ယံုချင်ယံု မယံုချင်ေန၊ အဲသလိုေတာ့ ြကားဖူးခဲ့တာပဲ။ အခုေတာ့ လံုးဝယံုသွားပါြပီ။ မေန့ညက ကိုေဝတို့ ကိုေြပတို့ သက်မွန်ြမင့်ကေလးတို့၊ ရုပ်ရှင်တေလာကသားလံုး လှပြကွရွေနေအာင် ဖလန်းဖလန်းထြကတဲ့ အကယ်ဒမီပွဲြကီးကို ပစ်ြပီး ပရိသတ်ေတွ တရံုးရံုး လိုင်းေြပာင်းြပီး ြကည့်ယူရတဲ့ပွဲြကီးကေတာ့ ဘဘဦးေရွှမန်းရဲ့ တရားပွဲြကီးပါပဲ။ ေဟာချက်ေြပာချက်ေတွ ေြပာင်ေြမာက်လိုက်တာများ ေရွှမန်းတင်ေမာင် ဝင်ပူးထားသလား ေအာင့်ေမ့ရတယ်။ ဟတ်ထိချက်ကေတာ့ ဘာေြပာစရာလိုသလဲဗျာ။
လခတိုးေပးဖို့ ေြပာတာပဲဥစ္စာ။ ဒီစကားမျိုး ဘယ်သူေြပာေြပာ ေထာက်ခံမှာေပါ့။ ဘယ်ေလာက်တိုးေပးေပး။ “နည်းနည်းြဖစ်ြဖစ် ချစ် ချစ် ချစ်ပါ အကို” လို့ ဒိုင်ဗင်ဝင်ပစ်မှာပဲ။ ေနြပည်ေတာ်တဝှမ်းလံုး “သဘူမေတာတဲ့သူ ရှိပါေသးလားခင်ဗျာ” လို့ လိုက်ေမးြကည့်ပါလား။ ေအာင်မယ်ေလး အြပင်မှာများ အရှင်လတ်လတ်ြကီး ေတွ့လိုက်လို့များကေတာ့ေနာ်။ အံတီဝါဝါေအာင်ြကီး လူေတွဝိုင်းဆွဲတာထက်ဆိုးြပီး ပါးတြပင်လံုး အပ်ချစရာမကျန်ေအာင် အာပွားေတွ ဝိုင်းေပးကုန်ြကဦးမယ်။ ဒါေတာင် ေလလည်ြပရံုကေလးပဲ ရှိေသးတာ ပိတ်သတ်ြကီးရဲ့။ ခုေလာက်ဆို “ေဟ .. ဟုတ်လား။ ဒါဆို ငါ့ ပိုက်ဆံထပ်ေချးပါဦး။ လခတိုးေတာ့ ြပန်ဆပ်ပါ့မယ်” လို့ အေြကွးယူတဲ့သူေတွကယူ။
လမ်းေဘးခင်းထားတဲ့ ဟင်းရွက်ကန်စွန်းေလးေတွ “၃.၆ နဲ့ေြမှာက်ရင် ဘယ်ေဈးတက်ယူရပါ့မလဲ” နဲ့ တွက်တဲ့သူေတွ တွက်ကုန်ြကေလာက်ြပီ။ ေတာေရာက်ေနလို့ ဘာဂျာနယ်မှ မဖတ်ရလို့ေနာ်။ မဟုတ်ကာမှလွဲေရာ၊ အဲဒီသတင်းြကီးက မျက်နှာဖံုးေပါ်မှာ စာလံုးအမည်းြကီးနဲ့ ေဖာ်ြပရတဲ့ သတင်းပူြကီး ြဖစ်ကိုြဖစ်ေနမှာ။ ဟီး ဟီး။ ကျုပ်တို့တေတွ အဲဒါကိုက ခက်တာေနာ်။ သူေြပာသွားသမျှ စကားကေလးထဲမှာ ကိုယ်လိုချင်တာကေလး၊ ြဖစ်ချင်တာကေလးကိုပဲ အနုလံု ပဋိလံု ြခံုငံုလို့ အထပ်တစ်ရာ ပလာတာ အခါခါ ြကားေယာင်လို့ ဖရဏာပီတိ ဂွမ်းဆီထိေနြကတာ။ ေြပာသွားတဲ့စကားထဲမှာ လခတိုးေပးမယ်ဆိုတာထက် အေရးြကီးတာ ဘယ်သူမှ သတိမထားပဲ နားလျှံသွားြကတယ်။
“ဝန်ထမ်းေတွ အဂတိလိုက်စားမှု ကင်းရမယ်” ဆိုတာေလး ပါေသးတယ်ေလဗျာ။ ဒါကျေတာ့ အမှတ်တမဲ့ြဖစ်သွားတယ်လား။ အခုလည်း ကင်းတယ်ေလ။ ယံုဘူးလား။ ဖျားစူး။ အိုင်ဆွဲ အိုင်ဆွဲ။ “I shall eat all of the fruit, the whole fruit, nothing but the fruit” “လခကိုပဲ စားပါမည်။ လခအလံုးစံုကိုသာ စားပါမည်။ လခမှလွဲ ဖွဲဆန်ကွဲ” လို့ ကျိန်ြကရေအာင်။ သည်ေကာင်ကေလးေတာ့ ၂၀၁၀ ခုနှစ်အတွက် ေသာက်ြမင်ကပ်စရာအေကာင်းဆံုးဆုကို ြပိုင်ဘက်မရှိ ဆွတ်ခူးရေတာ့မှာပဲ။ သတင်းေထာက်ေတွေတာင် အံုလာြပီ။ ဝိုင်းရိုက်ြကေတာ့မလို့တဲ့။ ဓါတ်ပံု ဓါတ်ပံု။
အဂတိလိုက်စားမှုဆိုတဲ့ေနရာမှာ အများအားြဖင့် အေြကာင်းြပြကတာက ရတဲ့လစာနဲ့ မေလာက်ငှလို့ လို့ ဆိုြကပါတယ်။ ဒီအခါမှာ ဘဘ ေရွှ့လိုက်တဲ့ အကွက်က လှတယ်ေလ။ ‘ကိုင်း အခု ေလာက်ေအာင်ေပးမယ်ေလ။ လာဘ်မစားြကနဲ့။ ဘယ်လိုလဲ။” တဲ့။ နှစ်ြခမ်းကွဲသွားတယ်ခင်ဗျ။ “အမယ်ေလး။ အခုလည်း အရိုးအရင်းေလာက် ကိုက်ေနရတာ။ ေလာက်ေအာင်သာ ရေပ့စီ။ ေမာင်မေဆာ့ေပါင် စိပ်ပုတီးနဲ့ ဘုန်းေတာ်ြကီးလို ေနပါ့မယ်” ဆိုတာက တစ်ဖွဲ့။ “ဟွန့် ဂလိုလား။ ရတယ်ေလ။ ေခါင်ကသာ မိုးလံုပေစ၊ တံစက်ြမိတ်က ခွက်နဲ့ခံထားနှင့်မယ်။ ဒါမျိုးေတွ ရိုးေနြပီ။ လမ်းေြကာင်းရှိလို့ လူမြမင်ေအာင် သျှိုထားရလှ ခနပါ။” ဆိုတာက တစ်ဖွဲ့။ မေသမချင်း လွဲလက်စနဲ့ ဆက်လွဲသွားမယ့် တစ်သက်စာအလွဲများကိုေတာ့ ြပန်တည့်လို့ မမီေတာ့ပါဘူး။
ေနာက်တက်လာမယ့်သူေတွ ထပ်မလွဲရေအာင်ေတာ့ နည်းနည်းကေလး အမုန်းခံလိုက်ပါဦးမယ်။ (ဘယ်တုန်းကများ ချစ်ေအာင် ေရးဖူးတာကျလို့) အဂတိတရားဆိုတာ ေလးပါးရှိပါသတဲ့။ ဆန္ဒာဂတိ၊ ဘယာဂတိ၊ ေဒါသာဂတိ နဲ့ ေမာဟာဂတိတဲ့။ ဆန္ဒာဂတိဆိုတာက မိမိရဲ့ စိတ်ဆန္ဒအလိုေြကာင့် အလိုရှိမှု တစံုတရာေြကာင့် မမှန်ကန်ေသာ အမှုကို ြပုလိုက်တာပါ။ ကိုယ်လုပ်ေဆာင်ရမယ့်တာဝန်ကို တံစိုးလက်ေဆာင်ရမှ ေဆာင်ရွက်ေပးတာမျိုး၊ ေငွများရင် တရားနိုင်တယ်လို့ ဆံုးြဖတ်ေပးတာမျိုး ဆိုပါေတာ့။ နိုင်ငံေတာ်က အပ်နှင်းထားတဲ့ လုပ်ပိုင်ခွင့်တစ်ခုခုကို ကိုယ်ကျိုးစီးပွားအတွက် အသံုးချတာမျိုးလည်း ပါတာေပါ့ေနာ်။
တံခါးမှူးဒတ္ထလို အေပါက်ေစာင့်ေလာက်က ငါးဖိုးတစ်ဝက်ေပးရမယ် ဆိုတာကမှ ဒီပုဒ်မနဲ့ြငိတာမဟုတ်ပါဘူး။ ေမာင်ေလးကို ဝန်မင်းခန့်ဖို့ နန်းေတာ်ေအာက်ေခွးြကည့်ခိုင်းတဲ့ မိဖုရားြကီးလည်း ဒါမျိုးမကင်းဘူးလို့ မှတ်ရမယ်။ ေဆးကုမ္ပဏီေတွဆီက စပွန်ဆာယူတာလည်း ဥပုသ်ကျိုးတယ်လို့ ဆိုရမှာေပါ့ေနာ်။ လျှာြမက်ေပါက်ချင် ေပါက်ပေစကွယ်။ ဒါမျိုးေတာ့ မလုပ်နိုင်ပါဘူးဆိုတဲ့သူ အများြကီး ရှိေကာင်း ရှိပါလိမ့်မယ်။ အူမေတာင့်မှ သီလေစာင့်နိုင်လိမ့်မယ်ဆိုတဲ့ သူေတွအတွက်ေတာ့ လခေလာက်ငှေအာင်ေပးထားရင် ဒါေတွ ကင်းသွားလိမ့်မယ် လို့ ယူဆရမလိုြဖစ်ေနြပီ။
သို့ေသာ်လည်း ဘယာဂတိကျေတာ့ သူတို့ဘက်က လွန်ဆန်လို့ ရနိုင်ပါဦးမလား။ သီေပါမင်းကိုနန်းတင်ဖို့ မူးြကီးမတ်ရာေတွ နန်းတွင်းခစားဝင်ခိုင်းတဲ့အခါ ဆင်ြဖူမရှင်တို့၊ ရေနာင်ေမာင်ေမာင်တုတ်တို့က “သေဘာမတူရင် ေခါင်းသည်မှာထားခဲ့ ကိုယ်ချည့်ြပန်ြက” လို့ဆိုတာနဲ့ အားလံုးသေဘာတူလိုက်ြကရတာမျိုးကေတာ့ ဘယာဂတိလို့ေခါ်ပါတယ်။ အေရးအခင်းတုန်းက ေသနတ်ဒဏ်ရာနဲ့ေကျာင်းသားေတွ ေဆးရံုေရာက်လာတဲ့အခါ ကျည်ဆန်ရိပ်ထင်ေနတဲ့ ဓါတ်မှန်ေတွပါ သိမ်းသွားြပီး သာမန်ဒဏ်ရာအြဖစ် ေဆးမှတ်ချက်ေပးရတာလည်း အလားတူပဲ။ “ဘာေတွ မဟုတ်က ဟုတ်က လာေြပာေနတာလဲ။ အဲေလာက်သိေနရင် ေမးစရာေလးေတွရှိလို့ လိုက်ခဲ့ပါဦး။” ဆိုရင်ေတာ့ “ဟင့်အင်.. ဟင့်အင်... သားသား ဘာမှ မသိပါဘူး။ မြမင်ပါဘူး။ မြကားပါဘူး။ လကားလကား ေြပာတာပါ။” လို့ ေြပာရမှာေပါ့။
အဲဒါလည်း ဘယာဂတိပဲ။
ေဒါသာဂတိကျေတာ့ ေတာင်ြပံုးမင်းညီေနာင်ဇာတ်ထဲက ဘဘကျန်ြကီး ေရွှေဖာ့လံုးနဲ့ ရိုက်ဆံုးမလိုက်တာ လက်လွန်သွားတယ် ဆိုတာမျိုးေပါ့။ သူငယ်ချင်းတစ်ေယာက် စေတးတပ်စ်ထဲမှာ မှတ်သားဖူးတာကေတာ့ “အမှုက ြပည့်တန်ဆာမှု၊ စီရင်ချက်ချမယ့် သူက မိန်းမတရားသူြကီး ြဖစ်ေနလို့ကေတာ့ အမှုြကီးြပီသာမှတ်” ဆိုတာမျိုးကလည်း ေဒါသာဂတိထဲပါတာပဲ။ “ချစ်လွန်းလို့ ြဖစ်သွားတာပါ။ စိတ်ဆိုးြပီး နာကျည်းသွားလား။ မင်းအမျိုးသားသူငယ်ချင်းေလးအေပါ်မှာ .. ကိုယ်လုပ်လိုက်တဲ့အြဖစ်ဟာ..” ဆိုတဲ့ လူြကမ်းြကီး ဦးချစ်ေကာင်းလည်း အဲဒီအထဲပါတယ်။ သားသားေလး မေတာ်တဆများ အထဲေရာက်သွားလို့ကေတာ့ အဲဒီေဒါသာဂတိနဲ့ အရင်ဆံုးေတွ့ရမှာ။ ေြပာရင်းနဲ့ေတာင် ေကျာချမ်းလာြပီ။
ေမာဟာဂတိကေတာ့ အမိုက်ေမှာင်ဖံုးေနလို့ အမှန်ကို မြမင်နိုင်ေတာ့ပဲ အဂတိလိုက်စားမိတာမျိုးကို ေခါ်သတဲ့။ ဂျာမနီနိုင်ငံေတာ်ြကီး တိုးတက်ဖို့အတွက် ဂျူးေတွကို အကုန်ရှင်းပစ်မှြဖစ်မယ်ဆိုတာ ေမာဟာဂတိပါဗျာ။ ကိုယ့်စိတ်ထဲမှာ အမှန်လို့ မှတ်စွဲြပီး မတရားြပုမိတာမျိုးေပါ့။ သူများေတွလုပ်သမျှ လိုက်အြပစ်တင်ေနြပီး ကိုယ့်သားသမီးေတွ အဲဒီအမှားမကင်းတဲ့အခါကျမှ ေရငံုနှုတ်ပိတ်ေနတာလည်း ပါမယ်ထင်ပါရဲ့။ ကိုယ့်အတွက်ဆိုရင်ေတာ့ ဒါမျိုးဘယ်လုပ်ပါ့မလဲေလ။ ခုဟာက ကိုယ့်သားေလး၊ ကိုယ့်သမီးေလးအတွက်မို့ မျက်စိမှိတ်ြပီး ငရဲြကီးချင်လည်း ြကီးပါေစေတာ့ဆိုတဲ့ မိဘေမတ္တာမျိုးလည်း ေမာဟာဂတိလို့ ေခါ်မလား မသိပါဘူး။
ေမာဟရဲ့သေဘာကိုက အမှန်ကို အမှန်အတိုင်းမြမင်ေတာ့ပဲ ငါ့ေသွး ငါ့သားေတွလုပ်သမျှ အကုန်အမှန်၊ သူတို့ဟာသူတို့ မှားမှား မှန်မှန်၊ ဘယ်သူမှ လာမထိေအာင် ကာကွယ်ေပးရမှာက ငါ့ဝတ္တရားလို့ ထင်ေနတာ ခက်တာေလ။ မိဘေမတ္တာလို့ ကိုယ့်ဘာသာ နံမည်ေပးထားေပမယ့် ေခွးချင်းကိုက်ရင်ေတာင် ငါ့အိမ်ကေခွးနိုင်ရမှဆိုတဲ့ စိတ်ထားနဲ့ သိပ်မထူးလှပါဘူး။ ဒါေြကာင့် အဂတိတရားထဲထည့်ထားတာ။
တကယ့်တကယ်ေတာ့ ဝန်ထမ်းေတွ အဂတိလိုက်စားမှု ကင်းစင်ရမယ်ဆိုတာြကီးက သိပ်ကိုမှန်၊ သိပ်ကိုလိုအပ်၊ သိပ်ကို အေရးြကီးတဲ့ စည်းစံနစ်ြကီးပါပဲ။ ဒါကိုေတာ့ ေခါင်းထဲမထည့်ြကပဲ လခတိုးရချည်ေသးရဲ့ လို့ပဲ ေတွးတာကေတာ့ သားသားတို့ဘက်က တိမ်တာပါ။ လာဘ်စားတာ မေကာင်းဘူးဆိုတဲ့ အသိဉာဏ် ေခါင်းထဲထည့်မေပးရင် လာဘ်မစားေအာင် လခတိုးေပးမယ်ဆိုတာက ဟိုလာဘ်မစားနဲ့ ဒီလာဘ်ပဲစားေချေတာ့လို့ ဆိုသလိုြဖစ်ေနြပီး၊ ေဈးေတွတက်လာလို့ ဒီလာဘ်နဲ့ မေလာက်တဲ့အခါကျမှ အရင်လာဘ်ြပန်စားြကပါစို့ လို့ အယူမလွဲရေအာင် လာဘ်ေပးလာဘ်ယူ တို့ရန်သူဆိုတာ လခနဲ့မဆိုင်ပါဘူး။ သီလနဲ့ပဲဆိုင်တယ် လို့ ရှင်းြပတာပါ။
ကဲ.. သည်ပါးစပ်ြကီးမှ လူမမုန်းရင် ဘယ်သူ့ကို မုန်းြကမှာတုန်း။ ေစာ်ေစာ်ကားကားကွယ်။ သူများတကာေတွ တုန့်လှည်ေမတ္တာနဲ့ေနတာကို သွားပုပ်ေလလွင့် မနာလိုတိုရှည် ရှိလိုက်ေလ။
ခုတေလာ တို့ြမန်မာဝန်ထမ်းေတွ လာဘ်မစားေတာ့တာ၊ အဂတိမလိုက်စားေတာ့တာ သိသိသာသာ သတိထားမိပါတယ်။ အရင်ကလိုကို မဟုတ်ေတာ့ဘူးဗျ။ အဲဒါ ဘယာဂတိလား၊ ေမာဟာဂတိလား လို့ မေမးနဲ့ေနာ်။ တကယ်ေြပာတာပါ။ ဒီတေခါက် ြပည်ပခွင့်တင်တာ၊ နိုင်ငံကူးလက်မှတ်ေလျှာက်တာ၊ ြပည်ဝင် ြပည်ထွက်၊ ဘယ်ေနရာမှာမှ တံစိုးလက်ေဆာင် မေပးရပဲ အဆင်ေြပ လွယ်ကူလွန်းအားြကီးလို့ တကယ်လား၊ အိပ်မက်လားေတာင် ြဖစ်ယူရတယ်။ ရန်ကုန်ြမို့တွင်း တစ်လ ကိုးသီတင်း ကားနဲ့ေလျှာက်သွားေနတာလည်း တခါမှ ဝီစီအမှုတ်မခံရဘူး။ အကိုြကီးရဲ့ ညီေလးရဲ့လည်း မလုပ်လိုက်ရဘူး။ ေြပာင်းေတာ့ ေြပာင်းလာတာအမှန်။ ဘယ်ေလာက်ခံမလဲသာ မသိတာ။ သူများဌာနေတွသွားြပီး လိုချင်တာေတွ အလကားလုပ်ခိုင်းလာရေတာ့ သွားြကီးကိုြဖီးလို့။ “ခင်ဗျားေဆးရံု လာတဲ့အခါကျလည်း အလကားကုေပးရမှာေနာ်။” ဆိုလည်း အိုေကပါဗျာ။ အဲဒါမျိုးကိုမှ တကယ့် ေမတ္တာစက်ဝန်းလို့ေခါ်တာ မဟုတ်ဘူးလား။
ကိုယ်ေတွက အခုမှ အဲဒီအရသာ ခံစားဖူးတာပါဗျာ။ သူများနိုင်ငံေတွမှာ အဲဒါထံုးစံေတာင်ြဖစ်ေတာ့မယ်။ ဘူတန်မှာ သွားချင်တဲ့ ရံုးကိုသွား၊ လက်ဘက်ရည်ဖိုးဆိုတာ မရှိဘူး။ တယ်လီဖုန်းခသွားေဆာင်ရင်း လူများလို့ ေစာင့်ေနရရင် မန်ေနဂျာက အားနာလို့ သူ့ရံုးခန်းထဲေခါ်ြပီး လက်ဘက်ရည်တိုက်ထားေသးတာ။ “အဟင့် အဟင့် ယံုဘူးေတာ်ေရ့” ြဖစ်ကုန်ြပီလား။ သူငယ်ချင်းေတွ ေြပာတာကေတာ့ စကင်္ာပူမှာ ေမာ်ေတာ်ပီကယ်ဖမ်းလို့ အကျင့်ပါေနြပီး အံေပါင်း၊ ဟုန်ေပါင်း သွားလုပ်ရင် ေနာက်တစ်မှုတိုး၊ သတင်းစာထဲ ပါလာတတ်တယ်ဆိုပဲ။ တှို့ဆီမှာလည်း လာဘ်ေပးလာဘ်ယူေတွ ဖမ်းဆီးအေရးယူတာ သာဓကေတွရှိတာေပါ့။ တေလာကြပန််ထွက်လာတဲ့ဘဘြကီး အထဲေရာက်သွားတာ အဲဒီပုဒ်မနဲ့ မဟုတ်လား။ အစြပန်ေဖာ်ေပးမိလို့ “မတရားစွပ်စွဲခံရပါတယ်။ ေပါင်းတာရဲ” ဆိုရင် ခိုင်ဖံုးရံုးြကီး ြပန်ဖွင့်ေနရပါဦးမယ်။
ဒီတခါဆို ေပါင်ချိန်ြကီးပါ ဘယာဂတိနဲ့ ေတွ့ေတာ့မှာ။ အတိတ်ကို အတိတ်မှာပဲ ထား။ ပုလိပ်ကို ဂိတ်မှာပဲ ထားလိုက်ြကပါစို့။ ဥပေဒြပုမဏ္ဍိုင်က ေတာ်ေတာ်ေလး အသက်ဝင်လာြပီဆိုရင် တြခားတဘက်က တရားစီရင်ေရးမဏ္ဍိုင်ကလည်း မယိုင်မနဲ့ ခိုင်ြမဲေနမှ တဘက်ေစာင်းနင်း မြဖစ်မှာ မဟုတ်လား။ အစကတည်းက ရှိြပီးသား ဥပေဒေတွကှို မသိကျိုးကျွံနဲ့ ဟေပးထားြပီး ေသာက်ြမင်ကပ်ေတာ့ ဆွဲစိဖို့ တစ်ကွက်ချန်ထားသလို မြဖစ်ေအာင် သတိထားရမှာေပါ့ေနာ်။ (အခု အဲလိုြဖစ်ေနတယ်လို့ ဆိုလိုတာ ဟုတ်ဘူးေနာ်)
ကျုပ်တို့ ဗုဒ္ဓဘာသာ ြမန်မာလူမျိုးများရဲ့ ပင်ကိုယ်စရိုက်ကိုက ဂါရေဝါစ နိဝါေတာစနဲ့ ေနြကတာ မဟုတ်လား။ လူြကီးဆိုရင် အသက်ြကီးငယ်မဟူ ရိုေသတတ်တာ ဓမ္မတာေလ။
မယံုရင် ညေနညေန လူြကီးအိမ်ေတွ လိုက်ြကည့်ပါလား။ ြကည်ညိုလွန်းလို့ လာလာကန်ေတာ့တဲ့သူေတွ ဝင်လာမစဲ တသည်းသည်း၊ ဧည့်ခန်းထဲမှာ တစ်ေယာက်ရှိေနရင် ဘိနပ်ချွတ်နားကလူက ခနေစာင့်။ ြခံထဲမှာလည်း သည်လိုပဲေစာင့်ေနြကတာ။ သူတို့ခံုေနရာလွတ်မှ ြခံအြပင်က ကားေပါ်မှာေစာင့်ေနတဲ့သူေတွ အထဲေရာက်မှာ။ အဲသည်လူေတွအားလံုး လာဘ်ေပးလာဘ်ယူလာလုပ်တာလို့ မစွပ်စွဲေကာင်းဘူး ကေလးရယ်။ တကယ်ကို ေလးစားြကည်ညိုလွန်းလို့ ဦးခိုက်ေကာ်ေရာ် ပူေဇာ်သမှု ြပုြကတာပါ။ သည်လိုအဆင့်နဲ့လူြကီးကို ဟိုဟာလုပ်ေပးပါ သည်ဟာလုပ်ေပးပါ။ ပိုက်ဆံေပးြပီးခိုင်းရင် မျိုးကန်းသွားမှာေပါ့။ ဘာအတုန့်အလှည့်မှ မေမျှာ်ကိုးပဲ ကိုယ့်လူြကီးသူမများ ေနေကာင်းထိုင်သာမှ ရှိပါေလစလို့ အခစားဝင်တဲ့အခါ ဆရာသမားများေမတ္တာကလည်း တပည့်သားေြမးများ အဆင်ေြပမှ ေြပပါေလစလို့ ေမးြမန်းြပီး နှုတ်၏ေစာင်မြခင်းေလာက်ရှိရင်ကိုပဲ ဆုေတာင်းြပည့်ြကရတာဟာ ဘယ်ေလာက်ချစ်စရာေကာင်းတဲ့ ဓေလ့ေလးပါလိမ့်ကွယ်။ အဲဒါကို အေရာင်သွားမဆိုးနဲ့ေနာ်။ ငရဲြကီးတတ်တယ်။
သူတို့ခမျာ ဘုရားေကျာင်းကန်ေတာင်မှ အဲသေလာက် ရိုရိုေသေသ ယံုယံုြကည်ြကည် လှူြကတန်းြကတာမဟုတ်ဘူး။ သူများ သဒ္ဒါတရားပျက်ေအာင် မလုပ်ေကာင်းဘူးကွဲ့။ အတိတ်ကြပုခဲ့တဲ့ ကုသိုလ်ကံအဟုန်ေြကာင့် ေရွှေတာင်ြကီးေပါက်လာသလိုပဲ လူြကီးသူမများရဲ့ သီလဂုဏ်၊ ပညာဂုဏ်၊ သမာဓိဂုဏ်ေတွေြကာင့် သူတို့သားသမီးများ အာဝါဟ ဝိဝါဟြကတဲ့အခါမှာလည်း လက်ဖွဲ့ေတွ ကားအစီးလိုက်၊ စိန်ေရွှ လိုေလေသးမရှိ၊ ြပည့်စံုြကတာမှာလည်း ဘယ်သူက ဘာလုပ်ေပးပါလို့ ပူဆာလို့လဲ။ အလိုလိုေနရင်းကို ေစတနာေတွ ေရစီးကမ်းြပိုြကတာ မဟုတ်လား။
ဒါမျိုးဆိုတာ ကိုယ့်တိုင်းြပည်တစ်ခုတည်းမှာ ရှိတာမဟုတ်ပါဘူး။ ယိုးဒယားက သက်ဆင်ြကီးလည်း ေဘာလံုးတစ်သင်းေလာက်ေတာ့ ဝယ်နိုင်တာပဲ။ မဟာသီဟာြကီးလည်း ေဟာ်တယ်ေတွ အလျှိုအလျှိုနဲ့ ေဇာတိကေလာက်ချမ်းသာတာပဲ။ အဲဒါကို လာဘ်စားတယ်လို့ထင်တာ သက်သက်မဲ့ မနာလိုလို့ သွားပုပ်ေလလွင့်စကားေတွ ေနမှာေပါ့။ တကယ်ေတာ့ ြပည်သူအများရဲ့ ပို့သတဲ့ ေမတ္တာလို့ေြပာရမှာ မဟုတ်လား။ တကမ္ဘာလံုးက အတုယူထိုက်တဲ့ စိတ်ထားေတွပါ။ အိန္ဒိယမှာဆို သူတို့လူမျိုးေတွ ေစတနာနံုနဲ့လို့ ဂန္ဒီြကီးခမျာ မျက်မှန်အစုတ်ြကီး၊ ဒိုတီအနွမ်းြကီးနဲ့ တစ်သက်လံုး ေနသွားရရှာတယ်။
ဘယ်ေလာက်သနားစရာေကာင်းသလဲ။ နိုင်ငံတကာနဲ့ ရင်ေဘာင်တန်းေနရတဲ့ ကိုယ့်ေခါင်းေဆာင်ေတွဆိုတာ ကိုယ် မစားရစားရ၊ လှေအာင်ဆင်၊ ြမင့်ေအာင်ထားနိုင်မှ တို့တိုင်းြပည်လည်း သိက္ခာရှိေတာ့ မေပါ့။ တကယ်ဆို ကိုယ့်အိပ်ထဲကလည်း တစ်ြပားမှ စိုက်ရထုတ်ရတာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူေဌးြကီးေတွ သူတို့စားရိတ်နဲ့သူတို့ ေြခချင်းလိမ်ေနေအာင် တိုင်းြပည်ကိုယ်စား ဝန်ေဆာင်မှုေတွ ေပးေနြကတာ။ အကျိုးလိုလို့ ေညာင်ေရေလာင်းတာ ဟုတ်မထင်ပါဘူး။ ြပုတ်ြပီးသားလူေတာင် တစ်လေဒါ်လာငါးေထာင်ေလာက် ေပးထားနိုင်တာ မြကားမိဖူးလား။ ဝင်းဦးြကီးဆိုခဲ့တဲ့ “ြမန်မာစိတ်ရင်း အစင်းသိရမယ်။” ဆိုတာ အဲဒါေြပာတာလားမသိ။
လူတိုင်းလူတိုင်းဟာတဲ့။ အသက်ရှည်ချင်၊ အဆင်းလှချင်၊ ဉာဏ်ပညာြကီးချင်၊ ဥစ္စာဓနြကွယ်ဝချင်၊ ဩဇာအာဏာြကီးမားချင်ြကတာချည့်ပါပဲတဲ့။ သို့ေသာ်ြငားလည်း အချို့ကသာ ြပည့်စံုြပီး အချို့က မြပည့်စံုြကတာ ဘာေြကာင့်များပါလိမ့်လို့ အေမးရှိတဲ့အခါ ရှင်ေတာ်ဘုရား ေဟာြကားေတာ်မူခဲ့တာကေတာ့ “ဣဿာ” နဲ့ “ေမစ္ဆရိယ” နှစ်ပါးေြကာင့် ြဖစ်ရတာပါတဲ့။ အနက်ကေတာ့ ကိုယ့်ထက်သာ မနာလိုချင်တဲ့စိတ်၊ သူများဒုက္ခေရာက်တာ ဝမ်းသာချင်တဲ့စိတ်ေြကာင့်ေပါ့။ ဒါေြကာင့်မို့လို့ အဲဒီစိတ်ကေလးေတွ ကင်းစင်သွားေအာင် ကိုယ့်ထက် အစစအရာရာ ကံချင်းေရာ၊ ဉာဏ်ချင်းေရာ။ ဝီရိယချင်းေရာ မယှဉ်နိုင်ေအာင်သာတဲ့ အထက်တန်းစားပုဂ္ဂိုလ်ြကီးများ ကို မနာလိုမရှိြကေလနဲ့။ သူတို့ပျက်စီးရာ ပျက်စီးေြကာင်း မြကံစည်ြကေလနဲ့။
သူတို့ဘာသူတို့ ပျက်စီးကုန်ြကတဲ့အခါမှာလည်း ဝမ်းေြမာက်ဝမ်းသာ မရှိြကေလနဲ့ လို့ မှာချင်တာပါပဲကွယ်။ (ေတာ်ေတာ်ြကာ တီဗီရိုက်မလို့ ငိုြပခိုင်းေနမှ စပ်ြဖီးြဖီးနဲ့ မျက်ရည်ချူမရ ြဖစ်ေနမယ်) ေအာက်မှာ ကိုယ်ချင်းကိုယ်ချင်းေတွြကားထဲမေတာ့ တစ်ဦးေမတ္တာ တစ်ဦးမှာနဲ့ အြပန်အလှန် အေပးအယူမလုပ်ပဲ၊ ေစတနာသန့်သန့်နဲ့ အြပန်အလှန် ကူညီေပးြကမယ်ဆို မေကာင်းဘူးလား။ အဲဒါနဲ့မှ တို့အချင်းချင်းြကားမှာ လာြပီး “စာအုပ်ထဲမှာ သင်တယ်။ မယ်သီတာခိုးတာ ဘယ်သူလဲ” ဆိုရင်ေတာ့ “သားသားေတာ့ မပါပါဘူးဗျာ” လို့ပဲ ေအာင့်ေမ့လိုက်ေနာ်။ နိုင်နံဂျားတားေတွက “Who moved my Chese?” လို့ေမးရင်လည်း “It wasn’t me.” လို့ပဲ ေြဖမှာ။ သိချင်ဝယ်ဖတ် တစ်အုပ်တစ်ကျပ်ေပါ့ေအ။ ဘာေတွ လာေမးေနမှန်း မသိ။ “ဘယ်သူ့ေြကာင့် မင်းထင်သလဲ။ ဘယ်သူ့ေြကာင့်လို့ မင်းထင်သလဲ။ ထင်သလဲ။” ဟုတ်လား။ ဒါဆို ကိုထီးသီချင်းေလး နားေထာင်ြကည့်။
“ေခါင်မိုးကမလံုေတာ့ မိုးဒဏ်ကို ကိုယ်ခံေနရတာ အမှန်ပဲ။ ဒါေပမယ့် မိုးရွာတဲ့အေြကာင်းဟာ ကိုယ်တစ်ေယာက်တည်းေြကာင့်ေတာ့ မဟုတ်ဘူး။ လူတန်းကမေစ့ေတာ့ ဘဝဒဏ်ကို ပိုခံေနရတာ အမှန်ပဲ။ ဒါေပမယ့် ြပဿနာတက်တိုင်းဟာ ကိုယ်တစ်ေယာက်တည်းေြကာင့်ေတာ့ မဟုတ်ဘူး။ အထင်ေသးတဲ့ အြကည့်နဲ့ ြကည့်တဲ့သူေတွကို ဆင်ေြခေတွေပးလို့ အပိုပဲ။ ဒါေပမယ့် စကားတစ်ခွန်းေတာ့ ေြပာမယ် ကိုယ်တစ်ေယာက်တည်းေြကာင့်ေတာ့ မဟုတ်ဘူး…။”
(ဧြပီလ ၃၁ ရက်ေန့ လခထုတ်ေသာအခါ ေတွ့သမျှလူ မုန့်ဝယ်ေကျွးပါအံ့ ဟု ရဲရဲြကီး ကတိေပးလိုက်ပါေြကာင်း)။
