတင်း​တုပ်မယ့်​ ပဲြပုတ်သည်​ေဒါ်စန်း​အမျိုး​ ဦး​ေလး​ြကီး​တစ်​ေယာက်က​ေတာ့​ က​ေလး​ေတွကို နွား​ပွဲစား​များ​လို ဗိုက်လှန်ြကည့်​လိုက်၊​ ​ေြခသလံုး​က အနာ​ေလး​ေတွြကည့်​လိုက်။ ဆရာမ​ေလး​ေတွကို ​ေဆး​ခန်း​ြပ​ေပး​ဖို့​ ဩဇာ​ေပး​လိုက် လုပ်​ေန​ေလရဲ့​။ (သူ့​လည်း​ ဘယ်သူမှ မသိပဲနဲ့​များ​။

တတ်ရင် ကိုယ့်​ဘာသာ ကုသွား​တာလည်း​ မဟုတ်) ပိစိ​ေညှာက်​ေတာက် အရုပ်က​ေလး​ေတွ​ေဝ​ေနတဲ့​ အလှူရှင်မမ​ေလး​ကိုယ်တိုင် သွား​ရည်တြမား​ြမား​ကျသွား​ေစ​ေလာက်တဲ့​ ချစ်စရာ အ​ေမွှး​ပွအရုပ်ြကီး​ေတွ အမျိုး​မျိုး​ကို ဘီရိုြကီး​တစ်လံုး​နဲ့​အြပည့်​ ​ေတွ့​လိုက်ရ​ေသး​ေတာ့​ က​ေလး​ေတွအတွက် ဝမ်း​သာသွား​သလို ကိုယ်​ေတာင်ြပန်လိုချင်သွား​တယ်။ အလှူရှင်​ေတွထဲမှာ ဘိုနံမယ်​ေတွ​ေတာ်​ေတာ်များ​များ​ ​ေတွ့​ရတာလည်း​ သတိထား​မိပါတယ်။ ကိုယ်​ေတွက​ေတာ့​ သိတယ်မဟုတ်လား​။ လာခဲ့​ရင် ရန်​ေတွ့​မှာမို့​လား​ေတွလည်း​ ရှိ​ေကာင်း​ရှိ​ေနနိုင်​ေတာ့​ ​ေတာင်​ေကျာင်း​လှူရင် ​ေြမာက်​ေကျာင်း​ြငိုြငင်မှာ ​ေြကာက်​ေနြကတာလား​မသိ။ (ဆွမ်း​ကပ်မိလို့​ နှစ်ပတ်ြကာ ​ေခါ်အစစ်ခံရသူ​ေတွက​ေတာ့​ ပိုသိမှာ​ေပါ့​)

က​ေလး​ေလး​ေတွရဲ့​ စား​ပံု​ေသာက်ပံုကို အကဲခပ်ရသ​ေလာက်​ေတာ့​ စား​ေရရိက္ခာ ဖူလံုပံု​ေတာ့​ အရသား​။ လမ်း​ေဘး​က အာဟာရချို့​တဲ့​တဲ့​ က​ေလး​ငယ်က​ေလး​ေတွကို ​ေကာက်​ေမွး​လိုက်ရင် စစချင်း​ အစာမစား​နိုင်ြကဘူး​။ သူတို့​ဦး​ေနှာက်က အစာစား​တာကို ထိမ်း​ချုပ်တဲ့​စင်တာက အလုပ်​ေကာင်း​ေကာင်း​ မလုပ်ရတာြကာ​ေတာ့​ အာသီသ​ေပျာက်​ေနတယ်။ နှာ​ေခါင်း​က​ေန ပိုက်နဲ့​အစာထည့်​ေပး​ရတယ်။ အစာြပန်စား​လာတဲ့​အခါကျ​ေတာ့​လည်း​ သူတို့​ဟာသူတို့​ ရပ်လို့​မရဘူး​။ အစာဝလို့​ တင်း​တိမ်တဲ့​စင်တာက အလုပ်မလုပ်ြပန်လို့​ ဘာ​ေကျွး​ေကျွး​ အန်မထွက်မချင်း​ စား​ြပန်​ေရာ။ အာဟာရချို့​တဲ့​တဲ့​ေရာဂါလက္ခဏာ​ေတွ ဖယ်ထား​ဦး​။ သူအစာစား​တဲ့​ပံုကို ြကည့်​ရံုနဲ့​တင် သူ့​ခမျာ အငတ်​ေဘး​ြကံု​ေနရရှာပါကလား​ လို့​ သိနိုင်တယ်။ လူြကီး​ေတွ​ေြပာတဲ့​ ငတ်စား​မွတ်စား​တို့​၊​ ဖုတ်ဝင်​ေနသလိုပဲတို့​ ဆိုတာမျိုး​ေပါ့​။ လူမှုဝန်ထမ်း​ဋ္ဌာန​ေအာက်က က​ေလး​ြပုစု​ေစာင့်​ေရှာက်​ေရး​ေဂဟာ​ေတွကို ​ေရာက်ကာစက​ေလး​ေတွမှာ အဲဒါမျိုး​ေတွ့​ဖူး​တယ်။ သူတို့​ဆီမှာ အငတ်ထား​တယ် လို့​ေြပာတာ မဟုတ်ဘူး​ေနာ်။

သူတို့​ဆီကို ငတ်လို့​ေရာက်လာတဲ့​က​ေလး​ေတွ ရှိလို့​။ သုခရိပ်ြမံုက က​ေလး​ေတွက​ေတာ့​ အာဟာရအ​ေြခအ​ေန သိပ်မဆိုး​လှ။ အဝတ်အထည် အ​ေြခအ​ေနလည်း​ သိပ်မဆိုး​လှ။ ကျန်း​မာ​ေရး​ေစာင့်​ေရှာက်မှု အ​ေြခအ​ေနက​ေတာ့​ နည်း​နည်း​လို​ေသး​သလိုပဲ။ နဂိုကတည်း​က ​ေရာဂါဘယနဲ့​ မဟုတ်လား​။ ဒါ​ေတာင် ဧည့်​သည်လာလို့​ စု​ေဝး​လာနိုင်တဲ့​ က​ေလး​ေတွဆိုတာ လူမမာမပါ​ေသး​ဘူး​။ ​ေဒါင်​ေဒါင်ြမည်က​ေလး​ေတွ ထုတ်လာတာ။ အနီး​အနား​ပတ်ဝန်း​ကျင်က အလုပ်ဝင်ဖို့​ေစာင့်​ေနြကတဲ့​ ဆရာဝန်​ေလာင်း​က​ေလး​ေတွ အလည်အပတ် သွား​ြကည့်​ေပး​ရင် ​ေကာင်း​မယ်ထင်တယ်​ေနာ်။ ဆရာမ​ေလး​ေတွ ​ေြပာသ​ေလာက်​ေတာ့​ သုခ​ေဆး​ခန်း​က ဆရာဝန်​ေတွ မှန်မှန်လာြကည့်​ေပး​တယ်။ လိုအပ်ရင် သွား​ြပ​ေပး​တယ် လို့​ဆိုတယ်။

​ေနစရာ လံုြခံုတဲ့​အမိုး​အကာက​ေလး​ရယ်၊​ စား​စရာ ဝဝလင်လင်က​ေလး​ရယ်၊​ အဝတ်အစား​ သန့်​သန့်​ြပန့်​ြပန့်​က​ေလး​ရယ် ဖူလံု​ေနမှ​ေတာ့​ တချို့​တချို့​ေသာ မိဘအစံုအလင်ရှိတဲ့​ က​ေလး​ေတွထက်​ေတာင် သာ​ေနြပီ။ ဘာလို​ေသး​လို့​လဲ လို့​ ထင်စရာ​ေပါ့​ေလ။ ကိုယ်လည်း​ အဲသည်စိတ်နဲ့​ပဲ ဝမ်း​ေြမာက်ဝမ်း​သာ က​ေလး​ေတွကို မျက်လံုး​ချင်း​ဆိုင်ြကည့်​လို့​ စကား​စြမည်​ေြပာခဲ့​ပါတယ်။ ရင်ထဲမှာ တစံုတရာကို ခံစား​လိုက်ရလို့​ ​ေတာ်​ေတာ်​ေလး​ စိတ်မ​ေကာင်း​ြဖစ်သွား​မိတယ်။ ​ေပျာ်​ေပျာ်ပါး​ပါး​ ​ေအာ်ဟစ်​ေဆာ့​ကစား​ေနရှာတဲ့​ သူတို့​ မျက်ဝန်း​ေလး​ေတွဟာ တြခား​က​ေလး​သူငယ်​ေတွလို အ​ေရာင်​ေတွ ​ေတာက်မ​ေနပါဘူး​။ သူတို့​ရဲ့​ အရယ်အြပံုး​က​ေလး​ေတွကလည်း​ လန်း​ရွှင် မ​ေနပါဘူး​။ ြကည့်​ရှု​ေစာင့်​ေရှာက် ​ေဖး​မကူညီသူ​ေတွရဲ့​ ဂရုဏာရိပ် ​ေမတ္တာရိပ်မှာ အသက်အန္တရာယ် လံုလံုြခံုြခံု ရှိ​ေန​ေသာ်ြငား​ သူတို့​ဘဝမှာ အသက်မရှိသလိုပဲ။ မ​ေသတာပဲရှိတယ်။ ရှင်သန်ြခင်း​ ကင်း​မဲ့​ေနတယ်လို့​ ဆိုရလိမ့်​မယ်။ အိုဗာတင်း​ေတွ လာ​ေသာက်​ေနြပန်ပါြပီ။ သည်​ေလာက်ြပည့်​စံု​ေအာင် ထား​ေပး​ထား​တာများ​။ အဲဒါကို​ေဆွး​ေနွး​ချင်လို့​ သည်စာကို ​ေရး​ပါတယ်။ နည်း​နည်း​ေလာက် ဆက်​ေတွး​ြကည့်​ရ​ေအာင်​ေနာ်။

လူတိုင်း​လူတိုင်း​ဟာ စား​ဝတ်​ေန​ေရး​အတွက် အနည်း​နဲ့​အများ​ ပင်ပန်း​ြကီး​စွာ ရုန်း​ကန် လှုပ်ရှား​ြကရပါတယ်။ ငယ်စဉ်အခါ ပညာရှာတယ်ဆိုတဲ့​ ရည်ရွယ်ချက်ကိုက တစ်ခုမျှလျှက် အသက်​ေမွး​ေကျာင်း​ ြဖစ်တံု​ေရှာင်း​၏ လို့​ ရည်မှန်း​ထား​လို့​ အဲသည် စား​ဝတ်​ေန​ေရး​ ​ေြပလည်​ေစ​ေြကာင်း​ဘူတာကိုပဲ ဆိုက်ြပန်တာပဲ။ ဘယ်လိုပဲြဖစ်ြဖစ် အ​ေြဖက နှစ်ခုထွက်လာမယ်​ေလ။ တချို့​က ​ေြပလည်မယ်။ တချို့​က မ​ေြပလည်ဘူး​။ ​ေဖာင်း​လိုက်ပိန်လိုက် နှဲသမား​များ​လည်း​ပဲ ​ေဖာင်း​တဲ့​အခါ နဲ့​ ပိန်တဲ့​အခါ ရလာဒ် နှစ်မျိုး​ေပါ့​။ မ​ေြပလည်ြကတဲ့​အခါ ရလာဒ်​ေြကာင့်​ စိတ်ဆင်း​ရဲစရာ ရှိချင်ရှိလိမ့်​မယ်။ ဒါ​ေပမယ့်​ ြကံစည်ြကိုး​စား​ အား​ထုတ်မှု​ေြကာင့်​ အား​မာန်​ေတွ ဇွဲ​ေတွ ခံနိုင်ရည်​ေတွဆိုတဲ့​ ကိုယ်ရည်ကိုယ်​ေသွး​ေတွ တက်လာတာ​ေပါ့​။ ဘဝနာမှ အသိသာတယ်ဆိုတဲ့​ စကား​လည်း​ အရှိသား​ မဟုတ်လား​။ ဒါ​ေြကာင့်​ ဆင်း​ရဲတဲ့​ ရုန်း​ကန်ရတဲ့​ဘဝ​ေတွမှာ ရင်ဆိုင်စရာ ခွန်အား​ေတွ​ေြကာင့်​ သူတို့​ဘဝြကီး​ဟာ ရှင်သန်​ေနတယ်။

ထမင်း​နပ်​ေကျာ်​ေတာ့​ ဘာြဖစ်​ေသး​တုန်း​။ ​ေရ​ေသာက်ဗိုက်​ေမှာက်ြပီး​ ​ေနနိုင်တဲ့​သူ​ေတွအများ​ြကီး​။ အဆင်​ေြပ​ေတာ့​ ​ေပါင်း​စား​လိုက်မှာ​ေပါ့​။ ​ေြပာချင်တာက အြပင်မှာ ကိုယ့်​ထမင်း​ကိုယ်ရှာစား​တဲ့​သူ​ေတွဟာ ​ေဂဟာက က​ေလး​ေတွ​ေလာက် နပ်မမှန်​ေပမယ့်​ ပိုြပီး​တက်တက်ြကွြကွ နဲ့​ ရှင်သန်ရုန်း​ကန်နိုင်ြကတယ်။ သို့​ေသာ် လမ်း​မှား​ေပါ်​ေရာက်သွား​နိုင်တဲ့​ အန္တရာယ်​ေတာ့​ ရှိတာ​ေပါ့​။ ​ေတာ်ပါ​ေသး​ရဲ့​။ ကမ္ဘာ​ေကျာ် ​ေအာ်စကာဆုရ ရုပ်ရှင်ထဲကလို မျက်လံုး​ထဲသံရည်ပူ​ေလာင်း​ြပီး​ ​ေတာင်း​စား​ခိုင်း​မယ့်​ ဂိုဏ်း​စတား​ြကီး​ေတွ ြမန်မာြပည်မှာ မရှိလို့​။ (​ေမွး​ကင်း​စက​ေလး​ေတွပိုက်ြပီး​ ​ေနပူကျဲတဲ မီး​ပွိုင့်​ေတွမှာ ဆနွင်း​ထိန်ထိန် နဲ့​ ​ေတာင်း​စား​ဖို့​ နာရီနဲ့​ ငှား​စား​တာ​ေတာ့​ ရှိသတဲ့​)။

​ေနာက်အစွန်း​တစ်ဘက်ကို သွား​ြကည့်​ရ​ေအာင်။ စား​ဝတ်​ေန​ေရး​ ​ေြပလည်တယ်။ ဆယ်သက် စား​မကုန်တဲ့​ စည်း​စိမ်​ေတွရှိတယ်။ အချိန်ကုန်တယ်။ ပင်ပန်း​တယ်။ ပညာ​ေတွသင်မ​ေနနဲ့​။ အလုပ်​ေတွလည်း​ လုပ်မ​ေနနဲ့​။ အဲသည်လခ အိမ်ကဒရိုင်ဘာဖိုး​ေတာင် မရှိဘူး​။ ​ေရာ့​ မီး​ခံ​ေသတ္တာ​ေသာ့​။ ဒီမှာ ဘဏ်စာအုပ်။ ဒါဆိုရင် ဘဝြကီး​က ြပီး​ြပည့်​စံုသွား​ပလား​။ ပညာမတတ်ပဲ၊​ အလုပ်မလုပ်ပဲ ဥစ္စာ အ​ေပါင်း​ လူ ကို ညီမျှြခင်း​ထုတ်လိုက်တဲ့​အခါ တစ်စံုတစ်​ေယာက်ဆိုတဲ့​ Identity ကို ရနိုင်ပါ့​မလား​။ ကိုယ့်​ကိုယ်ကိုယ် ဘာဆိုတဲ့​ ego မရှိပဲ သူ့​ဘဝြကီး​ဟာ ြပည့်​စံုြခင်း​သက်သက်နဲ့​ ရှင်သန်လို့​ ရပါ့​မလား​။ ချစ်သမီး​က​ေလး​ နား​မလည်နိုင်​ေသး​တဲ့​ “ငါ့​အ​ေဖဟာ ဘာမဟုတ်တဲ့​ လခက​ေလး​အတွက် အဲသည်​ေလာက် အ​ေနအစား​ဆင်း​ရဲတဲ့​ ​ေတာြကိုအံုကျား​မှာ ဘာြဖစ်လို့​ ဒုက္ခခံြပီး​ အလုပ်လုပ်​ေနတာလဲ” ဆိုတဲ့​ အ​ေြဖဟာ အဲဒါပါပဲ။ လခမက်လို့​ လုပ်​ေနတာ မဟုတ်သလို၊​ အထက်လူြကီး​ေတွ​ေြကာက်လို့​၊​ မလွန်ဆန်နိုင်လို့​၊​ တ​ေန့​ေသာအခါ ရာထူး​ြကီး​ြကီး​က​ေလး​များ​ ရလိုရြငား​ ​ေအာင့်​အီး​သည်း​ခံ​ေနတာလည်း​ မဟုတ်ပါဘူး​။

သမီး​ထင်သလို အလုပ်မက် ဂုဏ်မက် ပကာသနမက်လို့​လည်း​ မဟုတ်​ေလဘူး​။ ရန်ကုန်မှာ ဘာမှမဟုတ်တဲ့​ သမီး​အ​ေဖဟာ အမ်း​မှာ​ေတာ့​ အသံုး​ဝင်တဲ့​ တစံုတ​ေယာက် ြဖစ်​ေနတာမို့​ ကိုယ့်​ရဲ့​ဘဝဟာ ​ေလာ​ေလာဆယ်​ေတာ့​ အမ်း​မှာပဲ ရှိ​ေလတယ်။ (သူတို့​ ​ေြပာင်း​မ​ေပး​မချင်း​ ဆိုပါ​ေတာ့​) လူတစ်​ေယာက်ရဲ့​ဘဝမှာ စား​ဝတ်​ေန​ေရး​ြပီး​တဲ့​ေနာက်မှာ ​ေစာ​ေစာက​ေြပာတဲ့​ ego တို့​ identity တို့​ မပါရင် အသက်ရှင်ရတာ အနှစ်မပါသလိုပဲ။ ဒါ​ေြကာင့်​မို့​လို့​ စား​ဝတ်​ေန​ေရး​ ြပည့်​စံုသည်ြဖစ်​ေစ၊​ မြပည့်​စံုသည်ြဖစ်​ေစ ဘဝကို ရင်ဆိုင်ရုန်း​ကန် ရပ်တည်နိုင်တဲ့​ခွန်အား​၊​ ကိုယ့်​ကိုယ်ကိုယ် ဘယ်သူဘယ်ဝါပါလို့​ ခိုင်ခိုင်မာမာ တည်​ေဆာက်ထား​တဲ့​ ပံုရိပ်တစ်ခုဟာ ပါး​စပ်ကစား​တဲ့​ထမင်း​လို အာဟာရြဖစ်​ေစြပီး​ ကိုယ်ကိုြခံုတဲ့​ အဝတ်လိုအကာအကွယ်​ေပး​တယ်​ေလ။ သုခရိပ်ြမံုက က​ေလး​ေလး​ေတွမှာမှ အဲသည်ဟာ​ေတွ ​ေပျာက်ကွယ်​ေနလို့​ မျက်ဝန်း​ေလး​ေတွ ညှိုး​မှိန်​ေနတာ မဟုတ်ပါဘူး​။ အြပင်​ေလာကမှာလည်း​ အဲသလို လူ​ေတွ အများ​ြကီး​ရှိပါတယ်။

စဉ်း​စား​မိသွား​တာက ရင်ခွင်​ေပျာက်တဲ့​ က​ေလး​ေလး​ေတွကို ြပုစုပျိုး​ေထာင်တဲ့​အခါ အမိုး​အကာ၊​ အစာ​ေရစာ၊​ အဝတ်အထည်၊​ ​ေဆး​ဝါး​အသံုး​အ​ေဆာင်​ေတွဟာ မရှိမြဖစ် လိုအပ်တာလည်း​ မှန်ပါရဲ့​။ သူ့​ချည့်​ပဲ​ေတာ့​ မလံု​ေလာက်​ေသး​ဘူး​။ အဲသည်က​ေလး​ေတွ ဘဝကို ကိုယ့်​ဘာသာရပ်တည်ရင်ဆိုင်နိုင်တဲ့​ ခွန််အား​က​ေလး​ေတွ အနာဂတ်​ေမျှာ်လင့်​ချက်က​ေလး​ေတွ​ေတာ့​ အညွန့်​တံုး​ မသွား​သင့်​ဘူး​လို့​ ထင်ပါတယ်။ က​ေလး​ေတွြကည့်​ရတာ အလှူရှင်လာရင် စည်း​ကမ်း​ေသဝပ်စွာနဲ့​ ယိုစိး​ကျလာမယ့်​ ​ေစတနာ​ေမတ္တာ​ေတွကို နို့​သက်ခံစို့​ရတာ အသား​ကျ​ေနသလို ြမင်မိတယ်။ သူတစ်ခုရတယ်ဆိုရင် လိုလို မလိုလို၊​ ြကိုက်ြကိုက် မြကိုက်ြကိုက်၊​ ကိုယ်လည်း​ တစ်ခု​ေတာ့​ ရ​ေအာင် ​ေတာင်း​ရမယ် လို့​ေတာ့​ သ​ေဘာ​ေပါက်ြကတယ်။ အချင်း​ချင်း​ မျှတတ်​ေဝတတ်တဲ့​စိတ် မရှိဘူး​။ ဧည့်​သည်ကို တွတ်တီး​တွတ်တာ​ေြပာဖို့​ တတ်တဲ့​သူကတတ်တယ်။ ဆရာမကို ကပ်ြပီး​ချွဲဖို့​ တတ်တဲ့​သူက တတ်တယ်။

သူတို့​အချင်း​ချင်း​ ချစ်ချစ်ခင်ခင် တွယ်တွယ်တာတာ မရှိြကသလိုပဲ။ စိတ်ပိုင်း​ဆိုင်ရာ စံနစ်တကျ ြပုစုပျိုး​ေထာင်မှု လိုအပ်​ေနတယ် လို့​ ြမင်မိပါတယ်။ တခါတုန်း​က​ေတာ့​ ငှက်​ေအာ်စမ်း​က က​ေလး​ေတွအတွက် စာြကည့်​တိုက်က​ေလး​မှာ ရှာလို့​ေဖွလို့​ ရတတ်သမျှ စာအုပ်က​ေလး​ေတွ သွား​လှူရင်း​ စာ​ေပ​ေဟာ​ေြပာပွဲက​ေလး​တစ်ခု လုပ်​ေပး​ြဖစ်ခဲ့​ေသး​တယ်။ ရယ်စရာ​ေမာစရာဆို ရယ်လိုက်ြကတာကလွဲလို့​ စဉ်း​စား​ေတွး​ေတာတတ်ြကတဲ့​ ပံု​ေတာ့​ မရဘူး​။ တကယ်​ေတာ့​ သူတို့​ေလး​ေတွ ကိုယ်စီကိုယ်စီမှာ စိတ်ဒဏ်ရာ အနာတရ​ေလး​ေတွ အနည်း​နဲ့​အများ​ ရှိနှင့်​ြပီး​သား​။ က​ေလး​စိတ်ပညာ နား​လည်တဲ့​သူတစ်​ေယာက်​ေယာက်ရဲ့​ အြကံဉာဏ်ကိုယူနိုင်ရင်​ေတာ့​ ပို​ေကာင်း​တာ​ေပါ့​။ သူများ​နိုင်ငံ​ေတွမှာရှိတဲ့​ အဆင့်​အတန်း​မီ က​ေလး​ြပုစုပျိုး​ေထာင်​ေရး​ေဂဟာ​ေတွမှာ အလှည့်​ကျ လုပ်အား​သွား​ေပး​ရင်း​ သူတို့​ဆီမှာ ဘယ်လိုလုပ်​ေနြကသလဲဆိုတာ ​ေလ့​လာအတုယူနိုင်ရင်လည်း​ ​ေကာင်း​လိမ့်​မယ် လို့​ ထင်ပါတယ်။ အဲသည်အတတ်ပညာက​ေတာ့​ ကိုယ်ကိုယ်တိုင်လည်း​ မတတ်ကျွမ်း​တာမို့​ ကူညီမ​ေပး​နိုင်တာ စိတ်မ​ေကာင်း​ပါဘူး​။

​ေနာက်တစ်ခုက လူမှုဝန်ထမ်း​ဦး​စီး​ဌာနလက်​ေအာက်မှာရှိတဲ့​ က​ေလး​သူငယ်ြပုစု​ေစာင့်​ေရှာက်​ေရး​ ​ေဂဟာ​ေတွမှာ​ေတာ့​
​ေငွ​ေရး​ေြကး​ေရး​ ချို့​တဲ့​ေသာ်ြငား​ ပျိုး​ေထာင်​ေပး​တဲ့​ဘက်မှာ ပိုြပီး​စံနစ်တကျရှိသလို ြမင်မိပါတယ်။ လုပ်သက်ချင်း​ ​ေတာ်​ေတာ်ကွာတာလည်း​ စကား​ေြပာမှာ​ေပါ့​ေလ။ သူတို့​ဆီမှာလို ရင်ခွင်ပိုက်၊​ မူြကို၊​ မူလတန်း​အရွယ်၊​ ဆယ်နှစ်ပတ်ဝန်း​ကျင် စသည်ြဖင့်​ သူ့​အရွယ်နဲ့​သူ ခွဲမထား​နိုင်ပဲ အား​လံုး​ကို အတူတူြပုစု​ေပး​ေနရ​ေတာ့​ အခက်အခဲ​ေလး​ေတွ ရှိမယ့်​ပံု​ေပါ်ပါတယ်။ မသန်စွမ်း​သူ​ေလး​ေတွ​ေတာင် ပါ​ေသး​တာကိုး​။ သည်​ေတာ့​မှပဲ ကိုယ်​ေရာက်ခဲ့​ဖူး​တဲ့​ က​ေလး​သူငယ် ကာကွယ်​ေစာင့်​ေရှာက်​ေရး​ ​ေဂဟာက​ေလး​ေတွကို ြပန်ြပီး​ အစ​ေဖာ်ယူရတယ်။ ​ေရွှဂံုတိုင်က ကိုကိုလင်း​ေမာင်တို့​ ထက်ထက်မိုး​ဦး​တို့​နဲ့​ ​ေြကာ်ြငာသွား​တာက ရင်ခွင်ပိုက် အရွယ်​ေလး​ေတွအတွက်။ အဲသည်က မူြကိုအရွယ် ကဗျာ​ေလး​ေတွ စာ​ေလး​ေတွ စသင်ရမယ့်​အရွယ်​ေရာက်ရင် ​ေထာက်ြကံ့​စစ်သခင်္ျိုင်း​ေရှ့​မှာ။ သူ့​ထက်ြကီး​လာတဲ့​ အရွယ်​ေလး​ေတွကျမှ ​ေယာကင်္ျား​ေလး​ေတွဆို ကျိုက်ဝိုင်း​မှာ၊​ မိန်း​က​ေလး​ေတွက ကမ္ဘာ​ေအး​မှာ ထင်ပါတယ်။

ဝင်ဒါမီယာထဲမှာ၊​ ဗဟန်း​ြမို့​နယ်က ရုပ်ရှင်အစည်း​အရံုး​နား​မှာလည်း​ အမျိုး​သမီး​ေစာင့်​ေရှာက်​ေရး​ေဂဟာ​ေတွ ရှိတယ်။ ​ေကာ့​မှူး​နား​က ငှက်​ေအာ်စမ်း​မှာ က​ေလး​သူငယ် ြပုြပင်​ေစာင့်​ေရှာက်​ေရး​ေဂဟာ ရှိတယ်။ ြကည့်​ြမင်တိုင်မှာ blue sky လို့​ ​ေခါ်တဲ့​ blind school ရှိတယ်။ ဟယ်လပင်မှာ ​ေမရီချက်ပ်မင်း​ နား​မြကား​ေသာ က​ေလး​ေလး​များ​ေကျာင်း​ရှိတယ်။ သူ့​ေကျာင်း​နဲ့​သူ စံနစ်တကျ သင်ြကား​ေလ့​ကျင့်​ထား​တဲ့​ ကျွမ်း​ကျင်သူဝန်ထမ်း​ေတွ အထိုက်အ​ေလျာက်ရှိတဲ့​အတွက် အား​သာတာ​ေလး​ေတွ​ေတာ့​ ရှိတာ အမှန်ပဲ။

ြပည်ပမှာ ပညာသင် အလုပ်သင်လွှတ်ဖို့​ အဆင်မ​ေြပ​ေသး​ဘူး​ဆိုရင်လည်း​ ကိုယ့်​ဆီက ဝန်ြကီး​ဌာနြကီး​ြကပ်မှုနဲ့​ ​ေဆာင်ရွက်​ေနတဲ့​ ​ေဂဟာ​ေတွမှာ အခါအား​ေလျာ်စွာ သွား​ေလ့​လာြကရင်လည်း​ အကျိုး​ယုတ်စရာ​ေတာ့​ ဘယ်ရှိမလဲ။ ​ေကာင်း​တာ​ေတွ အတုယူြပီး​ မ​ေကာင်း​တာ​ေတွဆို ဒါမျိုး​ တစ်သက်လံုး​မြဖစ်​ေစရဘူး​ လို့​ သင်ခန်း​စာယူနိုင်တာ​ေပါ့​။ ခက်တာက ခက်ကိုခက်ပါတယ်။ ဘယ်လို​ေြပာရမှန်း​ေတာင် မသိဘူး​။ ကိုယ့်​အတ္တကို ​ေလျှာ့​နိုင်လို့​ ပရဟိတလုပ်ငန်း​လုပ်​ေနြကသူ အချင်း​ချင်း​မှာ အစိမ်း​ေရာင်အသင်း​ြကီး​ အနီ​ေရာင်အသင်း​ြကီး​ဆိုတဲ့​ အ​ေရာင်​ေတွ အစွန်း​အထင်း​မခံပဲ အြဖူထည်က​ေလး​သက်သက် လက်တွဲ​ေဆာင်ရွက်နိုင်ရင် ဘယ်​ေလာက်​ေကာင်း​မလဲ​ေနာ်။ ခု​ေတာ့​ လူြကီး​ေတွတန်မဲ့​ အရှင်နှစ်ပါး​ချိုး​ေရ​ေတာ်သံုး​ပွဲမှာ သခင်မ မမဥ စိတ်နာနာနဲ့​ ​ေရွှမျက်နှာလွှဲ​ေနသလို တစ်လမ်း​တည်း​သွား​ရင်း​ ​ေကျာခိုင်း​ေလျှာက်​ေနတာ။ (မုန်း​လို့​ဟုတ်ပါဘူး​။ နတ်သဘင် အစည်း​အ​ေဝး​ကျလို့​ ဘိုး​ဘိုး​ြကီး​တို့​သိသွား​ရင် ငါနဲ့​မ​ေခါ်တဲ့​ေကာင်​ေတွကို နင်က​ေခါ်တယ်​ေပါ့​ေလ ဆို ​ေအာ်တိုငုတ်တုတ် နတ်သက်​ေြကွသွား​မှာ ​ေြကာက်လို့​ေနမယ်)

အခုချိန်မှာ​ေတာ့​ အစိမ်း​ထိပ်သီး​ြကီး​ေတွ အနီထိပ်သီး​ြကီး​ေတွ​ေတာင် အတူတကွ လက်တွဲ​ေဆာင်ရွက်​ေနြကြပီပဲဟာ ​ေအာက်ကလူ​ေတွက ဘာအ​ေြကာင်း​နဲ့​မှ မျက်​ေစာင်း​တခဲခဲ ြဖစ်​ေနစရာ အ​ေြကာင်း​မရှိ​ေတာ့​ဘူး​ေလ။ ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား​။ (မဟုတ်ဘူး​ဆိုရင် တိုင်​ေြပာလိုက်မှာ​ေနာ်)။ ဘယ်သူကပဲ ​ေစာင့်​ေရှာက်​ေစာင့်​ေရှာက် ရင်ခွင်​ေပျာက်တဲ့​က​ေလး​ငယ်​ေတွကို ပျိုး​ေထာင်တဲ့​ေနရာမှာ ဟင်း​စား​ေပး​ြပီး​ ကွန်ချက်မြပနဲ့​ဆိုတဲ့​ အယူအဆ​ေဟာင်း​ေတွကို စွန့်​ပယ်သင့်​ေနပါြပီ။ ကိုယ့်​ေြခ​ေထာက်​ေပါ်ကိုယ်ရပ်နိုင်တဲ့​ အား​မာန်မျိုး​ေမွး​နိုင်​ေအာင် ​ေလ့​ကျင့်​ေပး​ြကတာ​ေပါ့​။

စိန်​ေပါ​ေကျာင်း​က ​ေကျာင်း​အုပ်ဆရာြကီး​ရံုး​ခန်း​ထဲမှာ ြမန်မာတစ်နိုင်ငံလံုး​ဆုရ ထူး​ချွန်​ေကျာင်း​သား​ေတွရဲ့​ ဓါတ်ပံု​ေတွ ချိတ်ထား​သလိုမျိုး​၊​ ကမ္ဘာ​ေအး​က ​ေကျာင်း​အုပ်ြကီး​ရံုး​ခန်း​ထဲမှာလည်း​ ​ေဂဟာက​ေန ဆယ်တန်း​ေအာင်၊​ ဘွဲ့​ရသွား​ြပီး​ ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်း​ လုပ်ကိုင်နိုင်သူ​ေတွရဲ့​ ဓါတ်ပံု​ေလး​ေတွ ​ေတွ့​လိုက်မိပါတယ်။ မ​ေန့​က ကံဆိုး​မိုး​ေမှာင်ကျလို့​ သည်က​ေန့​ အတိဒုက္ခ​ေရာက်​ေနရှာသူက​ေလး​ေတွကို လတ်တ​ေလာ ကယ်ဆယ် ​ေစာင့်​ေရှာက်​ေပး​ရင်း​နဲ့​ ​ေပျာက်​ေနတဲ့​ သူတို့​ရဲ့​ မနက်ြဖန်က​ေလး​ေတွကို​ေရာ ကူရှာ​ေပး​ြကရ​ေအာင်​ေလ။

Read More

“ဗိုလ် သခင် ဆရာ”

| မှာေရးသားခဲ့သည်။ 0

အဖိုး​တို့​ အဖွား​တို့​ေခတ်တုန်း​က ရပ်ထဲရွာထဲ လူပံုအလယ်မှာ ဗိုလ်တို့​ သခင်တို့​ ဆရာတို့​ဆိုတာ အသက်ြကီး​ငယ်မဟူ ရို​ေသ​ေလး​စား​ အ​ေလး​ထား​အပ်​ေသာသူ​ေတွလို့​ အလိုလိုနား​လည်ထား​ြကြပီး​သား​ ြဖစ်ပါတယ်။ အ​ေရး​အ​ေြကာင်း​ဆို သူတို့​ပဲ အား​ကိုး​စရာရှိတယ် လို့​လည်း​ ​ေအာင့်​ေမ့​ြကတာ​ေပါ့​။ တခါတခါ​ေတာ့​လည်း​ ​ေတာ်​ေတာ်ြမင်ြပင်း​ကပ်စရာ ​ေကာင်း​လို့​ထင်ပါရဲ့​။ ဆရာြကီး​တစ်​ေယာက်က သူ့​ကိုယ်သူ ဗိုလ်သခင်ဆရာ လို့​ နံမယ်တပ်ြပီး​ သ​ေရာ်စာ​ေတွ ​ေရး​ခဲ့​ေသး​တယ်။ မှတ်က​ေရာ။

ဘယ်သူက မ​ေလး​မစား​ ဆက်ဆံချင်​ေသး​သတုန်း​။ သူ့​လိုမျိုး​ ဗိုလ်လည်း​ဗိုလ် သခင်လည်း​သခင် ဆရာလည်း​ဆရာကျတဲ့​သူ​ေတွ မရှိမဟုတ်။ ရှိ​ေတာ့​ ရှိပါတယ်။ အခုလည်း​ ရှိတာပဲ။ သား​ေယာကင်္ျား​ေလး​ေမွး​ထား​ရင် စကား​ေြပာတတ်၊​ ​ေမး​ြမန်း​စပ်စုတတ်တဲ့​ အရွယ်​ေရာက်လာတိုင်း​ လူြကီး​ေတွ ​ေမး​ေလ့​ရှိတဲ့​ စကား​တစ်ခွန်း​ရှိသဗျ။ “သား​သား​ြကီး​ရင် ဘာလုပ်မယ်” ဆိုတာ​ေလ။ က​ေလး​တိုင်း​ေြဖတတ်တာက​ေတာ့​ “စစ်ဗိုလ်ြကီး​လုပ်မယ်။” “ဆရာဝန်ြကီး​လုပ်မယ်။” ​ေပါ့​။ လူရည်လည်ြပီး​ ​ေလာဘြကီး​တဲ့​က​ေလး​ေတွက​ေတာ့​ သား​ေရွှအိုး​ထမ်း​သလို ​ေြဖြကတယ်။ “စစ်ဗိုလ်ဆရာဝန်ြကီး​ လုပ်မယ်” တဲ့​။ ဟုတ်တာ​ေပါ့​။

စစ်ဗိုလ်ဆရာဝန်ဆိုတာ ဆရာဝန်​ေတွလို ဩဇာလည်း​ရှိ၊​ စစ်ဗိုလ်​ေတွလို အာဏာလည်း​ရှိတယ် မဟုတ်ဘူး​လား​။ က​ေလး​အ​ေတွး​ေတွပါကွယ်။ ဟုတ်လည်း​ဟုတ်ပဲနဲ့​ဆိုြပီး​ ြပံုး​တမဲ့​မဲ့​ ြဖစ်မကုန်ပါနဲ့​ဦး​။ လူြကီး​ေတွ​ေရာ သည်လို မ​ေတွး​ဘူး​ထင်လို့​လား​။ စစ်သူနာြပုဆရာမ​ေလး​ေတွကို ချိုး​ချိုး​နှိမ်နှိမ် ​ေြပာတဲ့​သူ​ေတွက “သူတို့​က စစ်ဗိုလ်ကိုမှန်း​ချင်မှန်း​၊​ ဆရာဝန်ကို မှန်း​ချင်မှန်း​၊​ ြဖစ်နိုင်ရင် စစ်ဗိုလ်ဆရာဝန်ကိုမှ မှန်း​ြကတာ။ ​ေမာင်ရင်တို့​လို အရစ်မရှိ၊​ အ​ေစ့​မရှိ​ေတွကို ဘယ်လူရာဘယ်သွင်း​ပါ့​မလဲ” လို့​ ​ေြမှာက်​ေပး​သလိုလိုနဲ့​ ဗလာချီြကီး​ ဝင်ကစ်သွား​တတ်​ေသး​တာ။

သွား​ပုပ်​ေလလွင့်​စကား​ေတွကို ကိုး​ကား​စရာလား​ ဆို​ေပမယ့်​ ဆိုလိုရင်း​အချက်က စစ်ဗိုလ်ဆရာဝန်ဆိုတာ ဆရာဝန်​ေတွထက်​ေရာ၊​ စစ်ဗိုလ်​ေတွထက်ပါ တပန်း​သာတယ် လို့​ ​ေြပာချင်တာပါ။ ဆရာဝန်အတတ်ပညာအြပင်မှာ ​ေရရာတဲ့​ေရှ့​ေရး​က​ေလး​ကလည်း​ တို့​များ​ထက်​ေတာ့​ သာတယ် မဟုတ်ဘူး​လား​။ အနည်း​ဆံုး​ လခသာတာက​ေတာ့​ ြငင်း​မရဘူး​ေပါ့​။ သို့​ေသာ်လည်း​ ြမို့​ေပါ်ကဆရာဝန်​ေတွလို ကုတ်အြဖူက​ေလး​ဝတ် နား​ြကပ်က​ေလး​ ပုခံုး​ေပါ်တင်ြပီး​ စတိုင်ကျကျ ဘိုင်ကျကျ အလုပ်လုပ်​ေနရတာ မဟုတ်ဘူး​။ “ြမင်​ေစချင်စမ်း​လှသည်။ ​ေတာင်တန်း​ြပာ စစ်စခန်း​က ​ေကျာပိုး​အိပ်ကို လွယ်ကာ …” ဆိုတဲ့​ အစား​မျိုး​ပါ။ လွယ်မယ်ထင်ရင် တစ်လ​ေလာက် လာလုပ်ြကည့်​ပါလား​။

ဟဲ ဟဲ။ အရင်တစ်ပတ်တုန်း​က လက်​ေရှာင်ပါတယ်ဆိုြပီး​ေတာ့​မှ သည်တခါ ပယ်ပယ်နယ်နယ်ြကီး​ နွှာ​ေတာ့​မ​ေပါ့​ေလ လို့​ မထင်ပါနဲ့​။ တချို့​လူ​ေတွက ဘာ​ေြပာသွား​မှန်း​မသိဘူး​ဆိုလို့​ သည်တခါ​ေတာ့​ အရိပ်မြပ​ေတာ့​ပဲ အ​ေကာင်လိုက်က​ေလး​ သရုပ်​ေဖာ်မယ်​ေလ။ စိတ်ဝင်စား​စရာ​ေကာင်း​ပါတယ်ဗျ။ မျက်မြမင်ပုဏ္ဏား​ေြခာက်​ေယာက် ဆင်စမ်း​သလို​ေပါ့​။ ကိုယ်ကိုယ်တိုင် ထဲထဲဝင်ဝင် မလုပ်ခဲ့​ဖူး​ေသာ်ြငား​ သိြမင်ခံစား​မိသမျှ​ေလး​ေတွကို “ဆင် ဆိုသည်မှာ” စာဖွဲ့​ရတဲ့​အခါ ယပ်​ေတာင်ြကီး​ပါ။ တိုင်လံုး​ြကီး​ပါ လို့​ေတာ့​ တစ်​ေယာက်တစ်​ေပါက် မ​ေြပာလိုပါဘူး​။ ​ေကာ​ေဏ္ဍညပုဏ္ဏား​က​ေလး​လို တစ်​ေချာင်း​တည်း​ေသာ လက်ညှိုး​ေထာင်လို့​ တစ်ခွန်း​တည်း​ေသာ စကား​ဆိုပါ့​မယ်။ ဆင်​ေြပာင်ဘယ်​ေလာက်ြကီး​ြကီး​ အြမီး​က​ေတာ့​ ရှူး​လှပါသဗျို့​။ (ခုမှပဲ မရမ်း​တလင်း​ထွက်မှန်း​ လူသိကုန်​ေတာ့​တယ်။ ဧကံသ​ေအာက်ကြမင့်​ လို့​ နံမယ်​ေပး​ရ​ေကာင်း​မလား​ မသိဘူး​။ ​ေရှ့​က​ေပါက်တာ​ေတာ့​ ြကွား​စရာလား​)။

ကိုယ်​ေတွ​ေခတ်တုန်း​က​ေတာ့​ စစ်ဗိုလ်ဆရာဝန်ဆိုတာ ​ေဆး​ေကျာင်း​သား​ဘဝမှာကတည်း​က ဗိုလ်​ေရွး​အဖွဲ့​မှာ ဗိုလ်​ေလာင်း​စာ​ေမး​ပွဲ​ေြဖ၊​ လူ​ေတွ့​စစ်​ေဆး​ြပီး​မှ ​ေခါင်း​ေခါက်​ေရွး​ထား​တာပါ။ ဒုတိယနှစ်ကတည်း​က ​ေထာက်ပံ​ေြကး​ေခါ်မလား​ လစာ​ေခါ်မလား​မသိ၊​ ချီး​ြမှင့်​ေငွခံစား​နိုင်ြကြပီး​ သူများ​ေတွလို စာ​ေမး​ပွဲြပီး​လို့​ ​ေကျာင်း​ပိတ်တဲ့​အခါ ရပ်ရွာမြပန်နိုင်ပဲ စစ်ပညာ​ေတွ သင်ရ​ေသး​တယ်လို့​ မှတ်ပါတယ်။ မဆလအစိုး​ရလက်ထက်ဆို​ေတာ့​ တပ်မ​ေတာ်သား​ေတွရဲ့​ ဇာတာစန်း​လဂ်ဟာ ​ေပါ့​ေသး​ေသး​ေတာ့​ မဟုတ်ခဲ့​ဘူး​ဗျ။ (သည်​ေန့​ကျမှ ​ေလး​ြကီး​ြကီး​ မဟုတ်​ေတာ့​တာလို့​ေတာ့​ မဆိုလို​ေြကာင်း​ပါ) မဂင်္လာဒံုစစ်​ေဆး​ရံုဝန်း​ကျင်​ေတွဟာ ​ေဆး​ဗိုလ်​ေလာင်း​က​ေလး​ေတွ ကျင်လည် ကျက်စား​ခဲ့​ရာ ​ေနရာ​ေတွ​ေပါ့​။ အစ​ေဖာ်​ေပး​လိုက်လို့​ လွမ်း​မျက်ရည် သီသီ​ေဝ့​တဲ့​သူ​ေတွ ​ေဝ့​ကုန်ပါဦး​မယ်။ ​ေဆး​ရံုဝင်း​ထဲမှာကိုက စစ်ပံုမကျ မဝင်ရလို့​ စာကပ်ထား​တာမို့​ ယူနီ​ေဖာင်း​ဝတ် ဆရာဝန် လှတပတ ြကွတရွတ​ေလး​ေတွ ပျား​ပန်း​ခပ်​ေနြကတာ ြမင်ရမှာ မလွဲဘူး​။

ကိုယ့်​အတန်း​ထဲက ဖလန်း​ဖလန်း​ထခဲ့​တဲ့​သူ​ေတွက​ေတာ့​ အခုချိန်မှာ အဘြဖစ်တဲ့​သူြဖစ်၊​ မမြဖစ်တဲ့​သူြဖစ်ကုန်​ေပါ့​။ လူပံုြကီး​ေတွကလည်း​ စဉ့်​အိုး​ြကီး​ေလာက် ရှိ​ေပလိမ့်​မယ်။ စည်ပိုင်း​ြကီး​ေလာက် ရှိ​ေပလိမ့်​မယ်။ (ဟီး​ ချစ်လို့​စတာ စိတ်ဆိုး​နဲ့​ေနာ်)။ ငယ်​ေပါင်း​သူငယ်ချင်း​ေတွမို့​ မ​ေတာ်တဆ ြပန်ဆံုြကတဲ့​အခါ “မ​ေရာက်တာြကာြပီ။ မ​ေတွ့​တာြကာြပီ။ သတိရလိုက်တာ စာအုရာ” လုပ်မိ​ေလ​ေတာ့​ သူတို့​ကလည်း​ အြမဲြခံုလွှမ်း​ထား​ရရှာတဲ့​ ဇာတိ ပုည ဂုဏ်မာန​ေတွ ခနချွတ်လို့​ ခို​ေကာင်​ေရကိုး​ရာအား​နဲ့​ ညည်း​ြပြကပါတယ်။ (အဲဒါ​ေပါ့​ ခိုကိုး​ရာမဲ့​တယ် ဆိုတာ။ ကိုယ်​ေတာင် မ​ေနနိုင် မထိုင်နိုင် မဲ့​ကာရွဲ့​ကာ ​ေရး​မိပါ​ေပါ့​။) ဆိုလိုရင်း​က​ေတာ့​ အား​မကျချင်စမ်း​ပါနဲ့​။

ကိုယ့်​ဝမ်း​နာ ကိုယ်သာသိတယ် ဆိုပါ​ေတာ့​။ အလို​ေလး​ကွယ်။ ဘွဲ့​လွန်​ေတွလည်း​ အစီအရီ။ နိင်ငံြခား​ဆိုလည်း​ သွား​လိုက်ြပန််လိုက်၊​ ​ေန​ေရး​ထိုင်​ေရး​ စား​ေရး​ေသာက်​ေရး​ကလည်း​ တင့်​ေတာင့်​တင့်​တယ်နဲ့​ဟာ “မျက်ထား​ညို ဘာအလိုများ​မကျ၊​ စကား​မဆိုဝံ့​ေအာင်ကွယ် အိုဘယ့်​ သက်လှယ်” လို့​သာ ​ေမး​လိုက်ချင်​ေတာ့​တယ်။ ဒါနဲ့​များ​ေတာင် “အိမ်မှာပဲ​ေနချင်တယ် ​ေမ​ေမ” လို့​ ဆိုလာ​ေတာ့​ ကိုယ်ကလည်း​ ​ေြကာ်ြငာထဲကအတိုင်း​ “အ​ေြကာင်း​တစ်ခုခု​ေတာ့​ ရှိရမယ်။” လို့​ ဆက်​ေတွး​မိြပန်​ေရာ။

ကိုယ်ကိုယ်တိုင်က​ေရာ အဲသည်​ေလာက်​ေကာင်း​တဲ့​အလုပ်ကို ဘာြဖစ်လို့​များ​ ဝင်မလုပ်ခဲ့​မိတာပါလိမ့်​။ ​ေရှ့​တန်း​လိုက်သွား​ရရင် “ခရာဆူး​ြခံု ဟိုအထဲက ​ေမျှာ့​နက်မည်း​ြကီး​ တွယ်တတ်တယ်” ဆိုြပီး​ ရွှံစင်မှာ ​ေြကာက်တဲ့​အစား​ထဲက​ေတာ့​ မဟုတ်ပါဘူး​။ အလုပ်မဝင်ခင်မှာ ဘဘအြကီး​ြကီး​တစ်​ေယာက်က “စစ်ထဲဝင်ပါလား​။ ဘာမှ မပူနဲ့​။ သူ့​တာဝန်ထား​။” လို့​ ​ေြမ​ေတာင်​ေြမှာက်​ေပး​ချင်တာ​ေြကာင့်​ အခွင့်​အလမ်း​က​ေလး​များ​ ​ေပး​သနား​ဖူး​ပါတယ်။ သူ့​ကို​ေတာ့​ မယံုနိုင်စရာ ဘာအ​ေြကာင်း​မှ မရှိပါဘူး​။ ဒါ​ေပမယ့်​ ကိုယ့်​ကိုယ်ကိုယ် မယံုလို့​ ​ေရထဲက ဆွဲတင်မယ့်​လက်ကို ဘူး​ခါခဲ့​ရတယ်။ (သူက လက်​ေပး​ လက်​ေပး​ လို့​ ​ေြပာတာကိုး​။ ငါ့​လက်ကိုယူလိုက်လို့​မှ မ​ေြပာပဲနဲ့​။) လူကိုက ကပ်သီး​ကပ်ဖဲ့​ဗျ။ ​ေကာင်း​ေကာင်း​ဆိုး​ဆိုး​ ကိုယ့်​ြကမ္မာကို ကိုယ့်​ဘာသာပဲ ဖန်တီး​ချင်တယ်။ သူများ​ဖန်တီး​ေပး​ထား​တဲ့​ဘဝြကီး​ကို ​ေစွ့​ကနဲတက်မထိုင်ချင်ဘူး​။

​ေပကပ်ကပ်နဲ့​ စွာကျယ်ဆိုတဲ့​အစား​မျိုး​။ ​ေစတနာနဲ့​ မတန်ဘူး​လို့​ ​ေြပာချင်​ေြပာ။ အဲသည်အထဲကို မဝင်ချင်ဘူး​။ ​ေြကာက်တယ် ဆိုတာ ​ေရှ့​တန်း​ထွက်ရလို့​။ အ​ေနအစား​ဆင်း​ရဲမှာစိုး​လို့​ မဟုတ်ဘူး​။ အရှင်​ေမွး​ေတာ့​ ​ေန့​ချင်း​ြကီး​နိုင်မှန်း​ သိ​ေပမယ့်​ ဘုန်း​ြကီး​ေကျာင်း​သား​များ​လို အရှင့်​ေနာက်ပါး​ တဖဝါး​မခွာ မခစား​ချင်ဘူး​။ ​ေဗာင်း​ေတာ်ညိတ်လည်း​ စိတ်​ေတာ်မသိချင်ဘူး​။ ကိုယ့်​စိတ်နဲ့​ ကိုယ့်​ကိုယ်ပဲ​ေနချင်တယ်။ တစ်စံုတစ်​ေယာက်ကို ​ေြကာက်ရွံ့​စွာနဲ့​ ပျပ်ဝပ်ကျိုး​နွံ မြပုချင်ဘူး​။ သည်လို​ေြပာ​ေတာ့​ အထဲကလူ​ေတွကို အဲလို​ေန​ေနရတယ် လို့​ မဆိုလိုပါဘူး​။ ကိုယ့်​စိတ်နဲ့​ ဘယ်လိုမှ မြဖစ်နိုင်ဘူး​လို့​ ​ေတွး​မိတာ။ အရပ်ဘက်မှာ အထက်လူြကီး​ေြကာက်ရတယ်ဆို​ေပမယ့်​ အိမ်ကမိန်း​မ​ေတွ က​ေလး​ေတွ ကိုယ်နဲ့​လိုက်ြပီး​ ခစား​ဝန်း​ရံ သစ္စာခံစရာမှ မလိုတာ။ သည်က​ေန့​ အလုပ်မလုပ်ချင်​ေတာ့​ရင် ​ေသချာ​ေအာင် ဆံုး​ြဖတ်။ ​ေနာက်​ေန့​ အလုပ်မသွား​ပဲ ​ေနလိုက်ရံု​ေပါ့​။ ​ေနရင်း​ထိုင်ရင်း​ တပ်​ေြပး​ တရား​ခံ​ေြပး​ မြဖစ်ဘူး​။

အဓိကက​ေတာ့​ ကိုယ်ဟာ အမိန့်​မနာခံတတ်တဲ့​သူမှန်း​ ကိုယ့်​ဘာသာ သိတယ်။ တပ်ထဲမှာ အဲဒါမပါရင် ဘာမှ လုပ်လို့​ မရဘူး​။ အဲဒါနဲ့​ အဓိကဖွဲ့​စည်း​ထား​ရတာ။ လက်နက်ကိုင်အဖွဲ့​အစည်း​ြကီး​ကို အဲဒါနဲ့​မှ မအုပ်ချုပ်ရင် ဘာနဲ့​သွား​အုပ်ချုပ်မှာလဲ။ ဒါ​ေြကာင့်​ အ​ေတာင်ပါတဲ့​ ငှက်​ေတွကို ​ေရထဲကငါး​က ဖား​တု ခရုခုန် မလုပ်ဘူး​။

ဘွဲ့​လွန်ဝင်ခွင့်​အင်တာဗျူး​ေြဖ​ေတာ့​ ဆရာြကီး​ဦး​သာလှ​ေရွှက “ခွဲစိတ်ရတာချင်း​အတူတူ၊​ မီး​ယပ်သား​ဖွား​ကျ​ေတာ့​ ဘာလို့​ မ​ေြဖတာလဲ” တဲ့​။ “ကျွန်​ေတာ်က မိန်း​မ​ေတွြကား​ထဲမှာချည့်​ပဲ မ​ေနတတ်လို့​ပါ။” လို့​ ​ေြဖလိုက်တယ်။ ဆရာြကီး​က “ဪ ဆရာ​ေလး​က လူပျိုမို့​လား​။” လို့​ ​ေမး​ေရာ။ အခုလည်း​ အဲသလို ​ေမး​ရမယ့်​ပံု​ေပါက်​ေနြပီ။ အရပ်ဘက်မှာ​ေတာ့​ စည်း​နဲ့​ကမ်း​နဲ့​ အထက်လူြကီး​စကား​ နား​မ​ေထာင်ပဲ​ေနရတာမို့​လား​ လို့​ ​ေမး​ချင်စရာ။ အာဏာစက်ချင်း​ေတာ့​ မတူတာ အမှန်ဗျ။ ကျိုက်ထီး​ရိုး​က ဝယ်လာတဲ့​ စက်​ေသနတ်​ေတွလို “ြပန်မချစ်ရင် ပစ်သတ်မယ်” ဆိုတာမျိုး​ေတာ့​ လုပ်လို့​ မရဘူး​ မဟုတ်လား​။ ဒါ​ေပမယ့်​ တပ်ထဲကျရင် အဘအိမ်က ကား​ဆရာ​ေနမ​ေကာင်း​တာလည်း​ပဲ ဗီအိုင်ပီလူနာထဲပါတယ်ဗျ။ ကျား​လည်း​ေြကာက်ရတယ်။

ကျား​ေချး​က ပို​ေြကာက်ရတယ်။ (နံတာကိုး​ဗျ)။ ကိုယ်က အရပ်ထဲသွား​ရင်သာ ဗိုလ် သခင် ဆရာ။ အလုပ်ထဲမှာ​ေတာ့​ ငယ်ကျွန် ​ေအာက်ဆွဲ တပည့်​ လက်သား​။ ရုတ်ရုတ်ရုတ်ရုတ် မလုပ်နဲ့​ ဂုတ်ဂုတ်ဂုတ်ဂုတ် ြဖစ်သွား​မယ်။ လူြကီး​အိမ် လူနာသွား​ြကည့်​ရတယ်ဆိုတာ ြခ​ေသင့်္​ မျက်စဉ်း​ခပ်ရသလိုပဲ။ မယံုရင် အခု​ေဆး​ရံုမှာ လူနာြကည့်​နည်း​နဲ့​ သွား​စမ်း​ြကည့်​ပါလား​။ ဒိုင်း​ေညာင့်​ အ​ေြမှာက်တစ်သိန်း​နဲ့​ ​ေလာက်​ေတာင်မ​ေလာက်ဘူး​။ အိမ်မှာဆင်ထား​တဲ့​ ပုခက်ြပုတ်ကျလို့​ စပွန်ဆာ​ေပး​တဲ့​ ကံထရိုက်​ေခါ်ြပီး​ နား​ထင် ​ေြခာက်လံုး​ြပူး​ြကီး​နဲ့​ ​ေတ့​တယ်ဆိုလား​ ြကား​ဖူး​ဖတ်ဖူး​လိုက်တယ်။

အရပ်သား​ေတွ ​ေလျာ်​ေြကး​ေတာင်း​တာ ဘာဟုတ်​ေသး​တုန်း​။ ဘုရား​လက်ထက်က ဆရာဇီဝကြကီး​ေတာင် ဥ​ေတနမင်း​ကို​ေဆး​ကု​ေတာ့​ ဆင်​ေကာင်း​တစ်စီး​နဲ့​ အသြပာ​ေထာင်ထုပ်​ေတာင်း​တာဟာ သူ့​အတွက် ​ေြခြကွခမဟုတ်ပါဘူး​တဲ့​။ ​ေထာပတ်အနံ့​မခံနိုင်တဲ့​ ရှင်ဘုရင်ကို အနံ့​သတ်ထား​တဲ့​ေထာပတ်နဲ့​ ​ေဆး​ကုြပီး​ ​ေလချဉ်တက်လို့​ ​ေထာပတ်နံ့​ရတဲ့​အခါ လိုက်သတ်ခိုင်း​လိုက်တဲ့​လူ​ေတွလက်က လွတ်​ေအာင်​ေြပး​နိုင်ဖို့​ အတွက်ပါတဲ့​။

ဆင်​ေပါ်က​ေန အသြပာ​ေတွ ကျဲြပီး​ ထွက်​ေြပး​ရတာဆိုပဲ။ အဲလိုလူနာမျိုး​ ​ေန့​တိုင်း​ကုရမယ်ဆိုရင် ​ေသရချည်ရဲ့​ဗျာ။ ဒါ​ေပသိ ဝါသနာပါတဲ့​သူ​ေတွက​ေတာ့​ အဘအိမ်က​ေခါ်တာကိုမှ ကံထရိုက်ဆွဲ ကုချင်တာလည်း​ ရှိသ​ေပါ့​။ ဘုန်း​ေတာ်ြကီး​ဘုရား​အတွက် စက်​ေတာ်ချင်း​တီး​ေပး​ရမှ စိန်ဆိုင်း​ြမဆိုင်း​ ြဖစ်တာကလား​။ နန်း​သံုး​ေတာ်ဝင် ​ေရွှသဇင်ဆရာဝန်ြကီး​ေတွကို နှယ်နှယ်ရရမှတ်လို့​။ လူနာ​ေဆာင်ထဲ​ေရာက်တာ​ေတာင် ရှင်ဘုရင့်​ဖင်နှိုက်ထား​တဲ့​ လက်က​ေလး​ ​ေရွှချထား​ေတာ့​မ​ေလာက် တသသ​ေထာင်ထား​တယ်။ ကိုယ်လိုငတံုး​ေတွသာ ​ေတာကရွှံ့​တပိဿာနဲ့​ ငမွဲ​ေတွကို ဆဲဆဲဆိုဆို ဆံထံုး​ထံုး​ဆီစိုက် ကုချင်တာ။ သူများ​ေတွြဖင့်​ ပီယဝါစာ​ေလး​နဲ့​ ​ေရွှလှည်း​စီး​ ​ေငွလှည်း​စီး​။ လိုက်ပါတယ်။ ြပာပံုနဲ့​။ ​ေနွး​မှ​ေနွး​။ ကိုယ့်​အ​ေြကာင်း​ ကိုယ်အသိဆံုး​။

ကိုယ့်​ဘာသာ မလုပ်ချင်တာနဲ့​ပဲ စပျစ်သီး​ချဉ်သ​ေလး​ ဘာ​ေလး​။ အ​ေကာင်ြကီး​ အြမီး​ရှူး​သ​ေလး​ဘာ​ေလး​။ ပုတ်ပုတ်ခတ်ခတ် ​ေြပာစရာလား​။ ​ေြပာရဲ​ေပါင်ဗျာ။ ဒါ​ေပသိ သယ်ရင်း​ြကီး​ေတွ ကိုယ့်​ဘာသာ အသိဆံုး​ြဖစ်​ေပလိမ့်​မယ်။ အခက်ြကီး​ အ​ေခွြကီး​ေတွ ​ေလး​လာတဲ့​အခါ ဘဝတက်လမ်း​ဆိုတာ ကိုယ်ရည်ကိုယ်​ေသွး​ ြကိုး​စား​အား​ထုတ်မှု​ေတွနဲ့​ ဘယ်လိုမှ မပတ်သက်​ေတာ့​ဘူး​ဗျ။ အိုလို့​ေသကာမှ​ေသ​ေရာ၊​ လုပ်သက်​ေတွ စွမ်း​ေဆာင်ရည်​ေတွကလည်း​ အသံုး​ဝင်လိမ့်​မယ် မဟုတ်ဘူး​။ စင်​ေတာ်မ​ေကာက်သ​ေရွ့​ ဖင်​ေပါ်​ေအာင် ​ေလျှာက်​ေစဦး​ ​ေလ​ေတာင် အသလပ်ခံရမယ် ထင်သလား​။ အရှင်​ေမွး​ေတာ့​ ​ေန့​ချင်း​ြကီး​သလို အရှင်​ေသ​ေတာ့​ ​ေန့​မကူး​ခင် ကိုယ်လည်း​လိုက်ရ​ေရာ။ ​ေဘာ်ဒါ​ေတွ တစ်ခွန်း​တည်း​နဲ့​ ဓါတ်သွား​ေအာင် ​ေြပာရရင် သည်​ေနရာမှာ ​ေအာက်ဖဲက စကား​ေြပာလာြပီဗျ။ လိမ်မာတယ်။ အဲ​ေလာက်ဆို ​ေပါက်​ေတာ့​ေနာ်။ တို့​များ​က ​ေသွး​ခွဲစကား​ေတွ မဆိုချင်ဘူး​။ သူများ​အတင်း​လည်း​ မ​ေြပာတတ်ပါ။ စပ်မိစပ်ရာ ကွိစိကွစ​ေလာက်က​ေလး​။

အခု​ေခတ်ကာလ သား​သမီး​ေတွများ​ကျ​ေတာ့​ ကိုယ်က​ေတာင် လွှတ်အား​ကျဖို့​ ​ေကာင်း​ေနြပန်​ေရာ။ ​ေကျာင်း​ြပီး​ရံုနဲ့​ လုပ်သက်လည်း​မလို၊​ ဝင်ခွင့်​လည်း​ ​ေြဖစရာမလို၊​ ​ေအာ်တိုငုတ်တုတ် ဘွဲ့​လွန်တက်ခွင့်​ရ​ေလတယ်။ အချိုး​ေြပတဲ့​သူ​ေတွဆို ြပည်တွင်း​ဘွဲ့​လွန်​ေတွ​ေတာင်မဟုတ်။ ဆိုဗီယက်ြပန်နွဲ့​နွဲ့​စန်း​တို့​၊​ ယိုး​ဒယား​ြပန်အမာစိန်တို့​ ြဖစ်ကုန်တာ ြမန်မှြမန်။ ဗူး​ကလည်း​ေကာင်း​ စင်ကလည်း​ခံဆို​ေတာ့​ အညွန့်​တလူလူ​ေပါ့​ေနာ်။ တစ်ခု​ေတာ့​ရှိတယ်။

ကိုယ်ဝါသနာပါရာ၊​ အား​သန်ရာ ဘာသာရပ်ကို ​ေရွး​ခွင့်​ရဖို့​က​ေတာ့​ ​ေအာက်ဖဲလိုြပန်​ေရာ။ ဇာတ်ဆရာအလိုကျ​ေတွ မကင်း​ေလဘူး​တဲ့​။ ခက်တာက ဗူး​မခါး​ေသာ်ြငား​ ဆူး​ြကား​မှာ သီး​ြကရတဲ့​အတွက် အ​ေနြကပ်တာက​ေတာ့​ အမှန်ပါ။ အြမီး​ေတွဘွဲ့​ေတွကို မ​ေရပဲ အ​ေစ့​ေတွအဆန်​ေတွ ​ေရတဲ့​အရပ်မို့​ “​ေပျာ်နိုင်မှာလား​။ ရှား​ဖဲ​ေလး​ တြခား​တစ်​ေယာက်ထဲပါတာ မသိလိုက်တဲ့​ဘဝ” ဆိုတဲ့​ ​ေမြမို့​ည​ေတွရဲ့​ ခါး​သီး​မှု​ေတွကို ခံနိုင်ရည်ရှိဖို့​လိုပါတယ်။ တကယ်ပညာတတ်လာလို့​ ပညာတတ်မာန်​ေတွဝင်လာတဲ့​အခါ ​ေြခသုတ်ပုဆိုး​ ​ေြမွစွယ်ကျိုး​ေနနိုင်ဖို့​ ခက်တာ​ေပါ့​။ နဂိုကမှ ြမင်း​ကို ချိုတပ်​ေပး​ထား​ြပီး​သား​ မဟုတ်လား​။

လူတိုင်း​လူတိုင်း​မှာ အသက်​ေမွး​မှုနယ်ပယ်တိုင်း​မှာ ​ေကာင်း​တာ​ေတွချည့်​ပဲလည်း​ မရှိဘူး​။ ဆိုး​တာ​ေတွချည့်​ပဲလည်း​ မရှိဘူး​။ အြပင်ကြမင်ရသ​ေလာက် ​ေရွှ​ေကျာင်း​ေြပာင်​ေြပာင်​ေတွမှာလည်း​ ဝမ်း​ေခါင်​ေခါင်​ေတွ သီတင်း​သံုး​ချင်သံုး​ေနတတ်တာပဲ။ ကိုယ့်​စိတ် ကိုယ့်​စရိုက်ကို ကိုယ့်​ဘာသာသိဖို့​ပဲ လိုတာ​ေပါ့​။ ကိုယ်တိုင် မကျင်လည်ဖူး​တဲ့​ သူတပါး​ရပ်ရွာကို ​ေကာင်း​သည်ဆိုး​သည်၊​ ချိုသည်ခါး​သည်၊​ ​ေဝဖန်စရာ အ​ေြကာင်း​ မရှိပါဘူး​။ (​ေအာင်မယ်​ေလး​ မ​ေဝဖန်​ေပလို့​သာ ​ေတာ်​ေတာ့​တယ်)။ တစ်ခု​ေတာ့​ သတိ​ေပး​ချင်ပါတယ်။ အစစအရာရာ ကိုယ့်​ေခါင်း​မသံုး​ပဲ သူများ​ဦး​ေနှာက်နဲ့​ ​ေစလိုရာ​ေစဘဝမှာ အသား​ေသလာမိရင် တ​ေန့​ကျ အလုပ်ကထွက်ြပီး​တဲ့​အခါမှာ​ေတာင် အ​ေတွး​အ​ေခါ်​ေတွက အညွန့်​တံုး​သွား​မှာ စိုး​ရပါတယ်။

မုန့်​ဖိုး​ပဲဖိုး​ေလာက်နဲ့​ ထိုင်ဆိုထိုင် ထဆိုထ အကျင့်​ြကီး​ေတွ ပါ​ေနတဲ့​အခါ အဘတို့​က ခိုင်း​လို့​သာ လုပ်​ေနရတယ်။ ကိုယ့်​ကိုယ်ကိုယ် ဘာ​ေတွလုပ်ြပီး​ ဘာ​ေကာင်ြဖစ်​ေနမှန်း​ နည်း​နည်း​ေလး​မှ မရိပ်မိ​ေလရှာသူ​ေတွ ြဖစ်ကုန်​ေတာ့​ မခက်ပါလား​ကွယ်။ စင်​ေပါ်ကယမင်း​ရုပ်က​ေလး​များ​ဟာ အသွင်လည်း​ တင့်​တယ်လှပါ​ေလရဲ့​။ ဆင်ြမန်း​ေပး​ထား​တာ​ေတွကလည်း​ ပိုး​ဖဲကတ္တီပါ၊​ ရတနာများ​ေတာင် ပါလိမ့်​ဦး​မယ်။ မီး​ေရာင်​ေအာက်မှာ ဗိုလ်ရှုခံစင်​ေတာ်မင်း​သမီး​ဘဝ​ေပမယ့်​ အရုပ်ဆိုး​ဆိုး​ အဖိုး​မထိုက်တဲ့​ သစ်သား​ရုပ်က​ေလး​ ပင်​ေနာ့​ချိုလို​ေတာ့​ ကိုယ်ပိုင်ဘဝမရှိ​ေလဘူး​ဗျ။ ကိုယ့်​ဘဝကို ကိုယ့်​အား​ကိုယ်ကိုး​ ကိုယ်ပိုင်အသိဉာဏ်နဲ့​ ကိုယ်တိုင်ထုဆစ်နိုင်သူ​ေတွ ြဖစ်နိုင်ြက​ေစသား​လို့​ ဆု​ေတာင်း​ေပး​လိုက်ပါတယ်။

Read More